Przewodniki i podróże
Podręcznik Przygody Rowerowej. Wydanie II
Robert (Robb) Maciąg, i przyjaciele
- Rower masz w porządku? — zapytał Harris. - Gotowy do drogi — odparłem. - Wszystko już przejrzałeś? - Nie, nie przejrzałem i nikt go nie przejrzał — odparłem. — Jest teraz zdatny do jazdy i takim pozostanie aż do naszego wyjazdu. Jerome K. Jerome, Trzej panowie na rowerach Kiedy bez mała sto lat temu trzej panowie z powieści Jerome’a K. Jerome’a wybierali się na swoją wielką rowerową wyprawę po Szwarcwaldzie, świat wyglądał zupełnie inaczej, jednak możliwość obejrzenia go z perspektywy siodełka już wówczas wydawała się kusząca. Dzisiaj znacznie częściej niż kiedyś podejmujemy dalekie podróże rowerowe, jednak zanim wyjedziemy na trasę, warto skorzystać z podpowiedzi wytrawnych podróżników. Autorzy tego wspaniałego podręcznika naprawdę wiedzą, o czym piszą. Dziesiątki tysięcy przejechanych kilometrów pozwoliły im na własnej skórze poczuć, jak ważne są: dobry rower, sensownie spakowany bagaż, przemyślana trasa podróży i przewidywanie potencjalnych problemów. Podpowiedzą Ci, dokąd się wybrać, opiszą swoje własne doświadczenia, poradzą, co zrobić w trudnych sytuacjach. A nade wszystko uraczą Cię kapitalnymi opowieściami ze swoich i cudzych wędrówek po różnych kontynentach. Dzięki nim poczujesz przedsmak przygody i utwierdzisz w przekonaniu, że rower doskonale nadaje się do zwiedzania świata, pozwala poznać ciekawych ludzi i nwiązać prawdziwą łączność z krainą, którą przemierzasz. Daj się porwać przygodzie — ale przedtem się do niej przygotuj!
Podróż przez krainę ramenu. Kulinarny przewodnik po Japonii oraz 33 autentyczne przepisy
Marcin Wojtasik, Maciej Komorowski (fotografie)
Książka wprowadza w fascynujący świat ramenu i kuchni japońskiej w szerokim kontekście społecznym i kulturowym. Dowiecie się z niej nie tylko jak przygotować prawdziwy ramen, ale także jakie znaczenie ma on dla Japończyków i na czym polega jego autentyczność. Jest to także swoisty przewodnik, w oparciu o który można zaplanować podróż po Japonii szlakiem najbardziej charakterystycznych dań i tradycji kulinarnych. To opowieść nie tylko o kuchni, lecz o życiu Japończyków od kuchni, o miejscach, w których jedzą i kulturze jedzenia - tak odmiennej od tradycji europejskiej. Fascynująca to opowieść... Dopełnieniem książki są znakomite, kolorowe fotografie Macieja Komorowskiego, no i 33 autentyczne przepisy na ramen! Smacznej lektury! O AUTORACH: Marcin Wojtasik - antropolog i socjolog zajmujący się kuchniami azjatyckimi, współzałożyciel rodziny restauracji Yatta Ramen i innych projektów gastronomicznych związanych z kuchnią japońską. Maciej Komorowski - japonista, fotograf, od lat mieszka w Japonii. FRAGMENT KSIĄŻKI: "Motywem przewodnim naszej podróży po Japonii będzie ramen, po pierwsze dlatego, że sam podróżowałem po Japonii głównie ramenowymi szlakami i uważam, że to doskonały klucz do układania planu wyjazdu, po drugie dlatego, że ramen jest japońskim daniem, które jest najbardziej zróżnicowane regionalnie. Ramen nie ma jednej oryginalnej wersji, o której można by powiedzieć, że to jest wzorzec ramenu. W wielu miastach i miasteczkach Japonii rozwinęły się lokalne odmiany, które można przypisać do kilku podstawowych kategorii, ale każda jest też samodzielnym daniem z własną historią, często mocno związaną z historią i specyfiką miejsca powstania. Od smaganej syberyjskimi wichrami wysepki na najbardziej północnym krańcu Japonii, poprzez wielkie megalopolis na pacyficznym wybrzeżu Honsiu, po tropikalne wyspy na najdalszym południu, lokalne rameny oddają atmosferę miejsc i są świetnym wprowadzeniem do opowieści o innych japońskich daniach". "Przez całą historię do Japonii docierały chińskie wpływy żywieniowe, od uprawy ryżu