Nauki społeczne
Michał Lesiak
W publikacji dokonano analizy interakcji pomiędzy pacjentami i personelem medycznym, ze szczególnym uwzględnieniem obciążeń (społecznych, interakcyjnych, moralnych, fizycznych), które wiążą się z pracą lekarzy, pielęgniarek i ratowników medycznych. Wykorzystując koncepcję Everetta Hughesa - dirty work (brudnej pracy), starano się pokazać trud związany z wykonywaniem zawodu medycznego. Tekst monografii umożliwia Czytelnikowi zrozumienie specyficznego środowiska pracy w wyspecjalizowanych instytucjach (szpitale, domy pomocy społecznej, hospicja) odpowiedzialnych za takie aspekty życia, jak choroba, leczenie, umieranie. Starano się obiektywnie pokazać pracę zespołu medycznego. Zwrócono uwagę na rozbieżności między postrzeganiem lekarza przez pacjentów a jego rzeczywistymi obowiązkami. Wizja lekarza ubranego w nieskazitelnie biały fartuch, przechadzającego się po salach chorych to tylko niewielki ułamek zadań, które musi on wykonać podczas dnia pracy. Trudne decyzje (obciążające moralnie), skomplikowane sytuacje podczas operacji i kontakt z wydzielinami ludzkiego ciała (obciążenia fizyczne), kontakt z osobami roszczeniowymi, które uważają, że zasługują na wyjątkowe traktowanie (obciążenia interakcyjne), kontakt z osobami naznaczonymi społecznie (obciążenia społeczne) to codzienność dla lekarza pracującego w placówce medycznej. Książka jest adresowana do osób zainteresowanych współczesnymi teoriami socjologicznymi i interakcjonistycznym ujęciem pracy - zwłaszcza do lekarzy, osób zarządzających zespołami medycznymi oraz pacjentów, którzy chcą dowiedzieć się, jak wyglądają kulisy pracy medycznej.
Achille Mbembe
Oryginalna diagnoza współczesności dokonana z perspektywy Afryki łączy elementy teorii krytycznej, myśli postkolonialnej i psychoanalizy. Tytułowy brutalizm to metafora naszej epoki, w której zachłanny kapitalizm w coraz bardziej bezwzględny sposób kruszy, rozszczepia i drenuje zarówno planetę, jak i ludzkie ciała. Paradoksalnie, technologie cyfrowe tylko pogłębiają politykę ekstrakcji, przyczyniając się do zagłady wszystkiego, co żywe. Umożliwiają też one uprawianie na niespotykaną dotąd skalę rasistowskiej polityki segregacji i sortowania ludzi, zmieniając ich w przemieszczające się ciała-granice i sprawiając, że nigdy nie będą mogli znaleźć się "u siebie". W chwili, gdy prawicowi populiści straszą widmem "wielkiego zastąpienia" białej populacji niebiałą, dokonuje się rzeczywisty proces wymiany ludzi na cyfrowe awatary i inteligentne maszyny. Ciało staje się teraz bowiem wyłącznie narzędziem w osiąganiu chwilowej rozkoszy albo obiektem poddanym obróbce termopolityki. Cyfrowy neoliberalizm doprowadził do tego, że to, co nieświadome, przestało być przedmiotem represji i wybucha w paroksyzmach narcystycznego hedonizmu i maskulinizmu. Prawdziwym laboratorium tego rodzaju brutalistycznych praktyk przez wieki była i wciąż pozostaje Afryka, poddawana kolonialnej przemocy, ekstrakcji ciał, dóbr naturalnych i obiektów sztuki. I dlatego to właśnie w Afryce - w afrykańskiej myśli, historii i doświadczeniu - szuka Mbembe odpowiedzi na pytania, jak naprawić to, co zniszczone, jak wypracować nowe formy globalnego współistnienia.
