Technika i mechanika
Aspekty użytkowania i zarządzania mocą bierną w energetyce
Sławomir Bielecki
Celem pracy jest nakreślenie i przeanalizowanie wieloaspektowego obrazu współczesnej problematyki dotyczącej zagadnienia mocy biernej jako komponentu procesu użytkowania energii elektrycznej, w szczególności: identyfikacja i syntetyczne przedstawienie złożoności problematyki; analiza kwestii związanych z użytkowaniem mocy biernej w świetle aktualnego prawodawstwa i tendencji kształtujących sektor energetyki; wskazanie obszarów tematycznych wymagających uporządkowania i ujednolicenia oraz określenie propozycji metod szacowania efektów energetycznych wynikających z obciążeń mocą bierną. Tłem do szczegółowych rozważań są kwestie związane z teoretycznymi fundamentami pojęcia mocy biernej, omówione w rozdziale drugim. W rozdziale trzecim zanalizowano problematykę kształtowania opłat za użytkowanie mocy i energii biernej w Polsce oraz innych krajach. Na podstawie rezultatów badania stosowanej formuły na opłaty oraz symulacji obliczeniowej wskazano na konieczność uporządkowania zagadnienia (najlepiej na poziomie międzynarodowym). Rozdział czwarty dotyczy problematyki użytkowania mocy biernej w związku z tematem efektywności energetycznej procesu dostarczania energii. Na podstawie szerokiego przeglądu publikacji zidentyfikowano praktyczne metody określania strat energii powodowanych mocą bierną i zaproponowano nowe metody szacowania zakresu wspomnianych strat. Metody te mogą znaleźć zastosowanie w audytach efektywności energetycznej jako indykatory istotności problemu i zasadności działań ograniczających zapotrzebowanie na moc bierną w danym punkcie sieci. Kwestia gospodarowania mocą bierną jest analizowana w rozdziale piątym. Przytoczono informacje charakteryzujące współczesne odbiory, sygnalizując problem rozpowszechniania się obciążeń o charakterze pojemnościowym. Zaprezentowano także możliwości techniczne jednostek generacji rozproszonej, w tym opartych na źródłach odnawialnych. W kontekście nowych środków gospodarowania energią zwrócono uwagę na pojawiającą się w ostatnich latach koncepcję wykorzystania układów ładowania pojazdów elektrycznych do regulacji mocy biernej. Zaprezentowano przegląd tego zagadnienia w świetle światowych publikacji z przytoczeniem modelu matematycznego. Ostatni, szósty rozdział zawiera podsumowanie i wnioski końcowe.
Andrzej Obmiński
Praca składa się z trzech części, w których omówiono miejsca występowania wyrobów zawierających azbest w obiektach budowlanych, ocenę zagrożeń, jakie one powodują w przypadku eksploatacji i usuwania oraz praktyczne zalecenia dotyczące usuwania wyrobów zewnętrznych. Autor postawił następujące tezy w swej pracy: • Wyroby i budynki z azbestem powinny być charakteryzowane przez wielkość mierzalnego zanieczyszczenia powietrza w postaci pyłów respirabilnych azbestu, uwalnianych do wnętrza budynku. • Wyroby zwierające azbest użyte w budownictwie ogólnym są bardziej rozpowszechnione i zróżnicowane niż wynika to z raportów gromadzonych w bazie azbestowej, w której uwzględniono głównie wyroby najbardziej typowe, łatwo rozpoznawalne, znajdujące się na zewnątrz budynków (w elewacji i pokryciach dachowych). • Ocena wyrobów z azbestem, przedstawiana w formularzach „Oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest” (w skrócie „Ocena”), przygotowywana bez wiedzy eksperckiej, jest mało przydatna do realnego kwalifikowania zagrożenia