Аудіокниги
Autor nieznany
Bogurodzica Bogurodzica dziewica, Bogiem sławiena Maryja, U twego syna Gospodzina matko zwolena, Maryja! Zyszczy nam, spuści nam. Kyrieleison. Twego dziela Krzciciela, bożycze, Usłysz głosy, napełni myśli człowiecze. Słysz modlitwe, jąż nosimy, Oddać raczy, jegoż prosimy: A na świecie zbożny pobyt, Po żywocie rajski przebyt. Kyrieleison. Nas dla wstał z martwych syn boży. Wierzyż w to, człowiecze zbożny, Iż przez trud Bog swoj lud Odjął diablej strożej. Przydał nam zdrowia wiecznego, Starostę skował pkielnego, Śmierć podjął, wspomionął Człowieka pirwego. Jenże trudy cirpiał zawiernie, Jeszcze był nie prześpiał zaśmiernie, Aliż sam Bog zmartwychwstał. Adamie, ty boży kmieciu, Ty siedzisz u Boga [w] wiecu. Domieściż twe dzieci, Gdzież krolują anjeli. Tegoż nas domieściż, Jezu Kryste miły, Bychom z tobą byli, Gdzie sie nam radują szwe niebieskie siły. Była radość, była miłość, było widzenie tworca Anjelskie bez końca, Tuć sie nam zwidziało diable potępienie. [...]Autor nieznanyAutor nieznany - hasło to odnosi się zarówno do utworów plastycznych i literackich, których autor pozostaje bezimienny, choć jest zapewne konkretną osobą, o której można by ustalić jakieś przypuszczalne informacje (jak np. o Gallu Anonimie czy Mistrzu Pięknej Madonny z Wrocławia), jak również do utworów będących najprawdopodobniej dziełem pewnej zbiorowości, np. cechu. W przypadku sztuk wizualnych szczególny rodzaj anonimowości zachowują autorzy tworzący w pracowniach wielkich mistrzów, wykonujący ich polecania, pomniejsze partie większych zamówień. Niemal detektywistyczne technologie, m.in.: badania wieku podłoża, prześwietlenie warstwy malarskiej podczerwienią, pozwalają współcześnie coraz lepiej identyfikować twórców. Czasami jednak można wskazać tylko krąg kulturowy twórcy, centrum artystyczne, pod którego wpływem autor tworzył oraz oszacować czas powstania dzieła. W przypadku literatury do dzieł o autorze zbiorowym zaliczyć można utwory ludowe lub niektóre dzieła starożytne, których powstanie ginie w mrokach dziejów: zrodzone w kulturze oralnej, były powtarzane i zapamiętywane przez kolejnych słuchaczy. Z czasem ktoś zapisywał zapamiętany utwór, niekiedy powstawało kilka niezależnych zapisów. Po epoce antycznej, kiedy twórczość miała zapewniać autorowi indywidualną, ,,imienną" nieśmiertelność - na początku średniowiecza za cnotę twórców uznawano anonimowość. Sztuka miała służyć chwale Boga, religii, kraju - instytucjom trwalszym od znikomego i mało istotnego jednostkowego bytu. Legendy, mity, wiele kronik czy pieśni - teksty ważne dla całych społeczności, to często dzieła, których autorów nie sposób wskazać.Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Wiktor Mrok
Jest na ustach wszystkich... Mściciel, sadystyczny morderca... a może jedyny sprawiedliwy? W Moskwie w ciągu jednego dnia następuje seria brutalnych morderstw. Ofiarami są pośrednicy finansowi, którzy oferują tak zwane chwilówki, czyli szybkie wysokooprocentowane pożyczki, często wykorzystując nieświadomych klientów na wielkie kwoty. Pułkownik Nikiszina wraz ze swoim zespołem nie jest w stanie nadążyć za kolejnymi zgłoszeniami. A morderca porusza się niczym duch - zabija niepostrzeżenie, nie zostawia śladów, umyka kamerom i policyjnym zasadzkom. Szybko okazuje się, że ofiary łączą nie tylko malwersacje finansowe... Jak namierzyć mordercę oszustów, któremu po cichu kibicują mieszkańcy miasta? Czy zabójca zdoła doprowadzić swoją misję do końca, zanim policja połączy wszystkie tropy? Zespół śledczych w porywającym pościgu za nieuchwytnym mścicielem, który sam wymierza sprawiedliwość. Nowa książka Wiktora Mroka porywa w szaleńczą gonitwę za bezwzględnym mścicielem. Wciągający kryminał, pełen napięcia, brutalnych zbrodni i zaskakujących zwrotów akcji, który nie pozwoli na złapanie oddechu do samego końca.
