Search results
Głodne emocje. Jak schudnąć mądrze, skutecznie i na zawsze
Anna Sasin
Publikacja nominowana do nagrody Teofrasta przyznawanej przez miesięcznik "Charaktery" w kategorii najlepszej książki popularnonaukowej. Psychologia odchudzania 5 kroków do sukcesu w odchudzaniu Głodne emocje Przyczyny powstawania nadwagi ABC żywienia Programy żywieniowe 1800, 1400 oraz 1200 KCAL Proste sposoby na relaks i aktywność fizyczną Nie taka waga straszna, jeśli ją oswoisz Kiedy rozmowy kobiet zaczynają krążyć wokół zrzucania kilogramów, wyboru diet, odpowiednich treningów i sposobów na piękną sylwetkę, postronny słuchacz z całą pewnością mógłby uznać nas za "istoty odchudzające się". Ile razy Ty sama wdrażałaś nowy program pozbycia się zbędnego balastu? Jak często tworzysz nowy jadłospis, który ma ułatwić Ci uzyskanie wymarzonych kształtów? Czy pamiętasz jeszcze, że "jojo" pierwotnie oznaczało śmieszną zabawkę, a nie efekt spędzający Ci sen z powiek? Cały ten proces ulegnie zmianie, jeśli przestaniesz wciąż tuczyć swoje emocje! Tak, tak - odchudzanie zaczyna się w Twojej głowie. Zwykle szperasz w nocy w lodówce lub zjadasz ogromną porcję lodów zamiast obiadu nie dlatego, że jesteś głodna. W taki właśnie sposób zajadasz różne smutki, stres, niskie poczucie własnej wartości czy złość. Bardzo często uczucia te spowodowane są Twoim wyglądem. Czy to nie absurd? Jak przerwać to błędne koło? To, czego potrzebujesz, nazywa się programem coachingu zdrowia "PsychoDietetyka". Wszelkie diety-cud i środki wspomagające odchudzają jedynie Twój portfel. Coaching zakłada, że posiadasz wewnętrzny potencjał, pozwalający na skuteczne rozwiązanie problemów z wagą. Osiągnięcie trwałych efektów jest możliwe wyłącznie poprzez zmianę nawyków i rozwój osobowości. A skoro podjęłaś wyzwanie, zaczynamy wspólne chudnięcie! Zdefiniuj swój cel. Wybierz optymalną metodę. Bądź konsekwentna. Nie pozwól, aby efekt jojo zniszczył Twój wysiłek. Dbaj o siebie i ciesz się wolnością. "Znakomity poradnik, kwestionujący wszystkie dotychczasowe metody odchudzania, zwracający uwagę na ogromną rolę emocji i pozytywnego myślenia w tym procesie. Zaskakujący, dający do myślenia, oparty na przykładach z życia wziętych". Krystyna Romanowska, "Elle" "Pierwsza na rynku polskim propozycja, która pozwala zrozumieć siebie. Tłumaczy, dlaczego pojawiają się momenty, w których lodówka staje się największym przyjacielem, a jednocześnie najbardziej potężnym wrogiem, niestety obecnym zawsze i wszędzie. Jedyny poradnik, który uczy szacunku do własnego ciała i samego siebie. Uczy degustacji życia, pokazując jednocześnie, jak wyśmienicie może ono smakować". Odeta Moro-Figurska, dziennikarka, prezenterka TVP, prezes fundacji Szczęśliwe macierzyństwo", gość specjalny akcji "Odchudzanie w dobrym nastroju"
(Nie)grzeczni? Rodzinne nieporozumienia widziane oczami dzieci w wieku 6 - 12 lat
Monika Janiszewska, Małgorzata Bajko
