Katolicyzm
RACHUNEK SUMIENIA. CZY ŻYJĘ DEKALOGIEM?
ks. Waldemar Głusiec
Rachunek sumienia został opracowany na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego, odzwierciedla więc katechizmową strukturę rozważań nad zobowiązaniami moralnymi chrześcijanina wypływającymi z Dekalogu. Dziesięć przykazań to streszczenie podstawowych powinności człowieka względem Boga i względem bliźniego, które mają swoje źródło w miłości. "Tradycja Kościoła, będąc wierna Pismu Świętemu i idąc za przykładem Jezusa, zawsze przyznawała Dekalogowi pierwszorzędną rolę i znaczenie. Chrześcijanie są zobowiązani do zachowania go" (Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, 438).
RACHUNEK SUMIENIA NA PODSTAWIE KATECHIZMU KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO
Ks. Andrzej Sereda
Książka pomaga w rzetelnym i dojrzałym przygotowaniu się do spowiedzi. Ułatwia głębokie poznanie siebie i podjęcie decyzji nawrócenia. Zachęca do rozwoju duchowego, co owocuje pogłębieniem przyjaźni z Bogiem. Składa się z trzech części. We wprowadzeniu wyjaśniono podstawowe pojęcia związane ze spowiedzią, takie jak: grzech ciężki, grzech lekki, skutki grzechu ciężkiego, przebaczenia, i omówiono pięć warunków dobrej spowiedzi. W rachunku sumienia zamieszczono listę pytań zainspirowanych Dekalogiem i Przykazaniami kościelnymi. Na końcu zaproponowano kilka modlitw: oddania życia Jezusowi, o uzdrowienie wewnętrzne, o Bożą ochronę, do Ducha Świętego. Całość ubogacają teksty z Pisma Świętego i Dzienniczka św. Faustyny ukazujące wartość częstej spowiedzi i podejmowania pracy nad sobą.
Racz wiekuiste dać odpoczywanie... Homilie pogrzebowe
Ks. Jakub Ziemski
Homilie pogrzebowe ks. Ziemski Czy po śmierci jest życie? Jak wierzyć, kiedy odchodzi ktoś bliski? Co powiedzieć rodzinie pogrążonej w żałobie? Homilie pogrzebowe pomogą przejść przez biblijne historie osób, które dotknęło doświadczenie straty i na nowo odczytać sens życia oczami wiary. Jest coś, co nie umiera - to nadzieja, która może prowadzić przez życie. Treść stawia ważne pytania oraz daje pocieszenie i siłę na dalszą drogę życia. Słowa kluczowe pomogą ułożyć myśli, a forma notatnika wyrazić własny sens. Podręczny przewodnik dla kapłanów i każdego, kto przeżywa żałobę.
Alan z Lille
Alan wydaje się z jednej strony mieć ambicje stworzenia teologii jako nauki, która spełnia warunki formalne logicznej dowodliwości i precyzji niemal more geometrico jak u Boecjusza, ale z drugiej strony dominujący treściowo komponent filozofii i teologii neoplatońskiej stawia go raczej w gronie myślicieli właśnie neoplatońskich. Myśl Alana jest naznaczona czasem przełomu i transformacji pracy średniowiecznego teologa, gdzie powstaje dopiero nowy model nauk i teologii, który w pełni wykrystalizuje się wraz z recepcją pism Arystotelesa i powstaniem uniwersytetów w XIII wieku. Projekt teologii w specyficznej formule aksjomatycznej, która zakładała tożsamość wniosków rozumu z twierdzeniami wiary, choć nie odniósł sukcesu, to z pewnością jest jedną z najbardziej sugestywnych propozycji organizowania i przekazywania prawdy teologicznej. (fragment Wprowadzenia tłumacza)
Ks. Alojzy Bukowski SJ
Ks. Alojzy Bukowski SJ - Reinkarnacja dusz ludzkich według starożytnych pisarzy chrześcijańskich. Z komentarzem redakcyjnym: Odrzucenie reinkarnacji w myśli chrześcijańskiej. Czy nauka o wędrówce dusz rzeczywiście miała swoje miejsce w wierze pierwszych chrześcijan? Czy można mówić o reinkarnacji jako części dziedzictwa Kościoła? Ta książka to klarowna, oparta na źródłach odpowiedź na pytania, które od lat wzbudzają kontrowersje w kręgach religijnych i ezoterycznych. Ks. Alojzy Bukowski SJ, wnikliwy badacz tradycji wczesnochrześcijańskiej, obala popularne twierdzenia o rzekomym istnieniu idei reinkarnacji w pismach Ojców Kościoła. W swojej pracy opiera się na solidnej analizie tekstów źródłowych i ustaleniach patrologii, ukazując, że przypisywanie tej koncepcji chrześcijaństwu pierwszych wieków to nadużycie współczesnych interpretatorów. Uzupełniona o obszerny komentarz redakcyjny, publikacja ta stanowi kompendium wiedzy dla tych, którzy chcą oddzielić legendy od faktów. To obowiązkowa lektura nie tylko dla teologów i historyków, ale również dla wszystkich, którzy szukają rzetelnego ujęcia tematu życia po śmierci w nauczaniu chrześcijańskim. Ta książka nie tylko porządkuje pojęcia - ona przywraca głos tym, którzy kształtowali chrześcijańską myśl u samych jej początków.