Aneta Cierechowicz
Kto nie pamięta, skąd przychodzi, nigdy nie dojdzie do celu... Piękno świata tkwi w jego różnorodności. Wiele barw, wiele krain, wiele nacji... Każda jest inna, każda jest niepowtarzalna na tym właśnie polega istota wszystkiego, co nas otacza. Co się stanie, gdy ta różnorodność zostanie utracona? Gdy pory roku przestaną istnieć, a świat pogrąży się w nijakiej szarości? Czy czeka nas katastrofa? Nie, jeśli znajdzie się ktoś, kto zostanie Bohaterem. Tylko on będzie gotów poświęcić swoją wygodę dla dobra innych i ofiarować swoją przyjaźń istotom, których istnienia dotąd nie chciał przyjąć do wiadomości. Czy Mateusz, zbuntowany nastolatek, nadaje się do tej roli? Czy potrafi uwierzyć w skrzaty naziemne i powietrzne? Czy jest w stanie porozumieć się telepatycznie z Przepowiedniami? Czy uda mu się pokonać okrutne potwory, potężnego Maga i własne słabości? Jeśli chcecie go poznać, powędrujcie wraz z nim w pełną niebezpieczeństw drogę ku zatraceniu i... zwycięstwu. Wszystko, co go spotykało, mogło się przytrafić bohaterowi jakiejś zmyślonej baśniowej opowieści, ale nie jemu rozsądnemu piętnastolatkowi, który już dawno przestał wierzyć w bajki o dobrych wróżkach, gadających zwierzętach i pozytywnych zakończeniach przykrych historii. Doskonale wiedział, że wszystkie historie kończą się źle. I już. Mateusz trzymał się kurczowo łęku siodła i z trudem łapał oddech. Miał ochotę krzyczeć, ale nie było sensu tego robić, bo i tak nikt by go nie usłyszał. Tymczasem rycerz dosiadł ptaka, zajmując miejsce przed chłopcem. Delikatnie poruszył lejcami i kruk rozłożył skrzydła. Ptak zatrzepotał nimi lekko i uniósł się ostrożnie w powietrze. Mateusz zamknął oczy. Przed nimi rozpościerała się tafla szyby, o którą za chwilę się rozbiją. Nic takiego jednak nie nastąpiło. Chłopak poczuł na twarzy podmuch wiatru. Otworzył oczy i ujrzał, że unoszą się w powietrzu. Pod stopami przemykały znane krajobrazy: ulica biegnąca wzdłuż domów, prowadząca do parku lub w stronę Starego Rynku, potem Stary Rynek.
Tadeusz Konwicki
Jedna z najpiękniejszych i najpoczytniejszych powieści Konwickiego odwołująca się do gatunku literatury popularnej, w tym wypadku romansu dworkowego, czyli gatunku, który odegrał znaczącą rolę w literaturze polskiej w XIX wieku. [Przemysław Kaniecki, culture.pl] Helena Konwicka zbliża się do trzydziestki. Według poglądów swojej epoki jest już zdecydowanie starą panną i powinna czuć wdzięczność do właściciela sąsiedniego majątku, który stara się o jej rękę. I pewnie wyszłaby za niego, gdyby nie pojawienie się tajemniczego mężczyzny - niepokojącego i fascynującego zarazem. Życie Heleny jest monotonne: praca na folwarczku Bohiń, w którym zamieszkała z ojcem, gdy ich majątek został skonfiskowany po powstaniu styczniowym, uczenie wiejskich dzieciaków, niedzielne wyjazdy do kościoła, czasem odwiedziny sąsiadów. Wychowana bez matki, wcześnie i w niejasnych okolicznościach zmarłej, kobieta jest inteligentna, samodzielna i ceni swobodę, dusi się "na strasznej prowincji, o której nikt nigdy nie słyszał na świecie", gnębionej przez zaborcę, nawiedzanej przez duchy powstania styczniowego i wspomnienie o zabitym wówczas ukochanym. Wie jednak, że nie ma wielkiego wyboru: albo staropanieństwo, albo małżeństwo z rozsądku i coraz bardziej destrukcyjna myśl, że zmarnowała życie, dała się stłamsić, wcisnąć w zbyt ciasne ramy. Spotkanie z Eliaszem Szyrą, Żydem, niepokojącym tułaczem, którego nie umie przeniknąć, wybija Helenę z kolein codzienności. Helena to babka Tadeusza Konwickiego, babka, dodajmy, wyobrażona, ponieważ o jej losach nic nie wiedział, usiłował więc je zrekonstruować, by mieć poczucie ciągłości, znaleźć brakujące ogniwo rodzinnej historii, zbliżyć się do ojca, który tajemnicę swojego pochodzenia zabrał do grobu. Tworzy więc opowieść o niej ze strzępów rodzinnych przekazów. [Piotr Chojnacki, zacofany-w-lekturze.pl] Jest w tej książce coś, czego nie da się zapomnieć. Może to świat wyobrażony, wykreowany przez autora. Może to nietypowa zabawa z czytelnikiem i jego zdolnościami poznawczymi. Dość, że ta niedługa powieść zachwyciła mnie najbardziej ze wszystkich przeczytanych książek Konwickiego. [Ewa, lubimyczytac.pl] Akcja powieści dzieje się na Kresach, utraconych i zmitologizowanych w krainę rajską, a będących przecież raczej peryferiami świata niż jego centrum. "Bohiń" jest opowieścią o peryferiach dziejów, o prowincji zaludnionej przez ludzi, którzy zginą, znikną lub zostaną starci przez żarna wydarzeń. Nuda, wszechobecny banał życia, stagnacja, powolna erozja struktur społecznych - wszystko to powoli podtapia bohaterów. Konwicki pięknie demitologizuje Kresy, nie bije tam żadne serce polskości, nikt nie ma siły ani ochoty pielęgnować powstańczego etosu, sztandary zwinięto i schowano na dno szafy. [Tomek Fijałkowski, instrumentysamotnosci.blogspot.com] Zwrot ku dość odległej przeszłości i powrót na Wileńszczyznę. Główną bohaterkę powieści, pannę Helenę Konwicką, poznajemy w dniu jej 30. urodzin. Kobieta znajduje się w bardzo trudnym momencie życia - nie identyfikuje się ze swoją społecznością, tkwi w marazmie XIX-wiecznej wsi - tytułowej Bohini - dotkniętej represjami po powstaniu styczniowym. Nie może też pogodzić się z upływem czasu i z powodu staropanieństwa pogrąża się w coraz większej rozpaczy. Życie panny Heleny ulegnie jednak gwałtownej zmianie. Za sprawą Eliasza Szyry, Żyda z pobliskich Bujwidz, znajdzie się w sytuacji granicznej, która zburzy jej cały uporządkowany świat. Romansowa fabuła powieści to pretekst do ukazania Wileńszczyzny jako pięknej krainy lat dzieciństwa i młodości. Autor podejmuje w utworze podróż w poszukiwaniu źródeł własnej tożsamości. Porusza też tematy osadzone w czasach mu współczesnych. Stawia m.in. prowokacyjną tezę o nierozerwalnej więzi między Polakami i Żydami. [Agora, 2010] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Publikacja na podstawie edycji wydawnictwa Agora, Warszawa (2010), do której tekst, na podstawie rękopisu i wcześniejszych wydań, opracował Przemysław Kaniecki. Projekt okładki: Olga Bołdok.
Jacek Ostrowski
Najnowsza sprawa mecenas Zuzy Lewandowskiej! Płock staje się areną krwawych wydarzeń. Zuza zostaje adwokatem swojego najgorszego wroga - kapitana Mariańskiego. Z dnia na dzień jego życie zawisło na przysłowiowym włosku, a wszystko to przez przypadkowe odnalezienie skarbu popa i związane z tym wydarzenia z porucznik Pawłowicz w tle. Czy mecenas Lewandowska oczyści kapitana z zarzutów? Czy uda jej się rozwiązać zagadkę zabójstw młodych kobiet? A może cała sprawa ma związek z jej poprzednim dochodzeniem? Dlaczego zaginął rękopis autobiografii Zuzy? Czy maczał w tym palce niejaki Bielski, podejrzany typ, prezes spółdzielni wydawniczej „Kacze pióro”? W „Bohomazie” pojawia się plejada nowych postaci, a każda z nich jest barwna niczym kolorowy ptak. Mnóstwo zagadek, a na dodatek ta największa , ostatnia tajemnica Ambrożego Lewandowskiego, ojca Zuzy. Jacek Ostrowski kolejny raz zabiera nas do pokręconego i często absurdalnego świata Zuzy Lewandowskiej, okraszając wszystko dawką humoru i niespodziewanych zwrotów akcji!
