Polityka
Zmierzch liberalnego porządku międzynarodowego 2011-2021
Roman Kuźniar
Książka jest autorską fotografią ostatniej dekady w stosunkach międzynarodowych, w szczególności opisuje proces zmierzchu liberalnego porządku międzynarodowego. Jego narodziny i rozwój były przedmiotem wydanej w 2011 roku innej książki Romana Kuźniara Pozimnowojenne dwudziestolecie, choć wtedy jeszcze nie posługiwano się powszechnie pojęciem ,,liberalnego porządku". Dekada zmierzchu obejmuje zasadniczo okres od zachodniej interwencji w Libii w 2011 roku po upadek Kabulu w końcu 2021 roku. Prezentacja życia międzynarodowego w tym czasie jest zatem nieco skrzywiona pod kątem lepszego ukazania schorzeń wewnętrznych, na które okazał się podatny liberalny porządek, błędów Zachodu w stosunkach zewnętrznych, jak i wzrostu potencjału mocarstw kontestujących ten porządek. Przy wszystkich zasługach, jakie liberalny porządek oddał życiu międzynarodowemu, okazał się fazą w ewolucji ładu międzynarodowego. Co po nim nastąpi i kiedy to się definitywnie stanie - jeszcze nie wiemy. Książka z pewnością będzie pożyteczna tak dla studentów różnych kierunków nauk politycznych, jak i dla wszystkich zainteresowanych współczesną problematyką międzynarodową.
Zobaczyć to, co polityczne. Filozofia politycznej postrzegalności według Jacques\'a Rancière\'a
Łukasz Andrzejewski
Jacques Rancière jest filozofem dobrze znanym i chętnie czytanym, ale cały czas pozostaje w Polsce nieodkryty jako wyjątkowa postać francuskiego życia intelektualnego drugiej połowy XX wieku. Zobaczyć to, co polityczne jest próbą wprowadzenia do projektu filozoficznego Rancière’a zarówno z perspektywy istotnych, chociaż często niedocenianych naukowych źródeł, jak i licznych politycznych uwikłań. Na kartach kolejnych rozdziałów poznajemy autora Dzielenia postrzegalnego jako ucznia i krytyka Louisa Althussera w paryskiej École Normale Supérieure, działacza radykalnej lewicy podczas gorącej wiosny 1968 roku i jednocześnie politycznego przeciwnika Francuskiej Partii Komunistycznej oraz jako skrupulatnego i stale wątpiącego interpretatora filozoficznej klasyki. Zobaczyć to, co polityczne to nie tylko przyczynek do intelektualnej biografii, lecz także prezentacja koncepcji Rancière’a jako zbioru inspirujących narzędzi interpretacji zjawisk z obszaru sztuki i polityki.
Łukasz Danel
W miarę upływu czasu i wzrostu świadomości skutków Brexitu zaczęły się pojawiać, i pojawiają się nadal, jego bardziej pogłębione analizy. Do takich zaliczyć należy monografię Zrozumieć Brexit. [...] Autor zaprezentował bardzo dobrą orientację w temacie i umiejętność panowania nad swoim wywodem. Udowodnił, wbrew obiegowym opiniom, że Brexit nie był przypadkowym epizodem, czy też ,,wypadkiem przy pracy", lecz logiczną konsekwencją nieufności, która cechowała relacje Wielkiej Brytanii z Europą kontynentalną po II wojnie światowej, i to zarówno na poziomie elit, jak i społeczeństwa. prof. dr hab. Andrzej Antoszewski Łukasz Danel przekonuje, że Brexit był nieuchronnym zwieńczeniem skomplikowanych relacji Zjednoczonego Królestwa z integrującą się Europą, i konsekwentnie prowadzi narrację tak, by udowodnić, że inny scenariusz nie był możliwy. Post factum trudno się z autorem nie zgodzić, zwłaszcza że na każdej stronie wyposaża nas w kolejne argumenty potwierdzające postawioną tezę. [...] Książkę świetnie się czyta, gawędziarski styl sprawia, że nawet trudną materię i sporą dawkę faktów przyswaja się z łatwością. Utrzymanie uwagi czytelnika jest tym bardziej zaskakujące, że przecież każdy zna finał szorstkich relacji Zjednoczonego Królestwa ze Wspólnotami Europejskimi. Mimo to wiele fragmentów książki Danela poziomem emocji przypomina polityczny thriller. prof. dr hab. Anna Pacześniak
Żadna zmiana. O niemocy polskiej klasy politycznej po 1989 roku
Stefan Sękowski
Czy rządy PiS to dobra zmiana? Stefan Sękowski wskazuje, że tak naprawdę zwalczające się polityczne obozy działają tak samo i nie są zainteresowane budową demokratycznego państwa prawa, gospodarki opartej o samodzielną klasę średnią czy niezależnego społeczeństwa obywatelskiego. Korzenie tych patologii tkwią głęboko w myśleniu decydentów o polityce i błędach polskiej transformacji. Autor opisuje ich genezę, ale także daje odpowiedzi, jak wyjść ze szkodliwego dla Polski klinczu. O książce: Rafał A. Ziemkiewicz (''Do Rzeczy''): Musimy wiele zmienić, żeby wszystko zostało po staremu - po lekturze "Żadnej zmiany" Stefana Sękowskiego zobaczycie Państwo, jak bardzo te sławne słowa pasują do rządów Prawa i Sprawiedliwości. Jeden z najciekawszych publicystów młodszego pokolenia objaśnia je bardzo wnikliwie, pokazując głębokie uwarunkowania socjalne, ekonomiczne i historyczne bieżącej polityki. Książka tym cenniejsza, że pisana bez politycznych intencji, przez obiektywnego analityka, a nie działacza partyjnego. Rafał Woś (''Tygodnik Powszechny''): Stefan Sękowski podjął się trudnego zadania. Próbuje zachęcić polską prawicę do poważnej rozmowy o gospodarce. Innej niż bierne czekanie, że Morawiecki jakoś im to wszystko ogarnie. Trzymam za Stefana kciuki! Dr hab. Rafał Matyja: Czy możliwa jest dziś prawicowa publicystyka nawiązująca do koncepcji chrześcijańskiego liberała Dzielskiego i lewicowego anarchisty Abramowskiego? Postulująca wzmocnienie państwa, a zarazem nieufna wobec etatyzmu? Krytyczna wobec rządu PiS, ale rzetelnie referująca przesłanki jego działań? Sękowski pokazuje, że tak. Co więcej, nie przyjmuje perspektywy żadnego z walczących obozów. Ocenia działania polityków nie przez pryzmat wygranych wojen partyjnych, ale na podstawie społecznych efektów rządzenia.
Kazimierz Wyka
"Życie na niby" to książka o polskiej glorii i mizerii; książka nasycona mądrym patriotyzmem polskim - pełnym tragiczności, ironii i drwiny. Wyka, ten Polak mądry, był zarazem Polakiem konsekwentnie duszonym przez swój czas; (…) przez knebel cenzury, przez "dotkliwe jak ból zęba przeświadczenie", że zmagać sie musi z przeszłością, "jarzmem nadanym, a nie wybranym". (...) Można też powiedzieć inaczej - Kazimierz Wyka próbował dyktat komunistyczny uczłowieczyć i spolszczyć. Tak rozumiem jego credo ideowe, obecne także w "Życiu na niby" - Adam Michnik