Klasyczna
Fiodor Dostojewski
Ostatnia powieść Fiodora Dostojewskiego, stanowiąca summę jego filozofii i jedno ze szczytowych osiągnięć literackich. Rozpięta na dekady opowieść o relacji między ojcem i trzema jego synami. Każda postać została głęboko scharakteryzowana, każda reprezentuje inne podejście do życia. Ich wzajemne zdrady, zatargi, rywalizacja doprowadzają do tragicznego finału, w którym nikt nie jest bez winy. Zawiłe perypetie rodzinne pozwalają autorowi zadać fundamentalne pytania o naturę zła, istnienie Boga, znaczenie uniwersalnych wartości.
Fiodor Dostojewski
Fiodor Michajłowicz Dostojewski (1821-1881) rosyjski pisarz i myśliciel. Jeden z najbardziej wpływowych powieściopisarzy literatury rosyjskiej i światowej. Uważany za mistrza realistycznej i naturalistycznej prozy psychologicznej na pograniczu realności i wyobraźni; w swych utworach często używał motywu walki dobra ze złem czającym się wszędzie. Głosił tezę o rosyjskim posłannictwie historycznym i religijnym, łącząc to przeświadczenie z niechęcią do Zachodu, socjalizmu i rewolucji atakował ówczesny indywidualizm filozoficzny, dopatrując się w nim destrukcyjnego wpływu na człowieka i jego moralność; potępił zarówno kapitalistyczną cywilizację, jak ruchy socjalistyczne i rewolucyjne, zarzucając im zagubienie wartości chrześcijańskich i opowiadając się stanowczo przeciwko ateizmowi. Bracia Karamazow to rosyjska powieść psychologiczna, ostatnia powieść Fiodora Dostojewskiego, uważana powszechnie za kulminację jego twórczości. Dostojewski spędził na pisaniu Braci Karamazow ponad dwa lata. W zamierzeniu powieść miała być częścią cyklu Żywot wielkiego grzesznika, a historia bohatera powieści kontynuowana. Dostojewski zmarł jednak niedługo po publikacji Braci Karamazow, więc dalsze losy bohaterów pozostały w sferze domniemań. (Za Wikipedią).
Edgar Wallace
Londyn, zaraz po wielkiej wojnie. Na początku nikt nie zwraca uwagi na nowe sprzysiężenie, musi się dokonać kilka przestępstw, aby nowa banda została dostrzeżona. Kim jest Wielka Żaba a kim Numer siódmy? Dlaczego znają każdy ruch Scotland Yardu? Skąd Bractwo Żaby ma pieniądze? Dlaczego jeden z najbogatszych londyńczyków żyje jak nędzarz? Inspektor policji i młody prokurator próbują odpowiedzieć na te pytania, ale początkowo nie całkiem im się to udaje... Bractwo wyprzedza ich zawsze o krok. Jest po prostu lepiej zorganizowane... Kryminał w starym, świetnym, brytyjski stylu. Są łajdacy, jest miłość, jest akcja od pierwszego do ostatniego rozdziału, słowem wszystko co trzeba!
Deotyma
Ludmiła pochodzi z zamożnego rodu. Po śmierci rodziców, opiekę nad nią sprawują stryjowie, którzy niezwłocznie chcą ją wydać za mąż. Dziewczyna chroni się przed niechcianym małżeństwem w klasztorze, który szturmem zajmują Tatarzy. Ludmiła zostaje branką w jasyrze, lecz wraz z innymi jeńcami zostaje odbita przez wojska wojewody krakowskiego. Natychmiast rusza do posiadłości swojej przyjaciółki Elżbiety, by ostrzec ją przed nadciągającym niebezpieczeństwem. Niestety kobieta trafia do tatarskiej niewoli, a Ludmiła za wszelką cenę stara się ją odbić. W walce o dobro przyjaciółki nie cofa się przed niczym, a jej emocjonujące przygody niespodziewanie przyniosą uczucie ponad podziałami.
