Search results
Wojciech Ganczarek
Książka wyróżniona w kategorii "najlepsza książka reportażowa" w konkursie na najlepsze publikacje turystyczne 2018r. organizowanym przez Magazyn Literacki Książki. Upały, mango i ropa naftowa to wszechstronna opowieść o Wenezueli. Wojciech Ganczarek podejmuje się ambitnego zadania, by w jednym tekście zmieścić gospodarkę i gastronomię, zmieszać muzykę z pejzażami, a historię ozdobić anegdotami z barwnej codzienności. Jak głosi Przedmowa: w książce socjologiczne teorie przeplata wilgoć deszczu i smak kakao. Mnogość różnorodnych informacji naturalnie wkomponowuje się w relację z wielomiesięcznej podróży rowerowej autora po Wenezueli w dobie ostrego kryzysu. W sklepach brakuje podstawowych produktów żywnościowych, papier toaletowy jest na wagę złota, a przestępczość bije światowe rekordy. W kryzysowej rzeczywistości piętrzą się paradoksy, a w nich jak w lustrze — jasno i wyraźnie — odbijają się fundamentalne cechy kraju i jego mieszkańców. Dodatkowy wgląd w historię pozwala na dogłębne studium duszy wenezuelskiej i — ogólniej — latynoamerykańskiej. Ta książka zdecydowanie zadowoli tych, którzy pragną nie tylko poznać, ale i zrozumieć. Wojciech Ganczarek, urodzony w 1988 roku, absolwent fizyki teoretycznej i matematyki stosowanej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor artykułów naukowych z mechaniki kwantowej i modelowania epidemii. Na gruncie euroazjatyckim – amator Iranu, Białorusi i dawnej Galicji. Podczas kilkuletniej podróży rowerowej po Ameryce Łacińskiej spędził przeszło rok w Wenezueli. W drodze realizuje trasę koncertową muzyki wschodnioeuropejskiej. Publikuje na autorskiej stronie internetowej fizyk-w-podrozy.blogspot.com (wersja hiszpańskojęzyczna: fisicoenelcamino.blogspot.com).
Olo na Atlantyku. Kajakiem przez ocean. Wydanie 2
Aleksander Doba
Nastąpiła ta magiczna pora – cisza przed burzą. Jestem blisko, podziwiam fascynujące piękno burzy i jej ogromny, pełen energii, buzujący w poziomym wirze kołnierz szkwałowy. Powietrze jest prawie nieruchome, kajak stoi w miejscu – oglądam to i filmuję oraz fotografuję z zachwytem. Potem – cóż, koniec sielanki. Gwałtowny atak szkwału i hajda! zaczynam pędzić. Najważniejsze, dokąd burza mnie porywa. W jakim kierunku mnie ciągnie? Niestety, na busoli odczytuję paskudny kurs – 330°. Prawie na północ. Staram się hamować wiosłem. (fragment książki) Pierwsza Transatlantycka Wyprawa Kajakowa Aleksandra Doby to 3200 km pokonanej odległości, prawie 5400 przewiosłowanych kilometrów i niemal 100 dób na oceanie, ale przede wszystkim pierwsze w historii przepłynięcie Atlantyku między kontynentami przez samotnego kajakarza. To osiągnięcie, które wymagało od autora niesamowitego wprost optymizmu, hartu ducha i wytrwałości w zmaganiach zarówno z obiektywnymi trudnościami, jak i ze słabościami własnego ciała. Jak się później okazało, był to dopiero początek transatlantyckich przygód tego niestrudzonego kajakarza. Na przełomie 2014 i 2015 roku przepłynął Atlantyk po raz kolejny, a w maju 2016 podjął próbę Trzeciej Transatlantyckiej Wyprawy Kajakowej – z Nowego Jorku do Lizbony. Niestety z powodu silnych wiatrów została ona przerwana, ale jak zapowiada niestrudzony kajakarz, w przyszłym roku znowu podejmie się realizacji tego planu. Co powoduje, że człowiek stawia sobie takie wyzwania? Co zmusza go do codziennej walki z samym sobą? Co sprawia, że mimo przeciwności podejmuje kolejne próby? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziecie w książce Aleksandra Doby. Z tej relacji dowiecie się dlaczego. Zdobędziecie też wiedzę o przygotowaniach do transoceanicznych wypraw kajakowych i ich organizacji, a także o tym, jak przetrwać na oceanie, i to z pierwszej ręki – jednej z tych, których siła pozwoliła autorowi przepłynąć kajakiem Atlantyk! W moich oczach Olek to typ twardziela-romantyka. Znam wiele osób, które planów i marzeń mają mnóstwo, ale na tym się kończy, podczas gdy Olo umie te swoje plany i marzenia wcielić w życie. Podziwiam go za determinację w dążeniu do celu i młodzieńczy entuzjazm, bez przejmowania się wiekiem z metryki. Uwielbiam też jego opowieści - autentyczne, pełne pasji, ale zarazem dystansu do siebie. Monika Witkowska, żeglarka i podróżniczka Mówią, że podczas rejsu z Senegalu do Brazylii Aleksander Doba samotnie zmagał się z Atlantykiem. Nic bardziej mylnego - to Atlantyk zmagał się z Aleksandrem Dobą i mimo starań musiał uznać wyższość brodacza z Polic. Poznajcie człowieka, który kajakiem i siłą woli zmienił granice tego, co niewykonalne. Paweł Drozd, dziennikarz Programu III Polskiego Radia Jestem pod wrażeniem niezwykłego wyczynu Aleksandra. Przepłynąć Atlantyk raz to już wielkie dokonanie. A dwa razy? Nie mieści się w ramach najbardziej hardkordowych osiągnięć. Jacek Pałkiewicz, przepłynął w 1975 r. samotnie Atlantyk szalupą ratunkową Aleksander Doba stanowi zaprzeczenie wszystkich stereotypów. Po swoje największe sportowe sukcesy sięga na emeryturze. W świecie medialnego rozgłosu i wielkich wyprawowych budżetów pozostaje skromnych facetem, który osiąga niemożliwe z marszu, bez pompy i parady. I osiąga to niemożliwe nie raz, a dwa, trzy, każdorazowo podnosząc sobie poprzeczkę. Jestem jego fanem, choć Olek pewnie tylko machnąłby ręką na takie określenie. Tomasz Michniewicz, reporter i podróżnik O autorze: Aleksander Doba - urodzony 9 września 1946 roku w Swarzędzu. Ukończył Wydział Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej. Od 1975 roku aż do emerytury pracował w Zakładach Chemicznych „Police”. Ma żonę Gabrielę i dwóch synów, Bartłomieja i Czesława. Wszechstronny podróżnik i odkrywca. Kajakarz, szybownik, posiadacz złotej odznaki turystyki kolarskiej oraz patentu sternika jachtowego z rozszerzonymi uprawnieniami (na rejsy morskie). Turystykę kajakową uprawia od 1980 roku – cały czas w Klubie Kajakowym „Alchemik” Police. Pierwszy spływ odbył na rzece Drawie. Jego morskie wyprawy kajakowe to klasyczne samotne ekspedycje pionierskie: „Kajakiem przez Niemcy i dookoła Danii z Polic do Polic” (1998), „Kajakiem dookoła Bałtyku z Polic do Polic” (1999), „Kajakiem za koło podbiegunowe północne z Polic do Narwiku” (2000). W 2009 roku podczas wyprawy „Kajakiem dookoła Bajkału” jako pierwszy kajakarz opłynął „Morze Syberii”. Na przełomie 2010 i 2011 roku jako pierwszy człowiek na świecie przepłynął kajakiem Ocean Atlantycki – bez pomocy żagla, z kontynentu na kontynent, z Senegalu do Brazylii. Cztery lata później odbył kolejną transatlantycką wyprawę, przepływając kajakiem ocean w szerszym miejscu – z Lizbony na Florydę. Za całokształt osiągnięć kajakarskich i konsekwentne dążenie do realizacji coraz bardziej ambitnych celów eksploracyjnych otrzymał nagrodę podróżniczą Super Kolos 2011. Za przepłynięcie kajakiem Atlantyku po raz drugi został w 2015 roku wybrany przez czytelników amerykańskiej edycji „National Geographic” Podróżnikiem Roku.
