Literatura piękna
Dmitrij Mereżkowski
Michał Anioł, Leonardo da Vinci i Rafael – oto artystyczna trójca włoskiego renesansu. Dmitrij Mereżkowski w powieści Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów opisał życie pierwszego z tych trzech geniuszy. W książce Michał Anioł opowiada nam o drugim z nich. Michał Anioł (wł. Michelangelo), właściwie Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, urodził się w 1475 roku w toskańskim Caprese, lecz już kilka tygodni później jego rodzina przeniosła się do Florencji, z którą związał się na lata. Jako chłopiec został oddany na wychowanie rodzinie kamieniarzy. To zdecydowało o jego późniejszym zainteresowaniu rzeźbą. Po wieloletniej pracy dla Medyceuszy trafił w końcu do Rzymu, gdzie pracował dla papieży aż do śmierci. Mereżkowski skupia się w swej opowieści na okresie, kiedy Michał Anioł dostał zlecenie od papieża Juliusza II na wykonanie malowideł w Kaplicy Sykstyńskiej. Buonarroti długo odmawiał wykonania tej pracy, uważając się przede wszystkim za rzeźbiarza, jednak papież nie dał się odwieść od swego pomysłu, za co musimy mu być wyjątkowo wdzięczni. Malowidła w Kaplicy Michał Anioł wykonał samodzielnie. Zabrało mu to cztery lata życia…
Aleksander Dumas (ojciec)
Opowieść pióra znakomitego francuskiego XIX-wiecznego powieściopisarza XIX wieku, jaką snuje o życiu i dziełach dwóch geniuszach włoskiego Renesansu Michała Anioła i Tycjana. Fragment: Na samo imię Tycjana, tego Rubensa Włoch, tego malarza entuzjasty i miłośnika zapalonego kolorów i kształtów, w sercach najzimniejszych, w wyobraźniach zdrętwiałych rozniecają się myśli o przyjemności, rozkoszy i miłości. Nie są to już wysokie pomysły Leonarda ani Dziewice idealne Rafaela, ani straszliwe rysunki Michała-Anioła. Przeszedł czas słodkich marzeń, natchnień niebieskich, przerażeń biblijnych; żyjemy w chwili zupełnego odrodzenia, w odmęcie orgii, pośród tej Wenecji pałającej, zmysłowej i upojonej, jak dziecię nierządu. Są to Wenery w zarysach rozkosznych, bachantki w postawach lubieżnych, zalotnice, piękności uderzającej z pożerającymi zapały. Są to krajobrazy tchnące świeżością, pełne cienia i tajemnicy; grupy dzieci obnażonych igrających na piasku złotym, albo na murawie szmaragdowej; chóry melodyjne i niewidzialne, nucące hymny, natchnione poezją Horacego i Tybulla; są to włosy jasne, spływające po łonach alabastrowych, czułe i tęskne spojrzenia, łzami szczęścia zalane; jest to bujność ciał w pląsach dreszczem przejmujących; to szkarłat, to krew, to życie...
Bolesław Prus
„Michałko” to nowela autorstwa Bolesława Prusa, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej literatury pozytywizmu i współtwórcy realizmu. Główny bohater, zwany “durnym Michałkiem”, pochodzi ze wsi Wilczołyki i pracuje na budowie. Po zakończeniu prac nie ma dokąd wracać i przeprowadza się do Warszawy, gdzie zatrudnia się przy budowie domu i zakochuje...
Dominika Kluźniak
Debiutancka minipowieść Dominiki Kluźniak! M., przygarnąwszy Psa, rozpoczyna ucieczkę przed światem i ludźmi. Nie jest to jednak ucieczka totalna. Samotności musi się dopiero nauczyć - na początku bowiem tęsknota za obecnością drugiego człowieka jest trudna do zniesienia. Z tym że w tej nauce nie ma smutku ani przygnębienia. Mijające pory roku i czas uczą M. życia w harmonii z samym sobą, z naturą i minimalizują jego materialne potrzeby. Ostatecznie, po wielu latach i przejściach, M. decyduje się na to, aby jedynymi towarzyszami rozmów byli Pies, ławka przed domem oraz on sam. "Okoliczności, w których bohater mojej powieści układa sobie na nowo życie na obrzeżach cywilizacji i poza społeczeństwem, to trochę moje wyobrażenie na temat tego, co by było, gdyby tak móc schować się przed światem." Dominika Kluźniak Anna Dziewit-Meller z Bukbuka poleca "Miejsce": BUKBUK 2019 Recenzje jesienne 03 Mamy dla was idealny jesienny zestaw książkowy, a w nim: debiut Dominiki Kluźniak, zbiór fascynujących rozmów na temat kuchni w literaturze oraz kolejna część kultowego wege kryminału dla dzieci. Opublikowany przez Bukbuk Wtorek, 1 października 2019 "Miejsce" w mediach: Polskie Radio | Dwójka: Dominika Kluźniak: książki są od tego, żeby wyobraźnia mogła zaszaleć Chillizet: Kiedy Dominika Kluźniak znajduje czas na pisanie?
