Proza
Jacek Krakowski
W zatęchłym domu na krańcu ulicy mieszka pan H. Sarx - 70-letni introligator o słabym wzroku i przytępionym słuchu. Zniedołężniały starzec wpatrujący się w zdezelowane meble i dawno nie nakręcany zegar zdaje się tkwić w zawieszeniu między życiem a śmiercią. Mimo to dzień w dzień z uporem maniaka przypomina o swym nędznym istnieniu znajomym z okolicy: sąsiadce Wścibskiej i listonoszowi Wymysłowi. Czego może pragnąć smutny człowiek u schyłku swojego życia, u kresu fizycznych sił i psychicznych możliwości? ,,Chcę znaleźć stąd wyjście, opuścić istnienie, tę latami przejawiającą się dolegliwość". To poetycka proza traktująca o człowieku uwikłanym we własną starość niosącą imponujące doświadczenie życiowe, ale też dołujące przekonanie, że każda chwila istnienia może być tą ostatnią. Przywodzi na myśl przypowieść o biblijnym Hiobie. ,,Nieobecny" to lektura idealna dla wielbicieli surrealistycznej prozy Brunona Schulza oraz fascynujących, często turpistycznych neologizmów językowych w stylu Bolesława Leśmiana. Jacek Krakowski - rocznik 1950. Prozaik, poeta, krytyk muzyczny, scenarzysta filmów animowanych wytwórni Se-ma-for. Absolwent chemii na Uniwersytecie Łódzkim, debiutował w 1976 r. w czasopiśmie "Odgłosy". Twórca . kryminałów, powieści sensacyjnych, fantastycznych i obyczajowych, także dla dzieci. Publikował również pod pseudonimem Konstanty Klon. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
Nieodparty urok - Ponadczasowe historie miłosne Barbary Cartland
Barbara Cartland
Caroline odwiedza swoja kuzynkę Rocanę. Jest roztrzęsiona. Właśnie się dowiedziała, że rodzice zamierzają ją wydać za markiza Quorna, który jest jedną z najlepszych partii do ożenku w całej Anglii. Caroline kocha jednak swojego przyjaciela z lat dziecięcych Patricka i nie zamierza wychodzić za kogoś kogo nie lubi. Rocana z kolei wiele słyszała o markizie i dla nie wydaje się prawdziwym księciem. Jest przystojny, zasłużony w wielu bitwach, zamożny, a kobiety odbierają sobie przez niego życie. Rozumie jednak swoją kuzynkę. Dlatego, gdy ta prosi ją o pomoc, aby udała się do Patricka i zawezwała go do niej, Rocana nie odmawia i od razu rusza po niego. Przekonuje również Patricka do tego, że nie może się poddać i musi zawalczyć o swoją ukochana, aby uchronić ja przed ślubem z markizem. Czy Patrickowi i Caroline uda się znaleźć szczęście? Czy Rocana pozna markiza i uwiedzie go?
Mieczysław Czerneda
Chwytająca za serce opowieść o nędzy, bezrobociu, parszywym, nieszczęśliwszym życiu najbiedniejszych, którym zawsze wiatr w oczy, a droga po wybojach prowadzi pod górę. Oto fragment opowiadania, najlepiej oddający jego klimat: Bieda mówiła Zagrobina bieda!... tylu ludzi bez pracy, a tu jesień i zima za pasem. Strach pomyśleć... Dederkowie krowę sprzedali; Ludwinkom dziecko zachorowało, wyzbyli się wszystkiego... on pono stróżem został... mój Boże, taki porządny rzemieślnik! Stary milczał, tylko coraz większe kłęby dymu puszczał. Bieda... rzekł w końcu przez zęby. I mnie trza myśleć o robocie. Zaraz o robocie! Niech pan Słotwiński wprzód wydobrzeje; na wiosnę może fabrykę postawią. Nie postawią, nie postawią, moja pani... Do wiosny daleko; trzeba wziąć się do pracy, żeby nie umrzeć z głodu... w świat może Cóż znowu?! Czy to panu Słotwińskiemu tak źle u nas? Moja pani... czyż nie macie swoich czworga?... odparł jej stary i otarł twarz rękawem. Z każdym dniem coraz mniej mówił, coraz dłużej przebywał za domem, wreszcie, jak wyszedł raz rano, pożegnawszy się z dziećmi, tak więcej nie wrócił.
Javier Cercas
To druga część historii Melchiora Marína, który po czterech latach od rozwiązania sprawy Adellów pracuje w Centralnym Biurze do Spraw Porwań i Wymuszeń. Mimo że sława bohatera z Cambrils oraz opinia nieustępliwego śledczego ugruntowały jego pozycję zawodową, przeżywa kryzys egzystencjalny. Chce zmienić swoje życie, osiąść na stałe w Terra Alta, zostać bibliotekarzem i cieszyć się urokami ojcostwa. Godzi się jednak odłożyć swoje plany do czasu rozwiązania sprawy szantażu burmistrzyni Barcelony, której ktoś grozi ujawnieniem sekstaśmy z jej udziałem. Czy Melchiorowi uda się przeniknąć do świata polityki i rozszyfrować zawiłe intrygi stronnictw walczących o władzę? Czy zakończy karierę w policji jako obrońca lokalnej demokracji i niepodległości katalońskiej stolicy?
