Hörbücher
Tadeusz Borowski
To właśnie nadzieja każe ludziom apatycznie iść do komory gazowej, każe nie ryzykować buntu, pogrąża w martwotę. To nadzieja rwie więzy rodzin, każe matkom wyrzekać się dzieci, żonom sprzedawać się za chleb i mężom zabijać ludzi. To nadzieja każe im walczyć o każdy dzień życia, bo może właśnie ten dzień przyniesie wyzwolenie. Ach, i już nawet nie nadzieja na inny, lepszy świat, ale po prostu na życie, w którym będzie spokój i odpoczynek. Nigdy w dziejach ludzkich nadzieja nie była silniejsza w człowieku, ale nigdy też nie wyrządziła tyle zła, ile w tej wojnie, ile w tym obozie. Tadeusz Borowski Michał Libich Tadeusz Borowski prozaik, poeta i publicysta, w latach 1943-1945 więzień niemieckich obozów koncentracyjnych. Własne doświadczenia obozowe opisał w licznych opowiadaniach np. Pożegnanie z Marią, Proszę państwa do gazu, U nas w Auschwitzu, Kamienny świat. Proza Borowskiego, bez wielkich słów i patosu, przytaczająca suche fakty nieopatrzone komentarzem zdystansowanego narratora, szokuje, boleśnie chwyta za gardło i duszę. Książka jest jedną z pierwszych relacji z obozu koncentracyjnego, jakie pojawiły się w Polsce. Ze względu na swoją formę, do dziś stanowi przedmiot zaciekłych dyskusji, ponieważ przez wielu uznawana jest za jeden z najbardziej pozbawionych emocji przekazów, opisujących Holocaust, jakie w ogóle powstały! Borowski relacjonuje wydarzenia, po czym kieruje się dalej, do kolejnego obrazu, do następnej opowieści o ludziach, którzy zrobią wszystko, aby przetrwać. Opowiadania spisane ręką tego, który przeżył, portrety osób, żyjących w pamięci tylko dzięki jego słowom i tłum, wielka ludzka masa a w niej samotny człowiek, który jeszcze wczoraj miał plany i i marzenia, a dziś pozostała mu tylko nadzieja, ze to właśnie jemu uda się ocaleć. Bestialstwo i okrucieństwo. Codzienność, w której panuje niewyobrażalne zło i śmierć władająca życiem. ZBIORY OPOWIADAŃ 1. POŻEGNANIE Z MARIĄ: Pożegnanie z Marią, Chłopiec z Biblią, Dzień na Harmenzach, Proszę państwa do gazu, U nas w Auschwitzu, Ludzie, którzy szli, Śmierć powstańca, Bitwa pod Grunwaldem 2.PEWIEN ŻOŁNIERZ: Od autora, Droga przez las, Tropione zwierzęta, Matura na Targowej, Profesorowie i studenci, Portret przyjaciela, Pewien żołnierz 3. KAMIENNY ŚWIAT: Krótka przedmowa, Kamienny świat, Opowiadanie z prawdziwego życia, Śmierć Schillingera, Człowiek z paczką, Kolacja, Milczenie, Spotkanie z dzieckiem, Koniec wojny, Independence Day, Opera, opera, Podróż pulmanem, Pokój, Lato w miasteczku, Dziewczyna ze spalonego domu, Zaliczka, Upalne popołudnie, Pod Bohaterskim Partyzantem, Dziennik podróży Mieszczański wieczór, Odwiedziny
Jan Himilsbach
