Audiobooks
Honoré de Balzac
Opowieść o kobiecie, którą uznano za demonicznego demona - sukkuba, który spółkując z mężczyznami wiedzie ich prosto ku potępieniu i piekłu Fragmenty opowiadania: Niektórzy, co z zacnego kraju Turenii pochodzili, a widzieli, jak autor gorliwie uganiał się za starożytnościami, dziwnymi przygodami i cudnościami tej błogosławionej okolicy, zapytywali go (wierząc, że o tym na pewno wiedzieć musi), z jakiej przyczyny jedną z ulic miasta Tours Ciepłą zowią, co najwięcej panie zaciekawiło. Odpowiedział im, jako mu bardzo dziwno, że dawni mieszkańcy zapomnieli o wielkiej ilości klasztorów, które przy tej ulicy postawiono; tedy od surowej wstrzemięźliwości mnichów i mniszek tak mury rozgorzały, że kilka niewiast uczciwych, które po tej ulicy zbyt często na odwieczerz chodziły, o stan odmienny pomawiano. () Pewien starzec schorzały już i wiekiem zgarbiony, w kącie wino spijał i nic nie mówił, jeno uśmiechał się, usta wykrzywiając modą uczonych, aż wreszcie wyrzekł: Bajdy! Bardzo wyraźnie, co autor usłyszał i wnet zrozumiał, że za tym bajdy kryje się pewno prawda, którą mógłby te ucieszne historie przyozdobić. Jakoż nazajutrz starzec mu powiada: Poemat jeden napisałeś tak, że cię zawsze za to szanować będą, bo prawda tam jest od początku do końca, co za rzecz waloru niezwykłego, arcywspaniałego uważam. W tym poemacie piszesz o rycerzu Bruyn, ale pewno nie wiesz, co stało się z oną Mauretanką, którą tenże rycerz w klasztorze umieścił. Ja to wiem dokładnie. Jeżeli wiedzieć chcesz, skąd nazwa ulicy Ciepłej pochodzi, a także jaki był koniec owej mniszki, użyczę ci foliałów, które w archiwach arcybiskupstwa znalazłem, pochodzą one z biblioteki bardzo naruszonej w tych czasach, kiedy nie wiedziałem wieczorem, azali mi do rana głowy z karku nie zdejmą. Dać-że ci tę sprawę do ręki? Owszem odpowiedział autor. Tedy ów godny zbieracz prawdy użyczył autorowi kupę starych, zżółkłych i poobdzieranych pergaminów, z których nie bez trudu, na francuską mowę przełożył akty dawnego sądu duchownego...
Karolina Janowska
Opowieść o poszukiwaniu prawdziwej miłości i szczęścia w życiu. Po rozpadzie związku Natalia usiłuje ułożyć sobie życie na nowo. Znajduje bezpieczeństwo w małżeństwie i pracy, ale niebawem poczuje smak gorzkiego rozczarowania. Po kilku latach dochodzi do wniosku, że jest rozczarowana i zmęczona małżeństwem z człowiekiem, który stanowi całkowite jej przeciwieństwo. Gdy jej mąż nieoczekiwanie oznajmia, że wyjeżdża za granicę w celach zarobkowych i zostawia pod opieką żony szesnastoletnią siostrzenicę, monotonne życie Natalii wywraca się do góry nogami. Musi poradzić sobie ze zbuntowaną nastolatką i z jej dylematami wynikającymi z trudnego wieku dojrzewania. Jednak problemy Natalii zaczynają się dopiero wówczas, gdy któregoś wieczoru do jej drzwi zapuka dawny narzeczony, z którym rozstała się w przykrych okolicznościach, a którego wbrew samej sobie cały czas skrycie darzy nieszczęśliwą miłością. Karolina Janowska autorka powieści obyczajowej dla kobiet pt. Blask trawy pampasowej opublikowanej po raz pierwszy w 2013 roku.
