Proza
Barbara Cartland
Księżniczka Thea wbrew swojej woli ma poślubić władcę sąsiadującego królestwa. O szybsze bicie serca przyprawia ją jednak myśl o zupełnie innym mężczyźnie. Jest pod urokiem atrakcyjnego artysty, Nikosa. Zrozpaczona Thea zdaje sobie sprawę, że nie może wyjść za tego, kogo kocha. Jednak los potrafi niespodziewanie okazać swą łaskę. Miłość Thei i Nikosa otrzymuje szansę, gdy ci wspólnie dołączają do cygańskiego taboru.
Barbara Cartland
Ilita prowadziła szczęśliwe życie u boku swoich rodziców, dużo podróżowali, poznawali świat. Niestety choroba przerwała ich sielankę. Podczas jednej z podróży do Afryki,matka Ility ciężko zachorowała i umarła. Ojciec pozostał sam z córką i pod wypływem jej matki chrzestnej wysłał ja do szkoły we Florencji. Ilita bardzo nie chciała tam jechać, lecz ojciec nie mógł zabierać jej w swoje podróże. Obiecał jednak, że wkrótce po nią wróci. Niestety on również umarł podczas swojej ostaniej wyprawy. Kiedy okres pobytu Ility w szkole się kończy pisze do niej list ciotka -księżna Dariington, że Ilita ma do niej przyjechać. Ilita jest pełna obaw co do swojej przyszłości. Po przybyciu na miejsce okazuje się, że ciotka nie ma zamiaru zajmować się swoją bratanicą. Chce, aby tam pod zmienioną tożsamością, aby nie zaszkodziło to reputacji księżnej, sama zarabiała na życie. Znajduje jej pracę jako lektorka u jej niewidomej przyjaciółki markizy Lyss. Ilita nie ma wyboru, musi się na to zgodzić. Po przybyciu do zamku markizy zjawia się tam również jej syn markiz Lyss. Czy przyjmie młodą lektorkę? Czy między młodymi zrodzi się jakieś uczucie? Jak poradzi sobie Ilita w nowym świecie?
Barbara Cartland
Początek 20-go wieku, angielska arystokracja oraz moc intryg i plotek przy afternoon tea party. Gdy tragiczna śmierć siostry na morzu pozostawia Tamarę Selincourt odpowiedzialną za swoich siostrzeńców, dziewczyna musi stawić czoła finansowym trudnościom. Adwokat proponuje przekazanie dzieci pod opiekę zamożnego, ale oziębłego księcia. Tamara, nieufna wobec księcia, postanawia wcielić się w rolę guwernantki, by chronić dzieci. Czy odkryje prawdziwe oblicze księcia i zmieni o nim zdanie? Idealna dla fanek i fanów Jane Austen i Emily Brontë!
Stefan Żeromski
Historia ludzi, którzy z popiołem w sercu powracają z pól bitewnych Europy do Polski - ich legenda podtrzyma narodowe dzieje. Kochliwy szlachcic Rafał Olbromski popada w tarapaty. Wypędzony przez ojca z domu trafia pod opiekę księcia Gintułta i wchodzi w kręgi masonerii. Spotyka przyjaciela z lat szkolnych, Krzysztofa Cedrę, i dzięki niemu zostaje wprowadzony na warszawskie salony. Wieści przynoszone z Europy przez byłych legionistów polskich sprawiają, że przyjaciele podejmują eskapadę do armii napoleońskiej, wierząc, iż walka przyniesie upragnioną wolność. "Czytając Popioły, jesteśmy siłą rzeczy jakby uczestnikami aktu pewnego misterium dostępnego tylko dla wtajemniczonych, wskutek niedomówień, uników i aluzji obliczonych na oszukanie cenzorów. () Popioły to misterium patriotyzmu celebrowane przez autora". Aleksander Achmatowicz
Mateusz Libera
Każda wielka pożoga ma swój początek w ledwo tlącym się płomyku. Starożytne Imperium Elleńskie wiele lat temu rozpadło się na liczne królestwa. Włodarze poszczególnych krain starają się utrzymać pokój, ale każdy z nich ma ambicje, które trudno utrzymać w ryzach. Podczas urodzinowej uczty królewny Alais dochodzi do krwawego pojedynku rywalizujących ze sobą książąt. Incydent wyzwala drzemiące głęboko zatargi i poczucie krzywdy. Na zgliszczach starego mocarstwa zaczynają wzmagać się płomienie wojny. W interesie pewnych grup leży podtrzymywanie tego żaru. Pozycja obowiązkowa dla miłośników porywających historii Brandona Sandersona oraz uniwersum "Gry o tron". Mateusz Libera (ur. 1999) - dziennikarz i copywriter, autor tworzący w nurtach fantastyki i kryminału historycznego. Publikował w magazynie "Biały Kruk". Na rynku wydawniczym zadebiutował w 2023 r. powieścią "Popioły Ellen".