użytkowników (punktacje „Oceny” i stopień pilności działań naprawczych często nie odzwierciedlają realnego zagrożenia). Wpływa to na zbyt pochopne decyzje o usunięciu wyrobów, które nierzadko prowadzone są w sposób pobieżny, bez należytego przygotowania budynku i wykonawców. • W odniesieniu do wyrobów widocznych kwalifikacje „Oceny” są uznaniowe, ich poprawność zależna jest od kompetencji wykonującego oględziny i przygotowującego formularz. W odniesieniu do wyrobów zasłoniętych, niedostępnych do oględzin, takich jak płyty azbestowo-cementowe wewnątrz ścian warstwowych, nie są one wiarygodne i wymagałyby weryfikacji przez wykonanie odkrywek lub/i badań powietrza do stwierdzenia wykluczenia obecności pyłu azbestu w powietrzu wewnętrznym. • Wyniki „Oceny” mogą znacząco odbiegać od stwierdzanego w badaniach stężenia pyłów azbestu w powietrzu, stanowiącego realne zagrożenie zdrowotne dla użytkowników obiektów. Istnieje więc potrzeba weryfikacji „Oceny” i wdrażania do stosowania wynikających z nich zaleceń – o ile są one poprawnie przygotowane i potwierdzone wynikami badań powietrza. • Zachodzi potrzeba prawidłowej oceny zagrożenia i dopasowania do niego planów eliminacji azbestu oraz zasad kontroli specjalistycznych prac usuwania azbestu z budynków.
Badania efektywności eksploatacyjnej autobusów komunikacji miejskiej
Joanna Rymarz
Niniejsza praca, dotyczy opracowania modelu oceny efektywności autobusów miejskich z punktu widzenia przedsiębiorstwa transportowego. W pracy przeanalizowano współczesną literaturę poświęconą zagadnieniom oceny przydatności eksploatacyjnej i efektywności eksploatacji pojazdów samo-chodowych.
Badania eksperymentalne pojazdów samochodowych
Dariusz Więckowski
W pracy omówiono główne, ważniejsze metody badań pojazdów samochodowych i ich zespołów oraz części. Skrypt jest przeznaczony nie tylko dla studentów wydziałów mechanicznych, mechatronicznych, transportu o kierunku pojazdy samochodowe. Również dla osób, które nie są bezpośrednio związane z badaniami, ale chcą współpracować ze specjalistami z dziedziny badań, np. diagnostami, pracownikami serwisów. Zakres merytoryczny publikacji obejmuje wiedzę z dziedziny badań pojazdów drogowych i stanowiskowych, przetwarzania sygnałów pomiarowych, przygotowywania i budowy stanowisk badawczych. Skrypt napisany jest na dobrym poziomie merytorycznym. Wybór zakresu tematycznego oceniam jako trafny, a proporcje pomiędzy poszczególnymi tematami nie budzą zastrzeżeń. Autor prowadzi klarowny wywód rozpoczynający się od przedstawienia pojęć podstawowych, analizy sygnałów. Po tej części następuje opis i analiza metodyki badań trakcyjnych i stanowiskowych kompletnych pojazdów, ich zespołów i komponentów. Końcowa część pracy to przykłady eksperymentalnych badań stanowiskowych i symulacji obciążeń na stanowisku. dr hab. inż. Marek Jaśkiewicz, prof. uczelni - Politechnika Świętokrzyska (fragment recenzji wydawniczej)
Badania eksperymentalne pojazdów samochodowych
Dariusz Więckowski
