Literatura

Czyściciel. Czyściciel 3: Kurtka

Inger Gammelgaard Madsen

Bertram nie ma odwagi pójść na policję z tym, co znalazł w skradzionej kurtce, bo sam jest poszukiwanym przestępcą i wolałby raczej nie mieć do czynienia ze stróżami prawa. Niemniej któregoś wieczora trochę wstawiony i po kilku jointach dzwoni na komisariat anonimowo. Funkcjonariusze nie biorą jednak jego zgłoszenia poważnie. Gdy Bertram dowiaduje się później, że życie jego matki jest w niebezpieczeństwie, ostrzega ją, ale ona też mu nie wierzy. Zaczyna ją śledzić i odkrywa, że matka się z kimś spotyka. Gdy pyta ją, kim jest ten mężczyzna, wyznaje ona w końcu, że to jej nowy chłopak, z którym zamierza wyprowadzić się z ich dzielnicy i zacząć nowe życie. Bertram postanawia dowiedzieć się, gdzie mieszka przyjaciel matki, i wkrótce włamuje się do niego, żeby go sprawdzić. Grzebiąc w jego rzeczach, znajduje masę fałszywych paszportów, a także zdjęcie mężczyzny ubranego skórzaną kurtkę z napisem "Schott Made in USA" tę samą, którą Bertram niedawno ukradł z restauracji. CZYŚCICIEL to seria kryminałów, na którą składa się sześć części.

Czyściciel. Czyściciel 4: Nowe ślady

Inger Gammelgaard Madsen

Anne Larsen odkrywa, że zmarła tragicznie w wypadku samochodowym obrończyni zakończyła karierę krótko po tym, jak przegrała sprawę, a jej klient morderca dziecka Patrick Asp poszedł do więzienia. W dodatku jej ojciec, który pełni funkcję sędziego w sądzie najwyższym, zaginął bez śladu. Tymczasem Anne pojawia się w zakładzie karnym, żeby przeprowadzić wywiad z naczelnikiem więzienia w związku ze sprawą osadzonego, który zmarł na skutek przedawkowania. Podczas tej wizyty dziennikarka otrzymuje list, który Patrick Asp niepostrzeżenie wciska jej do ręki. Więzień pisze w nim, że został skazany, mimo że jest niewinny, i że w sprawę zamieszana jest jego żona. Anne odwiedza kobietę w restauracji, w której ta pracuje. Przy okazji poznaje również jej syna, Bertrama, i ma przeczucie, że tych dwoje coś ukrywa. Podejrzenia wzbudza także Uwe Finch, mężczyzna, z którym spotyka się matka. Zachowuje się on mianowicie jak ktoś, kto świadomie próbuje ukryć swoją tożsamość. Dlatego też Anne kontaktuje się z Rolandem Benito, prosząc, by pomógł jej wyjaśnić, kim tak naprawdę jest ten facet. CZYŚCICIEL to seria kryminałów, na którą składa się sześć części.

Czyściciel. Czyściciel 5: Jesteś następny

Inger Gammelgaard Madsen

Anne Larsen pokazuje Rolandowi zdjęcie Uwego Fincha. Twarz mężczyzny kogoś śledczemu przypomina, zwłaszcza blisko osadzone oczy. Ale to niemożliwe, bo osoba, o której myśli, zginęła wiele lat wcześniej w pożarze, który wybuchł w hotelu. Kiedy jednak odciski palców potwierdzają, że to faktycznie on, również Roland pragnie się dowiedzieć, czemu ten człowiek ma teraz nową tożsamość i co robi w Aarhus. Matka Bertrama znajduje w pokoju syna skradzioną skórzaną kurtkę i chce zwrócić ją swojemu chłopakowi. Bertram po raz kolejny usiłuje przekonać matkę, że jej życie jest w niebezpieczeństwie, ale ta wpada w złość i nie chce go słuchać. Uważa, że syn jest zazdrosny, i podczas kłótni obarcza go winą za śmierć jego młodszej siostry. Bertram jest wściekły. Wypala jointa i zasypia przed telewizorem. Będąc na haju, stwierdza ku swojemu przerażeniu, że wszystko zaczyna układać się w logiczną całość. Gdy budzi się następnego ranka, okazuje się, że jego matka nie wróciła do domu. CZYŚCICIEL to seria kryminałów, na którą składa się sześć części.

