Literatura

Lato z Homerem

Sylvain Tesson

Ponad dwa i pół tysiąca lat temu grecki poeta napisał dwa eposy, jeden o wojnie, drugi o drodze powrotnej do domu. Od tego czasu każde pokolenie analizuje te dzieła, próbując zrozumieć, co w nich zostało wyrażone. Jak większość dzieci Sylvain Tesson nudził się na lekcjach, kiedy w programie były Iliada i Odyseja. Powrócił do nich niejako z obowiązku jako czterdziestolatek, przygotowując cykl audycji radiowych, które później zaadaptował dla potrzeb tej właśnie książki. Z literaturą przedmiotu zaszył się w krajobrazie Homera na greckiej wysepce pod palącym słońcem, wśród nieprzyjaznych skał, wycia wiatru i szumu wzburzonego morza. Czytając na nowo obie epopeje, zdał sobie sprawę, że przeszedł obok czegoś, co tak naprawdę wszystko w sobie skupia, wszystko podsumowuje i rzuca światło na to, czym jesteśmy i do czego tęsknimy. Zaryzykował nawet twierdzenie, że podobnie jak malarstwo mogłoby poprzestać na malowidłach ściennych w Lascaux, tak twórczość literacka mogłaby się zakończyć na Iliadzie i Odysei. Ten napisany raz na zawsze dziennik świata jest dowodem, że nic się nie zmienia pod słońcem Zeusa: człowiek, to wspaniałe i beznadziejne zwierzę, jaśniejące blaskiem i pełne niedoskonałości, jest zawsze taki sam. Homer pozwala zaoszczędzić na prenumeracie gazet. Fragment wstępu

Lato z Montaigneem

Antoine Compagnon

W nowej publikacji z serii "Lato z" Antoine Compagnon przybliża współczesnemu czytelnikowi postać Montaignea. W czterdziestu krótkich, bo będących zapisem pięciominutowych pogadanek radiowych, rozdziałach zaprasza do odkrycia na nowo tego francuskiegorenesansowego myśliciela i pisarza. Interpretując w lekki, przejrzysty i zabawny sposób wybrane fragmenty jego najbardziej znanego dzieła, Prób, pokazuje, że poruszane w nich tematy od pojęcia zaangażowania do epikureizmu, przez rozmowę, przyjaźń, edukację, marnowanie czasu, a nawet nadwagę pozostają nadal aktualne i warto o nich myśleć z uwzględnieniem perspektywy sprzed pięciu wieków. Bo czyż nie jest zaskakujące dla dzisiejszego czytelnika, że chociażby spór o to, czy w edukacji kłaść nacisk na wiedzę, czy na kompetencje, był już żywy w czasach Montaignea. Równie ciekawe jest poznanie stanowiska filozofa na temat równości płci: bo co prawda przyznaje, że kobiety są równe mężczyznom, ale już zdolność przekazywania podobieństwa fizycznego, cech charakteru, temperamentu i humorów przypisuje jedynie mężczyznom. Te i wiele innych rozważań pozwolą nabrać dystansu do wciąż nurtujących nas problemów, a także zrozumieć ich podłoże głęboko zakorzenione w humanizmie, bez konieczności studiowania opasłych dzieł filozoficznych.

