Audiobooks
M. Helen Turek-Smołucha
Czasoprzestrzeń To kolejna romantyczna propozycja autorstwa M. Helen Turek-Smołucha. Opowieść o ludziach, którzy pragną cofnąć czas, tylko po to, aby naprawić swoje błędy. Czy głównemu bohaterowi uda się, odzyskać szansę na miłość? Czy postąpi zgodnie z zasadami? Czy zbliży się do ukochanej? Czasoprzestrzeń to historia pełna rozterek i bólu, przepełniona smakiem goryczy, który przeplatany jest z wielkim uczuciem. Ile człowiek jest w stanie zrobić dla miłości? Autorka w piękny, a zarazem wzniosły sposób porusza problem upływu czasu i braku możliwości cofnięcie ważnych, życiowych wyborów. Pokazuje, że każda decyzja może mieć istotny wpływ na dalsze życie. Zwraca uwagę, że jest wiele ludzi, którzy pragną mieć własne wehikuł czasu.
Czasotorium (#1). Jutro będzie wczoraj
Krzysztof Spadło
Gdy najdłuższa w roku noc otula polanę, samotny wędrowiec odkrywa z ulgą, że jego komórka znowu błyszczy jaskrawym światłem. Pospiesznie zakłada na siebie insygnia chrześcijańskiej wiary i czuje, jak ogarnia go przejmujący strach. Wie gdzie się znalazł, ale nie ma pojęcia kiedy W Jutro będzie wczoraj pierwszym tomie cyklu Czasotorium,splatają się niesamowite losy bohaterów, którzy w zwykłym świecie nie mieliby szans na spotkanie. Młodzi i starzy, studenci i profesorowie, policjanci, byli agenci bezpieki i dziedzice szlacheckich rodów, wszyscy stają równi wobec nieodpartej mocy Góry Ślęży. Pragną tylko jednego wyjaśnić jej ukrytą w mglistej poświacie tajemnicę. Jaki świat ujrzą z nastaniem dnia? Czy na pewno ten, który został im przeznaczony? Prawie wszyscy ludzie od zarania dziejów, postrzegają czas wyłącznie w trzech kategoriach, jako przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Jednak są nieliczni, którzy urodzili się w różnych epokach i wbrew własnej woli, posiedli zdecydowanie bogatszą wiedzę w kwestii czasu. () Dziesiątki razy przesłuchał pokaźny fragment nagrania, dotyczący tej niebywale pogmatwanej historii, trudnej do ogarnięcia rozumem i wykraczającej daleko poza granice ludzkiej wyobraźni. Słuchał i za każdym razem, zadawał sobie pytanie: Jak to w ogóle możliwe?!Wielokrotnie odtwarzał zapis i mimowolnie, w jego pamięci wyryło się kilka zdań, wypowiedzianych w sierpniu przez Teodora: Zrozumieć może tylko ten, kto pierwejwrota czasu przekroczy. Tedy dopiero wszystko staje się klarowne, jakonajwyśmienitsze wino. Zwykłemu człekowi nie sposób pojąć, że przeszłość możedopiero nadejść, albo, że wszystko co ma się wydarzyć, już dawno temu dobiegłokońca
Krzysztof Spadło
Cykl: Czasotorium. Tom II Noc Swaroga Czasotorium. Noc Swaroga, to drugi tom wielowątkowej historii, opowiadającej o dalszych losach bohaterów, którzy wbrew własnej woli, zostali skazani na podróże w czasie. Akcja już od pierwszych stron nabiera dynamicznego tempa i porywa słuchacza w wir niezwykłych wydarzeń. W tle pojawiają się epokowe wydarzenia oraz znane postacie, które zapisały się na kartach historii. Opowieść rozgrywa się między innymi w czasach starożytnych Słowian, w brutalnym średniowieczu, podczas Powstania Styczniowego, a także w odległej, niezbadanej przyszłości. Krzysztof Spadłow Nocy Swaroga, umiejętnie żongluje faktami i fikcją, czyniąc z powieści doskonałą rozrywkę, która rozpali wyobraźnię niejednego odbiorcy.