Agnieszka Kulbat
Czy każdy może być winny? Nastka jest nieszczęśliwie zakochana w Igorze. Odkąd tylko pamięta, darzy go uczuciem. W dodatku przyjaźni się nie tylko z nim, ale też z jego... dziewczyną. Pewnego dnia przez przypadek dostrzega ślady pobicia na ciele chłopaka. Nie ma wtedy jeszcze pojęcia, że rok później na forum szkoły zostanie wraz z nim oskarżona o zabójstwo jednej z nauczycielek. Czy wydarzenia sprzed kilkunastu miesięcy wyjdą w końcu na jaw? Gdy chwilę później Nastka wymyka się ze szkolnej auli, trafia na Igora, który zniknął z jej życia tuż po tragicznych wydarzeniach. Koło niego wisi ciało oskarżycielki. Coś jednak powstrzymuje młodych ludzi przed udzieleniem jej pierwszej pomocy...
Krzysztof Barrek
"Bojowy Mag", to kontynuacja cieszącej się ogromnym zainteresowaniem powieści "Posłaniec", z którą tworzy cykl "Upadek Cesarstwa". Wieczne Cesarstwo po przegranej wojnie na kontynencie Wolnych Ludzi samo staje się celem ataku. W prowincjach zewnętrznych szerzą się niepokoje. Rozpoczyna się wyścig zbrojeń, w którym pierwsze skrzypce gra przenośna broń energetyczna o potencjale magii bojowej. Drugi tom cyklu "Upadek Cesarstwa" to awanturnicza powieść, pełna poczucia humoru, nieoczekiwanych zwrotów akcji i przygód, ukazanych lekkim piórem przez autora Krzysztofa Barrek w oryginalnym, wyjątkowo barwnie przedstawionym uniwersum. Kolejny raz bojowy mag Nidro, złodziejka Sena oraz Kami, przedstawicielka obcej rasy, zabiorą nas w niezapomnianą podróż pełną magii, tajemnic i niebezpieczeństw, która jeszcze mocniej zwiąże ze sobą losy naszych bohaterów. Stawka w grze jest wysoka - zbliża się wojna, jakiej świat jeszcze nie widział, z kolei ludzkość, jeśli chce przetrwać, będzie potrzebować jak nigdy przedtem swoich bojowych magów. Projekt okładki: Przemysław Szczepkowski.
Bolesław Chrobry (#1). Bolesław Chrobry. Puszcza
Antoni Gołubiew
Pierwszy tom cyklu powieści historycznych o początkach polskiej państwowości. Człowiek zrodził się w puszczy. I tam też zrodziło się państwo polskie, którego wzrastającej potęgi dopatrywać należy się przede wszystkim w ludziach śmiałych, silnych i odpornych na niebezpieczeństwa. Taki jest książę Mieszko, i takim ma się stać jego pierworodny syn, Bolesław. To opowieść o młodym człowieku, który po powrocie do kraju przodków, musi udowodnić swoją wartość. Ale to także opowieść o codziennym życiu wielu ludzi od prostego raba i odważnego rycerza do bywałego w świecie kapłana nowej wiary. Do tej pory mogli liczyć tylko na siebie, a dzięki zaczątkom państwowości otrzymali niespodziewane wsparcie i ochronę przed zaborczymi sąsiadami i bezwzględnymi Wikingami. Burzliwe losy rodu Śliźniów, postawionych przed koniecznością walki z najazdem obcego im ludu, polityczne kulisy rodu Piastów, konflikt pomiędzy starym i nowym porządkiem świata wszystko to składa się na bogatą i pełną życia lekcję historii.