Achille Mbembe
Oryginalna diagnoza współczesności dokonana z perspektywy Afryki łączy elementy teorii krytycznej, myśli postkolonialnej i psychoanalizy. Tytułowy brutalizm to metafora naszej epoki, w której zachłanny kapitalizm w coraz bardziej bezwzględny sposób kruszy, rozszczepia i drenuje zarówno planetę, jak i ludzkie ciała. Paradoksalnie, technologie cyfrowe tylko pogłębiają politykę ekstrakcji, przyczyniając się do zagłady wszystkiego, co żywe. Umożliwiają też one uprawianie na niespotykaną dotąd skalę rasistowskiej polityki segregacji i sortowania ludzi, zmieniając ich w przemieszczające się ciała-granice i sprawiając, że nigdy nie będą mogli znaleźć się "u siebie". W chwili, gdy prawicowi populiści straszą widmem "wielkiego zastąpienia" białej populacji niebiałą, dokonuje się rzeczywisty proces wymiany ludzi na cyfrowe awatary i inteligentne maszyny. Ciało staje się teraz bowiem wyłącznie narzędziem w osiąganiu chwilowej rozkoszy albo obiektem poddanym obróbce termopolityki. Cyfrowy neoliberalizm doprowadził do tego, że to, co nieświadome, przestało być przedmiotem represji i wybucha w paroksyzmach narcystycznego hedonizmu i maskulinizmu. Prawdziwym laboratorium tego rodzaju brutalistycznych praktyk przez wieki była i wciąż pozostaje Afryka, poddawana kolonialnej przemocy, ekstrakcji ciał, dóbr naturalnych i obiektów sztuki. I dlatego to właśnie w Afryce - w afrykańskiej myśli, historii i doświadczeniu - szuka Mbembe odpowiedzi na pytania, jak naprawić to, co zniszczone, jak wypracować nowe formy globalnego współistnienia.
Brzmienie Holocaustu. O reprezentacjach Zagłady w sztuce radiowej
Joanna Bachura-Wojtasik, Eliza Matusiak
Jak pisze Jacek Leociak: "reprezentować" - to czynić na powrót obecnym. Twórcy sztuki audialnej podejmują próby uobecniania ocalałych i ofiar Szoa, a artystyczne formy dźwiękowe stanowią przestrzeń reprezentacji. Audialne opowieści podejmujące tematykę Zagłady, choć skupione wokół cierpienia i śmierci jednostek oraz całych grup, nierzadko w swej istocie są historią o ocaleniu, stawiają bowiem w swym centrum wspomnienia tych, którzy przetrwali. Specyfika wspomnień Zagłady i z Zagłady, ich fragmentaryczność - sprawiają, że praca twórców artystycznych form dźwiękowych skoncentrowana jest niejednokrotnie na rekonstruowaniu losów jednostek i ich rodzin oraz utkaniu opowieści z dostępnych i odnalezionych wspomnień, śladów, dokumentów. Dyskurs holocaustowy zapośredniczony przez medium audialne nie jest jednorodny, ale rozprzestrzeniony wskutek dyspersji zagarniającej coraz to nowe obszary budowania opowieści o Szoa. Mamy nadzieję, że niniejsza publikacja wzbogaci wiedzę o Zagładzie, a także wiedzę radioznawczą, wypełniając lukę w literaturze przedmiotu, w której ta tematyka nie była dotąd podejmowana. Autorki Praca pionierska w odniesieniu do zamysłu fuzji tematu traumy z techniką medium radiowego. W polskich badaniach pierwsza, choć oczywiście zainteresowanie szeroko pojmowaną literaturą w radiu nie jest nowe. Ze wszech miar warta publikacji, także dla poszerzenia dyskusji o zasadności badania aspektu artystycznego w odniesieniu do szczególnie wrażliwego dokumentu życia, jakim jest sytuacja graniczna - tu Zagłada. Z recenzji prof. dr hab. Violetty Wejs-Milewskiej
Brzydka prawda. Kulisy walki Facebooka o dominację
Sheera Frenkel, Cecilia Kang
