Języki obce
Księga Mądrości - The Book of Wisdom
Jacek Gordon
Księga Mądrości - The Book of Wisdom, to książka z serii "Reading for English Learners" przeznaczonych dla osób, które już dobrze znają język angielski, ale chcą doskonalić jego praktyczne zastosowanie poprzez interesujące teksty napisane stosunkowo prostym i powszechnie używanym językiem angielskim. Książka zawiera powiedzenia, przysłowia i cytaty mądrych ludzi oraz ciekawe komentarze do nich, w językach angielskim i polskim. Książka jest przeznaczona do odczytu na komputerach i tabletach.
Księga Monelli. Le livre de Monelle
Marcel Schwob
Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej. Version bilingue: polonaise et française. Marcel Schwob, właściwie Mayer André Marcel Schwob (1867-1905) to pisarz związany z symbolizmem, najlepiej znany publiczności literackiej z opowiadań i nowel. Wywarł wpływ na takich pisarzy jak Jorge Luis Borges czy Roberto Bolao. Nazywany był prekursorem surrealizmu. Księga Monelli, mieszająca fikcję z prawdą przedstawia manifest i żywot tytułowej Monelli, bliskiej śmierci ulicznicy, oraz kilku z jej sióstr. Książka w przekładzie Bronisławy Ostrowskiej, napisana znakomitym językiem, mimo iż opublikowana dość dawno nadal zasługuje na lekturę. Dodatkowym atutem niniejszego wydania jest i to, że publikacja niniejsza zawiera nie tylko przekład polski, ale również oryginalny tekst francuski.
Księżyc nad Fuzhou. Wiersze z epoki Tang
Opracowanie zbiorowe
Wszystkie wiersze zamieszczone w tym zbiorku pochodzą z okresu panowania dynastii Tang (618−906) i powstały między VII a IX wiekiem. Odległe od nas o ponad tysiąc lat i tysiące kilometrów, pozostają jednak żywe i zrozumiałe w swoich emocjach i obrazach, nic więc dziwnego, że weszły do kanonu literatury światowej. Panowanie Tangów to czas imponującego rozkwitu kultury chińskiej i równie wspaniałego rozkwitu typu poezji określanej po chińsku jako shi. Wtedy pisali dwaj poeci uznawani za największych w całej historii Chin: Li Bai, nazywany „nieśmiertelnym zesłanym na ziemię” i Du Fu, określany mianem „poety-kronikarza”. Mówiąc o najlepszych poetach tangowskich, nie sposób też pominąć Wang Weia, zwanego „patriarchą buddyzmu chan w poezji”. Poza trójką największych, znalazły się tu także wiersze m.in. Li He, zwanego „demonicznym talentem”, oraz wybitnego pisarza i myśliciela Han Yu. Najmniej znane i rzadziej pojawiające się w antologiach są wiersze Meng Jiao, zebrane w serię Jesienne uczucia - wstrząsające jako opis grozy towarzyszącej starości i chorobie, a jednocześnie zdumiewająco nowoczesne w niezwykłości swoich obrazów.
