Literatura
PigOut, Przemek Corso
W czasach, gdy streaming był jak science fiction, a rewind robiło się palcem światem rządziły kasety VHS, wypożyczalnie były miejscami kultu, a filmy z Van Dammeem, Stalloneem i Schwarzeneggerem miały większy wpływ na dzieciaki niż lekcje WF-u. PigOut i Przemek Corso zabierają cię w nostalgiczną, przewijaną ręcznie podróż do czasów, kiedy kaseta była walutą, Van Damme bogiem, a blokada rodzicielska największym wyzwaniem technologicznym znanym ludzkości. To nie jest kolejna książka o filmach. To manual przetrwania lat 90. z masą anegdot i wspomnień, ze szczyptą ironii i wzruszeń. Przeczytacie tu o VHS-owych traumach, ekranowych bromansach i filozofii życiowej wprost z Zabójczej broni, RoboCopa czy Dnia świstaka. W zasadzie to w ogóle nie jest książka to teleport do czasów, gdy człowiek był gotów sprzedać młodszego brata za kasetę z Krwawym sportem. Jeśli pamiętasz zapach wypożyczalni, kopałeś w drzewa, żeby być jak Tong Po, miałeś plastikowy pistolet z napisem Police i opłakiwałeś śmierć Mufasy, musisz to przeczytać. A jeśli nie pamiętasz to tym bardziej powinieneś sięgnąć po tę pozycję żeby wiedzieć, dlaczego rodzice chowali przed tobą niektóre kasety. Wciąga jak przewijanie taśmy paluchem. Zresztą nie zapomnij przewinąć. Uwaga: po lekturze możesz chcieć odkurzyć magnetowid. Na własną odpowiedzialność.
Vi Bookar, Krokar och Rothar. Ur en stadskrönika
Hjalmar Bergman
Romanen utspelar sig frn 1880-talets första r till de första ren under 1900-talet, i en mellansvensk stad som troligen är Wadköping. Bland huvudfigurerna fr man bland annat träffa den veke ingenjör Julius Krok, dennes son Abraham Krok, den hrdhudade affärsmannen J.A. Broms, den sluge och självmedvetne juristen Abraham Björner som enligt romanens uppgift ser ut som Gustav Vasa, den intelligenta mamsellen Mimmi Book som är syster till prosten Book och den demoniske sedlighetsivraren lektor Paulus Holmin.
Via Carpatia. Podróże po Węgrzech i Basenie Karpackim
Ziemowit Szczerek
Może lepiej, gdyby to wszystko było powieścią. Albo jeszcze lepiej bajką o despocie rządzącym małym krajem, który kiedyś był wielki. Ale to wszystko dzieje się naprawdę. Ten kraj istnieje. Ziemowit Szczerek wędruje po Europie Środkowo-Wschodniej w przededniu setnej rocznicy traktatu w Trianon i przygląda się Węgrom owładniętym obsesją minionej wielkości. Zagląda przez płot pewnego domu w Felcsút, plącze się po zapyziałych budapeszteńskich zaułkach, pije z chłopakami gdzieś pod Klużem, jedzie zygzakiem wzdłuż słowacko-węgierskiej granicy, snuje się po dziurawych drogach Zakarpacia i szuka śladów dawnego imperium w okolicach Miercurea Ciuc. I zapisuje, co widzi, co mu ludzie powiedzieli, co podsłuchał. A że przy okazji co rusz wchodzi mu w paradę jego własna ojczyzna, ciągle spotyka w tej drodze rodaków, to i cóż dziwnego w końcu Lengyel, magyar két jó barát, együtt harcol, s issza borát.