Lato z Rimbaudem

Sylvain Tesson

Czas pandemii. Autor wraz z przyjacielem wyrusza na cztery dni, by przejść trasę pieszej ucieczki Arthura Rimbauda z października 1870 roku. Wciąga czytelnika w tę wędrówkę, odtąd idziemy a raczej galopujemy - z Rimbaudem, anarchistą, łobuzem, oszustem, punkiem, beatnikiem, dzikusem, awangardzistą, truwerem, kochankiem, synem marnotrawnym... A przede wszystkim z Rimbaudem - poetą. Sylvain Tesson z prędkością błyskawicy przemierza rzeczywiste i wyimaginowane krajobrazy od Ardenów po afrykańską pustynię. Robi to ze swadą, ironią i humorem. Tesson, znany jako żądny przygód podróżnik, wchodzi w skórę genialnego jasnowidza, który zrewolucjonizował poezję. Tak jak on zna tylko jednego wroga: nudę. Droga jest iluminacją, słowa upajają. Styl Tessona jest wartki, pełen obrazów, wykrzykników, apostrof. Budzi szaloną chęć zanurzenia się w poetyckich wersach i... potrzebę wolności! Sylvain Tesson z typową dla siebie nonszalancją opowiada historię niezrozumianego geniusza, który w wieku szesnastu lat opuścił dom rodzinny i ruszył w drogę. Z przejmującą empatią powraca do zadziwiającej podróży utalentowanego chłopaka, który był poetą między szesnastym a dziewiętnastym rokiem życia, kiedy to stworzył "Sezon w piekle" i "Iluminacje", po czym wyjechał nie oglądając się za siebie do Afryki, by zostać handlarzem bronią. W swej opowieści Sylvain Tesson próbuje interpretować tajemnice tego krótkiego życia. Książka pozwala zatrzymać się nad niektórymi wierszami człowieka, z którego później inni uczynią archetyp poety przeklętego, a także zwraca czytelnikowi uwagę na żyły złota ukryte w twórczości nastolatka, który był w ciągłym ruchu.

Latopisiec Litwy i Kronika Ruska

Ignacy Daniłowicz

UWAGA! e-book jest skanem zapisanym w formacie PDF. Plik pdf uniemożliwia przeszukiwanie i kopiowanie tekstu REPRINT. Ignacy Daniłowicz (1788-1843) historyk i prawoznawca. Syn Mikołaja, księdza unickiego, i Domiceli z Michniewiczów. Wychowywany przez stryja Michała, wybitnego pedagoga pijarskiego, kształcił się już od roku 1797 w łomżyńskiej szkole pijarów, a od roku 1807 w gimnazjum pruskim w Białymstoku. Trzy lata później (1810) rozpoczął studia na wydziale moralno-politycznym Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego, ukończył je z tytułem magistra praw. W roku 1812 był sekretarzem francuskiego gubernatora Białegostoku. W roku 1814 wykładał w Wilnie prawo krajowe. Pod wpływem J. W. Bandtkiego, I. Ołdakowskiego i J. Lelewela zainteresował się bliżej historią prawa polskiego. W latach 1817-1818 w celach naukowych odwiedził kolejno: Warszawę, Petersburg i Moskwę. Po powrocie nadal wykładał w Wilnie (od roku 1819 jako adiunkt, od 1822 jako profesor nadzwyczajny, a od 1823 już jako profesor zwyczajny swej alma mater). Profesor uniwersytetów kijowskiego i charkowskiego, przyjaciel i mentor Piotra Hułaka-Artemowskiego. Badał m.in. wywiezioną do St. Petersburga Metrykę Koronną. Ogłosił drukiem pomnik prawa litewskiego Statut Kazimierza Jagiellończyka z roku 1468. (z Wikipedii) Zebrał i opublikował również to cenne dzieło Latopisiec Litwy i Kronika Ruska, które oddajemy do rąk czytelników.

Latynoafryka

Ryszard Kapuściński

Reportaże Ryszarda Kapuścińskiego z Ameryki Łacińskiej i Afryki publikowane w „Kontynentach” w latach 1971–1989 i do tej pory nie wznawiane. Opatrzone posłowiem Rene Maisner, córki Pisarza, oraz wstępem Krzysztofa Mroziewicza – publicysty, korespondenta wojennego i dyplomaty, przyjaciela Kapuścińskiego.  Rok 1971. Sławny reporter Ryszard Kapuściński niedawno wrócił do kraju. Przez ponad cztery poprzednie lata był korespondentem w rozpalonej rewolucyjną gorączką Ameryce Łacińskiej. Teraz znajduje sobie nowe miejsce: w przytulnej redakcji „Kontynentów”. Niebawem obejmie w piśmie funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Mocno się angażuje – czyta i redaguje, uczestniczy aktywnie w kolegiach i dyskusjach redakcyjnych. Koledzy wspominają, że mimo swej pozycji nie wywyższa się. Z rodzinnych przekazów wiadomo zaś, że żyje życiem „Kontynentów”, w domu to, co się dzieje w redakcji, jest jednym z głównym tematem rozmów.  Pisze. O Santo Domingo, o Chile, Kubie, Panamie, Ekwadorze, Angoli i Ugandzie; o niesprawiedliwości, głodzie, nędzy, dyktaturze, socjalistycznym wrzeniu. Pisze z pasją i erudycją. Ale temat główny zawsze jest ten sam: człowiek.   Dziś opowieści Kapuścińskiego, publikowane w „Kontynentach” w latach 1971–1989 i do tej pory nie wznawiane, można czytać dwojako: jako wnikliwy, uważny zapis wydarzeń, kreślony piórem światowej sławy korespondenta i reportera, ale też jako uszlachetnione upływem czasu, zuniwersalizowane studium ludzkiej natury i nieuchronności procesów społecznych – dzieło wrażliwego i czułego ich obserwatora – pisarza.