Kształcenie umiejętności pisania w dydaktyce języka polskiego jako obcego
Ewa Lipińska
Monografia Kształcenie umiejętności pisania w dydaktyce języka polskiego jako obcego jest pierwszym kompleksowym opracowaniem poświęconym sprawności pisania. Przedstawia jej istotę i złożoność oraz rolę, jaką odgrywa w procesie kształcenia językowego, a także omawia proces jej rozwijania oraz objaśnia sposoby kontroli stopnia opanowania kompetencji tekstotwórczej. Całości dopełnia szczegółowy scenariusz lekcji kształcącej umiejętność opisywania przedmiotów, obszerna bibliografia, indeks osobowy oraz aneksy zawierające rozwinięcie niektórych zagadnień. Można tu znaleźć odpowiedzi nie tylko na pytania, jak uczyć pisania i jak je testować, ale także – po co go uczyć. Ukazują dobitnie, że jest ono obligatoryjne w całym procesie opanowywania polszczyzny i musi mieć stałe miejsce w programach nauczania. Tom jest adresowany przede wszystkim do uczących (się) języka polskiego jako obcego, lecz może służyć również uczącym (się) polszczyzny jako języka odziedziczonego (poza Polską) oraz drugiego (jako komponentu języka szkolnej edukacji w kraju). Kształcenie umiejętności pisania w dydaktyce języka polskiego jako obcego jest pracą wyjątkową i stanowi niezbędne kompendium wiedzy na temat nauczania sprawności pisania nie tylko cudzoziemców. Początkujący nauczyciele znajdą w tej publikacji podpowiedź, jak uczyć pisania polskich wypowiedzi gatunkowych, doświadczeni zaś zostaną zaproszeni do skonfrontowania swoich dotychczasowych doświadczeń z ustaleniami i wskazówkami Autorki, snucia refleksji nad zaproponowanymi rozwiązaniami i do wdrożenia wielu Jej pomysłów. Dla wszystkich będzie to pasmo przyjemności czytelniczych i zachęta do poświęcenia większej uwagi pisaniu w realizowanym przez nich procesie dydaktycznym. To praca niezmiernie erudycyjna, napisana pięknym językiem, odznaczająca się oryginalnym stylem i elegancją wysłowienia. Stanowi wyjątkową kopalnię wiedzy glottodydaktycznej przekazanej ze znawstwem i pasją. (z rec. dr hab. Anny Dunin-Dudkowskiej, prof. UMCS) Ewa Lipińska – dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. W kręgu jej zainteresowań badawczych znajdują̨ się̨ sprawy Polonii oraz dydaktyka języka polskiego jako obcego i odziedziczonego, a w szczególności nauczanie pisania. Autorka i współautorka licznych publikacji (monografii, artykułów oraz podręczników do nauki języka polskiego jako obcego), prac popularnonaukowych oraz recenzji, a także współredaktorka wielu opracowań naukowych, jak np. Język ojczysty, język obcy, język drugi (2003), Polskość w Australii (2013), ABC metodyki nauczania języka polskiego jako obcego (2005), Pisać jak z nut (2016), Nauczanie języka polskiego jako obcego w grupach heterogenicznych (2019) oraz Dydaktyka języka polskiego jako nierodzimego: konteksty – dylematy – trendy (2021). Prowadziła liczne szkolenia dla uczących języka odziedziczonego we współpracy z instytucjami i stowarzyszeniami polonijnymi działającymi w kraju i za granicą. Przez wiele lat współpracowała z Państwową Komisją ds. Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego. Odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Anna Seretny
Kto czyta, nie błądzi to podręcznik z ćwiczeniami rozwijającymi i doskonalącymi sprawność czytania oraz strategie pracy z tekstem. Jest on przeznaczony dla studentów na poziomie C1 (efektywnej biegłości użytkowej). W każdej z ośmiu jednostek znajduje się od trzech do pięciu tekstów różnej długości, które są powiązane ze sobą wspólnym tematem. Towarzyszą im rozmaite ćwiczenia - niektóre służą rozwijaniu i doskonaleniu strategii czytania (mowa tu o czytaniu selektywnym, globalnym i szczegółowym); inne mają zachęcić uczących się do dyskusji, stawiania hipotez, wyciągania wniosków; jeszcze inne - koncentrują się na poszerzaniu (lub uaktywnianiu) ich zasobu leksykalnego. W układ jednostki tematycznej zostały także wplecione ważne, ciekawe, bądź przydatne uczącym się informacje, powiązane z omawianym zagadnieniem. Na jej zakończenie pojawia się blok "Powiedz albo napisz", zachęcający studentów do przygotowywania dłuższych wypowiedzi ustnych oraz pisemnych na poruszane w tekstach tematy.