Blaski i cienie II Rzeczypospolitej. Sensacje, celebryci, skandale
Sławomir Koper
Blaski i cienie II Rzeczypospolitej. Sensacje Celebryci Skandale Szalone życie celebrytów II RP. Ówczesne smaki i obyczaje kulinarne. Kolonialne ambicje Polski. Romanse w Zakopanem. Czy Dymsza był zdrajcą? Morskie opowieści spod biało-czerwonej bandery. Na czym polega fenomen Mieczysława Fogga? Tajemniczy kasiarz Szpicbródka. Prawda i legenda o Gdyni oraz Wolnym Mieście Gdańsku. Michał Waszyński światowej sławy polski reżyser. Konszachty polityków z gangsterami. Niepowtarzalny klimat i czar II Rzeczypospolitej w pełnej anegdot oraz ciekawostek opowieści Sławomira Kopra.
Blaski i cienie życia schizofrenika
Sławomir Radomski
Moją misją miała być walka niemal z całym światem: zburzenie całej tej hierarchii i przywrócenie ludziom szczęścia. Byłem więc niezwykle niebezpieczny dla systemu, w którym główną rolę odgrywali Żydzi, i dlatego przeczuwałem, że został na mnie wydany wyrok i ma mnie zlikwidować wywiad izraelski. Ponadto wydawało mi się, że sam jestem reprezentantem narodu wybranego, a moi ojciec i matka nie są biologicznymi rodzicami. [...] Tak więc cały czas czułem się zagrożony. Zabójczy strzał mógł paść w każdej chwili, w każdym miejscu. Pewnej nocy miałem przeświadczenie, że żydowskie komando będzie chciało mnie zlikwidować właśnie wtedy. Cały czas nie spałem. Z nożem w ręku schowałem się pod stół. Wierzyłem, że tu nie mogą wykryć mojej obecności elektroniczne urządzenia wroga. Spodziewałem się ataku przez okno lub drzwi." Schizofrenia to słowo, które wzbudza strach. Dla wielu zachorowanie na nią oznacza wyrok i koniec normalnego życia. Ludzie zdrowi psychicznie boją się schizofreników, pogardzają nimi lub się z nich naśmiewają. Tak jednak nie musi być. Życie z chorobą też ma sens, ma swoje wzloty i upadki, radości i smutki. Chorzy psychicznie są częścią społeczeństwa i podobnie jak wszyscy inni to społeczeństwo budują i tworzą wartości. Zapraszam do wędrówki przez życie pewnego schizofrenika, do zapoznania się z jego niezwykłymi i zwykłymi przypadkami. Sławomir Radomski
Annie Ernaux
Czy da się uciec od swojego pochodzenia? Jak pragnienie awansu społecznego wpływa na kolejne pokolenia? I czy nasze życie mogą kształtować ci, którzy odeszli, zanim się urodziliśmy? Wokół tych pytań krążą rozważania noblistki Annie Ernaux w trzech autobiograficznych prozach składających się na zbiór Bliscy. Zbierając słowa, gesty i wydarzenia z życia ojca, matki i siostry, rekonstruuje ich losy i odbija je w lustrze własnych doświadczeń. Opowiada o ojcu, który w dzieciństwie zamiast chodzić do szkoły, musiał pomagać w żniwach, a w dorosłości zajął miejsce wśród ludzi prostych i milczących. O matce pełnej gwałtowności i dumy, marzącej o pozycji, dorobieniu się i szacunku otoczenia. O przedwcześnie zmarłej siostrze, której odejście rzuciło długi cień na relacje rodzinne i zdefiniowało życie Ernaux. Ta, niczym archiwistka pamięci, opisuje dziedzictwo swoich najbliższych, łącząc kobietę, którą jest teraz, z dzieckiem, którym była w przeszłości. I choć twierdzi, że beznamiętna opowieść przychodzi jej naturalnie, opisane przez nią brzemię pamięci porusza czytelnika do głębi. Literacki Nobel dla Ernaux to nagroda za odwagę i chirurgiczną precyzję, z jaką odkrywa korzenie, wyobcowanie i zbiorowe ograniczenia osobistej pamięci. Z uzasadnienia Akademii Szwedzkiej Ernaux dokonała