Londyn. Udany weekend. Wydanie 5
Praca zbiorowa
Ruszajcie w świat z przewodnikami Michelina! Londyn królewski, stolica dawnego imperium, potęgi morskiej i kolonialnej, dziś żyje pomiędzy nowoczesnymi biurowcami, klubami i centrami handlowymi. Przewodnik jest pozycją wydawniczą dla turystów spragnionych wrażeń. To bowiem z jednej strony jedno z najbardziej kosmopolitycznych miast świata, z drugiej natomiast miejsce wciąż kultywujące tradycje sprzed wieków. Przewodnik oprowadza po zabytkach tego królewskiego miasta, nie zapominając jednak o perłach współczesności. Zapraszamy w podroż po najwspanialszych miastach świata. W trzech częściach przewodnika z serii "Udany weekend" znajdziecie niezbędne informacje o celu Waszej podroży: informacje praktyczne – przydatne przed i w trakcie podroży zaproszenie do podroży – cześć prezentująca informacje geograficzno-historyczne i kulturowe dzielnice i zabytki – rozdział proponujący trasy zwiedzania danego miasta i opisujący interesujące miejsca Gwiazdki (tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych) *** zobacz koniecznie ** warto odwiedzić * godne uwagi Precyzyjne mapy mapa całego miasta na wewnętrznej stronie okładki mapy poszczególnych dzielnic i plany zabytków schemat komunikacji na wewnętrznej stronie tylnej okładki
USA część zachodnia. Wydanie 1
praca zbiorowa
Złoty Stan – taki przydomek nadano Kalifornii w okresie gorączki złota. W tej części USA poza drogocennym kruszcem znajdziemy również największe drzewo świata, sekwoje liczącą około 2500 lat, najgorętsze miejsce na terenie Ameryki oraz najpiękniejsze wybrzeże. Zachodnia część USA to teren niemal samych "naj". Różnorodność krajobrazów, zasobów naturalnych i ciekawostek przyrodniczych jest tak wielka, ze nie sposób opowiedzieć o wszystkim, trzeba tam pojechać i je zobaczyć! Ruszajcie w świat z przewodnikami Michelina! Zapraszamy w podróż po najwspanialszych regionach świata. W trzech częściach Zielonego Przewodnika znajdziecie niezbędne informacje, dzięki którym odkryjecie cel Waszej podróży: Organizacja podróży – informacje przydatne przed i w trakcie wyjazdu O USA – wiadomości geograficzno-historyczne i kulturowe Odkrywanie USA – trasy zwiedzania i opisy interesujących miejsc Gwiazdki (tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych) *** zobacz koniecznie ** warto odwiedzić * godne uwagi Precyzyjne mapy Mapa ogólna Plany miast Mapy tematyczne i trasy wycieczek Mapy wycieczek objazdowych
Wenecja. Udany weekend. Wydanie 4
praca zbiorowa
Kiedy spogląda się na leżącą na mapie Lagunę Wenecką, pośród której ulokowało się miasto, wydaje się być ona bezpiecznym łożyskiem, broniącym dostępu do Wenecji, nietkniętej przez czas. Jeśli patrzy się nań z Riva degli Schiavoni lub Fondamenta Nuove, ma się wrażenie, że tylko vaporetti lub silny podmuch wiatru mogą wzburzyć na chwilę jej spokojne wody. Jednak kanały połączone z otwartym morzem, złowrogie określenie "martwa laguna", wyspy, które raz pojawiają się, a raz znikają oraz skrawki lądu ukazujące się tylko w czasie odpływu dają rzeczywiste pojęcie o dynamicznej naturze Laguny Weneckiej, a także odwiecznych dobrodziejstwach i zagrożeniach dla miasta, jakie łączą się z jego wyjątkowym położeniem. Wenecja, która od wieków prowadziła ożywioną wymianę handlową z krajami Orientu, swą sławę miasta o tysiącu twarzy zawdzięcza ludziom, którzy w przeszłości tłoczyli się na jej uliczkach i placach, wypełniając ją kolorami, wielojęzycznym gwarem oraz, przede wszystkim, swymi kulturalnymi i kulinarnymi