Władysław T. Miodunka
Tom ten przynosi podsumowanie dyskusji toczonej w Polsce w ostatnim dziesięcioleciu, to znaczy w latach 1992-2003 w związku z obecnością (lub nie) elementów kultury w nauczaniu języka polskiego jako obcego. Datę początkową wyznaczają dwie prace: Wojciecha Jekiela i Cezarego Rowińskiego z Instytutu "Polonicum" Uniwersytetu Warszawskiego, opublikowane w tomie Vademecum lektora języka polskiego pod redakcją Barbary Bartnickiej, Lidii Kacprzak i Ewy Rohozińskiej (1992). Obie dotyczą obecności kultury polskiej w procesie nauczania języka polskiego jako obcego: praca W. Jakiela odnosi się do tej obecności na zajęciach językowych dla początkujących, praca C. Rowińskiego zaś - do wprowadzania wiedzy o kulturze polskiej na lektoratach dla studentów z poziomu średniego i zaawansowanego. Prace publikowane w niniejszym tomie różnią się od nich znacznie, gdyż odwołują się do pomocy dydaktycznych, uwzględniających elementy kultury w nauczaniu języka polskiego jako obcego, biorą pod uwagę przeprowadzone później badania P. Garncarka, G. Zarzyckiej, J. Rokickiego, A. Burzyńskiej i S. Schmidt, przyjmują wreszcie jako punkt odniesienia programy realioznawcze w nauczaniu języka niemieckiego jako obcego oraz standardy europejskie zaproponowane w tym zakresie przez Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie (2003).
La competenza onomastica nell'insegnamento e nell'uso dell'italiano L2. Il contesto polacco
Artur Gałkowski
L'onimia e una componente essenziale e indispensabile del linguaggio. I nomi propri designano oggetti animati e inanimati in modo individualizzato, in ogni caso risultante da processi Iinguistici e socio-comunicativi creativi. Nella padronanza di una lingua straniera non e opportuno, e, in linea diprincipio, non e possibile,tralasciare la conoscenza delle principali categorie onomastiche, che comprendono nomi di persona, nomi geografici, ma anche nomi di vari organismi viventi o entit immaginarie, come pure oggetti culturali e naturali, materiali e immateriali. La competenza onomastica e il punto di partenza per attivare operazioni che arricchiscono la conoscenza di una lingua straniera.
La competenza onomastica nell'insegnamento e nell'uso dell'italiano L2. Il contesto polacco
Artur Gałkowski
L'onimia e una componente essenziale e indispensabile del linguaggio. I nomi propri designano oggetti animati e inanimati in modo individualizzato, in ogni caso risultante da processi Iinguistici e socio-comunicativi creativi. Nella padronanza di una lingua straniera non e opportuno, e, in linea diprincipio, non e possibile,tralasciare la conoscenza delle principali categorie onomastiche, che comprendono nomi di persona, nomi geografici, ma anche nomi di vari organismi viventi o entit immaginarie, come pure oggetti culturali e naturali, materiali e immateriali. La competenza onomastica e il punto di partenza per attivare operazioni che arricchiscono la conoscenza di una lingua straniera.
Witold Sobczak
Es un trabajo innovador que arroja nueva luz sobre la evolución de los tiempos compuestos del modo subjuntivo en Hispoanoamerica. No se habia publicado antes un estudio estadistico igualmente fiable en este campo, sino solo trabajos fragmentarios de cuestiones seleccionadas del tema de investigación. De la resena del profesor Janusz Pawlik Es un estudio original, riguroso y exhaustivo del uso de las formas compuestas en Hispanoamerica que no solo tiene valor en si mismo, sino que puede relacionarse con otras cuestiones relativas al verbo espanol, tanto en America como en la peninsula iberica. Considero el libro una contribución innovadora y bienvenida al estudio del verbo que complementara los trabajos existentes en este campo, anadiendo una necesaria visión global hasta ahora inedita. De la resena del profesor Tomas Jimenez Julia