W pracy omówiono główne, ważniejsze metody badań pojazdów samochodowych i ich zespołów oraz części. Skrypt jest przeznaczony nie tylko dla studentów wydziałów mechanicznych, mechatronicznych, transportu o kierunku pojazdy samochodowe. Również dla osób, które nie są bezpośrednio związane z badaniami, ale chcą współpracować ze specjalistami z dziedziny badań, np. diagnostami, pracownikami serwisów. Zakres merytoryczny publikacji obejmuje wiedzę z dziedziny badań pojazdów drogowych i stanowiskowych, przetwarzania sygnałów pomiarowych, przygotowywania i budowy stanowisk badawczych. Skrypt napisany jest na dobrym poziomie merytorycznym. Wybór zakresu tematycznego oceniam jako trafny, a proporcje pomiędzy poszczególnymi tematami nie budzą zastrzeżeń. Autor prowadzi klarowny wywód rozpoczynający się od przedstawienia pojęć podstawowych, analizy sygnałów. Po tej części następuje opis i analiza metodyki badań trakcyjnych i stanowiskowych kompletnych pojazdów, ich zespołów i komponentów. Końcowa część pracy to przykłady eksperymentalnych badań stanowiskowych i symulacji obciążeń na stanowisku. dr hab. inż. Marek Jaśkiewicz, prof. uczelni - Politechnika Świętokrzyska (fragment recenzji wydawniczej)
Józef Stokłosa
W monografii przedstawiono kompleksową analizę transportu intermodalnego jako złożonego systemu funkcjonującego w określonym otoczeniu i w znacznym stopniu od niego zależnego. Publikacja omawia istotne problemy organizacyjne i techniczno-technologiczne, mające istotny wpływ na dalszy rozwój systemów transportu intermodalnego kolejowo-drogowego na rynku usług towarowych. Autor opracowania koncentruje się także na roli terminali w łańcuchach transportu intermodalnego oraz modelach biznesowych wykorzystywanych w systemach transportu intermodalnego
Mariusz Izdebski
Praca dotyczy tematyki zarządzania ryzykiem w transporcie drogowym z wykorzystaniem algorytmów sztucznej inteligencji w procesach przewozowych do minimalizacji zdarzeń niebezpiecznych. Wartością poznawczą przeprowadzonych badań jest opracowanie autorskich, oryginalnych modeli zarządzania ryzykiem w transporcie drogowym wraz z ich algorytmizacją narzędziami sztucznej inteligencji. Opracowane modele zarządzania ryzykiem mogą mieć zastosowanie w różnych obszarach, np. budownictwie. Wykorzystanie algorytmów sztucznej inteligencji w zarządzaniu ryzykiem w transporcie drogowym pozwoliło na opracowanie oryginalnych metod oceny i zarządzania ryzykiem w procesach przewozowych. Do badania redukcji poziomu ryzyka zastosowano dwa zaawansowane algorytmy sztucznej inteligencji - mrówkowy i genetyczny. Sposób ich działania jest różny, co pozwoliło na porównanie jakości generowanych rozwiązań, a tym samym wyznaczenie efektywności tych algorytmów w zarządzaniu ryzykiem w transporcie drogowym. Monografia składa się z dziewięciu rozdziałów, które podzielono na trzy obszary tematyczne. W pierwszym obszarze (rozdz. 1-3) zdefiniowano najnowsze badania z zakresu tematyki ryzyka w transporcie drogowym, scharakteryzowano kluczowe zagrożenia w procesach przewozowych i przedstawiono procedurę zarządzania ryzykiem w transporcie drogowym. Kluczowym elementem tej części monografii jest opis algorytmów sztucznej inteligencji stosowanych w zarządzaniu ryzykiem w transporcie drogowym, ze szczególnym podkreśleniem dużej roli, jaką odgrywają użyte algorytmy. W drugim obszarze (rozdz. 4 i 5) opisano modele zarządzania ryzykiem w transporcie drogowym i przedstawiono ich formalny zapis. W trzecim obszarze (rozdz. 6-8) opisano proces algorytmizacji opracowanych modeli zarządzania ryzykiem wraz ze sposobem szacowania ryzyka na odcinkach sieci transportowej i przedstawiono weryfikację algorytmów zastosowanych w aplikacji do przykładów. W podsumowaniu monografii przedłożono rekomendacje dla decydentów zarządzających ryzykiem w transporcie drogowym, a także podkreślono oryginalność przedstawionych badań i ich dalszy kierunek.
