Kryminał
Kilka nocnych godzin. Sześć opowiadań kryminalno-sensacyjnych
Tadeusz Kostecki
Zbiór sześciu, bardzo różnorodnych, świetnie napisanych opowiadań, których wspólnym mianownikiem jest sensacyjna, nie zwalniająca ani na chwilę akcja i niezwykły nastrój. GRZEGORZ CIELECKI (KlubMOrd.com): Jest w tym zbiorze charakterystyczny nerw, nadający zdaniom rozpoznawalne tempo. Tadeusz Kostecki lubi mocną krótką frazę, znakomicie budującą kolejne sytuacje, w których muszą sobie radzić jego bohaterowie. Zbiór nowel Kosteckiego polecam wszystkim, którzy chcą zapoznać się z możliwościami narracyjnymi autora i zasięgiem jego zainteresowań fabularnych, a piętno czasów, w których powstały te nowele możemy traktować jako dodatkowy smaczek. „Kilka nocnych godzin” – nowela otwierająca książkę i nadająca jej od razu sensacyjny charakter to opowieść o niejakim Lalewiczu, który musi spędzić czas do rana w jakiejś zapadłej mieścinie, by potem ruszyć w drogę do Madrytu. Wynajmuje pokój w podejrzanym hotelu i tu okazuje się, że jacyś bandyci chcą go zabić. On sam przeciw wszystkim czyli jak w klasycznym westernie. Lalewiczowi udaje się uciec spod gradu kul, wezwać patrol milicji, a następnie uczestniczyć w unieszkodliwieniu bandy. Wszystko to w ciemnościach i umiejętnie dozowanej atmosferze osaczenia. Oczywiście bandyci są piątą kolumną generała Franco, a milicjanci to rzecz jasna przedstawiciele sił republikańskich. Tak więc Lalewicz, akcja i wielka polityka w tle czyli Hiszpania około 1936. Jeżeli pierwszą nowelę możemy traktować jako sensacyjną, to dalej mamy nowelę więzienną – o grupie ludzi salwującej się ucieczką z zakładu penitencjarnego prowadzonego przez reżim Czan-Kai-Szeka („Trzecie wyjście”). Bardzo jest tu krytycznie o tym polityku: „Powinien zostać czangkaiszekowskim dyplomatą. Albo dyrektorem sracza na placu Trzech Krzyży” oraz „– Od razu jak tylko przyszyło co do czego, dawaj całować dupę czangkaiszekowcom”. Jest i ostro politycznie i wulgarnie zarazem, co rzadkie u Kosteckiego. Dalej mamy opowiadanie indiańskie („Starcze dni Caligoroo”), nowelę egzotyczno-marynistyczną („Bracia krwi”), nowelę postępowo-sensacyjną – o ciężkiej doli Murzynów prześladowanych w USA przez białych („Ochotnik Joe Black”) – to najbardziej politycznie poprawny utwór, najbardziej dydaktyczny i propagandowy w całym zbiorze. Wreszcie „Przez śnieżną pustynie”. To z kolei opowieść o bohaterskim Polaku nazwiskiem Kos, który na ochotnika decyduje się dostarczyć niezbędne ampułki z lekarstwami do odciętego przez śnieg i mróz, powalonego epidemią miasteczka Nome. Kos ma do dyspozycji jedynie zaprzęg psów haski. Musi przebyć kilkaset mil sam jeden, walcząc nieustannie z siłami natury. Zaś wiemy już, że zadaniu nie podołali wszyscy inni. Nie poradził sobie ani samolot, ani lodołamacz, ani żaden transport lądowy. W takiej sytuacji, kiedy nie ma już żadnych szans i żadnej nadziei, pozostaje jeszcze ostania deska ratunku: Polak. Piękna nowela. Wysoce patriotyczna, a nie tracąa nic z walorów przygodowych, zimowej scenerii, gdzie mróz sięgał ponad 60 stopni. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 19. Projekt okładki: Pola Augustynowicz.
Edgar Wallace
Killer Kay is one of the mystery story from collection which includes the following short stories by Edgar Wallace, a famous British author of mystery genre: The Business-Woman, Blue Suit, Battle Level, The Air Taxi, The Convenient Sea, The Vamp and the Librarian, Thieves Make Thieves. Fast-paced, with good twists and turns, an unusual mystery scheme and a little romance. Edgar Wallace was an immensely popular British writer of mystery thrillers. Today, Wallace is still popular in Great Britain. His impact has been greatly felt in the German motion-picture industry, where many of his books were made into excellent screen thrillers.