Robert Musil
Powieść Niepokoje wychowanka Törlessa to wnikliwe studium relacji międzyludzkich, które zadaje fundamentalne pytania o źródła przemocy i w niezwykle przejmujący sposób opisuje mechanizmy manipulacji człowiekiem. Akcja powieści rozgrywa się w czasach monarchii austro-węgierskiej w szkole kadetów dla chłopców z dobrych domów i przedstawia wewnętrzne zmagania wrażliwego wychowanka, zmuszonego stawić czoło szkolnej rzeczywistości. Konflikty między uczniami oraz perwersyjne zachowania, kryjące się za fasadą ekskluzywnego internatu, niepokoją, dręczą, a zarazem fascynują Törlessa. Dwaj liderzy klasowi szantażują Basiniego, słabszego ucznia przyłapanego na drobnej kradzieży. Straszą, że ujawnią jego przewinienie wobec całej klasy i nauczycieli. Trzymają go w szachu i wymagają coraz większej uległości. Törless jest dostatecznie silny i inteligentny, by nie poddać się dominacji zwyrodniałych moralnie kolegów, ale na tyle słaby, by nie przeciwstawiać się ich działaniom. Wciągnięty w spisek, staje się współuczestnikiem przeprowadzonego przez nich samosądu nad upatrzoną ofiarą...
Niepokorne (Tom 1). Cena niewinności
Magdalena Wala
Pierwszy tom dylogii o młodych kobietach, które muszą stawić czoło ludzkiej podłości w trudnych czasach Wielkiej Wojny Jest wiosna 1914 roku. Mieszkająca w sztetlu Rachela z przerażeniem przygląda się przygotowaniom do ślubu starszej siostry, którą rodzice postanowili wydać za majętnego karczmarza. Wszyscy wiedzą, że bogaty stary Żyd po prostu kupuje sobie młodziutką żonę. Rachela nie wie, że mężczyzna obserwuje także ją Nieopodal w bogatym majątku ziemskim beztrosko spędza czas panienka Jadwiga. Kiedy tylko może, wymyka się guwernantce, aby poznać okolicę. Nie podejrzewa, że śledzi ją czyjeś uważne oko Drogi dziewcząt przecinają się. Chociaż Rachelę i Jadwigę dzieli wszystko wyznanie, pochodzenie i status społeczny, łączą je bolesne doświadczenia i głęboko skrywane tajemnice. Obie muszą walczyć o swoje miejsce w świecie, w którym kobiety są jedynie marionetkami w rękach mężczyzn.
Mirosław Piotr Jabłoński
W pewnym wieku wspomnienia zaczynają przekrzykiwać rzeczywistość. Pięćdziesięciokilkuletni Paul spędza "wakacje od życia" w jednym z egipskich kurortów. Były mundurowy zaczyna interesować się dużo od niego młodszą dziewczyną. Choć podryw idzie mu nadspodziewanie dobrze i szybko doprowadza do fizycznego spełnienia, mężczyzna nie jest w stanie odciąć się od przeszłości, która przecina jego narrację licznymi dygresjami. Opowieść o obecnej erotycznej relacji przeplatana jest wspomnieniami dwóch nieudanych małżeństw, nieobyczajną historią przodków byłej żony czy migawkami z misji wojennej w Kuwejcie. Wszystkie wątki są równie wciągające i kreślą intrygujący portret głównego bohatera. Dla miłośników dosadnych opowieści snutych z męskiej perspektywy, w stylu pisarstwa Krzysztofa Vargi.
Paweł Sołtys
Wszystko się tu pomieszało i bardziej przypomina majaczenie chorego, pijacki sen niż pamięć. Ale jest pamięcią, jest przeszłością, jest tu i teraz. Jak gdyby patrzeć jednocześnie przez okulary do bliży i do dali. Śmierć i dzieciństwo idą ramię w ramię. Zgarbiony Bułat Okudżawa z marną rosyjską gitarą, siekierkowski Izajasz, pisarz w drodze, Grażyna, której ciała nie starcza do tego, by ją nazywać Grażyną, pijany listonosz, kulawy Bartek, kot i dziadek, pan Gerber, który uczy historii i robi zdjęcia nagim kobietom, Daniił Charms, który umarł z głodu, Buła, który się powiesił, samotny stary mężczyzna bez oszczędności. Wszyscy wirują w zawrotnym danse macabre tańcu śmierci, który jest korowodem życia. Na Grochowie, w Brnie, na Saskiej Kępie, w galicyjskim miasteczku, w którym języki były dłuższe od ulic, a szepty głośniejsze niż bicie dzwonów w kościele, w Pińsku, w Kijowie, w Europie środkowo-wschodniej. A czas się sfilcował i już niczego nie da się uporządkować. Po co to zresztą porządkować? Och, gdybyśmy wszyscy umieli nie zostawać w bocznych, zapomnianych alejkach opowieści. Jakże byłoby wygodnie żyć tylko tu i teraz. Nie stać bezradnie na marginesie czyjejś albo własnej historii, bezradnie próbując się wydostać z godziny dawnego rozstania, z dnia okropnego błędu. Skończyłem czytać i przypomniało mi się, co jakiś czytelnik napisał do pana Hrabala: Nie mam już spokoju, wciąż mnie męczy i prześladuje niewymowne piękno, subtelność, dowcip, ból, mądrość, o Boże, niech to diabli. Przepisałbym te słowa i wysłał do pana Sołtysa, bo w jego długich zdaniach są ludzie i rzeczy, i miasto, i książki, i Charms, i wszystko inne, o Boże, do diabła. Marcin Wicha