tradycjami. Przez lata smaki i zapachy Wenecji wzbogaciły się tym sposobem o egzotyczne ingrediencje, które z tradycyjną tutejszą kuchnią stworzyły niezwykłe połączenie. Niegdyś tymi smakami delektowali się kupcy, dziś weneckie specjały znajdują uznanie u rzeszy turystów. Dziś zresztą władze miasta, starając uchronić się wyjątkowy charakter Wenecji, w coraz większym stopniu kładą nacisk na rozwój kultury, pragnąc stworzyć miasto-laboratorium, które dzięki istniejącym muzeom, fundacjom i uniwersytetowi stanie się miejscem spotkań i swoistym twórczym tyglem. Do Wenecji można przybyć z wielu powodów: dla niezapomnianych zabytków renesansowych i barokowych, romantycznych przejażdżek gondolą po Grande Canale w świetle gwiazd, zachwycających wyrobów z weneckiego szkła czy też żywiołowego karnawału, któremu nieodłącznie towarzyszą ukryte za maskami postacie w fantazyjnych strojach. Jednych kuszą wspaniałe zbiory Galerii Akademii, gromadzące prace dawnych mistrzów weneckich, inni ściągają tu we wrześniu, by podczas odbywającego się wówczas słynnego festiwalu filmowego podziwiać najsłynniejsze gwiazdy ekranu oraz najnowsze dzieła kinematografii, wyświetlane na weneckich placach zamienionych na wielkie sale kinowe. Niezależnie jednak od tego, co nas zaprowadzić do Wenecji, z pewnością będzie to niezapomniana wizyta! Gwiazdki Michelin Wszystkie przewodniki Michelin zawierają prosty i wygodny system oceny miejsc opisywanych w przewodnikach. Świetnie sprawdza się on jako wskazówka dla zwiedzających. Trójstopniowa ocena: *** zobacz koniecznie ** warto odwiedzić * godne uwagi Rzut oka na punktację, wystarczy aby zorientować się, czy dane miejsce należy do "listy obowiązkowej" punktów, które trzeba zobaczyć, czy też możemy powrócić do niego przy kolejnych odwiedzinach danego miasta, regionu lub kraju. Dzięki systemowi gwiazdek turysta otrzymuje cenną, praktyczną wskazówkę, na co należy zwrócić uwagę i co zobaczyć w pierwszej kolejności, np. gdy dysponuje się niewielką ilością czasu na zwiedzanie. Jak to się robi? Wszystkie atrakcje turystyczne polecane w przewodnikach Michelin otrzymują ocenę od zera do trzech gwiazdek, przy czym trzy gwiazdki oznaczają miejsca unikatowe, które należy koniecznie odwiedzić. Aby opracować wiarygodne, praktyczne i kompletne przewodniki, ich autorzy co roku wyjeżdżają na kilkudniowe podróże studyjne, aby odwiedzić wszystkie atrakcje, wyszukać miejsca noclegowe i restauracje o dobrej jakości i w najlepszych cenach. Podróże studyjne przygotowywane są z kilkutygodniowym wyprzedzeniem, tak aby na miejscu nie zapomnieć o niczym. To właśnie znakomita znajomość terenu oraz doświadczenie pozwalają autorom wybrać i sklasyfikować różne atrakcje, a także wnieść to małe "coś", co sprawia że przewodniki okazują się niezastąpione. Jedyny taki system. Aby przewodniki pozostały żywe i aktualne, informacje dotyczące poszczególnych miejsc są regularnie weryfikowane w terenie. Godziny otwarcia muzeów, adresy hoteli i restauracji, cenniki, aktualność polecanych tras, plany... wszytko to jest dokładnie sprawdzane. Chodzi o to, by przejrzeć przewodniki od pierwszej do ostatniej linijki i upewnić się aby zawarte tam informacje są aktualne. Ma to zagwarantować czytelnikowi wiarygodne informacje i pozwolić mu uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek w czasie podróży. System tak rzetelnie i systematycznie prowadzonej weryfikacji informacji jest charakterystyczny tylko dla przewodników Michelin i został doceniony przez czytelników w 90 krajach świata.
