Religia
Libro di preghiere per l'intercessione di san Giovanni Paolo II
Praca zbiorowa
Preparato in occasione della canonizzazione di Giovanni Paolo II il primo libro di preghiere che contiene preghiere per l'intercessione del nuovo santo. L'introduzione e stata scritta dall'amico pi fedele e il segretario personale del Santo Padre card. Stanisław Dziwisz. Karol Wojtyła era noto sia come un papa estremamente vicino alla gente sia come un uomo di preghiera profonda. Queste carateristiche si riflettono nel nostro libro di preghiera e lo fanno uno strumento ideale che rende possibile la comunicazione spirituale con san Giovanni Paolo II e una raccolta utile per tutta la vita sia nei momenti belli sia in quelli difficili. Nel libro si sono trovati: il rosario con Giovanni Paolo II, litanie per l'intercessione del santo, via crucis con Giovanni Paolo II, esame di coscienza secondo l'insegnamento di Giovanni Paolo II, preghiere per varie occasioni e molte altre. Il libro di preghiere si sta traducendo nelle lingue importanti. Ha ottenuto imprimatur, cioe l'autorizzazione ufficiale della Chiesa catolica.
Licencja na miłość. Warsztaty dla młodzieży
Magdalena Kleczyńska, Agnieszka Katarzyńska
Warsztaty "Licencja na miłość" zostały pomyślane jako odpowiedź na głęboką potrzebę młodego człowieka dotyczącą budowania zdrowych relacji koleżeńskich, przyjacielskich i partnerskich. W świecie, w którym z różnych stron do młodzieży docierają sprzeczne wzorce i informacje, a zagadnienia fundamentalne próbuje się relatywizować w imię źle pojmo- wanej wolności, ważne jest wskazywanie wartości uniwersalnych, wspólnych wszystkim ludziom i służących rozwojowi. Taki jest właśnie główny cel zamieszczonych w zbiorze konspektów. Uczestnik warsztatów będzie miał możliwość znalezienia odpowiedzi na kluczowe pytania: na czym polega prawdziwa przyjaźń? Jak jej nie zniszczyć? Czy różni się od zakochania? Jak rozpoznać prawdziwą miłość? W jaki sposób zbudować szczęśliwy związek? odkryje także prawdę o sobie samym - o swojej wartości i niepowtarzalności. (Ze wstępu)
Peter S Williamson
List do Efezjan to najbardziej wyrazisty spośród listów przypisywanych św. Pawłowi, zawierający jedne z najgłębszych wypowiedzi teologicznych istniejących w tradycji chrześcijańskiej. Przez niemal dwa tysiące lat chrześcijanie dawali się porywać jego natchnionym modlitwom, sugestywnemu przedstawieniu Chrystusa jako Głowy stworzenia i Kościoła, opowieściom o łasce i zbawieniu, otrzymanym dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, głoszeniu jedności pogan i Żydów w Chrystusie w siedmiorakiej jedności Kościoła, wzniosłemu wezwaniu etycznemu: Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane (5,1) i lirycznemu porównaniu małżeństwa do relacji oblubieńczej między Chrystusem i Kościołem czytamy w X tomie serii Katolicki Komentarz do Pisma Świętego. Najbardziej prawdopodobna hipoteza głosi, że List do Efezjan miał za zadanie krążyć zarówno po Kościołach domowych Efezu, jak i wśród innych nowo powstających Kościołów Azji. Św. Paweł nie koncentruje się w nim na konkretnych problemach w Kościele lokalnym, ale prezentuje nauczanie przeznaczone dla chrześcijan wywodzących się z pogaństwa, poświęcone temu, co Bóg uczynił dla nich przez Jezusa Chrystusa, przy czym płynące z tego wnioski można było bezpośrednio zastosować w większości Kościołów lokalnych I wieku w imperium rzymskim poza Palestyną. List do Efezjan jest arcydziełem literatury chrześcijańskiej i jednym z najcenniejszych klejnotów Biblii!
Peter S. Williamson, Albert Vanhoye SJ
List Pawła do Galatów budzi od dawna zainteresowanie czytelników, ponieważ rzuca wiele światła na wczesną historię Kościoła, doktrynę chrześcijańską i na uderzającą osobowość jego autora. Podtrzymuje równocześnie to zainteresowanie, gdyż przedstawiane w nim z pasją nauczanie jest zawsze istotne dla wiary i życia chrześcijan. () Podejmuje kluczowy i zasadniczy element teologii Pawła usprawiedliwienia przez wiarę w Chrystusie. To nauczanie, ze względu na jego podstawowy charakter, zasługuje na to, by regularnie do niego wracać, o czym często zapominamy. () Ponieważ jednak łatwo ulegamy skłonności, by nadzieję zbawienia pokładać w dobrych uczynkach oraz intencjach, zastępując tym samym wiarę w Chrystusa ludzkimi czynami, dlatego trzeba zawsze przypominać podkreślanie przez Pawła z całą mocą usprawiedliwienia przez wiarę. czytamy w IX tomie serii Katolicki Komentarz do Pisma Świętego. Warto zagłębić się w lekturę Listu do Galatów m.in. dlatego, aby poprzez poznanie Pawłowego punktu widzenia na temat wolności chrześcijańskiej, świadomie wzrastać w dojrzałości w Chrystusie, nie zapominając oczywiście o innych aspektach Prawdy.