Rekolekcje stanowe dla młodzieży
ks. Teodor Szarwark
"Jeden z mitów greckich opowiada, że na Krecie był olbrzymi labirynt. Wielu młodych chłopców i dziewcząt było przekazywanych jako coroczny haracz dla mieszkającego w nim potwora Minotaura. W czasie pokonywania labiryntu młody człowiek widział kości innych śmiałków, którym nie udało się wyjść żywymi z labiryntu. Ci, którzy pobłądzili, wpadali w szpony Minotaura, który ich zabijał. Jednym młodzieńcem, który miał być przeznaczony na ofiarę dla Minotaura, zaopiekowała się córka króla, Ariadna. Pouczyła go, co ma robić, aby wyjść z labiryntu. Otrzymał od niej kłębek nici, którą miał rozwijać od wejścia, a po zabiciu potwora wrócić drogą wyznaczoną przez nić. Moi drodzy przyjaciele! Takim niebezpiecznym labiryntem, pełnym ciemności, niebezpieczeństw i grozy jest..."
Józef Majewski, Marta Kokoszczyńska
Podstawowe doświadczenia ludzi wydarzają się dziś w świecie kultury popularnej, dlatego teologia nie może wypowiadać tej kulturze wojny, ale musi stać się jednym z mieszkańców popkulturowej krainy. Zmiany zachodzące w wieku multimediów skłaniają do nowego przemyślenia tradycyjnych wyobrażeń o Bogu, religii i religijności. Dla autorów tej książki popkultura jest autentycznym źródłem teologii, locus theologicus - miejscem, w którym spotyka się Boga. Nie wahają się też stwierdzić, że Kościół instytucjonalny przespał przełom związany z przekształceniami mediów, a także ludzkiej mentalności i potrzeb - wciąż nazbyt często "przekazuje" lub "transmituje", zamiast "komunikować". Kultura popularna, także w jej wymiarze tabloidowym, nie jest obca Kościołowi, wspólnocie wiernych świeckich i duchownych. Nie jest ona, nawet jeśli nie brak w niej akcentów niechrześcijańskich i antychrześcijańskich, dla Kościoła ciałem obcym - i Kościół instytucjonalny, sam powiązany wieloma nićmi z popkulturą, nie może odcinać się od niej, ale winien brać odpowiedzialność za jej obecny i przyszły kształt. "Kultura popularna, włącznie z jej tabloidowym kołem zamachowym, stanowi współcześnie ludzkie Sitz im Leben, wielkie podlegające mediatyzacji środowiska, miejsca, światy, gdzie dzieją się codzienne i odświętne ludzkie sprawy, małe i wielkie, piękne i brzydkie, wesołe i smutne, szczęśliwe i tragiczne, jednostkowe i społeczne, laickie i religijne - tu kochamy i nienawidzimy, rodzimy się i umieramy, tu dokonują się ludzkie spotkania z Bogiem, który umiłował świat, konkretny świat z konkretnymi jego mieszkańcami, i pragnie wszystkich przyciągnąć do siebie. Oznacza to, że popkultura jest - w techniczno‑teologicznym tego słowa znaczeniu - autentycznym źródłem teologii, locus theologicus, miejscem teologicznym - w kulturze popularnej można spotkać i spotyka się Boga" (Fragment książki)
Rozważania, myśli, szkice z lat 2019-2021 cz.2
o. Augustyn Pelanowski
Drodzy Czytelnicy! Oddajemy w Wasze ręce drugą część książki „Rozważania, myśli, szkice”, zawierającą niepublikowane dotąd treści z lat 2019-2021. Pierwsza część ukazała się w listopadzie 2021 roku. Nie jest to zbiór jednorodny czy związany z jakimś konkretnym zamiarem twórczym. To raczej świadectwo, jak aktualne jest Słowo Boże, które każdego dnia daje nam Pan i jakim może być ono dla nas światłem w codziennym życiu. „Czy Bóg jest cudowny i czyni cuda? Jakże możemy w to wątpić! Jeśli wątpimy w Boga, który cudownie uzdrawia, to w ogóle wątpimy w Boga. A jeśli wierzymy w Boga, który rozsiewa choroby w momencie udzielania sakramentu swej miłości, to taki Bóg jest trucicielem. Dzisiaj korozja wiary jest widoczna gołym okiem. Tymczasem mnożą się nauczyciele wątpliwości. Trzeba nam wiary, o której smutno prorokował Jezus, iż w Paruzji, przy powtórnym przyjściu Chrystusa na ziemię, trudno będzie ją znaleźć”. Ojciec Augustyn Pelanowski
