Obyczajowa
George Orwell
George Orwell (1903-1950) - angielski pisarz, dziennikarz, uczestnik wojny hiszpańskiej po stronie republikańskiej, socjalista z przekonąń, ale zarazem radykalny przeciwnik systemów totalitarnych. Uznawany za twórće najwybitniejszych dystopii w historii literatury - Folwark zwierzęcy i 1984. Birmańskie dni czyli druga książka George'a Orwella jest pokłosiem jego pobytu w Birmie, gdzie przez blisko 6 lat pracował w Królewskiej Policji Imperialnej. Opowiada w niej historię Johna Flory'ego jednego z angielskich kolonizatorów na birmańskiej prowincji. Stykają się tutaj dwa światy - traktujących z pogardą miejscową ludność Anglików, a światem Birmańczyków, choć akurat główny bohater do Birmy żywi wielki sentyment, szanuje Birmańczyków i zamieszkujące ten kraj inne nacje (Indusi, Chińczycy). Jednak tych dwóch światów pogodzić się nie da - pozostają sobie obce, a główny bohater czuje się coraz bardziej wyobcowany (zarówno z jednej jak i drugiej strony). Widać już w tej książce jak bystre jest oko Orwella, uczulone na biedę, wyzysk, niesprawiedliwość, a przepełnione troską o zwykłego człowieka.
Tadeusz Borowski
Opowiadanie przedstawia wydarzenia rozgrywające się w obozie dipisów (od angielskiego "displaced persons"), czyli osób, które w wyniku wojny znalazły się poza swoją ojczyzną i potrzebują zorganizowanej pomocy, by wrócić do kraju lub osiedlić się poza jego granicami. Ludzie skrzywdzeni przez los, ofiary bestialskich prześladowań. Serce nakazywałoby im współczuć, ale obserwowanie ich zachowań budzi raczej niechęć, a nawet strach. Większość z nich przeżyła obóz właśnie dlatego, że nauczyła się realizować swoje podstawowe potrzeby za wszelką cenę. To świat bez hierarchii wartości i wyrzutów sumienia. Utwór z cyklu "Pożegnanie z Marią", stworzony na bazie przeżyć samego autora, który po wyzwoleniu trafił do takiego obozu. W 1970 r. Andrzej Wajda nakręcił na jego podstawie film pt. "Krajobraz po bitwie".
Zuzanna Gajewska
Klara prowadzi przytulną kawiarnię w Gdańsku. Każdego dnia aromatem kawy zwabia mieszkańców i turystów, a szumem ekspresu zagłusza tęsknotę za bratem bliźniakiem i więzią z matką. Lokal mieści się przy urokliwej uliczce Kaletniczej i nosi nazwę Biuro Ludzi Zagubionych, bo kiedy kawiarnia była jeszcze pierogarnią, a Klara kelnerką, ciągle ktoś tu zachodził i pytał o drogę. Wtedy rysowała ludziom mapki na serwetkach, a w jej głowie powstawał pomysł na kawiarnię pod nowym szyldem. To właśnie ten szyld przywiódł do niej staruszkę, która wiedziała o sobie tylko tyle, że się zgubiła. Tajemnicze odnalezienie się starszej pani zapoczątkowało podobne przypadki. Czy jednak bliscy są gotowi na to, by odzyskać tych, których nie było? Czy na pewno ich szukali? Kto tu tak naprawdę jest zagubiony i jak w tym wszystkim odnajduje się Klara? Biuro Ludzi Zagubionych to powieść z elementami realizmu magicznego, baśń dla dorosłych o poszukiwaniu bliskich, odzyskiwaniu utraconych relacji i o tym, że najtrudniej odnaleźć samego siebie.
Blaski i nędze życia kurtyzany
Honoré de Balzac
Lucjan, młody, a już obiecujący członek paryskiej socjety, zakochuje się w byłej kurtyzanie Esterze. Aby uniknąć skandalu, jego opiekun izoluje kobietę od środowiska i pozwala parze jedynie na nocne schadzki. Tymczasem piękna dziewczyna wpadła w oko bogatego barona, właściciela banku. Lucjan i jego opiekun postanawiają wykorzystać sytuację do wzbogacenia się. Popychają Esterę w ramiona odstręczającego barona de Nucingena. W 1975 r. na motywach historii powstał miniserial pod tym samym tytułem. Powieść wchodząca w skład cyklu "Komedii ludzkiej", gdzie kobieta staje się obiektem seksualnym i elementem walki o władzę.
Charles Dickens
Money often changes peoples lives. If you inherited a substantial amount of money would it change yours? Would you work or quit your job? Would you feel entitled to various privileges because of your wealth? Would you behave differently? These and other issues are the subject of the English novel Bleak House by Charles Dickens. Bleak House, like many of Dickens writings, is about various social issues. Bleak House is a satirical story about Dickens view of the British judiciary system. Both Esther Summerson, one of the characters in the story, and a separate third person narrator, tell the story. Esther speaks about the experiences of her life, and the third person narrator speaks about the experiences of some of the people of the town.