Warszawa. Przewodnik-celownik. Wydanie 1
Ewa Michalska, Marcin Michalski
Przewodniki-Celowniki to nowatorskie publikacje turystyczne, opisujące najciekawsze miasta i regiony Europy. Ich wyróżnikiem są dokładne mapy oraz zwięzłe, przygotowane w formie leksykonu i ilustrowane zdjęciami opisy atrakcji turystycznych. Nowe przewodniki dają swobodę podczas zwiedzania, wolność i niezależność podczas wycieczek i podróży. Pozwalają w prosty sposób odnajdywać w terenie interesujące miejsca i identyfikować obiekty. Mapa, tekst i zdjęcia uzupełniają się i tworzą wzajemnie powiązaną całość, która sprawi, ze samodzielne zwiedzanie zwiedzanie miasta stanie się prawdziwą przyjemnością! Przewodnik-Celownik Warszawa to: Atlas centrum miasta 1:12 500 Alfabetyczny leksykon 96 największych atrakcji turystycznych Ponad 150 kolorowych fotografii Zwięzłe informacje praktyczne Przejrzysty system odsyłaczy ... a wszystko po to, by w nieskrępowany sposób cieszyć się Warszawą, bezbłędnie trafiać do wybranych przez siebie celów, ułożyć własny plan zwiedzania, poznać i zobaczyć największe atrakcje miasta. Ewa Jolanta Michalska – ukończyła archeologię na Uniwersytecie Warszawskim, specjalizując się miedzy innymi w antropologii fizycznej i antropologii religii, a także historię na Akademii Humanistycznej, zdobywając kwalifikacje muzealnika oraz archiwisty. Jako rodowita warszawianka i ogromna entuzjastka swojego miasta posiada uprawnienia przewodnika po stolicy. Czasem opuszcza ukochaną metropolię celem odbycia podróży po którymś z europejskich krajów, skutkującej aktualizacją przewodników turystycznych i redakcją wydawnictw albumowych dotyczących tematyki zabytków. Szczególny przedmiot jej zainteresowania stanowi historia architektury. Wielokrotnie brała udział w wykopaliskach archeologicznych na terenie Gdańska. Publikowała też artykuły dotyczące zabytków przestrzeni miejskich w periodykach naukowych. W wolnych chwilach chętnie relaksuje się przy muzyce oraz filmach przesyconych absurdem i inteligentnym humorem. Marcin Michalski – rodowity warszawiak i lokalny patriota, którego rodzina od pokoleń osiadła na Marymoncie. Uczył się w szkole reklamy i marketingu, studiował w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Członek oraz fechtmistrz Polskiej Korporacji Akademickiej „Sarmatia”. Od lat związany z warszawskimi teatrami oraz wiodącymi wydawnictwami podróżniczymi. Podróżnik, kolekcjoner, łowca rzeczy ulotnych i dziwnych. Uwielbia uczucie bycia w drodze, a chęć poznania jest jednym z jego najsilniejszych imperatywów. Uważa że najlepiej czerpać wiedzę „in situ”. Przez świat pomaga mu przebrnąć stary Volkswagen „Ogórek”, oraz żona Ewa – najlepszy towarzysz drogi.
Wenecja. Oblicza miasta na wodzie
Beata i Paweł Pomykalscy
Wenecja ma wiele nieznanych obliczy. W naszej książce zabieramy Czytelnika w niezwykłą podróż po wyjątkowym mieście na wodzie. W Arsenale, którym inspirował się Dante piszący Boską komedię, zobaczymy, jak w średniowieczu powstała taśma produkcyjna i jak budowano flotę przesądzającą o znaczeniu Wenecji. W Harry's Bar przekonamy się, jacy malarze wpłynęli na stworzenie drinka Bellini i przekąski carpaccio, a także, kto po Wenecji przechadzał się z gepardem na smyczy. Opowiemy o tym, dlaczego portret jednego doży został zamalowany na czarno, gdzie otwarto pierwsze na świecie "okno życia", czym była "kwarantanna", dlaczego św. Marka obłożono kawałkami wieprzowiny i jak to się stało, że Wenecja dała światu słowo "getto". I dalej: skąd wzięło się publiczne oświetlenie, dlaczego w jednym sotoportego (charakterystycznym przejściu) leży marmurowa płytka, na którą Wenecjanie nigdy nie nadeptują, i co oznaczają płyty z dużą ilością tekstu rozsiane po całym mieście albo skrzynki z otwartą paszczą lwa. Będzie o Casanovie, o Veronesem, który tak namalował Ostatnią wieczerzę, że groziła mu ekskomunika, o chórze sierot prowadzonym przez Vivaldiego i o Morosinim, który uszkodził ateński Akropol. Zajrzymy do najstarszej kawiarni i pierwszego na świecie show roomu, który w latach 60. XX wieku otworzyła marka Olivetti (producent maszyn do pisania). Wyjaśnimy dlaczego miasto budowano na mokradłach laguny i jak to technicznie było możliwe, jak się w Wenecji dostarcza towary codziennego użytku, jak się transportuje chorych i dlaczego worek ze śmieciami spuszcza się po sznurku. A także dlaczego Woody Allen nie kupił Ca' Dario, a wielki koncert Pink Floyd doprowadził do zjawiska znanego obecnie jako overtourism. Całość uzupełniamy czarno-białymi, klimatycznymi zdjęciami, które są dla nas przeciwwagą dla krzykliwych, idealnie pięknych weneckich "widokówek". Przy okazji przemycamy nieco wskazówek, jak i kiedy zwiedzać to miasto, by trochę lepiej je zrozumieć i w pełni docenić jego wspaniałość.
