Аудіокниги
M. Helen Turek-Smołucha
Poruszająca opowieść o zakazanej miłości, potępionej przez ludzi. Czy bohaterom wystarczy odwagi oraz sił, aby zawalczyć o swoje uczucie? Czy warto dla miłości łamać ogólnie przyjęte zasady społeczne?
Bolesław Leśmian
Świdryga i Midryga To nie konie tak cwałują i uszami strzygą, Jeno tańczą dwaj opoje — Świdryga z Midrygą. A nie stęka tak stodoła pod cepów bijakiem, Jak ta łąka, źgana stopą srożej, niż kułakiem! Zaskoczyła ich na słońcu Południca blada I Świdrydze i Midrydze i tańcowi rada. Zaglądała im do oczu chciwie, jak do żłobu. — „Który w tańcu mię wyhula, bom jedna dla obu?” — — „Moja będzie — rzekł Świdryga — ta pierś i ta szyja!” — A Midryga pięścią przeczy: „Moja, lub niczyja!” Ten ją porwał za dłoń jedną, a tamten za wtórą. — „Musisz obu nam nastarczyć, skąpico–dziewczuro!” A ona im prosto w usta dyszy bez oddechu, A ona im prosto w oczy śmieje się bez śmiechu. I rozdwaja się porównu, rozszczepia się żwawo Na dwie dziewki, na siostrzane — na lewą i prawą. — „Dosyć ciała dwoistego mamy tu na łące! [...]Bolesław LeśmianUr. 22 stycznia 1878 r. w Warszawie Zm. 7 listopada 1937 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: zbiory wierszy: Sad rozstajny (1912), Łąka (1920), Napój cienisty (1936), Dziejba leśna (1938); zbiory baśni prozą: Klechdy sezamowe (1913), Przygody Sindbada Żeglarza (1913) i Klechdy polskie Wybitny polski poeta, eseista, prozaik i tłumacz tworzący w Młodej Polsce i dwudziestoleciu międzywojennym. Pochodził ze spolszczonej inteligenckiej rodziny Lesmanów. Spokrewniony z A. Langem i J. Brzechwą. Ukończył studia prawnicze w Kijowie. Współtworzył ?Chimerę? i Teatr Artystyczny w Warszawie. Jego poezję cechował symbolizm, sensualizm, mistycyzm, spirytyzm, zainteresowanie paranormalnością, postulowanie powrotu do natury (poeta jako ?człowiek pierwotny?), poszukiwanie miejsca Boga w świecie, ale i egzystencjalne spory ze stwórcą. Nawiązywał do ludowości (tworząc neologizmy oraz własne mity i postaci), stylistycznie do baroku i romantyzmu, ideowo do filozofii Nietzschego i Bergsona. Mistrz wiersza sylabotonicznego. W 1933 r. został członkiem Polskiej Akademii Literatury. autor: Alicja Szulkowska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Świetlany mrok - Druga z dziewięciu
Krzysztof Bonk
Świetlany Mrok – Druga z Dziewięciu to kolejna odsłona sagi światła i mroku. To wartka akcja, więcej namiętności, walki i przygód bohaterów. Wiele tajemnic zostaje rozwiązanych, a na ich miejsce pojawiają się nowe – nie tylko świat światła i mroku jest zagrożony. W obliczu ostatecznej katastrofy może stanąć całe istnienie.
Świetlany mrok. Czwarta z Dziewięciu
Krzysztof Bonk
Świetlany mrok Czwarta z Dziewięciu tom IV części: V oraz VI. Wielkie bitwy toczone w teraźniejszości, jak i równolegle w przeszłości zmieniają oblicze świata. Jednak każdy z bohaterów toczy swoją własną walkę. Ich cele zostały już jasno określone. Pozostaje pytanie: jakim kosztem i jak daleko się posuną, aby sięgnąć po to, czego pragną?
Świetlany mrok. Piąta z Dziewięciu
Krzysztof Bonk
Świetlany mrok Piąta z Dziewięciu tom V części: VII oraz VIII. Bohaterowie kroczą obranymi przez siebie ścieżkami. Niektórzy odnajdują w sobie światło, inni zaś pogrążają się coraz bardziej w mroku. Tymczasem pierścienie zarówno świetliste, jak i mroczne spływają krwią tysięcy istnień. Katastrofa zdaje się tylko narastać.
Świetlany mrok. Szósta z dziewięciu
Krzysztof Bonk
Świetlany mrok Szósta z Dziewięciu tom VI część IX. To kres historii światła i mroku. Kobiety naznaczone przez czas i los oraz para niezwykłych dzieci pragną wypełnić swe posłannictwo. Jednakże ich cele są sprzeczne: komu zatem dane będzie definitywnie zatriumfować? Czas na ostateczne rozstrzygnięcia. „To była opowieść o świetle i mroku. O świetle i mroku w każdym z nas” – koniec.
Świetlany mrok. Trzecia z Dziewięciu
Krzysztof Bonk
Świetlany mrok – Trzecia z Dziewięciu to kontynuacja sagi światła i mroku – tom III część IV. Po dramatycznych wydarzeniach w Varnes nic już nie jest takie jak dawniej. Świat wielu bohaterów ulega drastycznej zmianie i z trudem starają się w nim odnaleźć. A większość z nich żyje wciąż bez świadomości, że są elementami wielkiej gry, gdzie stawką jest przetrwanie każdej istoty.
Jan Karafiat
Nowa, uwspółcześniona wersja klasycznej opowieści, pełnej zaskakujących przygód o dorastaniu i odkrywaniu największej z tajemnic – kim jesteśmy. Barwna historia, w której poznajemy cały sykl życia Promyczka. Na początku uczy się latać i świecić, poznaje czym jest odpowiedzialność i ponosi konsekwencje swoich pomyłek. Dalej wchodzi w dorosłe życie i zakłada własną rodzinę. Świetliki nie żyją długo. Za życia latają ze swoimi latarniami i świecą ludziom w ciemnościach - tym dobrym i tym złym. Tym dobrym, żeby nie zbłądzili. Tym złym, aby odnaleźli drogę. A kiedy ich życie chyli się ku końcowi, w miejscu w którym zasypiają wyrasta stokrotka. "Nad posłusznymi świetlikami czuwa Bóg, więc nic złego nie może im się przytrafić. A gdyby nawet im się coś przytrafiło, to i dobrze, bo to znaczy, że Bóg wie co robi i nie wypada świetlikom zbyt długo płakać i narzekać". O autorze Jan Karafiát czeski ksiądz i pisarz. W latach 1875–1895 był księdzem w Wielkiej Lhocie. Po dwudziestu latach pracy w tamtejszej parafii przeniósł się do Pragi, gdzie przede wszystkim pracował nad rewizją jednej z wersji Pisma Świętego. Jest autorem pierwszej bajki dla dzieci w języku czeskim Broučci (Świetliki), którą napisał w roku 1876. Książkę wydał anonimowo na własny koszt. Po siedemnastu latach, w 1893 została ona ponownie odkryta i rozpropagowana przez pisarza Jana Herbena.