Деталі електронної книги

Szaleństwo i śmierć spłyną z gór. Śledztwa profesorowej Szczupaczyńskiej

Szaleństwo i śmierć spłyną z gór. Śledztwa profesorowej Szczupaczyńskiej

Maryla Szymiczkowa, Jacek Dehnel, Piotr Tarczyński

Завантаження...
EЛЕКТРОННА КНИГА

TRUP SPOD SAMIUŚKICH TATER

Wiek XX rozpędza się niczym oszalała lokomotywa, gdy Zofia Szczupaczyńska otrzymuje z Zakopanego dramatyczny telegram:

ZBRODNIA STOP PROSZĘ PRZYJECHAĆ NIEZWŁOCZNIE STOP

Jej serce zaczyna bić szybciej, ale czy tylko z powodu treści wiadomości? Profesorowa nigdy nie ignoruje takich wezwań nawet jeśli przychodzą z miejsc, które są znane bardziej z oscypków niż morderstw. Rusza więc w drogę i po zaledwie siedmiu godzinach dociera do stolicy Tatr. Na miejscu czekają już na nią zdenerwowany sędzia śledczy Klossowitz, a także podejrzanej czystości kwatera, pochód faraonów, zwaśnione klany góralskie i gęsta jak mgła omerta.

Zofia przywdziewa maskę (jaką? O tym w rozdziale IX!) i rozpoczyna śledztwo. Przepytuje gruźlików, najstarszych górali i prominentne zakopiańskie figury.

Czy jej instynkt, ostry niczym ciupaga harnasia, zdoła przeciąć gąszcz tajemnic, by odsłonić prawdę? I czy serce Zofii pozostanie zimne jak śnieg na Giewoncie czy jednak rozgrzeje się niczym roztańczona para na wieczorku w zakładzie doktora Chramca?