niezwykle ważnej rewolucji formalnej w literaturze, z dala od metafor, ładnych zdań i wyrazistych bohaterów. Nie próbowała wpisać się w ustalone ramy literatury ani tego, co uznawane jest za piękne. Zdefiniowała się sama. Édouard Louis Annie Ernaux jest nie tylko pisarskim wzorem dzięki niej możemy też w końcu mówić o przemocy i traumie związanych z pochodzeniem klasowym. Ernaux w jednym zdaniu potrafi zawrzeć to, czego mnie nie udałoby się opisać na całej stronie. Nobel dla niej to wspaniała wiadomość, a jej dzieła wyznaczają czas odrodzenia francuskiej literatury. Didier Eribon
Weronika Wierzchowska
Akuszerka Zosia czeka na narzeczonego skazanego na zesłanie za pobicie rosyjskiego oficera. Marcin walczy na Syberii o przetrwanie, marząc o powrocie do domu. Oboje nie spodziewają się, że pomóc w tym może przypadek i to, czego się Marcin mimochodem dowiedział o pracy położnych z opowieści Zosi. Rok 1893 dla przytułku położniczego jest kolejnym poświęconym walce z ciężkimi warunkami, biedą i wrogością wpływowego inspektora. Trudną sytuację komplikuje zamiłowanie pani doktor do działalności społecznej. Tym razem podczas publicznego wykładu Anna atakuje potężną Ordynację Zamojską, która swoim pracownikom odebrała emerytury i świadczenia. Nie zdaje sobie sprawy, że rozdrażnia w ten sposób gniazdo węży. W obronie dobrego imienia potężnej rodziny magnackiej stają tajemnicze siły, które zadają osobiście pani doktor ciosy, jakich jeszcze nie doświadczyła. Zemsta spada również na przytułek. Akuszerki muszą sobie poradzić nie tylko ze skomplikowanymi porodami, ale i gniewem kasty, za którą stoją wielkie pieniądze i władza. Te okoliczności zmuszają Zosię do wyruszenia u boku pani doktor w podróż, po raz pierwszy w jej życiu daleko od domu. Weronika Wierzchowska z zawodu chemiczka, dawniej związana z przemysłem farmaceutycznym i kosmetycznym. Lubi mieszać, zarówno w reaktorach chemicznych, jak i w losach wymyślonych postaci. Fascynuje się historią nauki, zwłaszcza medycyny, kultury materialnej i ulubionego XIX wieku. Dociekliwie zgłębia historie kobiet, najbardziej tych zapomnianych lub lekceważonych, które chętnie przypomina w powieściach. Perypetie postaci historycznych zestawia z losami współczesnych dzielnych i niezwykłych Polek, tworząc opowieści o życiu kobiet. Audiobook zrealizowano przy wsparciu narzędzi AI.
Lisa Jackson
Elektryzująca powieść ujawniająca ciemną stronę ludzkiej psychiki. Sarah McAdams wraca do domu, by wyremontować starą wiktoriańską rezydencję, w której dorastała. Jej córki - Jade i Gracie - nie są pod wrażeniem zniszczonej posiadłości nad brzegiem rzeki Columbia w Oregonie. Wkrótce Sarę zaczynają dręczyć niespokojnie wspomnienia: o zimnej i wyniosłej matce i przyrodniej siostrze, która zniknęła bez śladu. I o tej nocy, gdy Sarah została znaleziona z gorączką w stanie szoku... Gdy w mieście zaczynają znikać nastolatki, bojąca się o bezpieczeństwo swoich córek Sarah znów czuje się przytłoczona otaczającymi ją ścianami domu. Gdzieś głęboko w jej pamięci jest klucz do bardzo realnego i przerażającego wspomnienia. Stawiając czoła swoim najgorszym lękom, może powstrzymać powracający do jej życia koszmar. Gdzie kryje się prawda? Lisa Jackson - autorka doskonale przyjętych powieści: "Paranoja", "Ta, która przeżyła" oraz "Kłamca, kłamca" kolejny raz udowadnia, że nie bez powodu jej książki zawsze trafiają na listy bestsellerów.
