Katolicyzm

Quicumque. Atanazjański Symbol Wiary

Święty Atanazy Wielki

Spomiędzy najdawniejszych wyznań wiary katolickiej (bo w miarę powstawania błędów, rozwijały się i prawdy) to jest wyznania Apostolskiego, wyznania Soboru Nicejskiego (325) i wyznania wyrażającego zasady Soboru Konstantynopolitańskiego (384), podajemy ostatnie znane pod imieniem św. Atanazego; podajemy raz dlatego, że najobszerniej wyraża się o Przenajświętszej Trójcy, po wtóre, że współczesne jest z zawodem duchownym św. Augustyna, na koniec dlatego, że spowodowane było błędami, do których, w czasach naszych, ciągnie wielu niewiedza, mówimy o błędach dotyczących nauki i Bóstwie Jezusa Chrystusa.

Quizy biblijne. Nowy Testament - zestaw quizów na lekcje religii

Praca zbiorowa

"Quizy biblijne Nowy Testament - zestaw quizów na lekcje religii" to kompleksowa pomoc dydaktyczna stworzona z myślą o katechetach, którzy chcą ożywić swoje zajęcia i skutecznie zaangażować uczniów. E-book zawiera różnorodne quizy dotyczące najważniejszych wydarzeń, postaci i nauk Nowego Testamentu - od życia Jezusa, przez przypowieści, aż po działalność apostołów. Materiały zostały przygotowane w sposób przejrzysty i gotowy do natychmiastowego wykorzystania podczas lekcji - zarówno w formie pracy indywidualnej, jak i grupowej.

RACHUNEK SUMIENIA. CZY ŻYJĘ DEKALOGIEM?

ks. Waldemar Głusiec

Rachunek sumienia został opracowany na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego, odzwierciedla więc katechizmową strukturę rozważań nad zobowiązaniami moralnymi chrześcijanina wypływającymi z Dekalogu. Dziesięć przykazań to streszczenie podstawowych powinności człowieka względem Boga i względem bliźniego, które mają swoje źródło w miłości. "Tradycja Kościoła, będąc wierna Pismu Świętemu i idąc za przykładem Jezusa, zawsze przyznawała Dekalogowi pierwszorzędną rolę i znaczenie. Chrześcijanie są zobowiązani do zachowania go" (Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, 438).

RACHUNEK SUMIENIA NA PODSTAWIE KATECHIZMU KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO

Ks. Andrzej Sereda

Książka pomaga w rzetelnym i dojrzałym przygotowaniu się do spowiedzi. Ułatwia głębokie poznanie siebie i podjęcie decyzji nawrócenia. Zachęca do rozwoju duchowego, co owocuje pogłębieniem przyjaźni z Bogiem. Składa się z trzech części. We wprowadzeniu wyjaśniono podstawowe pojęcia związane ze spowiedzią, takie jak: grzech ciężki, grzech lekki, skutki grzechu ciężkiego, przebaczenia, i omówiono pięć warunków dobrej spowiedzi. W rachunku sumienia zamieszczono listę pytań zainspirowanych Dekalogiem i Przykazaniami kościelnymi. Na końcu zaproponowano kilka modlitw: oddania życia Jezusowi, o uzdrowienie wewnętrzne, o Bożą ochronę, do Ducha Świętego. Całość ubogacają teksty z Pisma Świętego i Dzienniczka św. Faustyny ukazujące wartość częstej spowiedzi i podejmowania pracy nad sobą.

Racz wiekuiste dać odpoczywanie... Homilie pogrzebowe

Ks. Jakub Ziemski

Homilie pogrzebowe ks. Ziemski Czy po śmierci jest życie? Jak wierzyć, kiedy odchodzi ktoś bliski? Co powiedzieć rodzinie pogrążonej w żałobie? Homilie pogrzebowe pomogą przejść przez biblijne historie osób, które dotknęło doświadczenie straty i na nowo odczytać sens życia oczami wiary. Jest coś, co nie umiera - to nadzieja, która może prowadzić przez życie. Treść stawia ważne pytania oraz daje pocieszenie i siłę na dalszą drogę życia. Słowa kluczowe pomogą ułożyć myśli, a forma notatnika wyrazić własny sens. Podręczny przewodnik dla kapłanów i każdego, kto przeżywa żałobę.