Agnieszka Samich @glosnosza
Piekło zgasło, widziałam bowiem upadek samego Diabła Mieszkająca w Las Vegas Cindy Fox z całych sił walczy o poprawę swojego losu. Mieszka z chorującą matką i pracuje w barze, którego właściciel skrywa mroczną przeszłość. Na co dzień dziewczyna zmaga się z trudnymi klientami, ale w głębi duszy ma nadzieję na lepsze życie - szuka więc nowej pracy. Na szczęście wspiera ją przebojowa Alex, najlepsza przyjaciółka, która zawsze przychodzi jej z pomocą, gdy Cindy najbardziej tego potrzebuje. Tym razem jednak nie zdoła nic zrobić... Ten wieczór będzie inny niż wszystkie. Elegancko ubrana Cindy ma się skupić na obsłudze jednego stolika, przy którym usiądą wyjątkowi, niezwykle groźni goście. Wśród nich znajdzie się tajemniczy i mroczny Dragon - zarówno wybawienie, jak i przekleństwo Cindy. Losy tych dwojga splotą się w szalonym tańcu wojny, nienawiści i... wzajemnej obsesji
Victor, de la Brigade mondaine
Maurice Leblanc
On affirmait ces jours-ci que le fameux cambrioleur Arsene Lupin, qui, apres quelques années de silence, fait beaucoup parler de lui actuellement, aurait été vu mercredi dernier dans une ville de lEst. Des insprcteurs ont été envoyés de Paris. Une fois de plus, il aurait échappé letreinte de la police. Victor, de la Brigade mondaine, considere Lupin comme lennemi personnel. Est-ce que le qentleman-cabrioleur peut affronter lattaque?
Aleksandra Możejko
Victor to drugi tom kipiącego namiętnością cyklu Tylko moja. Tym razem Aleksandra Możejko snuje opowieść o miłości zdolnej ocalić tych, którzy dawno przestali wierzyć w zbawienie... Julia doświadczyła dotąd w życiu wiele złego. Jej serce bije w rytmie wspomnień, a każdy dzień jest walką o przetrwanie. Dziewczyna funkcjonuje w świecie pełnym cieni i bólu - i nie jest w stanie się od nich uwolnić. Nawet nie marzy o nocy, w którą jej los ponownie się odmieni. Victor Mikhailov wzbudza w ludziach przerażenie. Bezwzględny, zimny i niebezpieczny - nie zna litości. Kiedy jednak między nim a śmiercią staje Julia, surowe zasady, którymi kieruje się ten groźny mężczyzna, tracą znaczenie. Dwa różne światy. Dwa serca, które nigdy nie powinny się spotkać. Julia staje się własnością Victora, ale nie wie, czy to oznacza ratunek, czy zgubę. A on po raz pierwszy czuje, że ktoś inny może mieć nad nim władzę. Victor to opowieść, która zostanie z Tobą na długo.
Joseph Conrad
This is an exciting, atmospheric work that works on several levels: partly a story of tropical adventures, partly a melodramatic novel, partly a psychological thriller, partly a criticism of the empire. Axel Heist lives on an island in present-day Indonesia with a Chinese aide Wang. Heist visits a nearby island when a womens group plays in a hotel owned by Mr. Schomberg. Schomberg tries to impose himself sexually on one of the band members, Alma, later named Lena. She runs with Heist back to his island and they become lovers
Tomasz Pułka
Trzy zamieszczone w tomie opowiadania traktują o doświadczeniu psychodelicznym przydarzającym się językowi; jedno wynika z drugiego, co znaczy, że Ociupina ziemi tarasuje byka jest skondensowaną formą Angielskiego z Anglikami, a sama zawiera się w tekście Broadcast. Całość pisałem cztery lata, między 2007 a 2011, realizując w trakcie rimbaudowski postulat dotyczący rozprężania zmysłów. Czytelnikowi polecam lekturę skonfrontowaną z pejzażem używek. W tekście nie występują żadne błędy, choć można by tak uważać. Tomasz Pułka (1988-2012) za życia opublikował cztery książki poetyckie: Rewers (2006), Paralaksa w weekend (2007), Mixtape (2009) i Zespół Szkół (2010); był także współautorem biuletynu poetyckiego Kryzys (2009). Ponadto, realizował się jako bezkompromisowy krytyk literacki, felietonista i autor sieciowego dziennika Impresje rudnickie (2011). Prowadził kilka blogów, na których publikował grafiki, nagrania audio oraz klipy wideo. Był członkiem grup literackich Perfokarta i Cichy Nabiau skupionych wokół poezji cybernetycznej.