Psychologia
Okruchy psychoanalizy. Teoria Freuda między hermeneutyką i poststrukturalizmem
Paweł Dybel
Książka jest propozycją nowego odczytania wybranych wątków dzieła Freuda o kluczowym znaczeniu dla jego psychoanalitycznej teorii. Autor za punkt wyjścia obrał rysującą się wyraźnie we wczesnych pracach ojca psychoanalizy - w Entwurfeiner Psychologie (Projekt psychologii) oraz w Objaśnianiu marzeń sennych - koncepcję ludzkiego "aparatu psychicznego" oraz interpretacje patologicznych zjawisk psychicznych. W świetle tych "okruchów" lepiej zrozumiała staje się specyficzna funkcja, jaką nadał on nieświadomemu oraz jego koncentrowanie się na językowej stronie interpretowanych zjawisk. Czytelnik zyskuje też wgląd w genealogię pojęcia nieświadomych wyobrażeń i jego przeobrażeń w psychoanalitycznej tradycji. Sporo miejsca w książce zajmują konfrontacje dzieła Freuda z tradycją europejskiej metafizyki, głównie z niemieckim idealizmem (I. Kant, J.G. Fichte, J.G. Herder). Uwagę zwraca esej porównujący psychoanalityczny model interpretacji Hanny Segal z hermeneutyką Wilhelma Diltheya. Zdaniem autora dzieło Freuda do dzisiaj zachowuje moc inspirującą. Wynika to stąd, że nie zawiera ono w sobie teorii o samouzasadniającym charakterze, ale otwiera przestrzeń dla pytań, na które nie tylko późniejsza tradycja psychoanalityczna, ale również wiek dwudziesty nie udzielił zadowalających odpowiedzi. Jego największa wartość zawiera się> właśnie w obecnych w nim niespójnościach, dylematach i rozterkach.
Opowiedzieć Zagładę. Polska proza i historiografia wobec Holocaustu (1987-2003)
Bartłomiej Krupa
Studium Bartłomieja Krupy na tle piśmiennictwa polskiego ostatnich dwudziestu lat jest bezprecedensowe. Autor poszerzył pole walki, dzięki czemu powstała pierwsza w polskim piśmiennictwie synteza dotycząca problematyki Zagłady w literaturze i historiografii okresu 1987-2003. Daty graniczne są tu ważne: granicę początkową wyznacza recepcja powieści "Początek" Andrzeja Szczypiorskiego (a także artykułu Jana Błońskiego "Biedni Polacy patrzą na getto"), granicę końcową - debata nad "Sąsiadami" Jana T. Grossa. Zagarniając literackie i historiograficzne teksty opublikowane między tymi dwoma momentami, autor wybrał okres kształtowania się polskiej świadomości holokaustowej. O tym właśnie jest ta książka - o konfliktowych sojuszach historiografii z literaturą, które doprowadziły do wykrystalizowania się najważniejszych polskich dyskursów zagładowych u schyłku XX wieku. Były to w kolejności: dyskurs uwznioślający żydowskie ofiary Holokaustu; dyskurs pluralizujący postawy i zachowania świadków Zagłady; dyskurs polskiej winy i polskiego wstydu oraz opozycyjny względem niego dyskurs heroizmu Polaków i zdrady Żydów. I choć rozważania Krupy zamykają się na roku 2003, to późniejsze lata niewiele już do tego zestawu dodały.