Zbiór blisko pięćdziesięciu świetnych opowiadań Jana Himilsbacha, czyli pełny przegląd jego interesującej twórczości literackiej. Znamy go wszyscy dobrze z występów w wielu filmach. Tymczasem Jan Himilsbach był także pisarzem - i to bardzo dobrym pisarzem. Opowiadania Himilsbacha są to, lapidarnym i dosadnym stylem kreślone, obrazki z życia. Piękne i urzekające, choć bez zbędnych ozdobników i niepotrzebnej liryki. Opowiadania, do których wracam z przyjemnością, jak do starego przyjaciela. [mr.rosewater, biblionetka.pl] Przejrzysta narracja, bogate słownictwo, wulgaryzmy ściśle odmierzone. Parę znanych osób porównało Himilsbacha do Hłaski. Ja bym go określił jako swoistego Marka Twaina, z silną nutą Wiecha, a chwilami może nawet kropelką Pratchetta. Twaina - dlatego, że Autor ma silny zmysł obserwacji sytuacji międzyludzkich, z ukrytą, ale silną inspiracją do namysłu nad tą naturą, a zwłaszcza jej cieniami. Wiech - oczywiście przez opis przedwojennego półświatka, ludzi, którzy wiedli życie w sumie podłe i monotonne, ale z jakąż fantazją! Pratchett - podobne zacięcie do humoreski z nutką goryczy, zaś całość chwilami ociera się wprawdzie nie o czyste fantasy, ale o absurd jak najbardziej. Bardzo trudno taką mieszankę uwarzyć, ważąc i odmierzając trafnie proporcje składników gorzkich i rześkich. Himilsbachowi wyszło to wybornie! [Micelius, lubimyczytac.pl] Spytany kiedyś przez afektowaną dziennikarkę, co bardziej sobie ceni w życiu - pisanie książek czy kamieniarstwo, Jan Himilsbach odparł bez wahania: kamieniarstwo. A dlaczego? - zapytała zaciekawiona. Bo tą moją twórczością nikt sobie dupy nie podetrze - odpowiedział. To jedna z legend. A o Himilsbachu krążyło legend mnóstwo. Ten pisarz-samouk, poeta, a z zawodu kamieniarz jest dziś w Polsce jedną z najbardziej tzw. "kultowych" postaci okresu PRL. Ale kto jak kto - Himilsbach na to miano wyjątkowo zasłużył. Legendą był już za życia. Legendarne były jego filmowe role - jak te w "Rejsie", "Wniebowziętych" czy w "Jak to się robi". A przy tym był Himilsbach pisarzem niezwykle oryginalnym - jego opowiadania wskazują na świetne pióro, a te autobiograficzne są niezwykle przejmujące. [empik.com] Himilsbach jest ozdobą naszej literatury. Proza Himilsbacha oszczędna, jasna, powiedziałbym nawet - wykwintna, przynosi ulgę swoim szlachetnym tonem, swoimi dobrymi manierami literackimi. [Tadeusz Konwicki, "Nowy Świat i okolice"] Opowiadania Himilsbacha są to, lapidarnym i dosadnym stylem kreślone, obrazki z życia. Piękne i urzekające, choć bez zbędnych ozdobników i niepotrzebnej liryki. Opowiadania, do których wracam z przyjemnością, jak do starego przyjaciela. [mr.rosewater, biblionetka.pl] Jan Himilsbach (1931-1988) - książę polskich amatorów. Pisarz, scenarzysta, aktor charakterystyczny. Z zawodu kamieniarz. Zadebiutował w "Rejsie" Marka Piwowskiego, gdzie stworzył niezapomniany duet ze Zbigniewem Maklakiewiczem. Jako uzupełniający się sfrustrowani malkontenci wystąpili razem jeszcze kilkakrotnie. Himilsbach stworzył postać milczącego obserwatora o plebejskim wyglądzie, człowieka z tłumu, który jest przedstawicielem widza w świecie filmu. Grywał robotników, pijaczków, prostaczków, ale też twardych chłopów. Jego aktorstwo wspierał charakterystyczny wygląd i