Mary Healy
Jaki jest sens Jezusowej śmierci na krzyżu? I jakie ma ona znaczenie dla nas? Spośród wszystkich ksiąg Nowego Testamentu właśnie List do Hebrajczyków dostarcza najbardziej dogłębnej i przenikliwej analizy tej tajemnicy, leżącej w samym sercu chrześcijańskiej wiary.() List do Hebrajczyków został skierowany do wspólnoty składającej się z chrześcijan zmagających się z rozmaitymi problemami. W przeszłości cechowali się oni żarliwością, lecz doznali zniechęcenia, żyjąc pośród wrogiej im kultury i w zagrożeniu dalszymi prześladowaniami. Niektórzy spośród nich przestali regularnie uczestniczyć w liturgii, a byli też tacy, których kusiło odstąpienie od wiary. (fragment książki)
o. Augustyn Pelanowski
List Judasza nie Iszkarioty to prawdopodobnie ostatnia książka ojca Augustyna – tak autor zapowiadał to w książce Ocalenie część 2. To zdumiewająca medytacja na temat skromnego, zaledwie jednostronicowego Listu świętego Judy, poprzedzającego Apokalipsę. Tytuł Apokalipsa pochodzi od czasownika greckiego APOCALYPTEIN, które da się przetłumaczyć jako objawienie albo odsłonięcie czy nawet… zdemaskowanie. Wszyscy chyba doskonale widzimy, że świat, a także Kościół, stał się, w poprzednim stuleciu, i w tym, które się rozpoczęło, jeszcze intensywniej teatrem niezwykle zaciętej walki zła i dobra, walki Boga i Szatana – o nas, o wierzących. Pokuta mogłaby zmienić wyroki Boga i mogłaby powstrzymać inwazję zła, herezji, zarazy, wojny, głodu, drożyzny, w końcu ponurej i bladej śmierci, ale niewielu to czyni. Ostatnia szansa zostanie zaprzepaszczona, ale ocaleje Reszta. To słyszę od czterech lat. Gdyby teraz święty Juda stanął przed tobą, powiedziałby: „Ludzie nawet nie rozumieją, co złego uczynili, choć mogli zrozumieć. Ich niewiedza własnych win nie jest bez wielkiej winy!” fragment książki
List św. Jakuba, Pierwszy, Drugi, Trzeci List św. Jana
Kelly Anderson, Daniel Keating
Jakub, podobnie jak Jezus, uczył, że świętość jest nie tylko możliwością, lecz nakazem dla każdego chrześcijanina. List św. Jakuba, napisany przez pobożnego człowieka, który znał Jezusa Chrystusa, mówił z Nim i Go dotykał, i który podążał żmudną drogą do czekającej nas doskonałości, może służyć jako wspaniały przewodnik dla wszystkich, którzy pragną wieść głębsze życie z Jezusem życie, w którym panuje miłość i pokój, pełne mądrości i miłosierdzia, życie, w którym świętość staje się możliwa. (fragment książki)
Św. Katarzyna ze Sieny
W Listach św. Katarzyny ze Sieny czytelnik znajdzie nie tylko ślad jej dynamicznej działalności, ale również wszystkie najważniejsze tematy doktryny mistycznej. Liczne fragmenty są bezpośrednim opowiadaniem o tym wszystkim, co ujrzała i przeżyła w mistycznym zjednoczeniu z Bogiem. Są to próby opisu rzeczywistości, której nigdy dokładnie i do końca człowiek nie potrafi przekazać. Mistyk poznaje prawdy znane każdemu chrześcijaninowi z Objawienia jak to pięknie wyraził Bergson zostawia na nich ognisty ślad. Życie duchowe Katarzyny jest ustawiczną ekstazą, ciągłym wznoszeniem, któremu towarzyszą niezwykłe łaski mistyczne, bolesne udręki oraz momenty wielkiego ukojenia i radości. Jest wielka różnica między tym, kto miłuje prawdę, a tym, kto jej nienawidzi. Człowiek pogrążony w ciemnościach grzechu śmiertelnego nienawidzi prawdy; nienawidzi on także wszystkiego, co Bóg kocha, a miłuje to co Bóg nienawidzi. Tak więc podczas gdy Bóg nienawidzi grzechu, nieuporządkowanej rozkoszy i przyjemności światowych, człowiek je kocha, karmiąc się nędzą tego świata, a na każdym urzędzie zachowuje się niemoralnie. Jeżeli zatem taki człowiek zajmuje urząd, z racji którego ma rozdzielać coś i pomagać bliźnim, to służy im tylko wtedy, gdy widzi, że będzie miał z tego jakąś korzyść, a cały czas myśli o sobie i miłuje tylko siebie. (z listu do Lorenzo del Pino, doktora praw w Bolonii)