Historyczna
Jerzy Żuławski
Laus feminae to dwuczęściowa powieść (która w zamyśle miała być trylogią, jednak plan zniweczyła śmierć autora) o znanym i cenionym w środowisku artystycznym literacie Romanie Turskim. Powraca on do Krakowa jako majętny biznesmen, co wzbudza duże zamieszanie wśród miejscowych artystów. Szczególnym zainteresowanie okazuje Helena Hazarapelianowa, znana femme fatale i łamaczka serc, otoczona zawsze licznym gronem adoratorów, do których niegdyś należał również główny bohater.
Laus Feminae. Laus feminae 1: Powrót (#1)
Jerzy Żuławski
Początek XX wieku to czas dużych zmian dla powracającego do Krakowa Romana Turskiego. Dawniej znany w środowisku literat, obecnie majętny biznesmen z wielkimi planami, którego decyzja o powrocie jest szeroko komentowana i wyczekiwana przez krakowskie środowisko artystyczne. Szczególnym zainteresowaniem wykazuje się Helena Hazarapelianowa; femme fatale i łamaczka serc, otoczona wianuszkiem adoratorów, do których niegdyś należał sam Roman...
Laus Feminae. Laus feminae 2: Profesor Butrym (#2)
Jerzy Żuławski
Miłość pomiędzy profesorem Butrymem, a jego małżonką, powszechnie uchodzi za wręcz idealną; scalona nie tylko miłością fizyczną, ale i wzajemnym zrozumieniem, partnerstwem, słowem - metafizyczna, duchowa. Jednak prawda wygląda zupełnie inaczej, kiedy ludzie będący dookoła znikają, na jaw wychodzi prawdziwa natura Zośki...
Legendy i opowieści sandomierskie
Andrzej Sarwa
Miasto na wzgórzach, położone na granicy dwóch krain geograficznych: Wyżyny Sandomierskiej i Kotliny Sandomierskiej. Kiedy po raz pierwszy stanęła tu stopa człowieka? Któż to wie?... Pewnie już wtedy, gdy zbieracze i łowcy szukali nowych, bogatych w pożywienie obszarów. Około 6500 lat temu ludzie zamieszkali tu na stałe i mieszkają po dziś dzień. W Sandomierzu zachowały się mnóstwo pięknych i ciekawych legend. A oto te, które zamieszone są w tej książce. Jest ich 34: Sandomierz dzieje w pigułce Żmigród Korzenie O królu Bolesławie Śmiałym O księciu Henryku Sandomierskim Opowieść o Żydówce Judycie Bł. Wincenty Kadłubek Księżniczka Adelajda Piastówna Lipy św. Jacka Orzechy św. Jacka O Piotrze z Krępy Słowo o Błogosławionym Sadoku Salve Regina Opowieść o Halinie Krępiance Pan Jezus Miłosierny Rękawiczki Królowej Jadwigi Pan Łukasz Słupecki - sandomierski bies Hołd Mazowiecki Za poległych pod Warną Święta ziemia Porwanie mistrza Twardowskiego Łupicha Hieronim Gostomski (?1609) Rycerz Bobola Rzecz o Teresie Izabeli Morsztynownie Ojciec Wojciech Horoneusz, dominikanin Ojciec Julian Stropoński, reformat Opowieść o mniszce Krystynie Piszczele Płaczący nagrobek Orzeł z ratuszowej wieży Diabeł na Chałupkach Duch popa z Cmentarza Katedralnego Zjawy w sandomierskiej synagodze Pułkownik Wasyl Fiodorowicz Skopenko
Zbigniew Kozłowski
Zbiór opowiadań historycznych nawiązujących do wydarzeń z dziejów Krosna Odrzańskiego. Fakty mieszają się tu z ludowymi podaniami, a postaci historyczne (np. Mieszko I, Henryk Brodaty, św. Jadwiga) z fikcyjnymi.
Zbigniew Kozłowski
Zbiór opowiadań o historii "małej ojczyzny", ziemi lubuskiej. Opowieści są mocno osadzone w realiach historycznych, nie występują w nich smoki, czarownice czy księżniczki, ale realne postaci - Bolesław Rogatka, ojciec Karol Antoniewicz, Kazimierz Wielki, Henryk Pobożny czy Dantyszek. Autor przywołuje wydarzenia mniej znane, ale istotne dla polskości tego regionu.
Zbigniew Kozłowski
Drugi w dorobku Kozłowskiego, specjalisty od historii swojej "małej ojczyzny", zbiór opowiadań o ziemi lubuskiej. W opowieściach przeplata się to, co historyczne i potwierdzone dokumentami, z tym, co fikcyjne i literackie. Więcej tu jednak kronikarskiej rzetelności niż rozbuchanej fantastyki. Autor sięga do wydarzeń pozostających na marginesie głównego nurtu narracji historycznej - poświęca im należytą uwagę, przywraca je współczesnemu czytelnikowi.
Małgorzata Poraj Badowska
Sandomierz obok Gniezna, Krakowa, Poznania, Wrocławia, Gdańska czy Kalisza należy do grupy najstarszych i najważniejszych polskich miast jednej z kolebek naszej państwowości, kultury i religijności. Osadnictwo na terenie miasta ma niezwykle dawną metrykę, bo ludzie mieszkają tu nieprzerwanie od sześciu i pół tysiąca lat. Sandomierz najpierw był stolicą plemiennego państwa Lędzian. Po zjednoczeniu plemion polskich przez Piastów zachował funkcję ośrodka administracyjnego i kolejno był stolicą ziemi, księstwa i województwa (do rozbiorów). Pierwszy raz lokowano go na prawie niemieckim przed 1227 rokiem, a ponownie po całkowitym zniszczeniu przez Tatarów w r. 1286. Upadek Sandomierzowi przyniosły jednak nie najazdy tatarskie, ale potop szwedzki, rozbiory i okres PRL-u. Obecnie jest stolicą diecezji i powiatu W mieście znajduje się 7 szkół średnich i 4 szkoły wyższe, muzea, i biblioteki. Treść: I. Książęta, królowie... II. Czasy Tatarów. III. Czasy wojen. IV. Święci i błogosławieni. V. Duchy zjawy upiory