Przeczytaj wywiad z autorką! >> Mamo, tato, ja rosnę! Im starsze, tym (nie)grzeczniejsze, czyli witamy całkiem nowe kłopoty (Nie)grzeczne dzieci wychodzą z domu, czyli jak radzić sobie z utratą kontroli Rodzice spadają z piedestału, czyli rówieśnicy rządzą Stare, mądre przysłowie mówi: małe dzieci - mały kłopot, duże dzieci - duży kłopot. I choć pewnie kilka lat temu, gdy Wasza pociecha boleśnie ząbkowała, burzliwie przechodziła bunt dwulatka, a potem z płaczem wędrowała do przedszkola, by co chwilę wracać z niego a to z katarem, a to z gorączką, powtarzaliście sobie: jeszcze chwileczka, jeszcze momencik, jeszcze tydzień, miesiąc, rok i wyjdziemy na prostą. Dziecko urośnie, nabierze odporności i mądrości, pójdzie do szkoły, a potem wreszcie będzie przepięknie i bezproblemowo! Nic bardziej mylnego. Wychowanie dzieci to niekończące się pasmo zaskoczeń, szczodrze okraszane coraz to nowszymi sytuacjami kryzysowymi, którym my, rodzice, musimy dzielnie stawiać czoła. Dopóki dziecko pozostaje pod opieką najbliższych i pani przedszkolanki, jest o tyle łatwiej, że mamy z nim praktycznie stały kontakt. Urywa się on wraz z przekroczeniem progu szkoły i otrzymaniem pierwszego własnego telefonu komórkowego z dostępem do internetu. Dziecko zaczyna zamykać drzwi do swojego pokoju, nawiązuje relacje, do których nas nie dopuszcza, z coraz mniejszą chęcią wykonuje nasze polecenia. Jak reagować? Krytykanctwem, wyśmiewaniem i zawstydzaniem można jedynie pogłębić przepaść między światem dziecka i rodziców. By ją choć częściowo zasypać, trzeba pozostać blisko, być zawsze gotowym do wysłuchania, zrozumienia i wczucia się w sytuację rosnącego człowieka. Poczytaj: Dlaczego jest ciągle pod górę, mimo że potomek (teoretycznie) dorośleje O "niegrzeczności" widzianej oczami rodziców i dziecka Jak skutecznie wspomóc szkolniaka w jego zmartwieniach, smutkach i kłopotach
(Nie)grzeczni? Rodzinne nieporozumienia widziane oczami dzieci w wieku 6 - 12 lat
Monika Janiszewska, Małgorzata Bajko
Przeczytaj wywiad z autorką! >> Mamo, tato, ja rosnę! Im starsze, tym (nie)grzeczniejsze, czyli witamy całkiem nowe kłopoty (Nie)grzeczne dzieci wychodzą z domu, czyli jak radzić sobie z utratą kontroli Rodzice spadają z piedestału, czyli rówieśnicy rządzą Stare, mądre przysłowie mówi: małe dzieci - mały kłopot, duże dzieci - duży kłopot. I choć pewnie kilka lat temu, gdy Wasza pociecha boleśnie ząbkowała, burzliwie przechodziła bunt dwulatka, a potem z płaczem wędrowała do przedszkola, by co chwilę wracać z niego a to z katarem, a to z gorączką, powtarzaliście sobie: jeszcze chwileczka, jeszcze momencik, jeszcze tydzień, miesiąc, rok i wyjdziemy na prostą. Dziecko urośnie, nabierze odporności i mądrości, pójdzie do szkoły, a potem wreszcie będzie przepięknie i bezproblemowo! Nic bardziej mylnego. Wychowanie dzieci to niekończące się pasmo zaskoczeń, szczodrze okraszane coraz to nowszymi sytuacjami kryzysowymi, którym my, rodzice, musimy dzielnie stawiać czoła. Dopóki dziecko pozostaje pod opieką najbliższych i pani przedszkolanki, jest o tyle łatwiej, że mamy z nim praktycznie stały kontakt. Urywa się on wraz z przekroczeniem progu szkoły i otrzymaniem pierwszego własnego telefonu komórkowego z dostępem do internetu. Dziecko zaczyna zamykać drzwi do swojego pokoju, nawiązuje relacje, do których nas nie dopuszcza, z coraz mniejszą chęcią wykonuje nasze polecenia. Jak reagować? Krytykanctwem, wyśmiewaniem i zawstydzaniem można jedynie pogłębić przepaść między światem dziecka i rodziców. By ją choć częściowo zasypać, trzeba pozostać blisko, być zawsze gotowym do wysłuchania, zrozumienia i wczucia się w sytuację rosnącego człowieka. Poczytaj: Dlaczego jest ciągle pod górę, mimo że potomek (teoretycznie) dorośleje O "niegrzeczności" widzianej oczami rodziców i dziecka Jak skutecznie wspomóc szkolniaka w jego zmartwieniach, smutkach i kłopotach