niepowtarzalny, schrypnięty głos. Całym sobą wyrażał dystans do świata, co twórcy filmowi skrzętnie wykorzystywali, zatrudniając go do małych, acz znaczących ról. [Artur Majer, akademiapolskiegofilmu.pl] Opowiadania te są napisane prostym, potocznym językiem, tak jak proste i pospolite są przedstawione tutaj historie. Nie jest to może literatura jakichś wysokich lotów, ale jest to dobra, lekka, przystępna literatura, po którą warto sięgnąć a specyficzne poczucie humoru autora zapewni dobrą zabawę. Miarą wartości opowiadań niech będzie również to, że po twórczość autora sięgało również kino. Krótko mówiąc polecam! [zoso, lubimyczytac.pl] FILMY WEDŁUG OPOWIADAŃ JANA HIMILSBACHA: - Monidło. Premiera: 1970. Reżyseria: Antoni Krauze. - Party przy świecach. Premiera: Premiera: 1980. Reżyseria: Antoni Krauze. - Przyjęcie na dziesięć osób plus trzy. Premiera: 1980. Reżyseria: Jerzy Gruza. Film ten ukończono już w roku 1973, jednak nie spodobał się cenzurze i musiał poczekać na premierę aż 7 lat, do okresu "500 dni Solidarności". Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Tekst zaczerpnęliśmy z wydania: Vis-a-vis Etiuda, Kraków 2019. Na tekst ten składają się przede wszystkim opowiadania opublikowane za życia autora - są one umieszczone w pierwszej, stanowiącej większość książki, części. Pozostałe opowiadania pochodzą z książek, które ukazały się drukiem na początku XXI wieku. Osoby na okładce: Jan Himilsbach i Grażyna Korin. Fotos z filmu "Party przy świecach", który wykonał Romuald Pieńkowski (1980).
Joanna Wachowiak
Przyjazne, zabawne i pouczające opowiadania, których z pewnością chętnie wysłuchają wszystkie małe uszy: – o króliku, który nie mógł spać we własnej norze i szukał miejsca, gdzie mu będzie wygodniej; – o pszczółkach, mrówkach i motylach, które chciały, żeby nigdy nie zachodziło słońce; – o myszy, która chciała fruwać tak jak nietoperze; – o żabce, która postanowiła wskoczyć na księżyc; – o szczęśliwym dniu wiewiórki; – o biedronce, która ze wszystkiego się cieszyła, i jej sąsiadce, która zawsze była niezadowolona; – o biednych myszkach, które miały prawdziwy skarb; – o ślimaku, który z nikim nie umiał się bawić.
Jorge Bucay
Pisarz i psychoterapeuta Jorge Bucay jest znany polskim czytelnikom dzięki swojej antologii Pozwól, że Ci opowiem..., w której mistrzowsko pokazał, jak opowiadanie bajek i przypowieści może zmienić nasze nastawienie do życia. Opowieści jest o wiele łatwiej zrozumieć niż ćwiczenia czy psychoterapeutyczne komentarze, a ich moc jest znana ludzkości od wieków. Dzięki nim rzeczy pozornie skomplikowane stają się prostsze, a między autorem i czytelnikiem nawiązuje się szczególna więź, która sprawia, że wspólnie starają się znaleźć odpowiedzi na nurtujące każdego z nas pytania. Opowiastki do przemyślenia to kolejny zbiór pouczających historii, które Bucay od lat wykorzystuje w swojej praktyce, by pomóc ludziom lepiej zrozumieć siebie i zastanowić się nad źródłem swoich problemów i zmartwień.
