Klasyczna
Maria Konopnicka
Kiedy dzieci zaczęły tworzyć swoje własne lalki, wszystkie umieszczano we framudze w stołowym pokoju. W miarę zwiększania populacji zabawek, lalki podzieliły się na dwa obozy. Jeden został na starym miejscu i otrzymał nazwę Framużaki, a drugi zamieszkał w dużej szkatule pod piecem w pokoju szkolnym stąd nazwa Szkatulaki. W pierwszych chwilach oba obozy żyły ze sobą w zgodzie. Z czasem różnice między nimi zaczęły się uwidaczniać. Framużaki prowadzili prawdziwie męski" żywot. Spali na gołych deskach i rośli w siłę. Za to Szkatulaki całkiem zniewieścieli". W starej cukiernicy zorganizowali salę balową, nosili się w zdobnych aksamitach i bogactwie. Można było przewidzieć, że pokój między dwoma obozami nie będzie stały. Zbliżał się wielki konflikt.
Stendhal
“Lamiel” to powieść Stendhala, słynnego francuskiego pisarza epoki romantyzmu oraz prekursora realizmu w literaturze. Wspaniała, niedokończona powieść Stendhala. Akcja utworu rozgrywa się na początku monarchii lipcowej, główną bohaterką jest młoda dziewczyna Lamiel - "harde dziecko ludu o niepodległych instynktach, wcielenie kaprysu i woli, ciekawości i znudzenia, pełna niespodzianek i kontrastów, wywierająca na wszystkich nieodparty urok, rozpraszająca jak czarami nudę wszystkich" (T. Boy-Żeleński).
Stendhal
Oto była wielka dama, u której spędzałem wrzesień, pod warunkiem że od piątej do północy będę się interesował miejscowymi plotkami i zdarzeniami. Carville, jest to miejscowość której nie znajdzie nikt na mapie, niech mi więc będzie wolno mówić o niej okropności, to znaczy część prawdy. Matactwa, brudne kombinacje tych Normandów sprawiły, iż pobyt ten nie dawał mi prawie wytchnienia po skomplikowanym życiu paryskim. (fragment)
Émile Zola
LArgent est le dix-huitieme roman de lécrivain français. Le jeu, la spéculation sur la propriété fonciere et les valeurs mobilieres, leffondrement de la pyramide financiere sont brillamment décrits dans le roman. Un roman sur lamour et sur lamour de largent. En ce qui concerne le pouvoir global de largent et comment, au détriment deux, une personne peut sélever au ciel et seffondrer dans la boue, il en résultera des actes terribles.
Eric Knight
Prawdziwa przyjaźń przezwycięży wszystkie przeszkody. Joe ma szczęśliwe dzieciństwo, dopóki jego rodzice nie wpadają w finansowe tarapaty. Sposobem na wyjście z kłopotów jest sprzedaż Lassie - ukochanego pupila chłopca. Załamany Joe musi pożegnać się z psem, który trafia do posiadłości księcia Rudlinga w dalekiej Szkocji. Czy ogromny dystans zakończy niezwykłą relację między człowiekiem a zwierzęciem? Utwór został wydany jako nowela, ale ze względu na popularność autor napisał na jego podstawie również powieść. W 1943 r. zekranizowano historię z udziałem 10-letniej Elizabeth Taylor. Doskonała pozycja dla młodych miłośników "O psie, który jeździł koleją".
Émile Zola
LAssommoir le roman le plus important de lécrivain. Cest ici, dans cette création unique et brutale, quEmil Zola a le mieux illustré tous ses points de vue sur la littérature. Il nallait pas se sentir désolé pour ses héros, pour décrire leur vie quotidienne sans fin dans la richesse et le luxe. A linverse, lécrivain a cherché a montrer a travers des personnages fictifs a quel point des besoins stupides, limités et insignifiants détruisaient le cour des habitants du monde réel.
Molier
“Latający lekarz” to sztuka autorstwa Moliera, wybitnego francuskiego komediopisarza, uznawanego za jednego z najważniejszych daramtopisarzy w dziejach. Molier zaporzyczył temat "Medico Volante" lub "latającego lekarza" który należy do tradycyjnego repertuaru włoskiej komedii z XVII wieku. Istnieją co najmniej dwie anonimowe sztuki commedia dell'arte znane pod tym tytułem. Spektakle te podejmują trop oszusta udającego lekarza i stawiają go w sytuacji, w której zmuszony jest grać dwie role jedna po drugiej, w coraz krótszych odstępach czasu, aż w końcu dochodzi do (pozornie niemożliwej) jednoczesnej obecności na scenie dwóch postaci jednocześnie.
Maria Rodziewiczówna
Troje młodych ludzi – Rosomak, Pantera i Żuraw – spędza lato w leśnej głuszy. Zamieszkują w drewnianej chacie nad jeziorem. Gospodarują, uprawiają ogród, chodzą na wędrówki i pomagają zwierzętom. Żyją zgodnie z rytmem natury i jej prawami. Rodziewiczówna snuje opowieść niespiesznie, niekiedy dość napuszonym stylem, jednak szybko okazuje się, że jej przesłanie jest na wskroś nowoczesne. Widać w nim dogłębną znajomość lasu, zwierząt, tradycji wiejskich i puszczańskich. Sama Rodziewiczówna spędzała tak letnie miesiące, tylko, że jej towarzyszyły dwie inne kobiety. Tego nie odważyła się powiedzieć wprost w swojej książce.