Fantastyka i science-fiction
Bram Stoker
Młody adwokat, Malcolm Ross, zostaje wezwany w środku nocy przez swoją przyjaciółkę, Margaret, do domu jej ojca, Abla Trelawny'ego. Okazuje się, że został on zraniony we własnym pokoju przez nieznanego sprawcę i wpadł w dziwny stan przypominający letarg. Wszystko staje się jeszcze bardziej zagadkowe, kiedy domownicy odkrywają list słynnego egiptologa do córki, w którym znajdują się osobliwe wskazówki odnośnie dalszego postępowania w zaistniałej sytuacji. Wszczęte natychmiast śledztwo i obserwacja nieprzytomnego pacjenta przysparzają jednak tylko kolejnych tajemnic, których trop prowadzi do starożytnego Egiptu i próby wskrzeszenia legendarnej królowej Tery. Klejnot Siedmiu Gwiazd to niezwykła powieść grozy przesiąknięta klimatem starożytnego Egiptu oraz fascynacją odkryciami tej cywilizacji, która na przełomie XIX i XX wieku była w Wielkiej Brytanii tak ogromna, że niektórzy trzymali mumie i inne artefakty we własnych domach. W historii tej, rozpoczynającej się na wzór kryminału, nie zabraknie elementów horroru, powieści przygodowej czy romansu. Pierwsze wydanie książki miało miejsce w 1903 roku, ale kilka lat później ukazało się wznowienie ze zmienionym zakończeniem. W naszym wydaniu, opartym na wersji pierwotnej, dołączyliśmy także ostatni rozdział z 1912 r. o bardziej optymistycznej wymowie. Klejnot Siedmiu Gwiazd nie jest obecnie tak popularny jak Dracula, jednakże został również kilkukrotnie sfilmowany (m.in. Krew z grobowca mumii (Hammer Film Productions, 1971), Przebudzenie (The Awakening) (Warner Bross, 1980) czy Grobowiec (The Tomb) (Trans World Entertainment, 1986), a ponadto wiele wskazuje na to, że powieść Stokera zainspirowała całą historię mumii w kinematografii, począwszy od filmu Karla Freunda z Borisem Karloffem w roli głównej (patrz artykuł: Den of Geek ).
Edouard Dangin
Zabawna nowela pióra XIX-wiecznego pisarza francuskiego, która choć już może nieco razić klimatem i stylistyką to jednak zasługuje na uwagę. A oto jej fragment opowiadający o tym jakie było początki tytułowego klubu: Jan Jakub Scypion, był tak jak Nepomucen od urodzenia dotknięty drganiem nerwowym. Te drgania częstsze i widoczniejsze niż drgania Mathiasa polegały na dziwacznym podnoszeniu prawej ręki ku nosowi, ale to w ten sposób, tak silnie nerwowy, że ręka chwytała za nos i nie chciała go już puścić. Wskutek tego nieszczęśliwy musiał uciekać się do lewej ręki, ażeby się uwolnić od psotnego figla, jaki mu płatała prawa. Nie potrzeba dodawać, że w tym wszystkim biedny nos był najbardziej pożałowania godnym, gdyż wskutek tych powtarzanych napaści stał się czerwonym, spuchniętym i zdefigurowanym. Nepomucen, spostrzegłszy po raz pierwszy to drganie nerwowe, czuł się przejęty głęboką wdzięcznością dla nieba, które raczyło go uwolnić od tak strasznego kalectwa. Potem postanowił poznać się bliżej ze Scypionem, mówiąc sobie: Ten przynajmniej nie będzie sobie żartować ze mnie. Wkrótce zapanowała ścisła przyjaźń między tymi ludźmi, którzy znajdowali we wspólnym towarzystwie ogromną ulgę dla swego cierpienia. Scypion bowiem, tak jak Nepomucen od dawna gorzko cierpiał na swoje osamotnienie, gdyż dla niego towarzystwo ludzkie bardziej jeszcze było zamknięte niż dla biednego Mathiasa.