Witold Gombrowicz
Pornografia jest dziełem wielkim. Żadna lektura ani żadna interpretacja nie jest w stanie wyczerpać jej sensów, stanowi tylko formę zbliżenia, formę wydobycia tych znaczeń, ujęć, symboli, które wydają się najdonoślejsze. Wielkie dzieło przerasta bowiem to, co jest w stanie o nim powiedzieć czytelnik i interpretator; gdyby tego nie czyniło, nie byłoby wielkim dziełem. A Gombrowiczowska Pornografia jest nim niewątpliwie. z posłowia Michała Głowińskiego
Portret artysty w wieku młodzieńczym
James Joyce
Dublin początku XX wieku to miasto ciasnych konwenansów, surowego katolicyzmu i politycznego wrzenia. Dla Stephena Dedalusa ten świat jest siecią, która ma powstrzymać jego duszę przed lotem. W swojej ikonicznej powieści James Joyce zapisuje proces bolesnego wyzwalania się z narzuconych ról i narodziny twórcy, który odrzuca bezpieczną przynależność na rzecz niepewnej wolności. By chronić swoją niezależność, Stephen wybiera własną drogę orężem czyniąc milczenie, wygnanie i spryt. To literatura w stanie ciągłego ruchu. Śledzimy losy bohatera od pierwszych, dziecięcych wrażeń zmysłowych, przez lęki przed potępieniem, aż po intelektualny bunt. Joyce nie tylko opowiada o dojrzewaniu; on czyni je namacalnym poprzez język, który ewoluuje wraz ze Stephenem od prostych fraz dzieciństwa po gęstą, erudycyjną prozę manifestu. To właśnie tutaj Joyce wytyczył ścieżkę, która doprowadziła go do napisania Ulissesa i na zawsze zmieniła oblicze nowoczesnej kultury. Oddajemy w ręce czytelników trzecie wydanie tego arcydzieła w przekładzie Jerzego Jarniewicza. Wybitny tłumacz i poeta ponownie przejrzał i dopracował swój tekst, nadając mu jeszcze większą precyzję oraz drapieżność. Dzięki tej pracy Portret artysty w wieku młodzieńczym nie jest jedynie muzealnym eksponatem modernizmu, lecz żywym, pulsującym tekstem, który w nowej odsłonie brzmi wyjątkowo nowocześnie. To uniwersalna opowieść o tym, że narodziny artysty wymagają odwagi zerwania wszystkich więzów, które krępują wyobraźnię.
Jerzy Pilch
Historie takie zdarzają się rzadko raz, dwa, góra trzy razy za życia, ale zdarzają się każdemu. Tak, każdemu! Każdemu? Każdemu! No, chyba że ktoś zupełną jest klęską, katastrofą i zapaścią. Ale i wtedy się zdarzają. Jerzy Pilch Słownik samotności? Opowieść o miłosnym olśnieniu? Czy może wyznania arcymistrza rozpadu na temat dążenia do wielkiej miłości? Przewrotna, dramatyczna i poruszająca historia. Główny bohater, niedoszły historyk sztuki, który całe życie spędził na obsesyjnym szukaniu miłości, poznaje młodziutką i olśniewającą Pralinę Pralinowicz żywą kopię młodej kobiety z obrazu Albrechta Dürera, studentkę psychologii, kobietę ze wszech miar niepokojącą i tajemniczą, obdarzoną również atletycznym talentem literackim. Niestety, szybko okazuje się, że burzliwy i ekstatyczny związek dwojga kochanków nie ma najmniejszej szansy na przetrwanie. Dlaczego? Czy dwójka bohaterów rzeczywiście pragnie miłości, czy raczej marzy o gwałtownym i efektownym rozstaniu? Kto tu kogo uwodzi, kto kogo zostawia, kto nad kim ma władzę? Czy Pralina rzeczywiście była miłością życia? I czy w ogóle była? Portret młodej wenecjanki jest bodaj najdoskonalszym pomieszaniem tego, co Pilch od lat uprawia: prozy beletrystycznej, dziennika, eseju, felietonu. Jest jednocześnie kpiarski i smutny, przerażony i euforyczny, zachwycony i gorzki, czuły i zrozpaczony. Tadeusz Nyczek