Reguły teologii

Alan z Lille

Alan wydaje się z jednej strony mieć ambicje stworzenia teologii jako nauki, która spełnia warunki formalne logicznej dowodliwości i precyzji niemal more geometrico jak u Boecjusza, ale z drugiej strony dominujący treściowo komponent filozofii i teologii neoplatońskiej stawia go raczej w gronie myślicieli właśnie neoplatońskich. Myśl Alana jest naznaczona czasem przełomu i transformacji pracy średniowiecznego teologa, gdzie powstaje dopiero nowy model nauk i teologii, który w pełni wykrystalizuje się wraz z recepcją pism Arystotelesa i powstaniem uniwersytetów w XIII wieku. Projekt teologii w specyficznej formule aksjomatycznej, która zakładała tożsamość wniosków rozumu z twierdzeniami wiary, choć nie odniósł sukcesu, to z pewnością jest jedną z najbardziej sugestywnych propozycji organizowania i przekazywania prawdy teologicznej. (fragment Wprowadzenia tłumacza)

Reinkarnacja dusz ludzkich według starożytnych pisarzy chrześcijańskich. Odrzucenie reinkarnacji w myśli chrześcijańskiej

Ks. Alojzy Bukowski SJ

Ks. Alojzy Bukowski SJ - Reinkarnacja dusz ludzkich według starożytnych pisarzy chrześcijańskich. Z komentarzem redakcyjnym: Odrzucenie reinkarnacji w myśli chrześcijańskiej. Czy nauka o wędrówce dusz rzeczywiście miała swoje miejsce w wierze pierwszych chrześcijan? Czy można mówić o reinkarnacji jako części dziedzictwa Kościoła? Ta książka to klarowna, oparta na źródłach odpowiedź na pytania, które od lat wzbudzają kontrowersje w kręgach religijnych i ezoterycznych. Ks. Alojzy Bukowski SJ, wnikliwy badacz tradycji wczesnochrześcijańskiej, obala popularne twierdzenia o rzekomym istnieniu idei reinkarnacji w pismach Ojców Kościoła. W swojej pracy opiera się na solidnej analizie tekstów źródłowych i ustaleniach patrologii, ukazując, że przypisywanie tej koncepcji chrześcijaństwu pierwszych wieków to nadużycie współczesnych interpretatorów. Uzupełniona o obszerny komentarz redakcyjny, publikacja ta stanowi kompendium wiedzy dla tych, którzy chcą oddzielić legendy od faktów. To obowiązkowa lektura nie tylko dla teologów i historyków, ale również dla wszystkich, którzy szukają rzetelnego ujęcia tematu życia po śmierci w nauczaniu chrześcijańskim. Ta książka nie tylko porządkuje pojęcia - ona przywraca głos tym, którzy kształtowali chrześcijańską myśl u samych jej początków.

Rekolekcje stanowe dla młodzieży

ks. Teodor Szarwark

"Jeden z mitów greckich opowiada, że na Krecie był olbrzymi labirynt. Wielu młodych chłopców i dziewcząt było przekazywanych jako coroczny haracz dla mieszkającego w nim potwora Minotaura. W czasie pokonywania labiryntu młody człowiek widział kości innych śmiałków, którym nie udało się wyjść żywymi z labiryntu. Ci, którzy pobłądzili, wpadali w szpony Minotaura, który ich zabijał. Jednym młodzieńcem, który miał być przeznaczony na ofiarę dla Minotaura, zaopiekowała się córka króla, Ariadna. Pouczyła go, co ma robić, aby wyjść z labiryntu. Otrzymał od niej kłębek nici, którą miał rozwijać od wejścia, a po zabiciu potwora wrócić drogą wyznaczoną przez nić. Moi drodzy przyjaciele! Takim niebezpiecznym labiryntem, pełnym ciemności, niebezpieczeństw i grozy jest..."