Paweł Leśniak
Zima. Rok 1996. Nieopodal Nowego Sącza odnaleziony zostaje zamordowany młody mężczyzna. Wstępne oględziny wskazują na możliwy powrót seryjnego mordercy, którego nie udało się schwytać ponad piętnaście lat temu. Do sprawy w ramach pomocy zostaje wyznaczony komisarz Michał Ptak z Komendy Wojewódzkiej z Krakowa, znany ze swojego twardego i często na pograniczu swych uprawnień działania. Atmosfera niepokoju w mieście narasta. Specjalna grupa dochodzeniowo śledcza powołana w celu rozpracowania miejscowego gangu, terroryzującego ulicę miasta nie daje wiary w powrót zabójcy. Jej członkowie są zdania, że są to działania mafii w celu odwrócenia od siebie uwagi miejskiej policji. Pomimo starań komendy śledztwo szybko się komplikuje, a motywy działania przyjezdnego komisarza z Krakowa zaczynają być podejrzane. Czy morderca wrócił po piętnastu latach? Co łączy ze sobą ofiary? Aby się tego dowiedzieć, policja będzie musiała poszukać odpowiedzi w szemranej przeszłości, jaka wiąże się ze sprawą...
Anna Kłodzińska
Major Wichurski z kontrwywiadu zostaje oddelegowany z Warszawy aż na Śląsk, by rozpracować szpiegowską siatkę usilnie próbującą pozyskać wiedzę o najnowszych technikach produkcji w hutach cynku. W najtrudniejszej części misji pomaga mu porucznik Ewa Jasińska. Sprawa okazuje się bowiem piekielnie trudna. Kobieca intuicja i czar muszą posłużyć jako argumenty nie do zastąpienia. Wszystko komplikuje się dodatkowo, gdy okazuje się, że trop wiedzie w okupacyjną przeszłość. Napięcie narasta z każdą chwilą. GRZEGORZ CIELECKI (lubimyczytac.pl): Szpiedzy tym razem upatrzyli sobie polskie huty cynku, a w szczególności hutę „Nadzieja” oraz hutę „Zjednoczenie”, w których to obiektach pracuje się nad tzw. „produkcją specjalną” oraz „asortymentami bardzo ważnymi dla przemysłu państwowego”. Niestety Czytelnik nie dowiaduje się bliżej o co chodzi. I bardzo dobrze. Chodzi przecież o produkcje tajną i trzeba zachować czujność. W zamian mamy radosne fragmenty produkcyjne. Autorka wspomina o piecach muflowych, pracy szmelcera oraz o rafinacji cynku metodą „New Jersey”. Pasjonujące. I tu powieść milicyjna zbliża się do powieści produkcyjnej. Fabuła „Kim jesteś, Czarny” przebiega zgodnie z jednym z żelaznych schematów milicyjniaka, a mianowicie „ślad prowadzi w przeszłość”, oczywiście w wariancie okupacyjnym. Daje to możliwość wprowadzenia wspomnień kilku postaci oraz poprowadzenia śmiałych scen batalistycznych na Lubelszczyźnie. Milicjant, a już tym bardziej pracownik kontrwywiadu, nie ma czasu na życie prywatne, a jeżeli już, to wrzuca je pomiędzy obowiązki służbowe, a dopiero po wykonaniu zadania wykonuje kilka szybkich ruchów w swoich osobistych sprawach. I właśnie dlatego porucznik Ewa i major Wichurski pozwalają sobie zapałać afektem dopiero po skończonej robocie. Książkę czyta się bardzo dobrze, a pojawiające się czasem przydługie partyzanckie opowieści lub kontrwywiadowcze rozważania autorka wynagradza czytelnikowi w dwójnasób celnymi bonmotami, np. marzeniem bufetowej:„Nie codziennie trafiał się jej taki ładny chłopiec, w dodatku inżynier”. W kobietach to jest niepohamowana chuć! Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej (Warszawa 1963) w serii „Labirynt”. Anna Kłodzińska opublikowała tę książką pod pseudonimem Stanisław Mierzański. Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 57. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.