Józef Jeremski
Łódzkie małżeństwo Bednarków wychowuje czwórkę dzieci. By utrzymać rodzinę, pracują wszyscy, nawet najmłodsza, dwunastoletnia córka. Jedna z fabryk w mieście zatrudnia dwóch z braci, najstarszego z rodzeństwa Antoniego i młodszego Feliksa. W miejscu ich pracy wybucha strajk. Robotnicy dzielą się na trzy wyraźne grupy. Feliks ulega wpływom esdeków, do drugiej pepesowskiej grupy należy Marta dziewczyna, która podoba się Antoniemu, zaś sam chłopak tworzy trzecią, najmniejszą grupę, uznawaną za, nie wiedzieć czemu, narodową. Antoni, który dotychczas konsekwentnie popierał walkę z caratem nie rozumie, jak jego poglądy mogą równać się z narodowcami. Słyszał, że są to szpicle, pachołki burżuazji, a teraz znalazł się wśród nich. Jak do tego doszło? Antoni postanawia dociec prawdy. Czy rodzina Bednarków ucierpi na ideowym konflikcie rodzeństwa? Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi. W niniejszej publikacji zachowano oryginalną pisownię.
H.C. Andersen
Mama kaczka od dłuższego czasu wysiadywała jajka. W końcu skorupki zaczęły pękać, a z nich wykluły się małe kaczątka. Wszystkie żółciutkie i urocze. Poza jednym. Ostatnie kaczę od narodzin odstawało od reszty. Za duże, za brzydkie, za bardzo różniło się od rodzeństwa. Było wyrzutkiem, którym wszyscy wokół pomiatali, nawet nie próbując go zrozumieć. Upór, waleczność i ciekawość świata sprawiły, że Brzydkie Kaczątko przeszło przemianę. Odnalazło prawdziwe piękno ukryte w nim samym. Baśń o Brzydkim Kaczątku od lat porusza serca czytelników w każdym wieku. Uczy tolerancji i szacunku do wszystkich, którzy w jakiś sposób różnią się od nas samych. Inny nie znaczy gorszy. Każdemu należy się szansa na rozwinięcie własnych łabędzich skrzydeł.
William Shakespeare
Antonio z pomocą króla Neapolu Alonso, pozbawia swojego brata Prospera tronu. Na skutek wydarzeń obalony władca, wraz ze swoją córką Mirandą, zostaje wygnany z Mediolanu i wyprawiony na morze. Wygnańcy docierają na wyspę, gdzie spędzają długich dwanaście lat. Dzięki magicznym umiejętnościom Prospero uwalnia ducha Ariela, który staje się jego sługą i niewolnikiem. Kiedy w pobliżu wyspy przepływa statek, Prospero kolejny raz używa magii. Wywołuje burzę, przez którą statek ulega zniszczeniu, a jego pasażerowie trafiają na wyspę. Wśród nich jest Antonio i Alonso. Dochodzi do ponownej konfrontacji braci i walki o władzę. Burza" to jedno z ostatnich dzieł Shakespearea, które stosunkowo niedawno zyskało uznanie wśród badaczy literatury. Jest zarazem jedynym dramatem, w którym autor zachował zasadę trzech jedności: czasu, miejsca i akcji.
Michał Bałucki
Jedyna w polskiej literaturze historia w całości poświęcona rzemieślnikom. Tomasz Baryłkiewicz poślubiając żonę, otrzymał posag w wysokości kilkuset guldenów. Dzięki temu udało mu się zdobyć wykształcenie, otrzymać tytuł majstra i otworzyć własny warsztat. Jego kariera w cechu rozwija się w szybkim tempie, lecz wraz z sukcesami Baryłkiewicz coraz chętniej zleca pracę czeladnikom, a sam sięga po kieliszek... Inny rzemieślnik, Jędrzej Dyl marzy o tym, by jego synowie mogli wyrwać się z klasy rzemieślniczej. Jeden z nich jest na dobrej drodze zdobywa wykształcenie adwokackie, za to drugi, wbrew woli ojca, zostaje wierny rzemiosłu. Który z braci wybrał właściwą drogę? Odpowiedź może być zaskakująca. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi. W niniejszej publikacji zachowano oryginalną pisownię.