Wielki Szlak Himalajski. 120 dni pieszej wędrówki przez Nepal
Joanna Lipowczan, Bartosz Malinowski
Kolosy za 2015 rok Wyróżnienie w kategorii WYCZYN ------------------ 1700 km, 120 dni, 2 ludzi, 64 kg bagażu, 1 cel Bez wsparcia tragarzy, kucharzy i przewodników Bartosz miał marzenie — początkowo szalone i zupełnie nierealne — przejście Wielkiego Szlaku Himalajskiego. Temat powracał w domowych rozmowach tak często, że pewnego dnia Bartosz i Joanna postanowili iść razem i przejście szlaku stało się ich wspólnym celem. Zanim marzenie przeszło w fazę realizacji, były miesiące przygotowań, mnóstwo formalności, żmudne pakowanie, starcie z nepalską biurokracją i trzęsienie ziemi, które zrujnowało wiele regionów Nepalu i postawiło całą wyprawę pod znakiem zapytania. W końcu Joanna i Bartosz wystartowali 6 września 2015 z Taplejung na wschodzie Nepalu i tak rozpoczęła się ta wielka przygoda — mieszanka stresu i radości, tropikalnych upałów w rejonie Kanczendzongi, i wysokogórskich mrozów w rejonie Rolwaling. Odległe osady, zielone doliny oraz suche płaskowyże. Długie tygodnie bez prysznica pod namiotem i wymarzony pączek w kawiarni w Katmandu. Życzliwi i gościnni Nepalczycy oraz dzieciaki rzucające kamieniami. Były rozmowy, byli ciekawi gospodarze hotelików i była lokalna kuchnia. Kontuzje, trudne chwile i momenty zwątpienia. Były zapierające dech w piersiach widoki na każdym kroku, dzika przyroda i w końcu radość z ostatnich kilometrów. 4 stycznia 2016 roku w Simikot na dalekim zachodzie Nepalu zakończyła się trwająca 120 dni wędrówka. Joanna Lipowczan i Bartosz Malinowski jako pierwsi Polacy przeszli Wielki Szlak Himalajski. Poznaj kulisy wyprawy i przejdź wraz z autorami jednym z najdłuższych i najtrudniejszych szlaków, położonym pod najwyższymi szczytami świata. Joanna Lipowczan i Bartosz „Malina” Malinowski — poznali się w 2008 w Argentynie i tak już zostali razem. Zafascynowani górami, szczególnym sentymentem darzą Himalaje, w które powracają z mniejszą lub większą regularnością i w różnych porach roku. Tworzą zgrany duet będący połączeniem dwóch zupełnie różnych osobowości i charakterów i może dlatego właśnie z powodzeniem realizują kolejne mniejsze i większe górskie i pozagórskie wyzwania: w roku 2009 po raz pierwszy pojechali w Himalaje Nepalu na trekking wokół Manaslu, w roku 2011 spędzili dwa miesiące, wędrując w indyjskich Himalajach, dokąd powrócili w styczniu 2013 roku, żeby przejść po zamarzniętej rzece Zanskar z krainy Ladakh do krainy Zanskar, szlakiem zwanym Chadar — Lodowa Droga. W 2015 roku spełnili swoje wielkie marzenie i przeszli liczący ok. 1700 km Wielki Szlak Himalajski.