Bolesław Chrobry (#2). Szło nowe
Antonii Gołubiew
Drugi tom cyklu powieści historycznych o początkach Polski. Puszcza, choć piękna i potężna, wycofuje się nadchodzi nowy świat z nowymi prawami i nową wiarą. Polany i lasy zmieniają się w pola uprawne, osady i miasta, a zasady obowiązujące od wieków uginają się pod nakazami księcia. Bolesław Chrobry dobry wódz i organizator, sprawiedliwy władca snuje dalekosiężne plany i odnosi kolejne sukcesy. Puszczańskie plemiona, pod jego twardymi rządami, przeradzają się w Państwo, z którym muszą liczyć się potężni sąsiedzi. Wszystko rozgrywa się na tle, najważniejszych dla powstania polskiej państwowości, średniowiecznych wydarzeń. Poganie, siłą nawracani na chrześcijaństwo, mordują biskupa Wojciecha, a w czasie pielgrzymki króla Niemiec i cesarza rzymskiego Ottona III do grobu słynnego męczennika, ma miejsce Zjazd Gnieźnieński. Na jak długo wydarzenia te umocnią pozycję polskiego księcia w oczach Europy? Gołubiew kreśli panoramę dziejów przyszłego królestwa począwszy od pierwszych lat rządów Chrobrego, stara się w jak najbardziej obiektywny sposób ukazać historię wprowadzania chrześcijaństwa na ziemiach polskich. Szczegóły z codziennego życia licznych bohaterów, a także doskonale splatające się wątki, opisuje stylizowanym językiem pozwalającym zapomnieć o współczesności i przenoszącym słuchaczy w nieznane, odległe czasy.
Bolesław Chrobry (#3). Złe dni
Antoni Gołubiew
Pierwsza i druga część trzeciego tomu cyklu powieści historycznych o Bolesławie Chrobrym. Wraz ze śmiercią Ottona III rozpada się koncepcja chrześcijańskiego cesarstwa, które miało połączyć Germanię, Galię, Italię i Sclavinię. Nie zważając na rozlewający się po Europie ferment, Chrobry wytrwale dąży do zjednoczenia Słowian pod swoimi rządami, układa się z europejskimi władcami i zawiera przymierze z zasiadającym na Hradczanach Bolkiem Rudym, który okazuje się okrutnikiem i wiarołomcą. Z każdego zakątka piastowskiego księstwa słychać coraz głośniejszy dźwięk wojennych trąb, drogi tętnią rycerstwem, a w ludziach rośnie niepokój. Przewidujący i doświadczony już w rządzeniu władca, szkoli swoje drużyny i gromadzi wojenne zapasy. Bolesław jest w głębokiej rozterce, musi podejmować trudne decyzje brzemienne w skutkach dla wszystkich poddanych. Waha się. Czy wybierze pokój? Czy uzna, że to już ten moment, aby odkryć karty i ruszyć wraz ze swoimi zastępami na Pragę? Antoni Gołubiew mistrzowsko połączył historyczne fakty, wartką akcję oraz psychologiczne portrety licznych bohaterów ze wszystkich części cyklu. Atutem powieści jest stylizowany język oddający klimat odległych średniowiecznych czasów. Pojął, że nie człowiek jest wielki, jeno sprawy są wielkie, a człowiek jest wobec nich jak mech przed dębem. Że jedno mu tylko pozostaje: przejrzeć wielkość rzeczy i wielkość władania. Że on, ksiądz, wojewoda, władyka, tyle jeno wie, ile zdoła wypatrzyć w tym, co przed nim stoi, co go czeka, co żąda od niego, by podołał zadaniu.
Bolesław Chrobry (#4). Rozdroża. Tom 1
Antoni Gołubiew
Kolejny tom cyklu powieści historycznych o początkach polskiej państwowości. Bohaterowie wojny z Henrykiem II wracają do grodów i puszczańskich osad, nadchodzi czas rozliczeń ze zdrajcami, nagradzania przyjaciół, odbudowy i umacniania potęgi księstwa. Wydaje się, że życie wraca na dawne tory, jednak książę Bolesław wie, że rozejm jest kruchy, a przyszłość niepewna. Wielu przytłoczonych niezrozumiałymi nakazami nowej wiary upatruje w niej swoich niepowodzeń i wraca do starych zwyczajów i bóstw. Tymczasem krystalizują się ambicje młodego sukcesora Mieszka i nie wiadomo, czy będzie wystarczająco odważny i przenikliwy, aby przejąć dziedzictwo i kontynuować politykę ojca. Życie w odległych czasach nakreślone w Rozdrożach z ogromnym rozmachem i wyczuciem nastrojów, wielość wątków i liczni bohaterowie, przekrój przez wszystkie warstwy na tle burzliwych zmian zachodzących w społeczeństwie oraz oryginalny język, stanowią niezaprzeczalne i ciągle doceniane atuty monumentalnego dzieła Antoniego Gołubiewa.