Miejsce starych. Il posto dei vecchi
Ada Negri
Ada Negri - Miejsce starych / Il posto dei vecchi. Tłumaczenie: Róża Centnerszwerowa. Wydanie dwujęzyczne: polsko-włoskie. Poruszająca opowieść o cichej sile, poświęceniu i przemijaniu. W tej niezwykłej, dwujęzycznej publikacji, Ada Negri - jedna z najważniejszych włoskich pisarek przełomu XIX i XX wieku - oddaje głos tym, którzy często pozostają niezauważeni: kobietom, matkom, robotnicom, osobom starszym. Główna bohaterka to Felicjana - kobieta o żelaznej determinacji, która po latach harówki w fabryce i samotnego macierzyństwa wchodzi w jesień życia z nadzieją, że miłość, którą zasiała, przyniesie jej spokojną starość. Negri kreśli obraz życia w realiach robotniczych Włoch końca XIX wieku z brutalną szczerością, ale i głębokim humanizmem. To historia, która porusza swoją autentycznością - codzienność przepełniona trudami, chwilami triumfu, ale też bolesnymi refleksjami o miejscu, jakie znajduje dla siebie kobieta, gdy dzieci dorastają, a ciało zaczyna odmawiać posłuszeństwa. Wzruszająca i mądra, Miejsce starych to nie tylko społeczna diagnoza, ale przede wszystkim literacki hołd dla ludzkiej wytrwałości. Dwujęzyczny układ książki umożliwia czytelnikom porównanie oryginalnego stylu Negri z polskim przekładem - zachęta zarówno dla miłośników literatury włoskiej, jak i tych, którzy chcą ją lepiej poznać.
Stefan Żeromski
“Międzymorze” to książka autorstwa Stefana Żeromskiego, polskiego prozaika, publicysty i dramaturga. Żeromski był czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “Międzymorze” to poemat prozą opiewający niezwykłość nadmorskiej przyrody i życia codziennego. Każda chwila uchwycona z precyzją uważnego obserwatora i oddana w bogactwie metafor i porównań.
Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki
Ignacy Krasicki
Powieść pisana jest w formie relacji pamiętnikarskiej głównego bohatera, mającej nadać utworowi cechy autentyzmu. W tym samym celu utwór miał początkowo zawierać informację, że jego tekst został jedynie odnaleziony przez Krasickiego w apteczce w domu Pani Podczaszyny, jednak informacja ta nie została ostatecznie zawarta w drukowanej wersji powieści. Nadaniu autentyczności służą również włączone w tekst inne formy gatunkowe, takie jak: list, przemówienie, inwentarz przedmiotów, znajdujących się na statku itp. Przedmowa utworu stanowi parodię charakterystycznego dla ówczesnych czasów zwyczaju poprzedzania tekstów literackich wstępami, w których autorzy przypochlebiają się czytelnikowi i usprawiedliwiają niedostatki utworu. Powieść składa się z trzech części (kompozycja trójkowa jest charakterystyczna również dla późniejszych powieści Krasickiego), z których każda stanowi odrębny typ powieściowy: Księga pierwsza opisuje dzieciństwo i edukację tytułowego bohatera, ma formę powiastki filozoficznej oraz powieści satyryczno-obyczajowej, z elementami robinsonady. Księga druga opowiada o reedukacji bohatera na wyspie Nipu. Ma formę utopii. Księga trzecia konfrontuje nowo nabytą wiedzę bohatera z realiami cywilizacji. Wykorzystuje konwencję powiastki filozoficznej oraz powieści obyczajowej i przygodowej. (https://pl.wikipedia.org/wiki/Mikołaja_Doświadczyńskiego_przypadki)
Eugène Sue
"Milijonery" - Powieść o życiu i niezwykłych losach ludzkich serc. W centrum XIX-wiecznego Paryża, w pobliżu słynnego placu, który od dawna kojarzony był z pisarzami publicznymi, spotykamy młodą, biedną szwaczkę, Maryję. Choć jej życie pełne jest trudów, piękna melancholia jej rysów oraz głęboka troska o losy najbliższych wypełniają każdą chwilę jej istnienia. Nieumiejętność czytania i pisania staje się dla niej przeszkodą w wyrażeniu swoich uczuć wobec bliskiej osoby - Ludwika, od którego od dawna nie otrzymała żadnej wiadomości. To w tym momencie pojawia się starszy pisarz, człowiek o wielkim sercu, który przyjmuje ją z ciepłem i ojcowską troską, pomagając spisać list pełen nadziei, smutku i tęsknoty. Tak się zaczyna ta opowieść, a jakie będzie jej zakończenie Czytelnik dowie się po przeczytaniu całj książki. Zapewniamy jednak, że będzie ono zaskakujące. Eugene Sue, mistrz opowieści o nieszczęściach i losach zwykłych ludzi, snuje fascynującą historię o sile miłości, poświęcenia i głębokiej troski o drugiego człowieka. W "Milijonerach" ukazuje skomplikowaną sieć emocji i relacji, które są odzwierciedleniem nierówności społecznych, trudności życiowych, ale także wielkich marzeń i nadziei. Powieść ta to nie tylko dramatyczna opowieść o trudach codziennego życia, ale także o niezłomności ducha, empatii i miłości, która potrafi pokonać nawet największe przeszkody. Sue pokazuje, że prawdziwe bogactwo nie tkwi w posiadaniu materialnym, lecz w głębi ludzkiego serca i zdolności do czynienia dobra. Dla czytelników poszukujących poruszających opowieści o ludzkich losach, "Milijonery" będą doskonałą lekturą, która ukazuje, jak drobne akty dobroci i współczucia mogą przynieść ulgę w najtrudniejszych momentach życia.