  • Okładka
  • Karta tytułowa
  • Karta redakcyjna
  • Spis treści
  • Prolog
  • Rozdział I  W którym profesorowa Szczupaczyńska jedzie zeleźnicą i napotyka rafę koralową, a także piastuje na piersi cenny telegram.
  • Rozdział II W którym Zofia Szczupaczyńska zastaje pod samiuśkimi ­Tatrami turecki jarmark i słyszy o czymś, czego się nie ­spodziewała: pochodzie faraonów. Następnie napotyka ­zgromadzenie święte acz przestępcze, a gaździna przeżywa uniesienia estetyczne.
  • Rozdział III W którym Zofia dowiaduje się o obyczajach sycylijskich, po czym zostaje kwietną wróżką.
  • Rozdział IV W którym Zofia dziwuje się Prosiaczkowi Paschalnemu w wieczerniku, rozmyśla o naturze Zakopanego i wychodzi przez wyłomisko nudy na nudy grań, stromą, że hej. ­Tudzież galeria typów zakopiańskich (za dodatkową opłatą z fotografiami p. Bizańskiego).
  • Rozdział V W którym niebo się przejaśnia, acz nie przejaśnia się ciemny mrok zbrodni; baletmistrz okazuje się hoplitą; Zakopane w słońcu jako zjawisko społeczne; powszechność userdaczenia obserwowana w drodze do Kuźnic.
  • Rozdział VI We włościach Generałowej, królestwie cepculek; krótki traktat o pożytkach ze złotych młodzieńców; nagłe ochłodzenie stosunków mimo ciepłej aury.
  • Rozdział VII W którym Zofia Szczupaczyńska poznaje wroga higieny nurkującego jak czapla, a także dowiaduje się, co ciotce zdradzić należy.
  • Rozdział VIII Bardzo krótki, w którym kompromitacja przynosi olśnienie.
  • Rozdział IX W którym gaździna rozważa zyski ze strat, a profesorowa Szczupaczyńska dokonuje wyboru z bukietu kwiecia pensjonatowego, by dowiedzieć się o małym dramacie zbędnego wydatku ośmiu koron.
  • Rozdział X W którym Zofia staje się przeciwieństwem swego imienia i mości się pod nieszczególnie tatrzańskimi widoczkami pani Wokierowskiej, której psuje apetyt. Table dhôte jako panorama najrozmaitszych typów letników.
  • Rozdział XI W którym my zapoznajemy się z prawdziwymi tajnikami stylu zakopiańskiego, a Zofia z dalszymi sąsiadami, po czym próbując odkryć urningów, odkrywa zgoła kogo innego.
  • Rozdział XII W którym profesorowa Szczupaczyńska niemal krztusi się niedogotowaną fasolką za sprawą przenajgłębszego wzburzenia. Następnie rozważa różnice pomiędzy znalezieniem a posiadaniem oraz dowiaduje się, co jest prawdziwym skarbem Tatr.
  • Rozdział XIII W którym Kotlina Zakopiańska zmienia się w Dolinę Królów, publika deliberuje o egipskich ciemnościach, a dolniacy piorą się z surdutowcami.
  • Rozdział XIV W którym profesorowa Szczupaczyńska prawie natyka się na Sherlocka, dociera pod dom stojący na barkach żmudzińskiej kariatydy, a nieładne plotki okazują się prawdziwe.
  • Rozdział XV W którym pan Witkiewicz opowiada o miejscowej taplaninie i wyjawia sekret skarbu w Jaskini Magurskiej, a profesorowa wchodzi w progi góralskiego pałacu.
  • Rozdział XVI W którym Zofia dowiaduje się o szwajcarskiej tandecie, wysłuchuje apokaliptycznej wizji dwudziestotysięcznego Zakopanego jako drugiej Lucerny, a także poznaje dwa sekrety: bacy nicponia i dziewiątej Kleopatry.
  • Rozdział XVII W którym następują tłumaczenia z polskiego na nasze, Zofia dowiaduje się o osobliwych fascynacjach letników z Kongresówki i na polu bitwy pod Mukdenem szuka wzrokiem gaździny. Konfuzja w korytarzyku. Na scenę wkracza towarzyszka Gencjana.
  • Rozdział XVIII Towarzyszka Gencjana prowadzi śledztwo. Rzecz o aktualności żałób. Leżakowanie pierogów. Zofia nie zostaje Kleopatrą.
  • Rozdział XIX W którym profesorowa Szczupaczyńska zastanawia się nad cieniem w waterprufie, udaje się na krótką przebieżkę do Canossy i dowiaduje się, czym naprawdę jest feminizm.
  • Rozdział XX W którym Zofia cierpliwie wysłuchuje opowieści o ­bezprzykładnym rozwoju, rozplątuje mozolnie lokalny węzeł szekspirowski i rozważa, czy górale są Indianami Podhala, by w końcu stanąć jak wryta.
  • Rozdział XXI W którym okazuje się, że Dezydery Dundaczek jest w oczach niektórych znakomitym rozmówcą, Zofia Szczupaczyńska planuje kampanię wojenną, w której nagle braknie jej dywizji, a Grób Napoleona tradycyjnie nie wychodzi.
  • Rozdział XXII W którym rumak (a właściwie klacz) w przepysznym czapraku zajeżdża przed pensjonat Dziewięćsił, Franciszka znowu spełnia oczekiwania, a Halka zostaje kompletnie przenicowana.
  • Rozdział XXIII W którym Zofia podróżuje do Kuźnic z sałatką owocową, nieoczekiwanie dla samej siebie zostaje matką Franciszki i dopytuje o czwarte K, po czym ucieka z panem Kaluniem przed zwiedzaniem warsztatu nieużytków.
  • Rozdział XXIV W którym profesorowa napotyka kolejne konspiratorki i z trudem rozwikłuje splątaną opowieść lokatorki zamieszkującej separatkę. Golgota matrymonialna Michaliny Zazulińskiej.
  • Rozdział XXV W którym Dundaczek ze Szczupaczyńskim różnią się w kwestii spirytualiów, czterdzieści wieków nie patrzy na nich, Franciszka wie, co to Wideń, Józef Pochroń dyryguje dioramą, a patriotyzm tanieje.
  • Rozdział XXVI W którym dowiadujemy się, co jest prawdą powszechnie znaną, a profesorowa nad ciastkiem zadaje sobie odwieczne pytanie Qui prodest?. Rozważania o tym, czy wieża Eiffla może mieć krzyż na nosie. Dowód, że szata jednak czyni człowieka (z kucharki).
  • Rozdział XXVII W którym profesorowa z Franciszką wspólnymi siłami próbują rozmawiać z gaździną, prawdziwa góralka nie jest zainteresowana handlem, a wróg higieny śpiewa, namawia, uwodzi i narzeka na puste ławki podczas pożytecznych odczytów.
  • Rozdział XXVIII W którym Rajmund Klossowitz jest człowiekiem dwulicowym (ale tylko przez chwilę), a Szczupaczyńscy wysłuchują ­straszliwej wizji Tatr płaskich jak stolnica. Rozmowa zza płacht przybiera nieoczekiwany obrót.
  • Rozdział XXIX W którym para myśliwych osacza zwierzynę, choć nie bardzo wie, co to za bydlę; Rajmund Klossowitz zdradza en passant największą tajemnicę profesorowej, a Pochronia przerastają wielkie słowa.
  • Rozdział XXX W którym seria drobnych oszustw służy większemu dobru, Szczupaczyński staje okoniem, a Artur Wokierowski dba o swój interes.
  • Rozdział XXXI W którym zgromadzeni goście dzielą się na frakcje, gobelin opowieści zostaje szeroko rozpostarty, dowiadujemy się o paragrafach Powszechnej Księgi Ustaw Cywilnych i znaczeniu nowojorskiej giełdy.
  • Epilog
  • Od Autorki
  • Назва:Szaleństwo i śmierć spłyną z gór. Śledztwa profesorowej Szczupaczyńskiej
  • Автор:Maryla Szymiczkowa, Jacek Dehnel, Piotr Tarczyński
  • ISBN:9788384271995, 9788384271995
  • Дата видання:2026-01-05
  • Формат:Eлектронна книга
  • Ідентифікатор видання: e_4q4v
  • Видавець: Znak Literanova
Завантаження...
Завантаження...