Bolesław Chrobry (#5). Bolesław Chrobry. Rozdroża Tom 2
Antoni Gołubiew
Kolejny tom cyklu powieści historycznych o początkach polskiej państwowości. Księstwo Bolesława Chrobrego zjednoczone i okrzepłe w wojnach znajduje się w sercu wielkiej europejskiej polityki. Tu pokój jest tylko przerwą między kolejnymi krwawymi starciami, a wszyscy łącznie z Cesarzem i Papieżem wysuwają wobec sąsiadów coraz to nowe roszczenia. Bolesław wytrwale realizuje swoją wizję chrześcijańskiego państwa i bez skrupułów zwalcza przejawy prastarych wierzeń. Puszcza ugina się pod naporem budowniczych dróg i grodów, oddaje swoje polany pod pola uprawne. Losy Latorosłki, Skry, Bugaja, Kłąba, Zaboja Tura, Darska, Dzierbołka, Stojgniewa i innych bohaterów są w tej części równie ważne jak dzieje piastowskiego władcy. Co jest im pisane w tych niepewnych czasach? Tymczasem do rodzinnego gniazda wraca siostra Bolesława Świętosława, a przez pola, lasy i rozdroża przetacza się wielka pąć pokutna pielgrzymka. Czy umocni ona kierunek wybrany przez idącego na jej czele księcia? Rozdroża Tom IIto wyjątkowa powieść historyczna, w której Antoni Gołubiew sportretował wszystkie średniowieczne warstwy społeczne i ukazał ich losy splecione nierozerwalnie z losami piastowskiego księstwa.
Bolesław Chrobry (#5). Bolesław Chrobry. Wnuk
Antoni Gołubiew
Wnuk to ostatni tom monumentalnej epopei Antoniego Gołubiewa. Jest podsumowaniem cyklu historycznego Bolesław Chrobry, a także hołdem złożonym nie tylko pierwszemu Piastowi wyniesionemu do godności królewskiej, ale również całemu piastowskiemu państwu. Bolesław objeżdża swoje ziemie, a pisarz stawiając na jego drodze wielu zapadających w pamięć bohaterów z poprzednich tomów, domyka w ten sposób historie ich życia. Genialna opowieść o zwykłych ludziach od smardów i kmieciów przez wojów, komorników, grododzierżców, świątków, a także o wielkich rodach aż po samego piastowskiego księcia. Wszystko wkomponowane w historyczne wydarzenia epoki. Losy ich splatają się, jak splatała się u swojego zarania polska państwowość, a kierując się przesłaniem zawartym w nadanym mu przez Dobrawę imieniu, łączy ich wszystkich książę Bolko Bolej sławy! Cytat: Leli leli poleli pieśń nad wiatrem polata, orły pieśń niosą na skrzydłach, huczy pieśń w turzych rogach, śpiewa pieśń w strunach starców-pieśniarzy, raduje się w śpiewaniu wojów, leci na mnogie ziemie i na mnogie lata Bolej sławy! Bolej sławy!
Jonathan Kellerman
Mroczny thriller autora bestsellerów z listy New York Times! Co kierowało młodą kobietą z dobrego domu, która nagle zaczęła strzelać do dzieci bawiących się na szkolnym placu zabaw? Psycholog Alex Delaware otrzymuje pilne wezwanie na miejsce zdarzenia, ale zanim tam dotrze, szalona snajperka zostanie zastrzelona. Kilka dni później do doktora Delaware zgłasza się zrozpaczony ojciec dziewczyny; mężczyzna prosi psychologa o pomoc, twierdząc, że jego córka była bezwolnym narzędziem w rękach spiskowca. Delaware współpracujący z detektywem Sturgisem, podejmuje się ustalenia przyczyn zamachu, wyłącznie na podstawie psychologicznej autopsji tragicznie zmarłej kobiety. Jeśli lubisz szybkie zwroty akcji, mrożące krew w żyłach sceny i złożone portrety psychologiczne seryjnych zabójców, ta powieść Kellermana na długo zapadnie ci w pamięć. Oto piąty tom wstrząsającej serii o zagadkach kryminalnych Alexa Delawarea, można go uznać za oddzielną historię lub czytać bez zachowania kolejności cyklu. TIME BOMB, Copyright 1990 by Jonathan Kellerman
Bombon, Ty rojbrze! (Cukierku, Ty łobuzie!)"