Jacek Caban, Paweł Droździel
Niniejsza monografia dotyczy wybranych aspektów rozruchu silnika o zapłonie samoczynnym. Wykorzystano w niej częściowo fragmenty rozprawy doktorskiej uzupełnionej o sugestie i uwagi recenzentów pt.: Wpływ parametrów wtrysk u paliwa na przebieg procesu rozruchu silnik a o zapłonie samoczynnym zrealizowanej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lubelskiej w 2018 r. W monografii przedstawiono rezultaty badań laboratoryjnych procesu rozruchu jednocylindrowego silnika spalinowego o ZS w temperaturach otoczenia, metodykę prowadzonych badań stanowiskowych oraz analizę statystyczną uzyskanych wyników badań.
Balistyka wewnętrzna klasycznych broni lufowych
Zbigniew Wrzesiński
Treści przedstawione w opracowaniu dotyczą balistyki wewnętrznej, która wykorzystuje podstawowe prawa termodynamiki i mechaniki płynów. Specyfika zjawiska strzału wymaga jednak odpowiedniego przystosowania tych praw ze względu na dynamikę strzału. Problemy te zostały przedstawione w rozdziale pierwszym omawiającym wybrane elementy teorii bilansów i drugim przedstawiającym modelowanie matematyczne zjawisk fizycznych balistyki wewnętrznej. Badaniem zjawiska strzału, czyli szybkiej konwersji energii chemicznej ładunku prochowego na energię cieplną gazowych produktów spalania, a następnie zamianę jej na energię kinetyczną pocisku w przewodzie lufy oraz innych ruchomych części układu miotającego, zajmują się dwa działy balistyki wewnętrznej - pirostatyka i pirodynamika. Jednakże metody pirostatyki wykorzystywane są przede wszystkim do określania własności fizykochemicznych i balistycznych materiałów wybuchowych miotających (prochów), co zostało przedstawione w rozdziale trzecim. W rozdziale czwartym omówiono zadania pirodynamiki, która opisuje główną fazę zjawiska strzału. Dla przyjętego balistycznego modelu lufowego układu miotającego sformułowano balistyczne równania bilansowe zasobu masy, pędu i energii łącznej mieszaniny gazowo-prochowej we współrzędnych Eulera oraz Lagrange'a. W rozdziale piątym do równań bilansowych dołączono równania fenomenologiczne balistyki wewnętrznej oraz termodynamiki, tworząc zamknięty układ piętnastu równań różniczkowych, opisujących proces zjawiska strzału w klasycznej broni lufowej. W rozdziale szóstym rozpisano równania balistyki wewnętrznej na cztery fazy zjawiska strzału występujące w klasycznej broni lufowej. Metodę rozwiązania układu równań różniczkowych balistyki wewnętrznej oraz zarys działania programu numerycznego BalWew-ZW napisanego w języku programowania obiektowego Delphi 7, całkującego układy równań różniczkowych, omówiono w rozdziale siódmym. W rozdziale ósmym przedstawiono wyniki symulacji cyfrowej rozwiązania problemu głównego balistyki wewnętrznej, czyli określenia w funkcji czasu między innymi takich wielkości, jak: ciśnienia całkowite, statyczne na dnie pocisku, średnie statyczne między dnem pocisku a dnem komory nabojowej oraz dynamiczne, temperaturę GPS, prędkość oraz drogę dna pocisku w lufie dla dwu rodzajów układów lufowych, a mianowicie armat i broni strzeleckiej. W rozdziale dziewiątym wspomniano o istnieniu metod analitycznych, syntetycznych katalogów balistycznych oraz empirycznych rozwiązania problemu głównego balistyki wewnętrznej i ich realnego znaczenia w dobie zaawansowanych elektronicznych technik obliczeniowych, umożliwiających posługiwanie się efektywnymi metodami bezpośredniego całkowania numerycznego układów równań różniczkowych. Z metod empirycznych wybrano i przedstawiono metodę Leduca rozwiązania oraz metodę Muraoure'a wyznaczania strat ciepła w bombie manometrycznej.