Literatura piękna

Romans panny Opolskiej z panem Główniakiem. Anegdota

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Z turkotem i rozpędem zajechało kilka lekkich pojazdów, w dobre konie zaprzężonych, przed dwór czy pałac, jak go także zwano w Kresowicach. Z pierwszego wózka, chwyciwszy rajtpajcz za plecami położony i rzuciwszy lejce chłopcu stajennemu, ponad stopień, prosto na ziemię wyskoczyła panna Helena Klementyna Opolska i poczęła wołać do przybyłego wraz z nią towarzystwa: – Wysiadajcie! Wysiadajcie! Musicie być głodni! Towarzystwo wysypało się z wolantów, wózków i amerykanów. Sama młodzież, młode panny, młodzi chłopcy, wszystko z wiejska ubrane, suknie podpięte, sztylpy i buty z cholewami, wszystko ochocze, zdrowe i przystojne. – Proszę! – wołała panna Opolska. – Chodźcie! Młodzi ludzie nie weszli, ale raczej wpadli na wyścigi po kilku wysokich schodach w ogromną sień, gdzie na ich powitanie wylazł rosły, o głupim wyrazie wąskich, skośnych oczu pies, jakaś mieszanina brytana i doga i podniósłszy wielki łeb w górę, patrzał na przybyłych. Nim zawieszono na kołkach peleryny, płaszcze i kurty zwierzchnie, wszedł do sieni z dziedzińca Jan Główniak, nauczyciel ludowy z Kresowic i zarazem nauczyciel ośmioletniego Jacusia Opolskiego, brata panny Heleny Opolskiej.  (fragment)

Romanse w Paryżu

Barbara Rybałtowska

Emocje, świat paryskich kabaretów i romantyczny Paryż - w artystycznym środowisku paryskiej bohemy rozkwita uczucie pomiędzy dwojgiem artystów. Jak każdą książkę Barbary Rybałtowskiej "Romanse w Paryżu" czyta się jednym tchem.

Romeo i Julia. Lektura z opracowaniem

William Szekspir

Kanoniczna sztuka Williama Szekspira, Romeo i Julia, została wydana z myślą o uczniach - w klasycznym tłumaczeniu Józefa Paszkowskiego, bez cięć w treści, z zastosowaniem czcionki i wygodnych marginesów, które ułatwiają czytanie, uzupełniona o przypisy, wyjaśniające trudne lub archaiczne zwroty. Wydanie zawiera niezbędnik ucznia: opracowanie z biogramem autora, streszczenie, omówienie najistotniejszych problemów i zagadnień, a także kluczowych pojęć literaturoznawczych, które dotyczą Makbeta oraz epoki, w której powstał. Opracowanie będzie przydatne zarówno w trakcie lekcji języka polskiego, jak i podczas powtórek do egzaminu maturalnego. Seria Lektury wydawnictwa Pumilio powstaje pod opieką merytoryczną redaktorki prowadzącej, dr Agnieszki Wójtowicz-Zając, literaturoznawczyni, która dba o wysoki poziom opracowania tekstu, zgodny z podstawą programową.

Rondo Wiatraczna

Marek Bieńczyk

Wieloznaczna proza, której narrator, podatny na objawienia, krąży ulicami warszawskiego Grochowa, drogami własnych natchnień i wyobraźni. Trudno powiedzieć, co tu jest czystą fantazją, co mistyfikacją, a co śladem pamięci; jak poważny jest każdy żart i jak żartobliwa jest powaga. Łatwo za to wpaść w nieoznaczony prześwit, zanurzyć się w mnogość dźwięków i barw, dać się porwać logolewitacji, wybrykom słowa, i spotkać mniej lub bardziej widmowe postaci zaludniające ten mikroświat. Bieńczyk tworzy wspaniałą, schulzowsko-bułhakowską mitologię swojej dzielnicy - niedokończonej, niepełnej, a przez to właśnie tym bardziej domagającej się opowieści: "Tego potrzebuje wyobraźnia, kiedy już pojmiemy, że miejsce, w którym przyszło nam żyć, okazuje się ostateczne, przez co niejako dla pocieszenia lub równowagi nabiera głębi i zdaje się odsłaniać korytarze wiodące wstecz, do pierwszych pokoleń pterodaktyli czy do bakterii rozpoczynających ciężkie zadanie przerobu".