Klucz Czasu. Saga Niebios i Otchłani tom 2 (#2)
Agata Konefał
Płomień odwiecznego konfliktu między aniołami i demonami wznieca się na nowo. Aeron i jego wojownicy odpierają ataki anielskich legionów, które przybywają na Archipelag. W chaosie, który ogarnia jego królestwo, próbuje wytropić zdrajców, którzy do tego doprowadzili. To jednak jedne z wielu jego zmartwień. Podniebne wyspy zaczynają upadać. Sharleen budzi się w labiryncie z cierni. Nie pamięta, co ją spotkało ani jak wiele czasu tu spędziła. Gdy udaje jej się opuścić to tajemnicze, niepokojące miejsce, odkrywa, jak daleko archaniołowie zaszli w swoich intrygach. Decyduje się zrobić wszystko, aby ich powstrzymać. Mainard zamierza pomóc pół-aniołom podnieść bunt przeciwko władzy. Ułatwia mu to nagły atak potworów z pogranicza Otchłani, spotkanie z Królem Demonów oraz przejęcie stanowiska głowy rodu. Ma jednak wątpliwości, czy to słuszna droga. Cena wolności może być zbyt wysoka. Wypełnia się kolejny wers przepowiedni. Wkrótce na niebo wzejdzie czarny księżyc, a wraz z nim na żer wyjdą bestie. Tylko przerwanie proroctwa może je zatrzymać. Druga część Sagi Niebios o Otchłani zachwyci fanów Sarah J. Maas. Agata Konefał wielbicielka fantastyki od baśni po horrory. Tworzy i czyta historie w tym właśnie gatunku. Autorka Trylogii Dnia i Nocy, Dylogii Róży oraz Sagi Niebios i Otchłani. Od kilku lat pasjonuje się walką wręcz i łucznictwem. Amatorka ziołolecznictwa oraz kolekcjonowania minerałów.
Emma Popik
Przeszłość została zapomniana. Liczy się tylko teraźniejszość i przyszłość. Tak jest dobrze i pięknie. Nie trzeba się martwić tym, co było. Nie istnieją niepokój i niebezpieczeństwo. W idealnie zaprogramowanym świecie nikt nie pyta o przyczyny i skutki. Jest jak jest. Tylko dzieci wyłamują się ze schematu dorosłych. Nieustannie zadają pytania. Do czego doprowadzi ich ciekawość? Czy są w stanie zburzyć dotychczasowy porządek?
Michał Jankowski
Czy wiesz, że istnieje świat, którego obecności ludzie nawet nie podejrzewają? To świat duchów, bogów i stworzeń ze słowiańskiego folkloru, ukryty tuż pod powierzchnią codzienności. Na jednym z podwarszawskich osiedli zostaje znalezione ciało młodej rusałki. Leszy, Lech Dębski, zostaje wezwany, by rozwikłać to zagadkowe morderstwo. To, co wygląda na zwykły akt przemocy, okazuje się pierwszym krokiem w mrocznej intrydze prowadzącej do Jaromroku - końca świata, gdzie Perun zmierzy się z Welesem w ostatecznej bitwie. Kiedy na ulicach pojawiają się kolejne ciała, Dębski odkrywa, że stoi w obliczu siły przewyższającej wszystko, co znał. W towarzystwie Waldka Utopca, prastarego Peruna, tajemniczej Zorzy i innych postaci ze słowiańskiego panteonu, Dębski rozpoczyna wyścig z czasem, by powstrzymać apokalipsę. Czy koniec świata będzie końcem, czy początkiem nowej ery? Kto pociąga za sznurki w tej mrocznej grze? Wejdź do świata, gdzie słowiańskie bóstwa i mityczne stworzenia żyją tuż obok nas. "Kłopoty Wyraju" to pełna napięcia mieszanka miejskiej fantastyki i kryminału, która wciągnie Cię od pierwszej strony.
