Деталі електронної книги

Po­ko­le­nie (Wiatr drze­wa spie­nia) Wiatr drze­wa spie­nia. Zie­mia doj­rza­ła.  Kło­sy brzuch cięż­ki w gó­rę uno­szą  i tyl­ko chmu­ry -- pal­com czy wło­som  po­dob­ne -- su­ną dra­pież­nie w mrok.    Zie­mia owo­ców peł­na po brze­gi  ki­pi sy­to­ścią jak wiel­ka mi­sa.  Tyl­ko ze świer­ków na po­lu zwi­sa  gło­wa ob­cię­ta stra­sząc jak krzyk.    Kwia­ty to kro­ple mio­du -- try­ska­ją  ści­śnię­te zie­mią, co tak na­brzmia­ła,  pod tym jak ko­rzeń skrę­co­ne cia­ła,  żyw­cem wtło­czo­ne pod ciem­ny strop.    Ogrom­ne nie­ba su­ną z war­ko­tem.  Lu­dzie w snach cięż­kich jak w klat­kach krzy­czą.  Usta ści­śnię­te ma­my, twarz wil­czą,  czu­wa­jąc w dzień, słu­cha­jąc w noc.    Pod zie­mią drą­żą stru­my­ki -- sły­chać --  krew tak na­bie­ra w ży­łach mil­cze­nia,  cią­gną ko­rze­nie krew, z li­ści pa­da  ro­sa czer­wo­na. I prze­strzeń wzdy­cha.    Nas na­uczo­no. Nie ma li­to­ści.  Po no­cach śni się brat, któ­ry zgi­nął,  któ­re­mu oczy żyw­cem wy­kłu­to,  któ­re­mu ko­ści ki­jem zła­ma­no;  i drą­ży cięż­ko bo­le­sne dłu­to,  na­dy­ma oczy jak bą­ble -- krew.    Nas na­uczo­no. Nie ma su­mie­nia. [...]

Ur. 22 stycznia 1921 r. w Warszawie Zm. 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pokolenie, Historia, Bez imienia, Dwie miłości, Z głową na karabinie Poeta, rysownik. Twórczość poetycką rozpoczął już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Związany ze środowiskiem młodzieży lewicowej, m.in. z organizacją Spartakus działającą półlegalnie w szkołach średnich. W czasie okupacji niemieckiej zbliżył się do ugrupowań socjalistycznych, wydających podziemne pisma ?Płomienie? i ?Droga?. Od 1943 r. uczestniczył w tajnych kompletach polonistycznych, w tymże roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK ?Zośka? oraz ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych rezerwy. Uczestnik powstania warszawskiego; poległ w walce przy Placu Teatralnym (Pałac Blanka); w parę tygodni później zginęła w powstaniu żona poety Barbara, którą poślubił w 1942 r. Nie licząc dwóch zbiorków odbitych na hektografie w 7 egzemplarzach w 1940 r. i kilku wierszy w antologiach Pieśń niepodległa i Słowo prawdziwe, zdążył ogłosić, pod pseudonimem Jan Bugaj, dwa konspiracyjne zbiory: Wiersze wybrane (1942) i Arkusz poetycki (1944) wydane nakładem ?Drogi?.

Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.