Opowiastki familijne (1) - zbiór opowiadań
Beata Andrzejczuk
Opowiastki familijne pokochały już setki tysięcy dzieci i rodziców w Polsce! Ciepłe, wzruszające, wychowawcze, pobudzające wyobraźnię, uczące empatii, wrażliwości, układania relacji z rówieśnikami i starszymi, odróżniania dobra od zła, pobudzające małych słuchaczy do refleksji nad takimi wartościami jak koleżeństwo, przyjaźń, szacunek... Opowiastki familijne to seria opowiadań, które zyskały tysiące pochwał od rodziców i dzieci. Rzadko zdarza się, by zarówno dorośli, jak i mali czytelnicy czy słuchacze tak zgodnie i entuzjastycznie oceniali kierowaną do dzieci literaturę. Gorąco zatem zachęcamy do poznania Opowiastek familijnych. Zapewniamy, że czas przeznaczony na wysłuchanie opowiadań będzie wspaniała przygodą zarówno dla dzieci, jak i rodziców. Spis opowiadań: 1. Czy Edytka jest bardzo brzydka? 2. Krzysiu chce psa 3. Karolina i Karol 4. Nikt mnie nie lubi 5. Dzidzia
Opowiastki familijne (2) - zbiór opowiadań
Beata Andrzejczuk
Opowiastki familijne pokochały już setki tysięcy dzieci i rodziców w Polsce! Ciepłe, wzruszające, wychowawcze, pobudzające wyobraźnię, uczące empatii, wrażliwości, układania relacji z rówieśnikami i starszymi, odróżniania dobra od zła, pobudzające małych słuchaczy do refleksji nad takimi wartościami jak koleżeństwo, przyjaźń, szacunek... Opowiastki familijne to seria opowiadań, które zyskały tysiące pochwał od rodziców i dzieci. Rzadko zdarza się, by zarówno dorośli, jak i mali czytelnicy czy słuchacze tak zgodnie i entuzjastycznie oceniali kierowaną do dzieci literaturę. Gorąco zatem zachęcamy do poznania Opowiastek familijnych. Zapewniamy, że czas przeznaczony na wysłuchanie opowiadań będzie wspaniała przygodą zarówno dla dzieci, jak i rodziców. Spis opowiadań: 1. Lena chce mieć lalkę Barbi 2. Bajka o zranionym serduszku 3. Gabrysia szuka przyjaciela 4. Prezent dla Agatki 5. Inny
Opowiastki familijne (3) - zbiór opowiadań
Beata Andrzejczuk
Opowiastki familijne pokochały już setki tysięcy dzieci i rodziców w Polsce! Ciepłe, wzruszające, wychowawcze, pobudzające wyobraźnię, uczące empatii, wrażliwości, układania relacji z rówieśnikami i starszymi, odróżniania dobra od zła, pobudzające małych słuchaczy do refleksji nad takimi wartościami jak koleżeństwo, przyjaźń, szacunek... Opowiastki familijne to seria opowiadań, które zyskały tysiące pochwał od rodziców i dzieci. Rzadko zdarza się, by zarówno dorośli, jak i mali czytelnicy czy słuchacze tak zgodnie i entuzjastycznie oceniali kierowaną do dzieci literaturę. Gorąco zatem zachęcamy do poznania Opowiastek familijnych. Zapewniamy, że czas przeznaczony na wysłuchanie opowiadań będzie wspaniała przygodą zarówno dla dzieci, jak i rodziców. Spis opowiadań: 1. Zazdrośnica 2. Okularnik 3. Jagoda 4. Pyskata Renata 5. Nic nie cieszy Klaudi
Opowiastki familijne (4) - zbiór opowiadań
Beata Andrzejczuk
Opowiastki familijne pokochały już setki tysięcy dzieci i rodziców w Polsce! Ciepłe, wzruszające, wychowawcze, pobudzające wyobraźnię, uczące empatii, wrażliwości, układania relacji z rówieśnikami i starszymi, odróżniania dobra od zła, pobudzające małych słuchaczy do refleksji nad takimi wartościami jak koleżeństwo, przyjaźń, szacunek... Opowiastki familijne to seria opowiadań, które zyskały tysiące pochwał od rodziców i dzieci. Rzadko zdarza się, by zarówno dorośli, jak i mali czytelnicy czy słuchacze tak zgodnie i entuzjastycznie oceniali kierowaną do dzieci literaturę. Gorąco zatem zachęcamy do poznania Opowiastek familijnych. Zapewniamy, że czas przeznaczony na wysłuchanie opowiadań będzie wspaniała przygodą zarówno dla dzieci, jak i rodziców. Spis opowiadań: 1. Chłopiec na wózku 2. Kto kogo przezywa tak samo się nazywa 3. Tajemnicze Czamisie 4. Martyniczka 5. Kłamczucha