Susan Hill
Zapierające dech opowieści grozy Kobieta w czerni i Rączka to klasyczne opowieści o duchach. Arthur Kipp, bohater Kobiety w czerni, jest obiecującym adwokatem w londyńskiej kancelarii, który zostaje wysłany do Crythin Gifford zapadłej mieściny na wietrznych trzęsawiskach, aby wziąć udział w pogrzebie klientki, Alice Darblow, a także załatwić jej sprawy spadkowe. Kipps nic nie wie o sekretach, które kryją się za okiennicami domu pani Darblow, stojącego na końcu kanału i spowitego w mgłę oraz tajemnicę. Rutynowa podróż biznesowa przybiera nieoczekiwany obrót, gdy adwokata zaczynają prześladować seryjnie powtarzające się dźwięki i obrazy: bujający się fotel w pustym pokoju dziecinnym, niewytłumaczalny dźwięk powozu, dziecięcy okrzyk we mgle i najbardziej przerażająca widmowa kobieta w czerni. Psychologicznie przerażająca i wspaniale zaskakująca Kobieta w czerni to znakomity, pierwszorzędny dreszczowiec. W roku 2012 James Watkins nakręcił pod tym samym co powieść tytułem film z Danielem Radcliffeem w roli głównej. Antykwariusz Adam Snow, bohater Rączki, wraca późnym wieczorem od klienta. Gdy szuka drogi na skróty, gubi się i natrafia na zapuszczony, wiekowy Biały Dom. Gdy wchodzi na teren dawnego ogrodu, nagle czuje, jak w jego dłoń wślizguje mała ręka, zupełnie jakby w mroku jakiś dzieciaczek stanął obok i chciał się przytrzymać. Zaintrygowany Snow postanawia dowiedzieć się więcej i odkrywa niektóre szczegóły burzliwej historii tajemniczego domostwa, który po krótkim okresie świetności popadł w zapomnienie. Osobliwe doświadczenie zrazu tylko interesuje antykwariusza, lecz wkrótce zaczynają go nawiedzać dramatyczne sny, ataki paniki, a także coraz częstsze wizyty rączki, coraz groźniejsze i złowrogie
Tadeusz Konczyński
Sierpniowa ulewa nadciągnęła nad Warszawę. Była pierwsza w nocy, ulice opustoszały i tylko posterunkowy Mateusz Pordoba w gumowym płaszczu przenikał wzrokiem jezdnię mostu Poniatowskiego. Wtem niespodziewanie pojawił się samochód osobowy. Jechał powoli, co rusz zatrzymując się jakby czegoś szukał. Kierowcą okazuje się roztrzęsiony mężczyzna. W domu znalazł list, z którego wynikało, że znajoma kobieta ma zamiar rzucić się z mostu do Wisły. Przeczesując teren mężczyźni odnajdują sweter, należący do autorki listu, a w nim kolejną wiadomość. Gdy posterunkowy ponownie przeszukuje okolicę, w której znaleziono ślad, nieznajomy mężczyzna odjeżdża z piskiem opon. Mimo strzałów policjanta udaje mu się uciec. Kim był i dlaczego nagle odjechał? Jaki związek ma to ze zniknięciem tajemniczej kobiety? Mateusz Pordoba rozpoczyna śledztwo z samymi niewiadomymi...
Zofia Mossakowska
Ptasie Wyspy to archipelag trochę realny, trochę fantasmagoryczny. Ziemie rozrzucone u wybrzeży Włoch czy Francji jak magnez przyciągają turystów, których obecność zaburza jednak naturalny pejzaż tego miejsca. Wrzask, dewastacja krajobrazu, rozwój usług zorientowanych na przyjezdnych - z roku na rok coraz trudniej wieść tu normalne życie. A jednak one próbują! Celesta o arystokratycznych korzeniach, nauczycielka Tina, która z sercem na dłoni wita każdą zagubioną w świecie istotę, w końcu Gospodyni, która codzienną krzątaniną nadaje rytm i sens kolejnym dniom. Każda z trzech kobiet jest obca w tych stronach, za każdą ciągnie się skomplikowana przeszłość. Każda nosi w sobie tę samą tajemnicę. Refleksyjna powieść o meandrach kobiecej duszy, podana w lekko magicznej konwencji, z pełnokrwistymi portretami trzech bohaterek. Pozycja obowiązkowa dla miłośników powieści obyczajowej i psychologicznej.
