Religia
S. ALEKSANDRA WITKOWSKA OSU
Autorką Urszulańskich gawęd jest s. Aleksandra Witkowska OSU. Jej sylwetkę we wstępie do książeczki dobrze zaprezentował profesor Jacek Chachaj. Zaakcentujmy także fakt, że s. Aleksandra w lubelskim klasztorze przeżyła zdecydowaną większość długiego, bo 94-letniego życia i swoją obecnością, modlitwą i pracą przede wszystkim na rzecz środowiska akademickiego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego wyraziście wpisała się w pejzaż obecności Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Lublinie. Dlatego niejako miała tytuł, jak również naukowe narzędzia, będąc wytrawnym historykiem, do wsłuchania się w głos historii zakonnej i że odnajdują się w nich liczne środowiska, między innymi nauczyciele, uczennice i uczniowie szkoły prowadzonej przez Siostry, studenci i pracownicy akademiccy KUL-u, którzy gościli w murach klasztoru na organizowanych przez s. Aleksandrę nieformalnych, towarzyskich kolokwiach, a także grono ludzi bezpośrednio współpracujących z Siostrami w wielu podejmowanych inicjatywach o charakterze duszpasterskim, chociażby tych przeznaczonych dla mieszkanek bursy i internatu prowadzonego niegdyś przez Siostry oraz wszyscy, którzy interesują się historią Lublina, zwłaszcza tym wyjątkowym miejscem w sercu miasta, jakim jest kompleks kościelno-klasztorny ufundowany przez króla Władysława Jagiełłę. Fragm. Przedmowy
S. ALEKSANDRA WITKOWSKA OSU
Autorką Urszulańskich gawęd jest s. Aleksandra Witkowska OSU. Jej sylwetkę we wstępie do książeczki dobrze zaprezentował profesor Jacek Chachaj. Zaakcentujmy także fakt, że s. Aleksandra w lubelskim klasztorze przeżyła zdecydowaną większość długiego, bo 94-letniego życia i swoją obecnością, modlitwą i pracą przede wszystkim na rzecz środowiska akademickiego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego wyraziście wpisała się w pejzaż obecności Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Lublinie. Dlatego niejako miała tytuł, jak również naukowe narzędzia, będąc wytrawnym historykiem, do wsłuchania się w głos historii zakonnej i że odnajdują się w nich liczne środowiska, między innymi nauczyciele, uczennice i uczniowie szkoły prowadzonej przez Siostry, studenci i pracownicy akademiccy KUL-u, którzy gościli w murach klasztoru na organizowanych przez s. Aleksandrę nieformalnych, towarzyskich kolokwiach, a także grono ludzi bezpośrednio współpracujących z Siostrami w wielu podejmowanych inicjatywach o charakterze duszpasterskim, chociażby tych przeznaczonych dla mieszkanek bursy i internatu prowadzonego niegdyś przez Siostry oraz wszyscy, którzy interesują się historią Lublina, zwłaszcza tym wyjątkowym miejscem w sercu miasta, jakim jest kompleks kościelno-klasztorny ufundowany przez króla Władysława Jagiełłę. Fragm. Przedmowy
Jan Tauler
Niniejszą książkę podającą sposoby kształcenia się w duchu Jezusa Chrystusa, składamy w ręce czytających chrześcijan z mocnym przekonaniem, iż będzie dla nich użyteczną. Każdy katolik znajdzie w niej wyborne przepisy do urządzenia swego życia wśród zajęć doczesnych, wśród stosunków świeckich; znajdzie sposoby uduchowienia i siebie i tego wszystkiego co go z światem wiąże, przez odniesienie wszystkiego do pierwszej przyczyny i ostatecznego celu; to jest, do Boga. Książka ta zawiera w sobie wybornie przedstawioną mistykę chrześcijańską, przedmiot niezmiernie wysoki, jedynie rzeczywisty, najwyższych naszych dotykający przeznaczeń. Przedmiot ten u jednych wskutek nadużycia darów świata doczesnego lekceważony albo wcale zapomniany, u drugich wskutek nadużycia samej pobożności i jej pomieszania z dążnościami panteistycznymi, uważany za niebezpieczny, niedawno jeszcze zakonnych trzymał się tylko progów; dziś jednak, gdy tak w dziedzinie nauk, jak w dziedzinie życia, duch Boży coraz silniej wiać poczyna, więc i mistyka chrześcijańska w starych swoich, pełnych Bożej prostoty występuje kształtach, a zbawienne jej wpływy coraz się wyraźniej czuć dają.
Wawrzyniec Scupoli
Utarczka duchowa inaczej Walka duchowa czyli nauka poznania, pokonania samego siebie, i dojścia do prawdziwej doskonałości chrześcijańskiej jest praktycznym podręcznikiem życia. Uczy on przede wszystkim, że jego sensem jest nieustanna walka z egoistycznymi zachciankami, które trzeba zastąpić ofiarną miłością. Kto nie podejmuje tej walki, ten ponosi klęskę i cierpi w piekle, a kto walczy ufając nie we własne siły, ale w moc Boga ten triumfuje i jest szczęśliwy w niebie. Książka Scupolego analizuje różne codzienne sytuacje i radzi jak wyjść z nich zwycięsko, z czystym sumieniem i doskonalszą cnotą. Podkreśla ona także nieskończoną dobroć Boga, który jest dawcą wszystkiego, co dobre. To, co złe, pochodzi według niego od człowieka, który sprzeciwia się Bogu.