Laughing Bill Hyde

Rex Beach

Mr. William Hyde was released from Deer Lodge Jail by a different person. Of course, these results were balanced by the benefits of three years of corrective discipline at the expense of the state; the ability to talk through stone walls.

Laura i Filon

Franciszek Karpiński

Laura i Filon Laura Już miesiąc zeszedł, psy się uśpiły,    I coś tam klaszcze za borem.  Pewnie mnie czeka mój Filon miły,    Pod umówionem jaworem.   Nie będę sobie warkocz trefiła,    Tylko włos zwiążę splątany;  Bo bym się bardziej jeszcze spóźniła,    A mój tam tęskni kochany.   Wezmę z koszykiem maliny moje,    I tę plecionkę różowę:  Maliny będziem jedli oboje;    Wieniec mu włożę na głowę. [...]Franciszek KarpińskiUr. 4 października 1741 r. w Hołoskowie Zm. 16 września 1825 r. w Chorowszczyźnie Najważniejsze dzieła: sielanki: Laura i Filon, Do Justyny. Tęskność na wiosnę; pieśni religijne: Pieśń poranna (Kiedy ranne wstają zorze...), Pieśń wieczorna (Wszystkie nasze dzienne sprawy...), Pieśń o narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi, moc truchleje...); wiersze patriotyczne: Pieśń dziada sokalskiego, Żale Sarmaty nad grobem Zygmunta Augusta Od 1750 r. przez osiem lat uczęszczał do kolegium jezuickiego w Stanisławowie. Następnie ukończył studia teologiczne na Akademii we Lwowie. Tam uzyskał tytuł doktora filozofii i nauk wyzwolonych. Później przez półtora roku szkolił się w Wiedniu, doskonalił tam znajomość języków obcych. Po otrzymaniu odpowiedniego wykształcenia rozpoczął pracę nauczycielską. Gdy miał 40 lat wydał pierwszy tomik wierszy Zabawki wierszem. W 1780 r. wyjechał do Warszawy, objął posadę sekretarza księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego i wydał trzy kolejne tomy wierszy. W 1793 r. osiedlił się w Kraśniku, a około 1818 r. kupił wieś Chorowszczyznę i tam spędził resztę życia. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. autor: Natalia KurKupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Laura Perls - Żyjąc na granicy. Dzieła zebrane Laury Perls