Kodeks światła. Wizje z granicy światów
Bogdaj Biały
W mistycznej przestrzeni pomiędzy jawą a snem bohater rozpoczyna wędrówkę w poszukiwaniu prawdy. Przekraczając granice kolejnych wymiarów i doświadczając wizji, odkrywa swoje dawne wcielenia i na nowo kształtuje własną tożsamość. Magiczne rytuały oraz spotkania z sojusznikami i wrogami mogą wskrzesić światło lub pogrążyć go w mroku. Czy dusze, połączone przez wieki, ale rozdzielone przez świat, odnajdą się ponownie, przywracając pamięć i krusząc iluzję? Nasycona duchowością i otwierająca wrota świadomości opowieść fantasy o odkrywaniu alternatywnych ścieżek, wewnętrznym przebudzeniu i konfrontacji z własnymi cieniami. Dla tych, którzy czują, że świat składa się z ukrytych warstw i szukają dróg, aby przypomnieć sobie, kim byli i kim mogą się stać. Bogdaj Biały piszący pod pseudonimem wędrowiec między światami, który w swojej twórczości łączy rzeczywistość i magię. Traktuje literaturę jako bramę prowadzącą do odkrycia obszarów nieoczywistych dla ludzkiej świadomości. Jego debiutancka powieść to początek symbolicznej podróży, w której odwieczna walka dobra ze złem ukazują się niczym odbicie w zwierciadle duszy.
Bohdan Petecki
Kogga z czarnego słońca wpisuje się w nurt powieści Peteckiego o twardzielach broniących ludzkości przed zagrożeniem z kosmosu i wyciągających z kłopotów beztroskich uczonych, którzy dla nawiązania kontaktu z Obcymi są zdolni do popełnienia każdego głupstwa. Tak jest i tym razem. Przestaje nadawać ludzka stacja badawcza w układzie Ety Reticulum. Na zwiad wyrusza trzech wyszkolonych astronautów. Na miejscu natrafiają na ślady obcej cywilizacji, ale wszelkie próby nawiązania kontaktu spełzają na niczym. Nie mogą też odnaleźć samej stacji... Poszlaki wskazują na pobliski układ czarnego słońca... [EncyklopediaFantastyki.pl, Creative Commons, CC BY-SA 3.0] Projekt okładki: Bartek Biedrzycki.
H. P. Lovecraft
Na teren wsi w Nowej Anglii spada meteoryt składający się z nieznanego na Ziemi metalu i o niespotykanych dotąd właściwościach. Jaki straszliwy wpływ na mieszkańców będzie miała tajemnicza energia, którą emanuje? Kolor nie z tej planety" to horror science fiction autorstwa amerykańskiego pisarza Howarda Phillipsa Lovecrafta, który cieszy się wielką popularnością wśród czytelników w każdym wieku. Howard Phillips Lovecraft, często określany jako H.P. Lovecraft (Providence, 20 sierpnia 1890 Providence, 15 marca 1937), był amerykańskim pisarzem, poetą, krytykiem literackim i eseistą, uznawanym za jednego z największych obok Edgara Allana Poego twórców literatury grozy i przez wielu uważanym za jednego z prekursorów angloamerykańskiego gatunku science fiction. Jego twórczość, będąca połączeniem horroru, soft science fiction, dark fantasy i low fantasy, była często określana, nawet przez niego samego, terminem weird fiction (gdzie weird oznacza dziwny), uznawanym za jedno z głównych źródeł współczesnego gatunku literackiego new weird. Był autorem licznych opowiadań, m.in. Dagon, Kolor nie z tej planety, Zew Cthulhu i Zgroza w Dunwich, oraz powieści takich jak Przypadek Charlesa Dextera Warda, W górach szaleństwa i Widmo nad Innsmouth, a także kilku opowiadań pisanych wierszem. Lovecraft nie był szczególnie ceniony przez krytykę swoich czasów. Dla przykładu, opowiadanie pt. Zew Cthulhu zostało początkowo odrzucone jako zbyt "obce", według słów Wrighta, i nie cieszyło się dobrą reputacją aż do jego śmierci. Wiele z jego dzieł było źródłem inspiracji dla artystów na całym świecie, zarówno w literaturze, jak i w filmie czy muzyce. W rzeczywistości jeden z najważniejszych badaczy Lovecrafta, S. T. Joshi, określa jego twórczość jako "niedającą się sklasyfikować kombinację fantasy i science fiction, i nie jest zaskakujące, że znacząco wpłynęła ona na późniejszy rozwój obu gatunków". W swoich opowiadaniach i esejach stworzył filozofię kosmosu, która była wynikiem jego ateizmu i nowych odkryć naukowych, a jego pomysły w wielu dziedzinach często budziły kontrowersje.
