Proza
One-way Ticket Short Stories - With Audio Level 1 Oxford Bookworms Library
Bassett, Jennifer
A level 1 Oxford Bookworms Library graded reader. This version includes an audio book: listen to the story as you read. Written for Learners of English by Jennifer Bassett. Tom Walsh had a lot to learn about life. He liked travelling, and he was in no hurry. He liked meeting people, anyone and everyone. He liked the two American girls on the train. They were nice and very friendly. They knew a lot of places. Tom thought they were fun. Tom certainly had a lot to learn about life. This is a collection of short stories about adventures on trains. Strange, wonderful, and frightening things can happen on trains - and all of them happen here.
Jane Austen
Opactwo Northanger to pełna uroku i ironii opowieść o Catherine Morland naiwnej, ale bystrej dziewczynie, która po raz pierwszy opuszcza dom, by zakosztować życia towarzyskiego w Bath. Catherine, zaczytana w gotyckich powieściach, zaczyna mylić literackie fantazje z rzeczywistością, co prowadzi do zabawnych nieporozumień i rozczarowań. Jane Austen z humorem i inteligencją ukazuje jej dojrzewanie, pierwsze zauroczenia i zderzenie wyobrażeń z prawdziwym światem. To lekka satyra na literackie mody i wnikliwa opowieść o dorastaniu dowcipna i ponadczasowa. Jane Austen (17751817) angielska pisarka znana z realistycznych i ironicznych powieści obyczajowych przedstawiających życie wyższych warstw społeczeństwa angielskiego na przełomie XVIII i XIX wieku. Urodziła się w Steventon jako jedno z ośmiorga dzieci duchownego. Pisała od młodości, a większość swoich najważniejszych dzieł stworzyła w Chawton. Jej utwory, choć za życia publikowane anonimowo i początkowo niedoceniane, z czasem zyskały ogromne uznanie i są dziś uważane za klasykę literatury światowej. Austen mistrzowsko łączyła satyrę, analizę psychologiczną i krytykę społeczną, skupiając się na roli kobiet, małżeństwie i statusie społecznym. Za życia wydała powieści: Rozważna i romantyczna (1811), Duma i uprzedzenie (1813), Mansfield Park (1814), Emma (1816). Po jej śmierci opublikowano: Opactwo Northanger (1818), Perswazje (1818), Lady Susan (1871) oraz utwory niedokończone: Sanditon, Watsonowie.
Sylwia Stano
Dziewczyna, która przeżyła, by śpiewać 1946. Na gruzach Warszawy wybucha życie. Gustawa Starewicz wojenne traumy leczy alkoholem, przypadkowym seksem i śpiewem. Bieda i brak perspektyw sprawiają, że pogrąża się w beznadziei. Kiedy jej mistrzyni diwa znana jako Baden-Baden umiera na oczach Gustawy, dziewczyna dostaje szansę, by zastąpić ją podczas koncertów inaugurujących scenę operową w Puszczy Białowieskiej. Pakuje kostiumy i wyjeżdża, by zamieszkać w wozie cyrkowym w sercu prastarego lasu. To tam Gustawa Starewicz zamienia się w Gustę Star. Staje się królową sceny ikrólową życia. Podnosząca się z ruin Warszawa i nieposkromiona dzika natura, miejscy szarlatani i puszczańskie magiczne obrzędy. Zazdrość, nienawiść, miłość i bezlitosna walka o miejsce na szczycie. Trzy zbrodnie i trzy śmierci. Czy łączy je tylko opera? Sylwia Stano w fascynujący sposób opowiada o świecie, który zna z opowieści swojej babki Niny Stano. Czy ta historia wydarzyła się naprawdę, wiedzą tylko one.
Jerzy Edigey
Anton Miller nie ma w życiu lekko. Od siedemnastego roku życia, gdy uciekł z domu, toczy nierówną walkę ze światem o pieniądze i uznanie. Jako żołnierz Legii Cudzoziemskiej stacjonował w Wietnamie i Algierii, był biznesmanem w Zurychu i przemytnikiem papierosów do Włoch oraz alkoholu do Szwecji. Przyjazd do Kapsztadu to dla dojrzałego mężczyzny ostatnia szansa na sukces. Miller próbuje zbić fortunę na pokładach rudy wolframowej. Wszystko, co ma do dyspozycji, to nieprzeciętna pamięć, błyskotliwy intelekt oraz onieśmielająca elegancja.
