Naukowe i akademickie
Konkurs chemiczny dla licealistów. Zbiór zadań
Maciej Dranka, Michał Fedoryński, Krzysztof Krawczyk
Prowadzony od 36 lat przez Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej Konkurs Chemiczny dla licealistów składa się z dwóch etapów. W pierwszym uczniowie rozwiązują w domu zadania z chemii ogólnej i nieorganicznej, chemii organicznej i tzw. zadania technologiczne, których istotą jest bilansowanie procesów technologicznych. Konkurs adresowany jest do uczniów szczególnie interesujących się chemią – podstawą cywilizacji technicznej – dlatego zakres zadań, szczególnie z chemii organicznej, wykracza poza zakres podstawy programowej obowiązującej licealistów i wymaga samodzielnego poszerzania wiedzy. Etap drugi odbywa się na Wydziale Chemicznym PW (z wyjątkiem XXXV Konkursu – z powodu pandemii drugi etap odwołano, natomiast drugi etap XXXVI Konkursu odbył się zdalnie), zakres zadań tego etapu pokrywa się z problemami, z którymi uczniowie powinni byli się zapoznać, rozwiązując zadania pierwszego etapu. Przedstawione w publikacji zadania konkursowe z odpowiedziami stanowią wybór spośród około tysiąca problemów z minionych lat. Autorzy opracowania mają nadzieję, że będzie ono pomocne przy przygotowywaniu się do różnych konkursów chemicznych i przyczyni się do zwiększenia zainteresowania chemią wśród licealistów.
Konstrukcje nośne. Laboratorium
Hieronim Jakubczak
Skrypt zawiera treści obejmujące zagadnienia z zakresu wytrzymałości konstrukcji nośnych maszyn. Dotyczą one głównie weryfikacji metod obliczania naprężeń w wybranych konstrukcjach nośnych poprzez ich odniesienie do wielkości mierzonych na modelach tych konstrukcji. Omówiono także zagadnienia związane z oceną trwałości zmęczeniowej, czyli wyznaczanie charakterystyki zmęczeniowej, widma obciążeń eksploatacyjnych i trwałości.
Konstrukcyjne materiały metalowe, ceramiczne i kompozytowe
Mieczysław Kaczorowski, Anna Krzyńska
Skrypt jest podzielony na cztery części. W pierwszej omówiono podstawowe właściwości materiałów, a w szczególności wiązania między atomami. W dalszej części podano podstawowe własności mechaniczne i użytkowe materiałów oraz sposoby umacniania materiałów plastycznych. Przedstawiono grupę materiałów sprężysto-plastycznych, a więc metale i ich stopy, w tym stopy żelaza i metali nieżelaznych. Kolejna część dotyczy materiałów ceramicznych, w tym struktury, jej kształtowania i właściwości użytkowych. W ostatniej części omówiono kompozyty o osnowie metalowej i ceramicznej, które nie są jeszcze tak powszechnie stosowane jak kompozyty o osnowie polimerowej. Autorzy uznali za uzasadnione wprowadzenie do drugiego wydania przynajmniej podstawowych informacji na temat metalurgii topienia najbardziej rozpowszechnionych tworzyw metalowych, jakimi są stopy żelaza z węglem, zakładając, że gruntowną wiedzę na temat procesów metalurgicznych dotyczących odlewnictwa, obróbki plastycznej oraz spawania studenci uzyskują w ramach wykładów dotyczących technik wytwarzania. Dokonano także korekty i uaktualnienia treści, a także uwzględniono uwagi zgłaszane przez studentów i wykładowców.
Aleksander Szwed
Praca dotyczy modelowania konstytutywnego właściwości sprężystych i plastycznych materiałów izotropowych w ramach teorii małych odkształceń oraz właściwości materiałów hipersprężystych w ramach skończonych deformacji. Rozpatrywane opisy konstytutywne bazują na dwóch odpowiednio gładkich potencjałach, jednym do definicji właściwości sprężystych i drugim do określenia właściwości plastycznych. Zaproponowano metodyczne podejście do konstrukcji gładkich powierzchni plastyczności lub potencjałów konstytutywnych dogodnych w implementacji numerycznej modeli materiałowych.
Konteksty Dextera. Medyczny społeczny, prawny i kulturowy
Zbiorowy
Specjaliści różnych dziedzin nauki, medycyny, prawa, sztuki, literaturoznawstwa, filozofii, etyki, rozważają fenomen popularności postaci Dextera Morgana. To tytułowy bohater książki, a następnie serialu telewizyjnego, o analityku krwi, który nocami zamienia się w mściciela i zabija innych zbrodniarzy, którzy umknęli wymiarowi sprawiedliwości.