począwszy, poprzez herbatę, aż po wiele innych produktów i technik, jednak tempo i rozmach wymiany nigdy nie były takie, jak w drugiej połowie XIX wieku. Pewna liczba Chińczyków przebywała w Japonii, jednak nie mieli oni prawa poruszać się po całym kraju i żyli dość odizolowani w chińskich dzielnicach zlokalizowanych w Jokohamie, Kobe i Nagasaki. Pierwsze wzmianki o tym, że można było u nich zjeść jakieś chińskie danie z makaronem w zupie, prawdopodobnie rodzaj lamian albo kantońskiego lo mien, sięgają lat osiemdziesiątych XIX wieku. Klientami chińskich kucharzy, najczęściej przybyszów z prowincji Guangdong, byli wówczas jednak głównie chińscy studenci, którzy zaczęli na przełomie wieków w dużej liczbie przybywać do rozwijającej nowoczesną edukację Japonii. Dopiero na początku XX wieku, kiedy chińscy szefowie kuchni w restauracji zaczęli używać do przygotowania swojej zupy z makaronem japońskich składników, takich jak sos sojowy czy marynowane pędy bambusa menma, to tanie pożywne danie zaczęli jeść również japońscy studenci, żołnierze i robotnicy. Nazwa "chiński makaron" (chūka soba albo Shina soba) była w powszechnym użyciu do lat pięćdziesiątych i do dziś w wielu miejscach w Japonii jest synonimem ramenu. Czy więc ramen jest daniem japońskim czy chińskim? Dla Japończyków nie ma wątpliwości, że jest to danie w stu procentach japońskie". "Generalnie kuchnie azjatyckie opierają się na miejscach oferujących jedno, góra dwa dopracowane dania, a w Japonii jest to szczególnie widoczne. Restauracja z makaronem soba sprzedaje tylko sobę i tradycyjne dodatki, to samo dotyczy miejsc sprzedających udon, okonomiyaki, yakitori, takoyaki, gyudon i wiele innych dań. Pamiętam jak wielkie opory miał japoński właściciel warszawskiej restauracji Uki Uki serwującej doskonały udon przed wprowadzeniem do karty ramenu, bo w Japonii tak się nigdy nie robi i restauracje z udonem nie mają nigdy w menu ramenu, gdyż to są zupełnie różne kulinarne światy: konserwatywny, osadzony głęboko w wielowiekowej japońskiej tradycji udon i względnie nowy, ciągle ewoluujący i otwarty na zmiany ramen. Dla większości polskich gości było to niezrozumiałe, bo przecież jedno i drugie to japońskie kluski".
Podróże - Polska Serock - miasto królewskie nad Narwią
Wojciech Biedroń
Jezioro Zegrzyńskie nazywanym popularnie Zalewem powstało w 1963 roku w wyniku budowy stopnia piętrzącego i elektrowni na rzece Narew w miejscowością Dębe. Mieszkając w Warszawie miałem kilkakrotnie okazję wybrać się i obejrzeć je z kilku stron. Ale najciekawszą podróżą był rejs statkiem z Warszawy do Serocka. Malownicze miasteczko z uroczym rynkiem, gotyckim kościołem oraz plażą to w skrócie najważniejsze atrakcje, które nas tam czekają. Jeśli masz Czytelniku czas i akurat odwiedzasz w sezonie letnim naszą stolicę, rozważ dotarcie do Serocka szlakiem wodnym. Trzeba na to poświęcić cały dzień. Po krótkim spacerze w tym mieście statek zabierze nas z powrotem do Warszawy. Nad Zegrze dotarłem też kilkakrotnie na rowerze a raz niewiele zabrakło (kilka kilometrów), aby dojechać do samego Serocka. Zachęcam do spróbowania jednego i drugiego.
Podróże marzeń. Najpiękniejsze zakątki świata
Opracowanie zbiorowe
Nasza planeta skrywa wiele fascynujących miejsc, o których marzą podróżnicy. Malownicze, czasem tajemnicze, a czasem dobrze znane zakątki świata wciąż urzekają kolejne pokolenia turystów, pobudzają wyobraźnię, inspirują do nowych odkryć i wypraw. W albumie przedstawiono trasy prowadzące przez najciekawsze miejsca na Ziemi. Przewodnikowy układ oraz poglądowe mapy pomagają zaplanować czas i szczegóły podróży. Ponad 1000 zdjęć ilustrujących wszystkie opisane atrakcje pozwala przenieść się w dalekie krainy, poznać egzotyczne kultury, cuda przyrody i architektury.