Opowieści o początkach. Wywiady z twórcami terapii Gestalt
Joe Wysong, Edward Rosenfeld
Przed Wami wywiady z założycielami terapii Gestalt. ,,Opowieść o początkach" pokazują co inspirowało twórców i od czego wszystko naprawdę się zaczęło. Rozmowy opisują osobiste przeżycia i historie osadzone w rzeczywistości XX w. Możemy poznać założycieli nie tylko od strony teorii jaką współtworzyli, ale także w bardzo intymnych wypowiedziach dotyczących ich życia. "Słuchając, jak opowiadasz o swojej relacji z Fritzem, rozumiem, jak sądzę, nieco głębiej, dlaczego w początkowym okresie swojego istnienia terapia Gestalt nie potrafiła zająć się kwestią intymności z jakąkolwiek duszą i dlaczego tak bardzo celebrowała silną jednostkę, ale nie wspólnotę i nie więź. Myślę, że pokazuje to również, dlaczego tak ważne jest, aby teoria podlegała rewizji i była rozwijana przez wiele osób, a nie była wytworem tylko jednej osoby.'' (fragment książki) "Ziarna terapii Gestalt zostały zasiane, gdy utworzona w 1948 roku "grupa edukacyjna" zaczęła spotykać się co tydzień w Nowym Jorku. Grupa ta stała się zalążkiem nowojorskiego Instytutu Terapii Gestalt (The New York Institute for Gestalt Therapy), który został założony w 1952 roku, co zbiegło się z publikacją "Gestalt Therapy". Członkami założycielami grupy byli Paul Weisz, Paul Goodman, Elliot Shapiro, Frederick i Laura Perls, Sylvester "Buck" Eastman oraz Isadore From. Spośród tej grupy tylko Isadore From i Paul Goodman oraz Frederick i Laura Perls zaczęli nauczać teoretycznych założeń terapii Gestalt poza pierwotną grupą. "Spośród występujących tu osób żyją jeszcze tylko Erv Polster i syn Perlsów, Stephen. Pozostali pojawiają się w transkrypcjach wywiadów, nagrywanych "na żywo" przez osoby, które dobrze ich znały i głęboko ceniły ich talenty kliniczne i teoretyczne". Joe Wysong The Gestalt Journal Press
Opowieści w spektrum. Dziewięć historii osób, które odkryły swój autyzm
Daniel Tammet
Dan Aykroyd - aktor, który dziś jest hollywoodzką sławą Warren - detektyw, który dostrzega niewidoczne dla innych szczegóły Kana - japońska badaczka, która tworzy klasyfikację różnych odmian samotności Les Murray - wybitny poeta, dla którego dumnym symbolem autyzmu jest ptak emu To tylko niektórzy bohaterowie najnowszej książki Daniela Tammeta Opowieści w spektrum składającej się z prawdziwych historii mężczyzn i kobiet w spektrum autyzmu. Osoby te pochodzą z Anglii, Walii, Irlandii, Kanady, Australii, Stanów Zjednoczonych, Francji, Nigerii i Japonii. Zdobyły sławę w Hollywood, walczyły z przemocą na świecie, zrobiły doktorat z psychologii, zajmowały się polityką na szczeblu krajowym, rozwiązywały zagadki kryminalne, przeprowadziły operację chirurgiczną, wydały nowatorską powieść, nauczyły się widzieć uszami i mówić przy użyciu urządzenia komputerowego. Razem tworzą wyjątkowy zbiorowy portret neuroróżnorodności. Skreślone przeze Daniela Tammeta portrety dziewięciu osób w spektrum autyzmu zaświadczają - każdy na swój własny sposób - o niezwykłej sile i pięknie wyobraźni autystycznej.
Optimum. Inteligentne emocjonalnie zarządzanie pracą
Daniel Goleman, Cary Cherniss
Jak wyznaczyć realistyczny, osiągalny cel, jakim jest poczucie satysfakcji z produktywnego dnia? Jak konsekwentnie pracować na swoim optymalnym poziomie? Opierając się na setkach relacji dotyczących wewnętrznej struktury tak zwanych dobrych dni, kreślą obraz stanu optymalnego i pokazują, dlaczego inteligencja emocjonalna jest kluczem do naszej najwyższej wydajności. Optimum to kwintesencja dziesięcioleci odkryć naukowych dotyczących tej dziedziny. Wyższy poziom inteligencji emocjonalnej skutkuje większym zaangażowaniem, lepszą produktywnością i odczuwaniem większej satysfakcji z każdego dnia. Z książki dowiemy się, jak zostać skutecznym liderem i zbudować kulturę organizacyjną, która umożliwi pracownikom osiąganie wysokich wyników.
Wojciech Łukasz Dragan, Grzegorz Iniewicz, Dominik Adamek,...