Waldemar Cichoń
Śląska wersja bestsellerowej książki, która doczekała się już kilkunastu wydań, zyskała status jednej z najczęściej kupowanych pozycji literatury dziecięcej w Polsce (ponad 500 tys. sprzedanych egzemplarzy) i trafiła na listę lektur szkolnych dla klas I-III. Bmbn, pryngowany dachowiec ze flekym na nosie, to je nojbarzij niyôbyczajny kot na świecie: skk weterynrzm po gowie, jeździ na hokejowe szpile ze swojim małoletnim posiedzicielym, walczy ze cwitrami, co udwajm potwory, pmg we ôdrbianiu dmowych zdań (a tyż przi przistrjaniu krisbaumu na Gody) i robi moc inkszych rzeczy, co ich koty zwykle niy poradzm. Słodke miano myli: niyôbyczajny czworong porznd sie pr jedzyniym, spaniym i rojbrowaniym. Rd m dobr zbaw i niyzalezność, a ôkrm tego toć, niychcncy niyprzestannie przinosi turbacyje familiji, co ś nim miyszk. Bestsellerow ksinżka Bmbn, ty rojbrze!, co zaczyn cołk seryj (dotnd pokzało sie jedynście tajli przigd ôd Bmbna), była wpisan we 2017 roku na wykz szkolnych lektur Ministerstwa Edukacyje Nrodowyj (klasy I-III). Ksinżki ô Bmbnie, dziynki wybornymu humorowi, dosknałymu prostymu i zrozumiałymu, a przi tym moc bogatymu jynzykowi i tradycyjnym wertm, jake przekzujm, ône sm spaniał propozycyj do nojmodszych Czytczw, co zaczynajm swoj przigod ze literaturm.
Bona. Królowa z rodu Sforzów (#1). Księżna Mediolanu
Renata Czarnecka
Cykl: Bona. Królowa z rodu Sforzów (tom 1) "Dzieje Izabeli Aragońskiej, matki królowej Bony" Italia, schyłek XV wieku, Izabela Aragońska wnuczka króla Neapolu, nareszcie staje na ślubnym kobiercu. Mariaż, zaplanowany dla niej, gdy była jeszcze w kołysce, łączy ją z księciem Mediolanu Gianem Geleazzem Sforzą. Jednak ona, już od pierwszego dnia, odarta z marzeń i wyobrażeń o szczęśliwym życiu, czuje się niespełniona i samotna wśród mediolańskiego tłumu. Jej dłoń zdobi ślubny pierścień, ale młody małżonek konsekwentnie unika zbliżeń. Jaką pikantną tajemnicę skrywa przed poddanymi książęca alkowa? Tymczasem, szara eminencja Ludovico Sforza stryj Giana Galeazza, pragnie przejąć pełnię władzy nad Mediolanem i wszelkimi sposobami usiłuje skompromitować i odsunąć w cień męża Izabeli. Czy książę, dostrzeże w porę grożące mu niebezpieczeństwo i utrzyma należną mu pozycję? Bezkompromisowe, zakulisowe potyczki toczą się również między rywalizującymi ze sobą kobietami, pragnącymi władzy na równi z mężczyznami. Cały dwór kipi od intryg, plotek i emocji, tajemnice rodu Sforzów rozsypują się jak zbyt mocno zawiązany na szyi sznur pereł. Czy w świecie, w którym niezawodnym narzędziem walki o władzę były trucizna i sztylet, Izabela zachowa hart ducha, zniesie upokorzenia, ocali dzieci i uchroni swoje małżeństwo przed groźbą unieważnienia? CYTAT: "Gdy mediolańczycy przybyli po Izabelę, Eleonora dyskretnie, ale bacznie im się przypatrywała. Już tam, w Neapolu, zdawało jej się, że gonią ją prześmiewcze głosy, że widzi pełne rozbawienia spojrzenia dworzan. Cała ta swawolna gromada doskonale bawiła się przez kilka tygodni w Neapolu, nie odmawiając sobie najlepszych win i jadła, uwodząc damy neapolitańskiego dworu prawie na oczach ich mężów. Czyż młody książę zachowuje się inaczej? Czy małżeństwo z Izabelą Aragońską wypleni w nim złe nawyki? Czy dla małżonki porzuci owe przyzwyczajenia, nieszkodliwe miłostki, do których jako władca ma prawo, lecz które jednocześnie zabolą jego żonę?"