Podróże psychologiczne przez kultury świata. Wydanie II, rozszerzone
Paweł Boski, Joanna Różycka-Tran, Piotr Sorokowski
Podróże psychologiczne przez kultury świata to książka podróżnicza i popularnonaukowa. Autorami jej trzech części są psychologowie kulturowi. Każda z tych osób zdarzenia towarzyszące pobytowi w egzotycznych miejscach komentuje w kontekście uprawianej dziedziny nauki. Połączenie pasji podróżniczej i kompetencji naukowych autorów oraz żywa i przystępna narracja sprawiają, że książka zainteresuje zarówno osoby, które chcą przeżyć przygodę czytelniczą, zapoznając się z obrazem zupełnie odmiennych kultur, jak i turystów, którzy korzystają z usług biur podróży, lecz chcieliby podczas swego wyjazdu zobaczyć i przeżyć więcej, niż pozwala widok z okna hotelu czy przebywanie na plaży. Powinni ją przeczytać również podróżnicy, a także studenci psychologii. Książka jest refleksją nad spotkaniem z nowością: zarówno z punktu widzenia podróżującego przybysza, jak i napotkanych gospodarzy odwiedzanych kultur. Paweł Boski pisze o codzienności kulturowej Nigerii, gdzie spędził siedem lat. Dla niego Nigeria to laboratorium kulturowe, w którym podróżnik-badacz raz po raz zaskakiwany jest przez wydarzenia, których nie byłby w stanie nawet sobie wyobrazić, żyjąc na co dzień w Europie. Drugą część wypełniają relacje i refleksje Joanny Różyckiej-Tran z Indii, Nepalu, Tybetu i Wietnamu. Autorka ukazuje azjatycką duchowość, różnorodność wierzeń, spotkania z mnichami w życiu codziennym czy adeptami sztuk walki, którzy potrafią zatrzymać akcję własnego serca. Omawia różnice między kulturą Wschodu i Zachodu. Autorem tekstówPodróże po krańcach świata jest Piotr Sorokowski. Dokumentują one jego wyprawy badawcze z zakresu psychologii kulturowej do izolowanych od cywilizacji zachodniej miejsc w Papui i Amazonii oraz wschodniej Afryce (Kenii, Tanzanii). Wydanie Il książki zawiera Suplement, w którym autorzy przedstawiają swoje biografie oraz prowadzą między sobą rozmowy na tematy poruszane w tekstach w wydaniu I. Przez ostatnie 40 lat świat ogromnie się skurczył i dziś podróżuje już prawie każdy, docierając często w miejsca, które kiedyś wydawały się wyłącznie azylem antropologów. [] Jednak po dotarciu z biurem podróży do celu okazuje się, że, mimo kilkunastu godzin lotu, egzotyczny świat jest zaskakująco podobny do naszego: dobry hotel, basen i obowiązkowe drinki z parasolkami. [] jakże rzadko tym spotkaniom z innymi kulturami towarzyszy głębsza refleksja: dlaczego ci ludzie myślą inaczej, dlaczego zachowują się tak jak się zachowują, a nie tak jak my? Lektura Lonely Planet czy Rough Guide raczej nie przyniesie odpowiedzi na te pytania. O tym, że można podróżować inaczej, przekonuje właśnie ta niebanalna książka. Dr hab. Piotr Szarota Fascynująca lektura! Połączenie zachwytu nad różnorodnością kulturowych barw świata i cudów przyrody z refleksją psychologiczną []. Po lekturze tej książki inaczej spojrzymy na nas samych i nasze otoczenie. Warto zanurzyć się w tej egzotyce, wytłumaczonej przystępnym psychologicznym językiem. Zachęcam do lektury! Prof. dr hab. Hanna Brycz
Podróże z kwasem, garbnikiem i słodyczą
Tomasz Kaźmierowski, Maciej Mizerka, Artur Paszczak
Podróże z kwasem, garbnikiem i słodyczą potwierdzają tyleż dobitnie, co dowcipnie, że świat jest książką, a ci, którzy nie podróżują, kończą lekturę na jednej stronie. Podróż taka jest tym ciekawsza, głębsza i pełna niespodzianek, gdy odbywa się w towarzystwie wina, kulinariów i zwykłych ludzkich losów związanych rzemieniem wszędobylskiej historii. Jak pisał Roger Scruton: bez wina postrzegamy się wzajemnie takimi, jacy rzeczywiście jesteśmy, a społeczeństwa nie sposób zbudować na tak kruchej podstawie. Tytułowe przymioty wina słusznie podkreślają, że dzięki tej książce otrzymujemy solidny zasób wiedzy o tym wykwintnym trunku wraz z ciekawymi propozycjami jego spożywania. Nie bez znaczenia jest właściwy wybór konkretnych miejsc, w tym wyjątkowych restauracji od Sycylii po Sztokholm, od Lyonu po Budapeszt, od Jukatanu po Radżastan. Książka chwilami prowadzi jak po sznurku ulicami Rzymu i mostami Florencji, by po chwili móc zgubić się w Alpach, górach Sardynii i Omanu, pustyniach Izraela i łąkach Cotswolds. Jest czasem bardzo praktyczna, by za chwilę stać się zabawną, a przez moment nawet wzniosłą. Nie ma żadnego klucza poza może jednym jest taka jak wino i pijący je ludzie: nieprzewidywalna i spontaniczna.