Nagradzane reporterki New York Timesa w pasjonującym, demaskatorskim stylu przedstawiają wyjątkową, technologiczną historię naszych czasów dzieje Facebooka. Spokojnie, oddychajcie głęboko. Słyszymy was. - Mark Zuckerberg, wrzesień 2006 Nigdy nie mieliśmy zamiaru was zdenerwować. - Sheryl Sandberg, lipiec 2014 Przepraszam i obiecuję poprawę. -Mark Zuckerberg, wrzesień 2017 Popełniliśmy błędy, przyznaję się do nich i biorę za nie odpowiedzialność. - Sheryl Sandberg, kwiecień 2018 To był mój błąd, za który przepraszam. - Mark Zuckerberg, kwiecień 2018 Musimy się poprawić. - Sheryl Sandberg, styczeń 2019 Musimy działać lepiej. - Mark Zuckerberg, maj 2020 Facebook, swego czasu jeden z największych fenomenów branży technologicznej, od kilku lat jest nękany kontrowersjami i kryzysami. Wyciek danych użytkowników, fake newsy i polaryzująca mowa nienawiści. Dlaczego tak się stało? Decyzje kierownictwa doprowadzały do kryzysów, od których potem próbowano odwracać uwagę. Programiści dostawali polecenia tworzenia narzędzi, które w rezultacie wzmacniały konfliktową retorykę, teorie spiskowe i bańki informacyjne przepuszczające tylko jednostronne opinie. Facebook stał się najbardziej żarłoczną na świecie machiną do eksploracji danych, odnotowywał rekordowe zyski i wzmacniał swą dominującą pozycję za pomocą agresywnego lobbingu. Korzystając z unikatowej wiedzy, m.in. byłych pracowników Facebooka, autorki zabierają nas do świata skomplikowanych rozgrywek, sojuszy i rywalizacji w firmie. Ich dziennikarskie śledztwo doprowadziło do szokujących wniosków: błędne poczynania nie były anomalią, lecz nieuchronnością. Dla Marka Zuckerberga i Sheryl Sandberg w niezwykle burzliwych minionych pięciu latach nieograniczony rozwój pozostawał priorytetem. Obydwoje są ikonami naszych czasów: cudowny chłopiec Doliny Krzemowej, który stał się miliarderem, i błyskotliwa bizneswoman, inspiracja dla milionów kobiet. Jednak zamknięci w swoich hermetycznych kręgach, zaślepieni przez własne ambicje i arogancję, nie zrobili nic, kiedy ich technologia była przejmowana przez podżegaczy, przestępców i skorumpowane reżimy polityczne na całym świecie. W książce Brzydka prawda zostają pociągnięci do odpowiedzialności Autorki należały do zespołu dziennikarzy śledczych, który znalazł się w gronie finalistów Nagrody Pulitzera za rok 2019. Zespół zdobył też George Polk Award w kategorii reportaż oraz Gerald Loeb Award za reportaż śledczy.
Budowanie poczucia bezpieczeństwa w czasach pandemii oraz zagrożenia terroryzmem i wojną
Ewa Jasiuk (red. nauk.), Anna Chochowska (red....
Monografia stanowi opracowanie interdyscyplinarne, które odnosi się do problematyki bezpieczeństwa w czasach pandemii oraz zagrożenia terroryzmem i wojną. Jej celem jest podjęcie debaty oraz zaprezentowanie wniosków z przeprowadzonych badań naukowych realizowanych przez przedstawicieli różnych dyscyplin badawczych. Współczesny świat został zdominowany przez nowe typy zagrożeń. Ostatnie wydarzenia pokazały, iż obok siebie istnieją zarówno zagrożenia militarne (np. trwająca wojna w Ukrainie), jak i pozamilitarne (np. pandemia COVID-19). Z tego względu zapewnienie bezpieczeństwa staje się jednym z kluczowych problemów współczesnego świata i wymusza doskonalenie metod, narzędzi i technik pozwalających skutecznie temu przeciwdziałać. Zagadnienie bezpieczeństwa ma aspekt wielowymiarowy, dlatego stanowi przedmiot zainteresowania przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych. Interdyscyplinarne ujęcie istotnych kwestii z zakresu bezpieczeństwa w czasie pandemii oraz zagrożenia terroryzmem i wojną zostało odzwierciedlone w niniejszej publikacji.