Czyściciel. Czyściciel 6: Porządki

Inger Gammelgaard Madsen

Nowe informacje, jakie pojawiły się w związku ze śledztwem, sprawiają, że Roland Benito postanawia na nowo przyjrzeć się sprawie samobójstwa strażnika więziennego. Teraz jest już pewien, kim jest Uwe Finch, i ujawnia to dziennikarce Anne Larsen. To ona zdobyła odciski palców Fincha, a poza tym Roland wie z doświadczenia, że Anne bywa niezwykle pomocna w dochodzeniach policyjnych. Bertram, zszokowany faktem, że matka nie wróciła do domu, zamierza opuścić mieszkanie, ale nagle w drzwiach pojawia się dziennikarka ze stacji telewizyjnej TV2 Wschodnia Jutlandia, Anne Larsen. Chłopak rozkleja się przed nią i wszystko jej wyjawia. Wtedy Anna stwierdza, że muszą stamtąd jak najszybciej uciekać. Niestety jest już za późno. Gdy Roland, słuchając radia w samochodzie, dowiaduje się z lokalnego serwisu informacyjnego o kolejnym zgonie, zaczyna się obawiać, że Anne Larsen też może być w niebezpieczeństwie. Próbuje się z nią skontaktować, ale jej telefon nie odpowiada. Gdy nagle odzywa się jego komórka, śledczy ma nadzieję, że to właśnie Anne. Tymczasem ku jego wielkiemu zaskoczeniu dzwoni Leif Skovby, jeden z dwóch funkcjonariuszy zamieszanych w sprawię samobójstwa. Leif chce spotkać się z Rolandem, a to co mówi, sprawia, że śledczy nagle zaczyna wszystko rozumieć. Roland prosi policjanta, żeby pomógł mu namierzyć telefon Anne. Ale czy zdąży ją odnaleźć, zanim będzie za późno? CZYŚCICIEL to seria kryminałów, na którą składa się sześć części.

Czyściciele

Piotr Otrębski

Warszawskie kamienice w niejasnych okolicznościach przejmowane są przez adwokatów i biznesmenów, którzy do brudnej roboty angażują tzw. czyścicieli. Ci dręczą lokatorów, by zmusić ich do wyprowadzki. Krzysztof wraz z innymi mieszkańcami kamienicy w centrum miasta musi stawić czoło trudnej sytuacji. Dla wielu to walka o przetrwanie. W tych dramatycznych okolicznościach - w na poły surrealistycznym świecie - Krzysztof musi zmierzyć się także z własnymi demonami. Do czego jest w stanie posunąć się człowiek w opresji? Czy możliwa jest zbrodnia bez kary?

Czyściec

Dante Alighieri

Dante Alighieri Czyściec tłum. Julian Korsak Pieśń I (Wstęp. Katon. Przygotowania. Wejście.) Do żeglowania przez weselsze wody Zwraca ster łódka mego genijusza, Straszne za sobą zostawiając brody. Chcę śpiewać drugie królestwo, gdzie dusza Czyści się z grzechu przed swym wniebowzięciem. Zmartwychwstań, pełna poezyjo życia! O święte Muzy! gorącym zaklęciem Tu was przyzywam, ja, wasz od powicia! Niech Kalijope wtóruje mej pieśni, Głosem, co w rozpacz biedne wpędził... Dante Alighieri Ur. 1265 we Florencji Zm. 1321 w Rawennie Najważniejsze dzieła: Boska Komedia, Vita nuova, De monarchia Średniowieczny włoski poeta, filozof, humanista, ceniony jako kodyfikator języka włoskiego. Utwory literackie pisał w dialekcie toskańskim, teoretyczne opracowanie na temat użycia w literaturze języka narodowego zawiera dzieło pisane po łacinie De vulgari eloquentia (O języku ludowym). Aktywnie zaangażowany w politykę (co znajduje odzwierciedlenie w jego głównym dziele, Boskiej Komedii, w którym jego przeciwnicy polityczni zostają umieszczeni w piekle). Piastował urząd priora Florencji. W sporach politycznych epoki dotyczących sporów o zakres władzy między papiestwem a cesarstwem związany z partią gwelfów o orientacji propapieskiej, z frakcją ,,białych" - po zwycięstwie frakcji gwelfów ,,czarnych" dożywotnio skazany na banicję z rodzinnego miasta pod groźbą stosu. Na wygnaniu zmienił zapatrywania polityczne, stając się gorliwym zwolennikiem monarchii, której apologię zawarł w osobnym dziele De monarchia (O monarchii). Przedstawiciel ruchu poetyckiego Dolce stil nuovo (inni: Guinizzelli, Cavalcanti). W historii kultury prąd ten wyrastał z tradycji liryki prowansalskiej, lecz był bardziej intelektualny; charakterystyczne dla poetów ,,nowego stylu" było stosowanie symboli i metafor sublimujących i przekształcających znaczenie np. wykorzystywanych motywów miłosnych; do założeń członków ruchu należało wykorzystanie w twórczości literackiej języka narodowego. Ruch ten uważać można za jeden z wczesnych ,,przyczółków" renesansu. Dante zyskał już za życia wielką popularność we Włoszech, co napawało go dumą. Jego najsłynniejsze dzieło początkowo nosiło tytuł Komedia, zaś odzwierciedlający podziw epitet ,,Boska" został na trwałe dodany przez czytelników dzieła. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Czyśćcowe dusze. Les Âmes du purgatoire