Pascal Engman
Wrzesień 1997 roku. W sztokholmskim szpitalu rodzą się Josef i Antonia. Będą dorastać w tej samej okolicy, lecz w całkiem odmiennych światach. Josef, syn samotnej imigrantki, obserwuje, jak lokalny gang Mansourów, depcząc prawo, przejmuje kontrolę nad osiedlem. Chłopak, wychowany w duchu uczciwości, próbuje trzymać się z daleka od rozkręcającej się spirali przestępczości, ale w tym starciu jest bez szans. Równie bezradna wydaje się Zara, córka przywódcy klanu, która staje się ofiarą opresyjnych zasad narzucanych muzułmańskim kobietom. Tymczasem Antonia, mimo dzieciństwa w bezpiecznym domu, mierzy się z hejtem, przemocą i uzależnieniem. Czy nastoletni bohaterowie zdołają się wyrwać z pułapki, którą zgotował im los? Czy młodzieńcze marzenia pomogą im ocalić siebie? Klan opowiada o narastającej w Szwecji fali przestępczości zorganizowanej. Ta przerażająca historia uświadamia, z jaką łatwością przemoc niszczy porządek oparty na prawie i bezpieczeństwie. Pascal Engman to wybitnie utalentowany powieściopisarz. Camilla Läckberg Pascal Engman należy do ścisłej czołówki młodych szwedzkich autorów kryminałów. Nie przegap go! Arne Dahl Pascal Engman to mistrz nowego pokolenia. Jego proza ma niezwykły rytm i znakomitą dramaturgię. Z łatwoścą wciąga czytelnika w sam środek wydarzeń. David Lagercrantz Autor trzyma czytelnika w napięciu, każąc mu się zastanawiać, jak to wszystko, do diabła!, się potoczy. Fredrik Backman Klan to zarazem realistyczna powieść gangsterska i poruszający melodramat szwedzki odpowiednik Pewnego razu w Ameryce. Aslak Nore Pascal Engman to najpoważniejszy konkurent Jo Nesb w walce o tron króla kryminału. Z imponującą sprawnością kreśli wiarygodne portrety swoich bohaterów. Nietrudno skojarzyć Klan z Ojcem chrzestnym. VERDENS GANG, Norwegia Klan to zarówno trzymający w napięciu kryminał, jak i przejmujący obraz społeczeństwa współczesnej Szwecji. BTJ, Szwecja Wstrząsający obraz rzeczywistości w formie fikcji poruszający mariaż rozrywki i bezkompromisowej krytyki społecznej. ADRESSEAVISEN, Norwegia
Krzysztof Jóźwik
Cień Wyrzynacza jeszcze nie zniknął, a Puławy znów spływają krwią. Zespół komisarz Anny Głowackiej jest na skraju wyczerpania. Gdy w mieście zaczynają znikać młodzi mężczyźni, a ich ciała noszą ślady bestialskich eksperymentów, do gry wchodzi śledczy z Lublina. Jego teoria o nowym seryjnym mordercy, zamiast zjednoczyć, dzieli skłócony wydział. Podczas gdy policjanci toczą wewnętrzną wojnę, sprawca bezkarnie realizuje swój makabryczny plan. Czy śledczym uda się powstrzymać rzeź, zanim historia zatoczy koło? I co wspólnego ma nowa fala zbrodni z koszmarem sprzed kilku tygodni? Druga runda walki ze złem właśnie się rozpoczęła.
Arkadiusz Niemirski
Przebiegły Kruk kontra Komisarz Kent. Jeden kieruje szajką zajmującą się przemytem dzieł sztuki, a dodatkowo właśnie porwał młodą dziewczynę. Drugi przewodzi komórce śledczej w Komendzie Głównej Policji i rusza w pościg za przestępcami. Tak wszyscy trafiają do Lęborka, gdzie pojawia się także Bractwo Stylusa próbujące odnaleźć tajemniczy rękopis słynnego wynalazcy Paula Nipkowa. Oba wątki splatają się, prowadząc do zaskakującego finału.
Stefan Górawski
Trzecia odsłona tryptyku kryminalno-obyczajowego z orzechem w tytule. Dzięki autonomicznym fabułom można je czytać w dowolnej kolejności. A co - gdyby mógł - powiedziałby o sobie główny bohater? Hej! To ja, Irek Waróg. Naszemu rozstaniu towarzyszyły mrożące krew w żyłach okoliczności. Miałem jednak nadzieję, że odtąd będę spokojnie żył u boku mojej Irenki, ale gdzie tam! Górawski bezustannie wystawia mnie na nieludzkie próby! Kiedy tylko zdołam wykaraskać się z jednych tarapatów, pakuje mnie w następne, na ogół jeszcze gorsze. Nie tylko o sprawy kryminalne chodzi, bo nie szczędzi mi konfliktów emocjonalnych, uczuciowych, zdrowotnych... Nawet erotycznych! Mam wrażenie, że Autor po nocach wymyśla, jakby mi życie uprzykrzyć. Czasem w myślach mówię do niego: Stefan, odpuść, daj trochę beztrosko i bezstresowo pożyć, skorzystać, że mieszkam w takim fajnym miejscu, u boku wspaniałej kobiety, pozwól popławić się w odwzajemnionej miłości, pozachwycać naturą... Gdzie tam! Dniami i nocami prześladują mnie różne ciemne typy i ładują w trudne sytuacje. Nawet wymiar sprawiedliwości mi nie sprzyja! Brr... Ludzie mówią: co cię nie zabije, to cię wzmocni. Wiecie co, to ja już jestem chyba z diamentu. Zresztą poczytajcie i oceńcie sami.