Literatura piękna
W osiemdziesiąt dni dookoła świata
Juliusz Verne
"W osiemdziesiąt dni dookoła świata" to jedna z najsłynniejszych powieści Juliusza Verne'a. Głównym bohaterem opowieści jest angielski dżentelmen Phileas Fogg, znany jako stateczny, bogaty acz skromny samotnik. Zaskoczeniem dla wszystkich jest zdarzenie, podczas którego zakłada się o 20.000 funtów szterlingów ze swoimi znajomymi z gry w wista, że objedzie świat wokoło w ciągu 80 dni.
Herbert George Wells
„W otchłani” to opowiadanie autorstwa Herberta George’a Wellsa, uznanego za jednego z pionierów gatunku science fiction. “Wszystko było tak wybornie przysposobione, że istota ludzka bez trudu i bezpiecznie mogła zostać wyrzuconą wraz z kulą jakby z armaty. I zapewne takie musiało być jej przeznaczenie, gdyż wkrótce zjawił się człowiek, który miał wejść do wnętrza przez otwór; miał on być gruntownie zamknięty we środku i rzucony z pomostu, aby się pogrążyć w toniach Oceanu do głębokości pięciu mil, jak to mówił porucznik.” Fragmenty z książki: Herbert George Wells. „W OTCHŁANI”
Władysław Reymont
„W palarni opium„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. „ Statek znowu skoczył tak raptownie, jak koń, uderzony niespodziewanie ostrogą; kilku podróżnych z wyższego pomostu I-ej klasy zleciało z trzcinowych foteli na sąsiadów, ja uderzyłem głową jakiegoś jasnowłosego olbrzyma, schowanego w żółty waterproof. — Do djabła! — zaklął po polsku. Odpowiedziałem również energicznie, bo jednocześnie uderzyłem ramieniem w poręcz fotelu. — O, rodak! — zawołał, pomagając mi wrócić do równowagi. — Tak! Zajrzeliśmy sobie w oczy zbliska, bo tylko jedna latarnia, przyczepiona do masztu, słabo oświetlała pomost. — Widziałem obywatela w Paryżu, na Łuku Triumfalnym. — Istotnie, byłem… — ale nie mogłem sobie przypomnieć jego twarzy. — Obywatel z Królestwa? — zapytałem, aby coś powiedzieć. — Ze świata! — odpowiedział zimno. Nie pytałem się więcej, i siedzieliśmy w milczeniu.” Fragment książki „W palarni opium”
Aleksander Dumas (ojciec)
“W pałacu carów” to powieść Aleksandra Dumasa (ojca), francuskiego pisarza i dramaturga, autor “Hrabiego Monte Christo” i “Trzech muszkieterów”. Jest to jedyna powieść w dorobku autora "Trzech muszkieterów", której fabuła w całości została osadzona w Rosji. Bohaterem utworu jest Francuz szukający pracy w stolicy rosyjskiego imperium. Razem z nim poznajemy codzienne życie oraz stosunki panujące w carskiej Rosji, a konkretnie do rządów okrutnego cara Pawła, syna Katarzyny Wielkiej.