Czasotorium (#3). Nigdy nie wrócę
Krzysztof Spadło
Nigdy nie wrócę finalny tom cyklu Czasotorium wiedzie swych bohaterów przez różne epoki, a wartka akcja oraz serie zaskakujących wydarzeń sprawiają, że lekturę czyta się jednym tchem. Krzysztof Spadło umiejętnie kreuje historię i przeistacza jej treść w barwną, awanturniczą opowieść, gdzie stawką jest życie lub śmierć. * * * Ostawcie nas w spokoju! Odejdźcie, a nikomu nie stanie się krzywda i wszyscy ujdziecie z życiem! Lufa pistoletu była skierowana w stronę dowódcy mytnych, który na dźwięk usłyszanych słów, roześmiał się w głos. Bojan miał na sobie kolczugę, a na jego głowie, spoczywał stożkowy szyszak. Największy wróg Jasińskiego, naciągnął cięciwę i mierząc w ich kierunku, krzyknął: Chyba kpisz zdrajco! Sądzisz, że zdołacie nas wszystkich zabić?! Co do jednego! Wyrżniemy was w pień, a ty zginiesz jako pierwszy!
Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka
Swietłana Aleksijewicz
Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. Homo sovieticus. Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił supermarket, a władzę przejęli handlarze i cinkciarze. Wiecznie żywy, chętnie opowiada o swoich bohaterach i męczennikach, o nadziejach i rozczarowaniach, o złości, frustracji i zderzeniu z rzeczywistością. To z tych opowieści, domowych i osobistych składa się nowa niezwykła książka wybitnej białoruskiej autorki, wymienianej w gronie kandydatów do Nagrody Nobla. Swietłana Aleksijewicz po raz kolejny oddaje hołd zwykłemu człowiekowi, którego losy przeplatają się z Historią. Książka Aleksijewicz została uznana za najlepszą książkę 2013 roku we Francji, a jej autorka otrzymała francuską nagrodę Médicis w kategorii esej. Swietłana Aleksijewicz nie osądza ona w każdej sytuacji szuka sedna zjawisk, najgłębszych przyczyn; równie ważne jest dla niej to, co jednostkowe, szczególne ludzkie losy, jak i najszersze znaczenia zdarzeń. Ta podwójność spojrzenia i empatia są jej wyjątkowym darem. Agnieszka Holland
Adam Mickiewicz
Adam Mickiewicz Sonety krymskie Czatyrdah Mirza Drżąc muślimin całuje stopy twéj opoki, Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! Ty, nad skały poziomu uciekłszy w obłoki, Siedzisz sobie pod bramą niebios, jak wysoki Gabryjel, pilnujący edeńskiego gmachu. Ciemny las twoim płaszczem, a janczary strachu Twój turban z chmur haftują błyskawic potoki. Nam c... Adam Mickiewicz Ur. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy wieszczów). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika Trybuna Ludów i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Helena Mniszkówna
Zbiór opowiadań Heleny Mniszkówny z różnych okresów jej twórczości. Tematem przewodnim jest w nich miłość - gorąca, zagadkowa, zdradziecka, nieszczęśliwa. Choć bohaterowie pochodzą z różnorodnych warstw społecznych, autorka udowadnia, że głębokie uczucia mogą pojawić się bez względu na pochodzenie.
Czego najbardziej żałują umierający
Bronnie Ware
A ty, czego byś żałował przed śmiercią? Nigdy nie jest za późno na zmiany. Po latach niesatysfakcjonującej pracy Bronnie Ware postanowiła odmienić swój los. Znalazła pracę w opiece paliatywnej. Rozmowy z umierającymi zupełnie ją odmieniły. Dzięki nim odnalazła spokój i sens życia. Zrozumiała, że szczęście zależy wyłącznie od nas samych, a nasze wybory mają wpływ na to, czy odejdziemy spełnieni i szczęśliwi. Swoimi doświadczeniami postanowiła podzielić się z innymi. Czego najbardziej żałują umierający to książka, która daje nadzieję, uczy współczucia, pokazuje, jak żyć pełnią życia i osiągnąć wewnętrzną harmonię.