Kryminał
E. Phillips Oppenheim
Positively every one, with two unimportant exceptions, had called upon us. The Countess had driven over from Sysington Hall, twelve miles away, with two anamic-looking daughters, who had gushed over our late roses and the cedar trees which shaded the lawn. The Holgates of Holgate Brand and Lady Naselton of Naselton had presented themselves on the same afternoon. Many others had come in their train, for what these very great people did the neighborhood was bound to endorse. There was a little veiled anxiety, a few elaborately careless questions as to the spelling of our name; but when my father had mentioned the second f, and made a casual allusion to the Warwickshire Ffolliotswith whom we were not indeed on speaking terms, but who were certainly our cousinsa distinct breath of relief was followed by a gush of mild cordiality.
Edgar Wallace
Abraham Selim (A. S.) verleiht Geld aber vorsichtshalber nur an Menschen, gegen die er Etwas in der Hand hat. Welche Verbindung hat er zu dem vermögenden Geschäftsmann Merrivan. Fast jede Nacht verließ der reiche Mr. Merrivan heimlich sein Haus. Wohin er ging, interessierte niemanden bis er getötet wurde. Man fand seine Leiche im Arbeitszimmer. Die Pulverspuren auf der weißen Weste verrieten, dass er aus nächster Nähe erschossen wurde. Seltsamerweise trug Mr. Merrivan zum Abendanzug unförmige, lehmverkrustete Stiefel... Scotland Yard-Detektiv Andrew Macleod ermittelt...
William Le Queux
To allow so young and delicate a girl to tramp England aimlessly in search of some vague and secret information which seemed to be her erratic fathers object, was, we decided, an utter impossibility; therefore, following that night of our first meeting at Helpstone, Burton and his daughter remained our guests for a week, and, after many consultations and some little economies, we were at last successful in placing Mabel at school, a service for which we later received her heartfelt thanks
E. Phillips Oppenheim
Miss Mott quickly rose from the sound of knocking at her office door. She was engaged in the typical task of writing her advice to a young woman whose relationship with the acquisition had been pulled in, and she forgot the flight time. Her typist left, her ambassador was a boy and a shy but very nice young clerk who helped her in various activities. In other words, Miss Mott was alone on the top floor of the building, not far from Adelphi, and she did not wait for the subscriber during an hour that had passed during the working hours.
William Le Queux
Warm, brilliant, and cloudless was the July noon. Beneath the summer sun the broad, shallow waters of the Meuse sparkled as they rippled swiftly onward through the deep, winding valley of grey rocks and cool woods on their way from the mountains of Lorraine, through peaceful, prosperous Belgium, towards the sea.
Mary Elizabeth Braddon
Aurora, the spoiled daughter of a banker, receives an offer to get married. But almost before the wedding, the groom finds out about some secret. Aurora cannot open it and the lovers part. But the girl did not suffer for long, after a few months she marries another of her fans. But the secret has not gone away. She hangs over a married couple, spoils the life of Aurora.
Barbara Baraldi
Aurora w mroku to pierwsza z serii powieści o Aurorze Scalviati, błyskotliwej profilerce włoskiej policji. Barbara Baraldi błyskotliwie odmalowała portret lokalnej społeczności, która tylko pozornie jest nudna i przewidywalna. Wykorzystując elementy gatunku giallo, stylowego i nastrojowego włoskiego thrillera, Baraldi tworzy wciągającą od pierwszej strony opowieść, w której rzeczywistość kształtują demony przeszłości. Sparvara to senne miasteczko zagubione w mgłach Niziny Padańskiej. Ludzie tutaj są uczciwi i pracowici. Kiedy Aurora Scalviati zostaje tutaj przeniesiona z Turynu, nic nie wygląda tak, jak sobie wyobrażała. W noc jej przyjazdu została zamordowana kobieta, jej mąż zniknął, a morderca porwał ich dziewięcioletnią córkę Aprile. Aurora jest pewna, że krwawy napis na ścianie jest wskazówką, która doprowadzi ją do dziewczynki. Musi działać szybko i niekoniecznie zgodnie z procedurami. Może ufać tylko własnej intuicji, bo lokalna społeczność nie chce wracać do trudnych wydarzeń sprzed lat. Aurora musi się także zmierzyć z demonami w swojej głowie cierpi bowiem na zaburzenia psychiczne, które stara się zagłuszyć narkotykami i elektrowstrząsami.
Witold Zechenter
Lekka niczym piórko, bezpretensjonalna komedia kryminalna, której akcja rozgrywa się w Paryżu w latach 50-tych XX wieku. Interesująca, obfitująca w nagłe zwroty akcja, iście francuskie poczucie humoru, galeria nieszablonowych postaci, ówczesne paryskie realia, powiewy Wielkiego Świata, zaskakujące zakończenie. Literacko – bez zarzutu, co nie powinno dziwić, gdyż autor tej powieści był znanym literatem, poetą, satyrykiem. „Avaxara”, to jedyna powieść kryminalna, jaką napisał. Kto i dlaczego porwał posła de Ronet, kelnera Ramon, dyrektora Gruenbauma, dyrektora Lafettal i dyrektora de Vadatte? Policja paryska nie może wpaść na żaden trop… Pierwsze wydanie tej książki ukazało się nakładem wydawnictwa Iskry, w roku 1958, w serii ze Srebrnym Kluczem (nakład: 20 tys. egz.). Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 3.