Prosper Mérimée

Czyśćcowe dusze. Les Âmes du purgatoire Opis: Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej Version bilingue: polonaise et française. Don Juan jest oczekiwanym synem księcia, Don Carlosa de Marana, który chce zeń uczynić dzielnego rycerza, podczas gdy jego matka pragnie, by syn został człowiekiem pobożnym. Chłopiec wychowuje się w zbytku i luksusie. W latach młodzieńczych zwraca uwagę na obraz Moralesa przedstawiający męki dusz czyśćcowych, znajdujący się w oratorium jego matki. W wieku osiemnastu lat Don Juan, wykształcony religijnie i w posługiwaniu się bronią, zostaje wysłany na uniwersytet w Salamance. Zawiera tam znajomość ze studentem, który nazywa siebie Don Garcją i podaje się za syna przyjaciela jego ojca. Don Garcja bierze młodzieńca pod swoje skrzydła. Obydwaj mężczyźni postanawiają wspólnie zalecać się do sióstr doi Fausty i doi Teresy de Ojeda. Dnie spędzają na biesiadach, pijatykach i grze, a noce pod balkonami swych wybranek. Pewnego wieczoru zalotników atakuje ich konkurent, don Crisotval (za Wikipedią). Co było dalej można się dowiedzieć po przeczytaniu całej książki.

Czytać, dużo czytać

Ryszard Koziołek

Rzecz, która nie przestaje zachwycać, to skromne piękno zadrukowanej strony. Książka wydaje się najbardziej ubogą ze sztuk. Fotografia, film, malarstwo, muzyka dysponują nieskończenie bardziej sugestywnymi środkami przedstawiania świata. A literatura? Czarne znaczki na papierze. Ale kiedy wpuścić je w nasze umysły, potrafią tam dokonać cudów. Pracują w naszych głowach najskuteczniej i najciekawiej ze wszystkich znaków, jakimi opisujemy świat przekonuje w nowym tomie esejów Ryszard Koziołek. Odkrywa w nim przed czytelnikami transformującą moc literatury, która pozwala nam budować i wzbogacać nie tylko nasz własny świat, ale też kształtować mądre, dojrzałe społeczeństwo. Ta polityczna moc literatury budowanie wspólnoty, otwieranie przestrzeni dyskusji, łączenie doświadczeń jest dla niego równie ważna, jak jej działanie na wyobraźnię. Na nowo więc opowiada nam o tym, na czym polega kunszt powieściowy Tokarczuk i Pilcha, dlaczego Harry Potter pozwala nam wrócić do dzieciństwa i napełnić świat zasadami moralnymi, a wreszcie jak za pomocą literatury rozmawiać o tym, co politycznie niepoprawne.

Czytać, dużo czytać

Ryszard Koziołek

Rzecz, która nie przestaje zachwycać, to skromne piękno zadrukowanej strony. Książka wydaje się najbardziej ubogą ze sztuk. Fotografia, film, malarstwo, muzyka dysponują nieskończenie bardziej sugestywnymi środkami przedstawiania świata. A literatura? Czarne znaczki na papierze. Ale kiedy wpuścić je w nasze umysły, potrafią tam dokonać cudów. Pracują w naszych głowach najskuteczniej i najciekawiej ze wszystkich znaków, jakimi opisujemy świat przekonuje w nowym tomie esejów Ryszard Koziołek. Odkrywa w nim przed czytelnikami transformującą moc literatury, która pozwala nam budować i wzbogacać nie tylko nasz własny świat, ale też kształtować mądre, dojrzałe społeczeństwo. Ta polityczna moc literatury budowanie wspólnoty, otwieranie przestrzeni dyskusji, łączenie doświadczeń jest dla niego równie ważna, jak jej działanie na wyobraźnię. Na nowo więc opowiada nam o tym, na czym polega kunszt powieściowy Tokarczuk i Pilcha, dlaczego Harry Potter pozwala nam wrócić do dzieciństwa i napełnić świat zasadami moralnymi, a wreszcie jak za pomocą literatury rozmawiać o tym, co politycznie niepoprawne.