pod red.Łukasza Janickiego
Książka Rysopis kapłana. Wizerunek księdza w kulturze polskiej w XXI wieku to dwanaście tekstów, które są odpowiedzią na ankietę przygotowaną przez redaktorów czasopisma "Akcent". Pomysłodawcy zaprosili do współpracy księży zajmujących się literaturą, sztuką oraz pracą naukową. Wśród respondentów znaleźli się m.in.: o. Tomasz Dostatni OP, ks. Alfred Wierzbicki, ks. Jerzy Szymik, o. Wacław Oszajca SJ, ks. Andrzej Luter. Pytania postawione księżom - poetom, profesorom, publicystom, duszpasterzom - dotyczyły ważkich spraw i skłoniły do wielu ciekawych przemyśleń. Teksty wcześniej publikowane przez "Akcent" mają wyjątkową wartość - są zapisem głosu konkretnych osób, osobistymi - czasem wręcz intymnymi - refleksjami na tematy tak trudne, jak kwestia powołania, wierności własnym przekonaniom, stosunku do hierarchii Kościoła czy relacji z Bogiem.
ks. Radosław Rychlik
"My wiemy, że trzeba się nieustannie nawracać. Tyle razy słyszeliśmy o zbawiennych owocach postu, modlitwy i jałmużny. Lecz tak trudno przychodzi nam podjąć te uczynki w codzienności". Dlatego ks. Radosław Rychlik w swoich rozważaniach na każdy dzień Wielkiego Postu podpowiada nam, jak znaleźć czas i motywację do właściwego przeżycia tego wyjątkowego czasu w liturgii Kościoła, i zachęca, by zawalczyć o własne zbawienie. Przecież nie wiadomo, czy za rok dostaniemy kolejną taką szansę.
SACRUM I PROFANUM. FELIETONY 2013-2017
ALFRED MAREK WIERZBICKI
Książka jest zbiorem 48 felietonów pisanych z miesiąca na miesiąc w latach 2013-2017. Wybitny filozof, publicysta i poeta ks. Alfred Marek Wierzbicki zaprasza czytelników do świata swojego odczuwania i własnych przemyśleń. Otwarcie dzieli się swoimi poglądami. Unika moralizowania i nie boi się protestować wobec spraw niepokojących. Pisze z głębi serca, bo jak sam zauważa: "Subiektywność i zaangażowanie są skrzydłami felietonisty". Wnikliwe i precyzyjne pióro felietonisty dotyka zagadnień związanych z Kościołem, judaizmem, pamięcią o Żydach, uchodźcami. Zachęca do wyjścia z gorsetu schematów ograniczających myślenie. Poszerza perspektywę patrzenia na Lublin jako europejskie miasto kultury. I właśnie ten klimat Lublina, europejskiego miasta kultury, przenika książkę ks. Wierzbickiego. Szerokość horyzontów Autora sprawia, te miniatury publicystyczne nabierają ponadczasowej wartości.
Savonarola w świetle najnowszych badań
Kazimierz Krotoski
U progu historii nowożytnej napotykamy na jedną z tych zagadkowych postaci dziejowych, które niepospolitymi przymiotami ducha, niezwykłą działalnością swą, na współczesnych wywierają olbrzymi wpływ, jednając sobie największe uznanie, miłość, cześć i uwielbienie z jednej strony; ściągając na się wściekłą nienawiść, pogardę i potępienie z drugiej strony, które też z tego powodu pozostają zagadką dla potomnych, albowiem tajników ich subtelnych dusz najdokładniejsza analiza badawcza przeniknąć nie zdoła, a umysł ludzki nie potrafi pogodzić sprzecznych zdań, opisów i sądów o nich. Postacią taką jest bez wątpienia osobistość dominikanina, Hieronima Savonaroli, czczonego przez wielu współczesnych i późniejszych jako reformatora, proroka i świętego, a skazanego mimo to przez przeciwników swych florenckich, za zgodą Aleksandra VI, na stos za herezję i bunt przeciw Kościołowi, któremu duszą i ciałem był oddany, a którego reformy najżarliwiej pragnął. O Savonaroli istnieje cała literatura. Jedni przedstawiają go jako świętego i męczennika, drudzy jako republikańskiego rewolucjonistę w rodzaju Arnolda z Brescii, inni znowu jako fanatyka egzaltowanego lub fantastycznego potwora.