Weronika Wierzchowska
Akuszerka Zosia czeka na narzeczonego skazanego na zesłanie za pobicie rosyjskiego oficera. Marcin walczy na Syberii o przetrwanie, marząc o powrocie do domu. Oboje nie spodziewają się, że pomóc w tym może przypadek i to, czego się Marcin mimochodem dowiedział o pracy położnych z opowieści Zosi. Rok 1893 dla przytułku położniczego jest kolejnym poświęconym walce z ciężkimi warunkami, biedą i wrogością wpływowego inspektora. Trudną sytuację komplikuje zamiłowanie pani doktor do działalności społecznej. Tym razem podczas publicznego wykładu Anna atakuje potężną Ordynację Zamojską, która swoim pracownikom odebrała emerytury i świadczenia. Nie zdaje sobie sprawy, że rozdrażnia w ten sposób gniazdo węży. W obronie dobrego imienia potężnej rodziny magnackiej stają tajemnicze siły, które zadają osobiście pani doktor ciosy, jakich jeszcze nie doświadczyła. Zemsta spada również na przytułek. Akuszerki muszą sobie poradzić nie tylko ze skomplikowanymi porodami, ale i gniewem kasty, za którą stoją wielkie pieniądze i władza. Te okoliczności zmuszają Zosię do wyruszenia u boku pani doktor w podróż, po raz pierwszy w jej życiu daleko od domu. Weronika Wierzchowska z zawodu chemiczka, dawniej związana z przemysłem farmaceutycznym i kosmetycznym. Lubi mieszać, zarówno w reaktorach chemicznych, jak i w losach wymyślonych postaci. Fascynuje się historią nauki, zwłaszcza medycyny, kultury materialnej i ulubionego XIX wieku. Dociekliwie zgłębia historie kobiet, najbardziej tych zapomnianych lub lekceważonych, które chętnie przypomina w powieściach. Perypetie postaci historycznych zestawia z losami współczesnych dzielnych i niezwykłych Polek, tworząc opowieści o życiu kobiet.
Eugeniusz Ogiński
O co chodzi w BLIŹNIE? Proste, zdawałoby się, pytanie dziesięcioletniego Pałulka skierowane w 1948 roku do Paula Fuhrmanna podczas ich nocnej wyprawy do lasu po drewno na opał: „Tata, a wtedy na wojnie... zastrzelił żeś jakigo Niymca?” - uruchamia lawinę wspomnień, którymi ojciec dzieli się z synem, ale niezbyt chętnie. Najtragiczniejszy fragment przemilcza. Pałulek poznaje go dopiero po śmierci ojca, dość przypadkowo, podczas rozmowy z matką. I wtedy odkrywa kolejną szokującą historię, o której ani ojciec, ani matka nie mieli bladego pojęcia. Dlaczego warto przeczytać BLIZNĘ? Bo BLIZNA opowiada niezwykle wzruszająco o ciepłych stosunkach familijnych, ale i o cholernie pogmatwanych losach śląskiej rodziny, które będą Was trzymać w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Na końcu, w co wierzę, niejeden zada sobie pytanie, czy aby i w jego życiu nie było zdarzeń i zachowań, które pogłębiając obiegowe definicje bohaterstwa, honoru i miłości, sprawiły, że jego świat stał się bardziej zrozumiałym.
Renata L. Górska
Można przejść przez życie z zamkniętymi oczami i przeoczyć znaki, które podsuwa los. Zachowaj czujność! Nawracające migreny to jedyna rzecz, która burzy spokój Karoli. Młoda Polka od kilku lat dzielnie radzi sobie na emigracji i ani myśli wracać do ojczyzny. Tymczasem lekarz zaleca jej wyjazd w rodzinne strony, który może ukoić uporczywe bóle. Gdy koleżanka udostępnia Karoli swój domek w karkonoskiej głuszy, kobieta decyduje się na wyjazd. Spokój i bliskość natury wyraźnie służą dziewczynie, jednak harmonię burzy pojawienie się niespodziewanego lokatora - Armina. Bohaterka nie chce zadawać zbędnych pytań, ale wyczuwa, że mężczyzna przed czymś się ukrywa. Jakie wydarzenia zagnały go na to odludzie? I jaki jest związek opuszczonego domku z miejscową legendą o błędnych siostrach? Magiczna opowieść o poznawaniu siebie, w sam raz dla miłośniczek powieści Magdaleny Kordel. Renata L. Górska - autorka powieści obyczajowych, wśród których najbardziej znane to: "Za plecami anioła", "Przyciąganie niebieskie" czy "Błędne siostry". Z wykształcenia ekonomistka, ale swoje życie zawodowe związała raczej ze słowami niż liczbami - pisze felietony i opowiadania, przez wiele lat współpracowała z dwutygodnikiem polonijnym "Samo życie". Urodzona na Śląsku. Lubi dzieci i koty.