Alina Adamowicz
Jesteś stworzona do bliskości Bycie blisko: wymiana myśli, dzielenie się radościami i troskami, chciany dotyk, czułe obejmowanie, głaskanie po plecach dla nas, ludzi, to nie luksus. To potrzeba biologiczna. Połączenie z drugim człowiekiem jest nam potrzebne jak woda, jak jedzenie, jak powietrze. Bliskość to przestrzeń, w której możemy być sobą. To obecność, która koi. To spojrzenie, które mówi: Jesteś dla mnie ważna. Widzę cię. Słyszę. Czuję. Mimo że łakniemy jej niczym tlenu, często równocześnie bardzo się jej boimy. Boimy się bliskości z innymi. Boimy się bliskości z samą sobą. Boimy się odsłonić i powiedzieć: To ja. Oto jestem. Taka właśnie jestem. Czasem, z różnych powodów, po prostu nie potrafimy być blisko. Na szczęście bliskości można się nauczyć. Wyćwiczyć ją małymi krokami dążyć do spokoju, zrozumienia i poczucia bezpieczeństwa. Wówczas nasze relacje staną się prawdziwsze i głębsze. Skosztuj bliskości. Zanurz się w niej i pozwól, by to, co dziś wydaje Ci się nowe i trudne, stało się naturalne, łatwe i pełne czułości. Bliskość zaczyna się tam, gdzie kończy się lęk. Bliskość jest jedną z najbardziej naturalnych potrzeb człowieka. A jednak w świecie tzw. epidemii samotności, narastającego oddzielenia i życia w pędzie coraz częściej o niej zapominamy lub zaczyna się jawić jako coś odległego, a jednak coś za czym ciągle tęsknimy. Tym cenniejsze staje się przypomnienie, że bliskość nie jest czymś niedostępnym - że zaczyna się tu i teraz. Może być na wyciągnięcie ręki. Dziękuję Alko za to zachęcanie i uważne podpowiadanie, jak otwierać przestrzeń bliskości. Za przypomnienie, że bliskość to nie przypadek, lecz świadomy wybór. Wybór podejmowany każdego dnia. Orina Krajewska, autorka książek Holistyczne ścieżki zdrowia. Bądź, Siła umysłu. Siła emocji. Duchowe ścieżki zdrowia, aktorka Psycholog pomaga, budując relację z klientem. Alka robi to perfekcyjnie. Korzysta z różnych koncepcji psychologicznych i konstruktów teoretycznych w jednym celu ― poprawy jakości życia, czyli osiągnięcia dobrostanu. Proponuje zacząć od pracy nad poczuciem własnej wartości, co ma ogromne znaczenie zarówno w związkach, jak i w życiu w pojedynkę. Ogrom pytań, ćwiczeń i przykładów na pewno nie pozostawi czytelnika bez refleksji. Przeczytaj i sprawdź, czy to na Ciebie działa. Piotr Mosak, psycholog, terapeuta par Doświadczenie życiowe, psychologiczne a jednocześnie posiadanie własnej szczęśliwej relacji pozwoliło Alce napisać opowieść dającą w pierwszej kolejności nadzieję na to, że można żyć szczęśliwie a w drugiej wskazówki jak to zrobić. Alinka z czułością prowadzi czytelników ku bardziej świadomemu życiu. Korzystajcie! Olga Kozierowska założycielka Sukcesu Pisanego Szminką, mentorka i dziennikarka. W mediach: Onet.pl: Samotność tak szkodliwa dla zdrowia, jak palenie 15 papierosów dziennie Onet.pl: Alka Adamowicz: bycie "miłą" często oznacza dopasowywanie się, ukrywanie trudnych emocji i rezygnację z siebie, by zadowolić innych Elle.pl: Jak kocha najbardziej osamotnione pokolenie w historii? „Odrzucają miłość byle jaką” Charaktery.eu: Alka Adamowicz (@alka_positive): To, jak traktujemy siebie, staje się niepisaną instrukcją dla świata, jak może nas traktować. Dzięki niej w relacji z partnerem nie musimy się ratować ani wypełniać pustki Wprost.pl: Alka Adamowicz: Tylko zdejmując maskę, dajemy szansę innym, by pokochali nas takimi, jakimi naprawdę jesteśmy – z naszymi bliznami i wątpliwościami