Ks. Dr Marian Morawski SJ
W książce "Siła i prawo" ks. dr Marian Morawski SJ wnikliwie analizuje współczesny kult siły i jego wpływ na prawo. Autor porusza kluczowe pytania dotyczące relacji między siłą a prawem, przedstawiając dwie dominujące doktryny w tym zakresie. Pierwsza, wywodząca prawo od siły, jest rozwinięta przez filozofów takich jak Kant, J.J. Rousseau i Hobbes, a jej korzenie sięgają prawa rzymskiego i cesarstwa. Druga, oparta na chrześcijańskiej idei prawa, przeciwstawia się cezarystycznym tendencjom, triumfując na Zachodzie mimo porażek na Wschodzie. Morawski ukazuje, że chrześcijańska koncepcja prawa nie jest nowością, a jej zalążki istniały już wśród pogan. Książka zawiera również dowody wewnętrzne na poparcie teorii prawa wynikającego z zakonu przyrodzonego, obnażając jednocześnie sprzeczności i absurdalności teorii przeciwnych. Przez zestawienie wyników obu doktryn, autor daje czytelnikowi pełny obraz konsekwencji, jakie niosą za sobą różne podejścia do prawa i siły, zarówno w stosunkach obywatelskich, jak i międzynarodowych.
LUCYNA MONTUSIEWICZ
Wywiad-rzeka z ks. infułatem Grzegorzem Pawłowskim przeprowadzony przez Panią Lucynę Montusiewicz. *** Grzegorz Pawłowski urodził się 23 sierpnia 1931 r. w Zamościu jako Jakub Hersz Griner w pobożnej rodzinie żydowskiej. W trakcie wojny część Żydów, w tym całą rodzinę Grinerów, wysiedlono do Izbicy. Tam małemu Jakubowi udało się uciec na aryjską stronę. Ukrywał się przed nazistami dzięki pomocy polskich rodzin. Otrzymał również fałszywą metrykę chrztu, która - jak wspomina - wiele razy uratowała mu życie. Po wojnie trafił do sierocińca prowadzonego w Tomaszowie Lubelskim, tam również został ochrzczony. Sam powiedział księdzu, który przygotowywał go do Pierwszej Komunii Świętej, że nie ma chrztu - nikt nie domyślał się, że jest ocalonym dzieckiem żydowskim. Odkrył swoje powołanie i został kapłanem archidiecezji lubelskiej. Od 1970 roku pracuje w Izraelu jako duszpasterz wspólnot hebrajskojęzycznych i Polonii. Rada Miasta Lublina uchwałą z dnia 22 marca 2018 nadała Księdzu Infułatowi Grzegorzowi Pawłowskiemu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Lublina.
Patricia Treece
W tej książce właśnie osoba Jana XXIII jest najważniejsza - zapowiada to już sam dobór "źródeł". Autorka spędziła lwią część swojego czasu pracy nad książką nie w archiwach i bibliotekach, lecz na spotkaniach ze świadkami - ludźmi, którzy towarzyszyli przyszłemu Świętemu od rodzinnego domu w Sotto il Monte po tron Piotrowy. Autorkę interesuje człowiek: jak to się stało, co sprawiło, jakie czynniki ukształtowały Papieża uśmiechu i dobroci, Papieża dialogu i pokoju, Papieża tak bliskiego i otwartego na ludzi? To pytanie staje się coraz bardziej natarczywe także w nas, w miarę jak dajemy się Autorce prowadzić przez kolejne etapy biografii bohatera. fragm. Wstępu, bp Grzegorz Ryś
ks. Józef Gaweł SCJ
27 lipca 1920 roku Episkopat Polski dokonał poświęcenia naszej Ojczyzny Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Było ono wyrazem wielkiej ufności w opiekę Bożego Serca w dramatycznej sytuacji naszego kraju. Książka ukazuje, jak rozwijał się kult Serca Jezusowego w Polsce przez te sto lat. Dzisiaj, gdy stają przed nami nowe trudności, niebezpieczeństwa i wyzwania, należy z okazji stulecia tego poświęcenia ponownie oddać się Jezusowi Chrystusowi, by On był dla nas nadal Drogą, Prawdą i Życiem. By Serce Jezusa było dla nas ratunkiem.