Witold Gombrowicz
Dla miłośników Gombrowicza ta sensacyjna powieść drukowana przed wojną w prasie codziennej stanowi możliwość prześledzenia wątków mniej znanych w jego twórczości. Jest to pełne wydanie utworu, którego zakończenie - w związku z wybuchem wojny - uważano długo za zagubione lub w ogóle nie napisane. Kryminalna intryga, wątek romansowy, zagęszczona atmosfera tajemniczości i działania sił nadprzyrodzonych podnoszą walor tekstu jako czytadła o znamionach jedynej w swoim rodzaju polskiej powieści gotyckiej.
Izabela Tokarek
Kiedy Brenda Thompson miała trzy lata jej rodzice giną w wypadku samochodowym, wtedy zostaje oddana do katolickiego sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne i księży, w wieku 12 lat wraz z dwiema koleżankami jest molestowana przez księdza, wybucha afera i trafia do prywatnego domu dziecka, prowadzonego przez Martę. Tam mieszka do pełnoletności, jednak nie ma pracy, pomaga w domu dziecka, ale sytuacja ją przerasta, znajduje pracę w środkowej Australii i opuszcza przytułek - kłamiąc pracodawcy o swoim pochodzeniu. W miejscu pracy gdzie dostaje też mieszkanie okazuje się, że sytuacja nie jest tak dobra jak jej się wydawało...Opiekunka to powieść, w której jest wszystko: miłość i nienawiść, brzydota i piękno, bieda i bogactwo, upośledzenie i zdrowie.Patronat medialny: Twoja kultura.plIzabela Tokarek przez blisko dwadzieścia lat pracowała jako listonoszka na łódzkim Teofilowie. Zawsze miała pasję pisania, jednak nigdy nie było czasu na jej realizację. Kiedy podziękowano jej za pracę w ramach redukcji etatów, postanowiła wziąć kurs na siebie i realizować się w tej dziedzinie, a jednocześnie spełniać swe marzenia. Jest wodnikiem i chyba to pozwala jej uruchomić swą wyobraźnię, by opisywać miejsca, w których nigdy nie była i nie będzie...Izabela Tokarek przez blisko dwadzieścia lat pracowała jako listonoszka na łódzkim Teofilowie. Zawsze miała pasję pisania, jednak nigdy nie było czasu na jej realizację. Kiedy podziękowano jej za pracę w ramach redukcji etatów, postanowiła wziąć kurs na siebie i realizować się w tej dziedzinie, a jednocześnie spełniać swe marzenia. Jest wodnikiem i chyba to pozwala jej uruchomić swą wyobraźnię, by opisywać miejsca, w których nigdy nie była i nie będzie...
Tomasz Jastrun
Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.
Joseph Conrad
Proza Josepha Conrada od ponad stu trzydziestu lat wywiera wpływ na największych artystów. Jądro ciemności, Lord Jim czy Nostromo stały się inspiracją dla takich mistrzów, jak T.S. Eliot, Francis Ford Coppola, Bob Dylan czy Czesław Miłosz. Trudno bowiem znaleźć pisarza, który równie przenikliwie potrafiłby opisać kondycję ludzką na styku kultur, w przecięciu tego, co stereotypowo uznajemy za cywilizowane i barbarzyńskie, oczywiste i obce. Ten wielki ironista podważa dogmaty, dystansuje się od ideologii i prawd absolutnych, pozostawiając swoich bohaterów samotnych w rękach ślepego losu. Jedyne, co może ich uratować od klęski, to wierność zobowiązaniom, odpowiedzialność, współczucie, a także banalna, jak by się wydawało, trzeźwość w ocenie sytuacji. Czy to jednak wystarczający oręż w starciu z pełnokrwistym mięsem życia? Człowiekiem Conrada targają sprzeczności, ludzka słabość zmienia się w krzyk buntu, który milknie wobec nieprzewidywalności losu i dzikości natury. Porażka wydaje się nieunikniona, a po niej zostaje tylko pustka. Prezentowane opowiadania są prawdziwymi perłami gatunku. Wybór pokazuje różnorodność tematyki i języka artysty uważanego za jednego z najwybitniejszych stylistów. Trudno nie ulec urokowi i bogactwu Conradowskich opisów, jego cudownej ironii i zaskakującemu poczuciu humoru oraz głębi, z jaką potrafił odmalować złożoność ludzkiej natury. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.