Laura Perls, Joe Wysong

Laura Perls (1905-1990) była wybitną psycholożką i współtwórczynią terapii Gestalt. Studiowała psychologię i filozofię we Frankfurcie nad Menem i w Berlinie, gdzie jej nauczycielami byli m.in. Max Wertheimer, Kurt Goldstein i Kurt Lewin - czołowi przedstawiciele psychologii postaci. W 1930 roku poślubiła Fritza Perlsa, z którym rozwijała nowe podejścia terapeutyczne, łącząc psychoanalizę, egzystencjalizm i psychologię Gestalt. Po emigracji z Niemiec w 1933 roku Perlsowie osiedlili się w Południowej Afryce, gdzie założyli Instytut Psychoanalityczny w Johannesburgu, a następnie w 1946 roku przenieśli się do USA. Tam współtworzyli klasyczne dzieło "Terapia Gestalt. Pobudzenie i wzrost w osobowości człowieka" (1951/2024), które zapoczątkowało nowy nurt psychoterapii. Choć nie została w nim wymieniona jako współautorka, miała znaczący wpływ na jego powstanie. Współzałożyła również Nowojorski Instytut Terapii Gestalt. W odróżnieniu od bardziej ekspresyjnego męża, reprezentowała zrównoważony, refleksyjny i humanistyczny styl pracy terapeutycznej. Kiedy Piotr Mierkowski zaproponował mi napisanie przedmowy do polskiego wydania książki Laury Perls Living at the Boundary (1992), bez wahania się zgodziłam. W Polsce literatura Gestalt jest wciąż ograniczona, a wkład Laury Perls w rozwój tego nurtu pozostaje mniej znany niż dorobek jej męża, Fritza Perlsa. Mam nadzieję, że ten zbiór tekstów - obejmujący wywiady, artykuły i notatki Laury - pozwoli polskim czytelnikom lepiej poznać jej bogaty i inspirujący dorobek. Laura była moją nauczycielką i mentorką. Jej mottem było: udzielać tyle wsparcia, ile to konieczne, i tak mało, jak to możliwe, by wspierać samodzielność i współzależność. W pracy cechowały ją opanowanie, precyzja i powściągliwość - interweniowała tylko wtedy, gdy było to naprawdę potrzebne. Jej styl, pełen szacunku i równowagi, sprzyjał odkrywaniu nowych doświadczeń i granic w relacji terapeutycznej. Jej podejście i wskazówki wciąż stanowią inspirację dla wielu terapeutów Gestalt. - ze wstępu do wydania polskiego - Nancy Amendt-Lyon Nancy Amendt-Lyon, dr fil., studiowała psychologię w Nowym Jorku, Genewie i Grazu, odbyła trening w zakresie terapii Gestalt i psychoanalizy grupowej, od 1978 roku prowadzi prywatną praktykę. W latach 2006-2021 pełniła funkcję przewodniczącej Austriackiego Stowarzyszenia Terapii Gestalt (OVG), członek rzeczywisty NYIGT, obecnie zastępca redaktora naczelnego Gestalt Review i członek rady naukowej Psychotherapie Forum. Posiada wieloletnie doświadczenie w szkoleniu terapeutów Gestalt, psychoanalityków grupowych i superwizorów w Austrii i za granicą. Jest autorką licznych publikacji, w tym opracowania tomu wcześniej niepublikowanych utworów literackich Laury Perls, Timeless Experience: Laura Perls's Unpublished Notebooks and Literary Texts 1946-1985 (2016); współredaktorką książki Creative License: The Art of Gestalt Therapy (2003) oraz autorką debiutanckiej powieści Case Unclosable (2013). Autorka wstępu do niniejszej książki - (nancy.amendtlyon@gmail.com, www.amendt-lyon-gestalttherapie.at) Piotr Mierkowski - psycholog i psychoterapeuta Gestalt, członek UK Council for Psychotherapy (UKCP), akredytowany przez Brytyjskie Towarzystwo Counsellingu i Psychoterapii (BACP) oraz Europejskie Stowarzyszenie Psychoterapii Gestalt (EAGT). Od ponad trzydziestu lat pracuje terapeutycznie z osobami dorosłymi w Wielkiej Brytanii i online. Związany z The Gestalt Centre w Londynie, w którym przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora konsultanta, obecnie prowadzi warsztaty, seminaria i superwizje dla studentów studiów magisterskich z psychoterapii. W swojej pracy łączy doświadczenie psychologa i terapeuty z humanistyczną wrażliwością, towarzysząc ludziom w odkrywaniu bardziej autentycznych i satysfakcjonujących sposobów życia. Jest tłumaczem na język polski klasycznego dzieła Fredericka Perlsa, Ralpha Hefferline'a i Paula Goodmana "Terapia Gestalt. Pobudzenie i wzrost w osobowości człowieka" (1951/2024), które ukazało się w dwóch tomach nakładem wydawnictwa Oficyna Związek Otwarty.