Budowanie relacji w nadzorach kuratorskich. Praca w terenie
Katarzyna Miśkiewicz
Celem badań terenowych zaprezentowanych w publikacji była rekonstrukcja rytuałów interakcyjnych praktykowanych przez kuratorów rodzinnych w relacjach z nadzorowanymi w przestrzeni wielkomiejskiego centrum. Analiza i interpretacja zgromadzonego materiału empirycznego ujawniły, że w obliczu problemów i oczekiwań podopiecznych oraz specyficznych warunków terenu kuratorzy muszą wykorzystywać wiele różnych strategii i technik radzenia sobie w interakcjach z nadzorowanymi. Wspierają one zachowywanie twarzy nie tylko samych kuratorów, lecz także innych aktorów społecznych. Książka adresowana jest do osób zainteresowanych resocjalizacją w środowisku otwartym oraz profilaktyką, a przede wszystkim do pracowników naukowych i dydaktycznych, studentów, aplikantów kuratorskich oraz praktyków działających w instytucjach edukacyjnych, wymiaru sprawiedliwości oraz szeroko rozumianej pomocy społecznej. * Należy podkreślić aplikacyjny wymiar pracy, który pozwala dostrzec obszary kluczowe dla powodzenia realizacji celów zawodowych kuratorów. [...] Książka może stanowić ważne wsparcie dla osób odpowiedzialnych za proces kształcenia kuratorów oraz dla praktyków pracujących w obszarze resocjalizacji i pomocy rodzinie. Z recenzji dr hab. Agnieszki Barczykowskiej, prof. UAM Struktura publikacji jest konsekwentnie budowana na dwóch filarach: wymogach formalnoprawnych dookreślających sprawowanie nadzoru kuratorskiego oraz podejściu interakcyjnym, wynikającym z budowania relacji z podopiecznym/podopiecznymi. Zarówno fenomen tego dualizmu, jak i miejsce, gdzie zachodzą interakcje będące przedmiotem badań, zostały ujęte w niezwykle spójny projekt badań terenowych, których kanwę stanowią znakomicie dobrane teoretyczne podstawy [...]. Z recenzji dr. hab. Krzysztofa Sawickiego, prof. UwB
Enver Djuliman, Lillian Hjorth
Niniejsza książka to efekt dziesięciu lat doświadczenia w nauczaniu o prawach człowieka, zrozumieniu interkulturowym i rozwiązywaniu konfliktów. Dzięki współpracy z norweskim Komitetem Helsińskim opracowaliśmy programy szkoleniowe i szkoliliśmy młodzież, studentów, uchodźców, nauczycieli, dziennikarzy i pracowników sektora publicznego na Bałkanach, na Białorusi, w Rosji, wliczając w to Czeczenię i Inguszetię, USA i – oczywiście – Norwegii. Jesteśmy aktywistami zajmującymi się prawami człowieka. Prawa te reprezentują wartości wyznawane przez wszystkie kraje świata. Ich fundamentem jest to, że wszyscy mają taką samą godność jako ludzie i że nikt nie może być dyskryminowany z powodu płci, koloru skóry, narodowości, przynależności etnicznej, religii, preferencji seksualnych lub innych cech. Prawa człowieka, obok zrozumienia interkulturowego oraz pokojowego rozwiązywania konfliktów, stanowią być może najważniejsze zasoby, jakie ludzie i społeczeństwo powinni posiadać i praktykować w erze globalizacji. Jesteśmy od siebie zależni bardziej niż kiedykolwiek. Jeśli pragniemy pokoju, musimy wspólnie go stworzyć.
Building the Diverse Community. Beyond Regionalism in East Asia
Dominik Mierzejwski, Grzegorz Bywalec
The processes in East and South Asian became a peculiar subject for global community of international relations in the field. The presented volume is a collection of papers dealing with the processes of regionalization in East and South Asia. We collected papers from different academic unit both from Europe and Asia. Taking regionalization as a core subject of the volume the readers will discover the complexity of ongoing processes in East and South Asia. We present collection of papers from a very different perspectives starting from the theoretical debates, through economic dimensions of integration to policical and military scope of regionalization in East and South Asia. The whole volume presents the diversity of understanding among international relations scholars community. By shaping the diverse view we can possess the better and in depth understanding of East Asia.