Podróżnik bez powodu (Część 1). Podróżnik bez powodu. Łut szczęścia
Katarzyna Maniszewska
Podróżnik bez powodu. Łut szczęścia to zbiór opowieści z podróży autorki, która samotnie z plecakiem przemierza Azję, trafiając również na Papuę oraz Wyspę Wielkanocną. Nie pytajcie, proszę, czy się nie boję podróżować sama. Co chwila ktoś mi zadaje to pytanie. Nie. Nie boję się. Czego tu się bać? Jak ma ci spaść cegła na głowę, to spadnie niezależnie od tego, czy jesteś sam, czy w towarzystwie. Czy w Polsce, czy na drugim końcu świata pisze Katarzyna Maniszewska i zabiera czytelnika w podróż po krajach, ale przede wszystkim tradycjach i zwyczajach, historii i wierzeniach odwiedzanych kultur. Jest to też podróż muzyczno-literacka, bo autorka wplata w opowiadane historie odniesienia do literatury i muzyki, które stanowią swoisty lejtmotyw książki. Wraz z autorką zwiedzamy Waranasi śladami Marka Twaina, poznajemy zwyczaje pogrzebowe mieszkańców Tana Toraja, prowadzimy lekcję w wiejskiej szkole w Laosie, trafiamy do opozycjonistów na Borneo, jemy serce kobry w Wietnamie, a karaluchy w Kambodży, odwiedzamy Papuasów, zgłębiamy tajemnicę moai na Wyspie Wielkanocnej, a w Indonezji ledwie uchodzimy z życiem, dzięki łutowi szczęścia. A łut szczęścia jest nie do przecenienia w samotnych podróżach podkreśla autorka i po lekturze jej książki trudno się z tym nie zgodzić. Katarzyna Maniszewska dzieli się z czytelnikami nie tylko swoimi, często zabawnymi, przygodami i perypetiami po drodze, ale przede wszystkim otwiera oczy na bogactwo kulturowe współczesnego świata. Odnosi się także do sytuacji społeczno-ekonomicznej odwiedzanych regionów, dobitnie pokazując, że choć żyjemy w zglobalizowanym świecie, o wielu problemach nie mamy pojęcia. A jednocześnie, chociaż zwyczaje, wierzenia czy nawet stopień rozwoju cywilizacyjnego pozostają tak różnorodne, to ludzie są tak naprawdę tacy sami nawet w najdalszych zakątkach globu. *** Katarzyna Maniszewska wielbicielka muzyki rockowej i entuzjastka samotnych podróży z plecakiem po świecie. A poza tym: doktor nauk humanistycznych, absolwentka germanistyki i dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, dziennikarz i wykładowca. Współpracuje z polskimi i zagranicznymi organizacjami pozarządowymi. Jest członkiem Rady Naukowej Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas i autorką książek Terroryzm a media oraz Pionierzy terroryzmu europejskiego: Frakcja Czerwonej Armii.
Pojedynek z Syberią. Samotna, pionierska wyprawa w nieznane
Romuald Koperski
Książka Pojedynek z Syberią jest relacją z ekspedycji samochodowej wiodącej z Zurychu do Nowego Jorku przez Syberię, Alaskę, Kanadę i prawie całe terytorium USA. Nikt wcześniej nie przebył tej trasy samochodem, autor podróżował więc bez szczegółowych map i informacji. Pojedynek z Syberią jest przede wszystkim relacją z najtrudniejszego etapu, biegnącego przez tereny byłego ZSRR. Relacją opowiedzianą bardziej niż opisaną. Nie brakuje w książce opisów niesamowitych przygód, które musiały przytrafić się w kraju niedającym szans przetrwania przeciętnemu turyście. Dzięki Koperskiemu w domowym zaciszu możemy ekscytować się dziką przygodą, egzotyczną kulturą i niezwykłą przygodą.