Katarzyna Sobota
Baśniowe historie, które chętnie przeczyta dorosły, tęskniący za odrobiną magii w codzienności. Czytając o mówiących, elokwentnych wróblach czy chmurze, której można dotknąć, odkrywa się po chwili uniwersalne opowieści o uczuciach oraz emocjach niezmiennych bez względu na czas czy miejsce. W trzech opowieściach wzruszenia łączą się z żartem i grozą, a uśmiech oraz smutek tworzą niepowtarzalną mozaikę, zapadającą w pamięć i skłaniającą do refleksji nad pięknem, tragizmem i ulotnością życia.
Andriej Kotin
W gorący sierpniowy wieczór profesor Krystian Kalberg przyjeżdża do Zielonej Góry. Wieczorem dzwoni do niego młoda kobieta, z którą miał następnego dnia rozmawiać o swojej książce dotyczącej procesów kobiet oskarżonych o czary. Kobieta proponuje wieczorne spotkanie w klubie. Krystian zgadza się i niebawem poznaje wyjątkowej urody dziewczynę, która błyskawicznie sprawia, że ich spotkanie traci formalny charakter. Mężczyzna nie wie, że zastawiono na niego pułapkę.
Komisarz Maigret. Maigret i kloszard
Georges Simenon
Kloszarda, który żyje pod mostem Marie, ktoś uderza w głowę i próbuje utopić w Sekwanie. Ale na szczęście uratuje go szyper z barki. Komisarz Maigret szybko odkryje, że ten bezdomny, nazywany Doktorem, jest faktycznie byłym lekarzem. I teraz komisarz z ekipą swoich inspektorów musi pogrzebać w przeszłości doktora Kellera, by odkryć, kto stoi za tą próbą morderstwa. A leżący w szpitalu kloszard wyraźnie nie chce mu ułatwić zadania...
Marta Kisiel
Iwo i Wit przyjeżdżają razem z mamą do Wrocławia, by przez kilka dni zająć się przedziwną starszą panią. Nieoczekiwanie ich pobyt w sypiącym się domu przeradza się w przygodę nie z tego świata. Przygodę, z której tylko jeden z nich ujdzie z życiem. Opowiadanie zostało opublikowane w wydaniu II (2025) powieści "Płacz".
Isaac Asimov
Pod względem literackim ta opowieść o podróżach w czasie jest najlepsza w dorobku Asimova. - Entertainment Weekly POWIEŚĆ NOMINOWANA DO NAGRODY HUGO. Andrew Harlan żyje w Wieczności, miejscu istniejącym poza Czasem. Elitarna organizacja Wiecznościowców wprowadza dla dobra całej ludzkości drobne, precyzyjnie zaplanowane zmiany w historii. Podczas jednej z misji Harlan poznaje Noys Lambent, arystokratkę z 482 Stulecia. Wbrew etyce zawodowej zakochuje się w niej. Kiedy się dowiaduje, że po następnej zmianie Noys może przestać istnieć, Harlan podejmuje decyzję, która może zmienić jego przeszłość i zagrozić istnieniu Wieczności.