Rosa Alchemica

William Butler Yeats

  “Rosa alchemica” to utwór William Butler Yeats, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, poety, dramaturga i filozofa.   "Rosa alchemica" przenosi nas w świat XIX-wiecznych alchemików i okultystów i tym samym wprowadza atmosferę tajemniczości i stawia zagadki, które czytelnik bardzo chciałby rozwiązać. Żyjący w odosobnieniu poszukiwacz wiedzy tajemnej czuje się wyczerpany bezowocnością samotnych dążeń, gdy pewnego dnia odwiedza go niepokojący gość i proponuje wstąpienie do zakonu Róży Alchemików. To, co początkowo kojarzy się bohaterowi z wariactwem i fanatyzmem okazuje się jednak intrygującą propozycją, która dostarczy mu silnych przeżyć i całkowicie odmieni jego życie.

Roxana

Daniel Defoe

Roxana - a novel by Daniel Defoe, an English trader, writer and spy. He is most famous for his novel Robinson Crusoe, which is claimed to be second only to the Bible in its number of translations.   Roxana is an example of the remarkable way in which Defoe seems to inhabit his fictional characters (yet "drawn from life"), despite the fact that they are women. Roxana, which narrates the moral and spiritual decline of a high society courtesan, differs from other Defoe works because the main character does not exhibit a conversion experience, even though she claims to be a penitent later in her life, at the time that she is relaying her story.  

Rozbitki

Juliusz Verne

“Rozbitki” to powieść Juliusza Verne’a, uznanego za jednego z pionierów gatunku science fiction.   Ogólnym tematem powieści jest rozwój autonomicznej społeczności ludzkiej, nie podlegającej żadnej władzy. Powieść opowiada historię tajemniczego człowieka imieniem Kaw-dier który mieszkał na ziemiach w owym czasie nietkniętej jeszcze przez cywilizację i nie należącej do żadnego państwa. Pewnej nocy w 1891 w pobliżu wyspy Hoste rozbija się statek Jonathan, z liczną grupą osadników na pokładzie, płynących w kierunku Afryki. Kaw-Dier spieszy na ratunek i pomaga im wydostać się na brzeg, a potem w założeniu na wyspie kolonii; nie chce jednak nad nimi panować lub ich w jakikolwiek inny sposób kontrolować. Gdy jednak nowa kolonia staje się polem walki o władzę, Kaw-Dier jest zmuszony do czasowego zawieszenia swych anarchistycznych zasad. Staje na czele krzywdzonych osadników.  

Rozdziobią nas kruki, wrony

Stefan Żeromski

“Rozdziobią nas kruki, wrony” to książka autorstwa Stefana Żeromskiego, polskiego prozaika, publicysty i dramaturga. Żeromski był czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.   “Rozdziobią nas kruki, wrony” to słynna nowela autorstwa Stefana Żeromskiego składająca się z trzech części. Część I opisuje losy Szymona Winrycha, który przewozi zaopatrzenie dla jednych z ostatnich walczących powstańców. Zostaje on dostrzeżony przez rosyjskich żołnierzy i zabity. Część II zawiera naturalistyczne opisy rozrywania ciała zabitego powstańca przez stado wron. W części III pojawia się chłop, który okrada zwłoki powstańca z wartościowych przedmiotów. Akcja utworu kończy się naturalistycznym obrazem źle dobitego przez chłopa drugiego konia Winrycha, który ze złamaną nogą odpędza od siebie wrony.