Marek Donaj OSA
Mówią, że mężczyźni nie płaczą, a kapłani szybko oswajają się z cierpieniem i śmiercią. Czy to prawda? Być może w wielu przypadkach tak, ale moje doświadczenia są zgoła odmienne. Jestem mężczyzną i kapłanem, który nie oswaja się z cierpieniem. Choć widywałem je codziennie, nie potrafiłem się do niego przyzwyczaić. o. Marek Donaj Proboszcz parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie, kapelan krakowskiego szpitala, lecz przede wszystkim człowiek o wielkim sercu. Augustianin o. Marek Donaj w przejmującym wyznaniu opisuje swoją pracę i pokazuje, że każde cierpienie ma konkretne imię.To opowieść o utracie, pamięci, a w pierwszej kolejności spotkaniach z drugim człowiekiem, które stają się przestrzenią obecności Boga. O. Marek wspomina początki swojego kapłaństwa oraz szpitalne rozmowy z ks. Józefem Tischnerem, prof. Andrzejem Szczeklikiem czy Czesławem Miłoszem. Pogodne anegdoty z tych spotkań przenikają się z medytacjami o wierze, bólu i największej chorobie człowieka miłości. Ta książka udowadnia, że pożegnanie nie jest końcem, a człowieczeństwo nie podlega śmierci choćby wszystko inne umarło.
Uwagi o śmierci niechybnej, wierszem wyrażone
Ks. Józef Baka
Uwagi O Śmierci Niechybney Wszystkim Pospolitey Wierszem Wyrażone Przez Xiędza Bakę S. J. Professora Poetyki a sumptem JMC Pana Xawerego Stefaniego Obywatela Miasta J. K. M. Wilna do druku na pożytek Duchowny podane Roku 1766. drugi raz nakładem Amatorow z przedmową Raymunda Korsaka w Wilnie 1807. Roku wydane, a teraz po trzeci raz 1828. Roku przedrukowane; teraz zasię nakładem Wydawnictwa Armoryka w Sandomierzu 2021. Roku wznowione. Uwagi rzeczy ostatecznych i złości grzechowe nie są tekstem jednorodnym. W pierwszej części dominują powaga i nastrój bliski poezji metafizycznej, natomiast część II, najbardziej znana Uwagi śmierci niechybnej emanuje czarnym humorem. Składa się ona ze zbioru kilkunastu wierszy skierowanych do różnych adresatów: do starych, młodych, panów, dam, duchownych, cudzoziemców, innowierców, mieszczan, zabawnych czy zatrudnionym chmielem głów. Baka w sposób żartobliwy i niemalże ocierający się o parodię przywołał średniowieczny motyw tańca śmierci (danse macabre) i przedstawił świat jako sferę dominacji śmierci. (Za Wikipedią).
Uwagi rzeczy ostatecznych i złości grzechowej
Ks. Józef Baka
Józef Baka, SJ, herbu Baka (ur. 18 marca 1707 lub 1706, zm. 2 czerwca 1780 w Warszawie) polski poeta późnego baroku, jezuita, misjonarz, kaznodzieja, panegirysta i hagiograf. Obok Benedykta Chmielowskiego, Elżbiety Drużbackiej i Jędrzeja Kitowicza jeden z bardziej znanych przedstawicieli kultury czasów saskich i wczesnego okresu panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Sam tak zachęca do lektury swoich poezji: Do Czytelnika: Jeden grzech, setnych bied swiata, iest przyczyną! Patrz Czytelniku: jak z wielką dusz ruiną! Atrament żaden na karcie nie wyrazi. Nie opisze, jak złość grzechowa nas kazi. O grzechów złości pisząc, pióro tępieje. Na jednę wzmiankę, serce, z ręką martwieje. Umierać, a nie życie ciągnąć potrzeba, Feralną, widząc w grzechu, Postać Ereba!
Uwierzcie w Anioła. O Bożych posłańcach prawie wszystko
Grzegorz Fels
Wierzycie w anioły? Wielu z Was, drodzy Czytelnicy, odpowie na to pytanie twierdząco. Jak się jednak dłużej nad tym zastanowić, niejednego ogarną wątpliwości. Jeśli więc zaczynasz mieć takie czy inne obiekcje co do zasadności swej wiary w istnienie aniołów i szczerze szukasz odpowiedzi na dręczące Cię pytania, wiedz, że nie jesteś sam i ta książka jest właśnie dla Ciebie! Już sam fakt, że czytasz te słowa, zdaje się to potwierdzać. Chyba nie podjąłbym się napisania niniejszej pozycji, gdyby nie to, że kiedyś sam doświadczyłem REALNEJ pomocy mojego Anioła Stróża, który uratował mi życie. Powiem więcej, moja historia nie jest odosobniona. Dotarłem do innych świadków, którzy doświadczyli w swoim życiu anielskiej pomocy. I proszę, nie mówcie mi, że aniołowie nie istnieją, bo i tak Wam nie uwierzę...
Uzdrawianie dźwiękiem w tradycji tybetańskiej
Tenzin Wangyal Rinpoche
Siedem medytacji pozwalających usunąć wewnętrzne przeszkody, kształtować pozytywne właściwości i odkryć wrodzoną mądrość. Buddyjska tybetańska tradycja bon jest jedną z najstarszych nieprzerwanych tradycji duchowych na świecie. Dzięki medycynie dźwięku możemy usunąć wewnętrzne przeszkody oraz blokady w przepływie energii i sferze emocjonalnej. Tenzin Wangyal Rinpocze, mistrz tej starożytnej nauki, daje nam narzędzia pozwalające zyskać dostęp do mądrości i uzdrawiających mocy drzemiących w naszym ciele i umyśle. Książka wraz z płytą CD zawierają medytacje, które umożliwiają wykorzystanie duchowego potencjału i osiągnięcie życiowej pełni.