W kwestii uwarunkowań orientacji seksualnej czy też różnych aspektów funkcjonowania osób z grup mniejszościowych zgromadzono dotychczas dużo danych naukowych. To właśnie one, a nie mityczny spisek lobby LGBTQ+, były podstawą do depatologizacji i demedykalizacji orientacji nieheteronormatywnych w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. To właśnie one pokazały orientację seksualną jako jedną z podstawowych składowych zróżnicowania człowieka. ze wstępu Książka stanowi wartościowy wkład do literatury naukowej poświęconej orientacji seksualnej i funkcjonowaniu osób nieheteronormatywnych. Jest obszernym i usystematyzowanym źródłem wiedzy dla naukowców prowadzących badania w obszarze seksualności człowieka, jak również klinicystów, którzy niosą pomoc terapeutyczną osobom doświadczającym trudności w związku z ich tożsamością i orientacją seksualną. Książka może być zatem adresowana nie tylko do lekarzy, psychologów i psychoterapeutów, lecz także do studentów kierunków biomedycznych i humanistycznych. prof. CMKP dr hab. med. Michał Lew-Starowicz fragment recenzji Zaletą książki jest bardzo rzetelna analiza teoretyczna, oparta na znajomości literatury przedmiotu, obficie i trafnie cytowanej. Przy czym analiza ta wynika z głębszej refleksji i długotrwałej pracy nad obszarem związanym z orientacją seksualną, a nie przypadkowego zestawienia posiadanych informacji. prof. dr hab. Maria Beisert fragment recenzji W tomie publikują: Dominik Adamek, Michał Brol, Dominika Bulska, Małgorzata Chrupała-Pniak, Wojciech Łukasz Dragan, Monika Folkierska-Żukowska, Katarzyna Grunt-Mejer, Grzegorz Iniewicz, Joanna Mizielińska, Anna Niebudek, Karolina Ogarek-Szulc, Agata Stasińska, Mikołaj Winiewski, Ewa Wojtyna.
Osobowość symbiotyczna i jej leczenie
Stephen M. Johnson
Celem charakterologicznej psychoterapii jest przekroczenie problemów emocjonalnych, których matryce sięgają pierwszych miesięcy i lat życia, obejmują schematy myślenia, zachowania i procesy cielesne (postawa ciała, oddychanie). Wybitny psychoterapeuta kalifornijski dr Stephen Johnson poświęcił cykl książek prezentacji metod pracy nad ograniczeniami charakterologicznymi, uwarunkowanymi przez urazy kolejnych faz rozwoju małego dziecka. Żaden znany mi psychoterapeuta nie zdecydował się dotąd tak dalece "odkryć karty" i opisać krok po kroku kulisy psychoanalitycznego procesu nie szczędząc danych odnoszących się do możliwych błędów i problemów psychoterapeuty. Autor czerpie z teorii relacji z obiektem, pokazując jak twórczo ją integrować z analizą charakteru zapoczątkowaną przez Reicha, metodami pracy z ciałem, Gestalt, terapii Ericksonowskiej i behavioralnej. Jacek Santorski "Sztuka postmodernistyczna, stanowiąc integrację czy kombinację form bardziej klasycznych i form modernistycznych, łączy ze sobą elementy w sposób często eksperymentalny, a nawet humorystyczny. Nieprzypadkowo więc, chociaż z pewnym opóźnieniem, także psychoterapia weszła w okres otwartości i integracji. Nadszedł czas, w którym terapeuci uprawiający tę improwizacyjną formę sztuki, opartą na solidnych zasadach psychologicznych, opowiadają się za prawdziwie artystycznym statusem swej pracy. Ta książka podejmuje problematykę indywiduacji. Każdy psychoterapeuta musi w sposób rzeczywisty przejść przez ten proces, tak aby ostatecznie znaleźć własną indywidualność, różną od swoich nauczycieli i mistrzów. Oznacza to: dorosnąć, opuścić dom i poznać resztę świata." (fragment tekstu)
Osobowość typu D. Teoria i badania
Nina Ogińska-Bulik
Koncepcja osobowości typu D narodziła się w wyniku licznych kontrowersji i niejasności dotyczących osobowościowych uwarunkowań chorób somatycznych. Sformułowana w połowie lat 90. XX wieku wzbudziła zainteresowanie licznych badaczy i zyskała dużą popularność, zarówno w Europie, jak i w Ameryce. Koncepcja stała się także inspiracją do podjęcia badań w Polsce, przede wszystkim w środowisku naukowym psychologów łódzkich. Prezentowana publikacja jest pierwszą w Polsce zwartą pozycją przedstawiającą problematykę nowego typu osobowości, jakim jest osobowość stresowa typ D.