Szczegóły ebooka

Na zda­rze­nie z ży­cia pry­wat­ne­go Ach, by­łam pew­nie za­my­ślo­na  al­bo po pro­stu roz­trze­pa­na,  że tak ni z te­go, ni z owe­go  na­gle na­tknę­łam się na pa­na --    Ach, był pan pew­nie za­my­ślo­ny  al­bo po pro­stu roz­tar­gnio­ny,  że na­gle ze­chciał mnie wy­mi­nąć  z nie­prze­pi­so­wej, le­wej stro­ny --    Ach, jak­by tu roz­strzy­gnąć spra­wę,  ni­ko­go wca­le mniej nie wi­niąc,  kto z nas był bar­dziej te­mu wi­nien,  że­śmy nie mo­gli się wy­mi­nąć.    To by­ło strasz­ne prze­ocze­nie,  choć trwa­ło ma­łą chwil­kę tyl­ko --  ach, ta­ką bar­dzo ma­łą chwil­kę,  ach, ta­ką bar­dzo ma­łą chwil­kę --    No, i wy­bra­li­śmy roz­sąd­nie --  -- to przy­zna na­wet i oszczer­ca,  tę prze­pi­so­wą pra­wą stro­nę,  ach, prze­ciw­le­głą stro­nę ser­ca! [...]

Ur. w 1917 r. w Kijowie Zm. w 1944 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Non omnis moriar, Futro Poetka okresu dwudziestolecia wojennego i czasu wojny; pierwotne nazwisko: Sara Ginsburg. Po ukończeniu gimnazjum w Równem studiowała od 1935 roku na wydziale humanistycznym UW, biorąc jednocześnie udział w życiu literackim. Wraz z W. Iwaniukiem, Janczarskim i in. tworzyła grupę literacką ?Wołyń?; należała do najmłodszych współpracowników ?Skamandra?; utwory swe ogłaszała w ?Wiadomościach Literackich?, ?Sygnałach? i ?Szpilkach?. Wydała tom wierszy O centaurach (1936), stanowiący poetycką pochwałę biologicznej, zmysłowej strony życia. W późniejszych jej wierszach pojawia się niepokój światopoglądowy, krytyka społeczna. Ginczanka jest autorką ostrych i celnych satyr politycznych, przede wszystkim o charakterze antyfaszystowskim (Łowy, Prasa, Praczki) oraz m.in. satyry środowiskowej Ballada o krytykach poezję wertujących. Została wydana przez szmalcowników i zamordowana przez hitlerowców; wstrząsający wiersz Non omnis moriar z 1942 r. zawiera gorzką wizję jej przyszłego losu.

Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.