Konteksty feministyczne. Gender w życiu społecznym i kulturze
Patrycja Chudzicka-Dudzik, Elżbieta Durys
Dla samych gender studies kluczowe okazało się wydobycie i doprecyzowanie przez Anne Oakley rozróżnienia na płeć biologiczną i płeć kulturową, przy czym ta ostatnia stała się naczelną kategorią służącą krytycznej analizie treści społecznych i kulturowych. Już pierwsze jej zastosowania świadczyły o niezwykłym potencjale. Kategoria gender, podobnie jak wcześniej perspektywa feministyczna, pozwoliła dostrzec i poddać analizie nieadresowane dotychczas kwestie, takie jak chociażby kulturowo-społeczne sposoby reprodukowania tożsamości psychoseksualnej człowieka. Ze względu na swój transdyscyplinarny charakter mogła ona rozprzestrzenić się w różnych obszarach nauki, tworząc platformę dla rozwoju badań interdyscyplinarnych. Artykuły wywodzą się z różnych obszarów badawczych. Łączącą je cechą jest wykorzystanie narzędzi, jakie dają badania feministyczne i kategoria gender. Różnorodność podejść objawia się nie tylko na poziomie podejmowanych tematów, reprezentowanych obszarów badawczych oraz wykorzystywanych metodologii, ale dotyczy również warsztatu i doświadczeń autorów i autorek.
Kontrola celna jako element zarządzania międzynarodowym obrotem towarowym
Mirosława Laszuk
Swoboda zawierania umów handlowych i kształtowania stosunków handlowych, a także działania na rzecz liberalizacji handlu podejmowane już od zakończenia drugiej wojny światowej na forum międzynarodowym, najpierw w ramach Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (General Agreement on Tariffs and Trade - GATT), a następnie Światowej Organizacji Handlu (WTO), jak również proces globalizacji spowodowały znaczący wzrost międzynarodowego obrotu towarowego. Jednak początek XXI wieku przyniósł istotne zmiany, na które wpłynęły zamachy terrorystyczne zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w innych regionach. Dzisiejszy świat jest zglobalizowany, ale też zdezintegrowany przez organizacje regionalnej integracji gospodarczej, do tego dochodzą rosnący egoizm gospodarczy państw oraz duże zagrożenie bezpieczeństwa międzynarodowego. W takich właśnie uwarunkowaniach kształtuje się współczesny paradygmat polityki handlowej, który wskazuje dwa priorytety - ułatwienia i uproszczenia oraz bezpieczeństwa.
(Kontr-)rewolucja oświatowa. Studium z polityki prawicowych reform edukacyjnych
Bogusław Śliwerski
Planowanie oświatowe w aspekcie prognoz rozwoju kraju ma u nas charakter stricte ideologiczny, a więc adaptacyjny, czyli taki sam, z jakim mieliśmy do czynienia w okresie PRL. Dominuje tu normatywna funkcja założeń i zasad polityki oświatowej, koncentrująca uwagę władz na określaniu celów i treści kształcenia i wychowania z uwzględnieniem stosunku szkolnictwa do spraw nauczania religii. [...] Po trzydziestu latach transformacji mamy w polskiej polityce oświatowej naprzemienność normatywnych imperatywów władzy politycznej w procesie wychowawczym szkół bez jakiegokolwiek odwołania do Konstytucji III RP [...]. Nie ma zatem w polityce oświatowej ani planowania oświatowego, które musiałoby odbywać się na podstawie naukowych badań i analiz kluczowych dla edukacji czynników, ani prognozowania oświatowego mającego na celu przewidywanie przyszłych zjawisk na podstawie także naukowych danych, gdyż żaden z ministrów nie wie, jak długo będzie mógł realizować własny (w sensie własnego zaplecza partyjnego) projekt oświatowy. Ze Wstępu Autor od wielu lat diagnozuje brak uspołecznienia szkół i stawia tezę, że ostatnio przeprowadzona reforma ma charakter radykalnej zmiany, której celem jest przywrócenie praktykowanych wcześniej rozwiązań, ale również stanowi ona w sferze filozoficzno-ideologicznej zwrot w kierunku konserwatyzmu. Rekonstruuje przebieg zdarzeń prowadzących do tej "kontrrewolucji" oraz dowodzi, że jest to konsekwencja sposobu prowadzenia od trzydziestu lat polityki oświatowej. * Publikacja ma naukowy charakter i została przygotowana przy wykorzystaniu bogatego materiału źródłowego, reprezentującego różne rodzaje wiedzy. Autor konsekwentnie uzasadnia swoje (często kontrowersyjne) tezy. Odwołuje się nie tylko do aktualnego stanu badań w pedagogice, lecz także korzysta z literatury socjologicznej, politologicznej, antropologicznej i innych. Z recenzji prof. dr. hab. Romana Lepperta