Władysław Reymont
„W polu„ to opowiadanie Władysława Reymonta, pisarza, prozaika i nowelisty, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. “Michał Kozioł porwał się gwałtownie z barłogu, jakby na mocny głos, wrzeszczący mu do ucha, by wstawał czemprędzej. Nie dojrzał jednak nikogo, w ciemnościach rozlegały się jeno chrapania śpiących. To znowu wyraźnie usłyszał, jako ktoś chodzi nad nim po rumowiskach chałupy. Wylazł śpiesznie z głębokiego dołu na świat, przytaił dech i napróżno brodził oczami w ciemnościach i nasłuchiwał. Noc jeszcze była zupełna.” Fragment
W poszukiwaniu magnetyzmu materii
Tomasz Lendzian
Pasjonujący wyścig w pogoni za prawdą o swoim pochodzeniu i losie biologicznego ojca trwa. Tajemnice są sprytnie ukryte na kartach pewnej książki, lecz jej posiadaniem jest zainteresowanych więcej osób, w tym agent ABW. Każdy z bohaterów szuka własnej prawdy, a dla osiągnięcia celu nie cofnie się przed niczym. Dlaczego ulegamy złudzeniom? Czy przyczyną jest "magnetyzm materii"? Czy bańka medialna, która nas spowiła pajęczyną sieci, jest bardziej realna od jaskini Platona? Czy naprawdę kochamy, czy jedynie nam się wydaje, że bez wzajemności? Czy wydaje nam się, że Bóg istnieje, czy największym złudzeniem człowieka jest to, że Go nie ma? Jaka jest prawda? Co to jest prawda? Druga część perypetii Maćka Dobruckiego dostarczy nam kolejnej porcji przygód, zwrotów akcji, okraszonych tym samym ciętym humorem i dużą dawką ciekawostek naukowych. Nowi bohaterowie, jeszcze większe tarapaty i stała bystrość umysłu Maćka zapewnią nam rozrywkę na najwyższym poziomie. Nastoletnia przygoda się skończyła, zaczyna się walka o prawdę i o własne życie. Notka o Autorze Tomasz Lendzian urodził się 7 lutego 1970 roku w Nowej Sarzynie. Studia prawnicze ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł magistra prawa. Karierę zawodową rozpoczął jako asesor w Żarach (województwo lubuskie). Obecnie mieszka i pracuje na Mazowszu. Od zawsze interesowała go fizyka wszechświata. Pierwsza książka popularnonaukowa jego autorstwa, "Sztuczna inteligencja w ogniu", powstała z dialogów z SI na temat Wielkiego Wybuchu. "W poszukiwaniu magnetyzmu materii" to kontynuacja debiutanckiej powieści Tomasza Lendziana pt. "W poszukiwaniu skrycie tęsknionej", która ukazała się nakładem Wydawnictwa Borgis w 2023 roku.
Juliusz Verne
“W puszczach Afryki” to powieść Juliusza Verne’a, uznanego za jednego z pionierów gatunku science fiction. Powieść opowiada o przygodzie dwóch podróżników: Francuza Max'a Hubera i Amerykanina Johna Corta, ich przewodnika, Chamisa i Llangi, młodego Murzyna, którego ocalili przed niewolą. W wyniku ataku słoni zmuszeni są do podróży przez las Ubangi, ogromną nieznaną puszczę znajdującą się pośrodku Afryki.
Adolf Dygasiński
Kiedy stanął pod drzewem, trudno go było odróżnić od jakiej krzewiny lub pniaka. Miał też podobno przy tym jakąś tajemniczą umiejętność przysiadania, przystawania i zaczajania się tak wytrwałego, iż potrafił wybornie oszukiwać bystre i czujne zmysły zwierząt. Opowiadano, że prawe oko miał na wierzch wysadzone, a dolna część oprawy tego oka była zupełnie odwrócona i krwawo świecąc, opuszczała się ku dołowi. Lewe znów oko miało posiadać barwę siwą, czarną i zielonkowatą. Wszystko to nadawało fizjognomii wyraz nadzwyczaj szpetny. Chytrość lisa, dzikość wilka, drapieżność jastrzębia i pożądliwość piekielnika stanowiły moralne cechy Kostucha podług wyobraźni ludowej. Niby krzaki siwego mchu na dębowej korze, unosiły się gęstym opłotkiem brwi pod wąskim czołem, pomarszczonym w głębokie bruzdy i mającym barwę suchych liści. Twierdzono, że Kostuch nie wydaje dźwięków ludzkiej mowy, że jest zawsze ponury, milczący, zły. Zwierzęta miał prześladować z nadzwyczajną namiętnością, ponieważ nie tylko był żarłocznym i chciwym na ich mięso, lecz doznawał rozkoszy na widok krwi przelanej.