Details zum E-Book

Po­łów RY­BACZ­KA: Ocza­mi jak agraf­ka­mi ostro wpię­łam się w świat --  żół­to strze­lo­ny pro­mień w oczy wwier­cił się świ­drem,  znie­nac­ka ogni­stym dys­kiem  blask w od­blask źre­ni­cy wpadł,  znie­nac­ka w zmru­że­niu po­wiek  świat z chwy­tu oczu się wy­darł.  Ryb­ną za­to­kę zja­wisk  omo­tam sie­cia­mi zmy­słów --  patrz:  ry­ba bia­ła i śli­ska, to bia­ły i śli­ski dzień  zgrzyt żwi­ru ziar­na i żuż­lu  ob­ja­wia rze­czy do­my­słem -- za­rzu­cam sie­ci i mó­wię:  ,,Co wiem,  co wiem,  to wiem."    MO­RZE: Roz­la­łem się sze­ro­ko, wy­lew­nie jak epos,  zie­lo­nym śpie­wem li­ści,  czer­wo­nym śpie­wem krwi --  wierz we mnie,  wierz za­ocz­nie,  jak w epos wierz na śle­po,  jak w epos bia­ło­mię­snych, srebr­no­łu­skich dni.  Wtry­sną­łem ży­cia świer­kom po cię­cie smol­nej ko­ry  ja --  mo­rze roz­par­ska­ne, spie­nio­ny śpie­wem świat.  A ty,  ry­bacz­ko z brze­gu,  roz­pię­ty złóż afo­ryzm,  bo w usta,  w pal­ce,  w uszy,  po­chwy­cisz tyl­ko wiatr. [...]

Ur. w 1917 r. w Kijowie Zm. w 1944 r. w Krakowie Najważniejsze dzieła: Non omnis moriar, Futro Poetka okresu dwudziestolecia wojennego i czasu wojny; pierwotne nazwisko: Sara Ginsburg. Po ukończeniu gimnazjum w Równem studiowała od 1935 roku na wydziale humanistycznym UW, biorąc jednocześnie udział w życiu literackim. Wraz z W. Iwaniukiem, Janczarskim i in. tworzyła grupę literacką ?Wołyń?; należała do najmłodszych współpracowników ?Skamandra?; utwory swe ogłaszała w ?Wiadomościach Literackich?, ?Sygnałach? i ?Szpilkach?. Wydała tom wierszy O centaurach (1936), stanowiący poetycką pochwałę biologicznej, zmysłowej strony życia. W późniejszych jej wierszach pojawia się niepokój światopoglądowy, krytyka społeczna. Ginczanka jest autorką ostrych i celnych satyr politycznych, przede wszystkim o charakterze antyfaszystowskim (Łowy, Prasa, Praczki) oraz m.in. satyry środowiskowej Ballada o krytykach poezję wertujących. Została wydana przez szmalcowników i zamordowana przez hitlerowców; wstrząsający wiersz Non omnis moriar z 1942 r. zawiera gorzką wizję jej przyszłego losu.

Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.