Suchergebnisse
Trening superkoncentracji dla dzieci
Paulina Mechło, Magdalena Karpińska
Uwaga! Pełna koncentracja!!! >> Posłuchaj wywiadu Krystiana Hanke (Projekt Tatowanie / Radio 357) z Pauliną Mechło O tym, jakich szkód może przysporzyć roztrzepanie i brak koncentracji nie trzeba chyba przekonywać - wie o tym każdy, komu zdarzyło się zapomnieć o odrobieniu zadania domowego czy nie przeczytać lektury. Albo jeszcze gorzej - odrobił zadanie źle, bo pracował nieuważnie i cały wysiłek poszedł na marne. Niestety - nasze życie jest pełnie różnych "rozpraszaczy". Smartfon, komputer, telewizor, wiele różnych obowiązków - wszystko to nie sprzyja koncentracji. Nawet dorosłym ciężko przychodzi skupienie się na jakimś problemie czy zagadnieniu. A dzieci - no cóż, dzieciom jest jeszcze trudniej. Bo jak tu się skupić, kiedy na każdym kroku życie podsuwa rozmaite rozpraszające nas atrakcje. A tymczasem koncentracja, dobra pamięć, spostrzegawczość przydadzą się w szkole i pomogą w życiu. Czy możemy te umiejętności wytrenować, tak jak trenuje się mięśnie? Na szczęście odpowiedź brzmi: oczywiście tak. Możemy, w dodatku łącząc to z zabawą. Autorki Treningu superkoncentracji dla dzieci przygotowały kilkadziesiąt kreatywnych zabaw, które pozwolą wzmocnić pamięć, rozwinąć spostrzegawczość i wyćwiczyć koncentrację. W treningu będzie nas wspierał przyjacielski Móżdżek. Czasem pomoże, czasem trochę poprzeszkadza, a czasem będzie chciał z nami porozmawiać. Nie ma zatem na co czekać - do dzieła!
Trening intelektu dla dzieci. Wydanie II
Paulina Mechło, Roksana Kosmala-Kwiatkowska
Zostań supermistrzem w krainie łamigłówek! Rozwój intelektu u dziecka nie jest procesem ani ciągłym, ani jednolitym. Każdy rodzic wie, że kolejne umiejętności, zdolność do analizy i syntezy, a także do wyciągania właściwych wniosków w różnych sytuacjach życiowych przychodzą nagle, prawie jak olśnienie. Nie można jednak liczyć na żaden skok w tej dziedzinie, jeśli młody mózg pozbawiony jest pożywki intelektualnej, wielorakiej stymulacji i wyzwań. Dlatego właśnie szczególnie dzieci — choć oczywiście nie tylko one — powinny mieć stały dostęp do zagadek, łamigłówek, ćwiczeń i zadań pobudzających neurony i łączących proces myślenia z koordynacją ruchową, a do tego wciągających i ciekawych. Takie zadania można znaleźć w książce Trening intelektu dla dzieci! Jej autorki, Paulina Mechło i Roksana Kosmala-Kwiatkowska, wiedzą, jak pobudzić różne obszary mózgu dziecka, zapewnić mu świetną zabawę i odpowiednią dawkę wysiłku umysłowego. Ćwicz z dzieckiem myślenie! Zawarte w książce ćwiczenia pomogą poprawić pamięć, a więc także szybciej uczyć się do klasówek, rozwiną umiejętność kojarzenia faktów i przyswajania nowych wiadomości – po prostu wzmocnią intelekt! Nie są trudne, za to ciekawe i zabawne! Łączenie sylab, wymyślanie nazw, rysowanie ilustracji i szukanie wzorów w różnych kombinacjach obrazków – to tylko niektóre z nich. Pomoc rodziców nie jest konieczna, choć zawsze mile widziana! Każde dziecko może zostać mistrzem!
Trening spostrzegawczości dla dzieci
Paulina Mechło, Magdalena Karpińska
Uwaga - to ważne! Czy znasz Móżdżka? To najlepszy przyjaciel dzieci, bohater wielu książek Pauliny Mechło. Móżdżek pomaga ćwiczyć różne, bardzo przydatne umiejętności - na przykład umiejętność skupienia się w ciszy, albo rozwiązywania łamigłówek. Tym razem będzie Ci towarzyszyć podczas ćwiczeń ze spostrzegawczości. W tej książeczce znajdziesz ciekawe zabawy i zadania, z którymi miło spędzisz czas i popracujesz nad swoją zdolnością do zauważenia tego, co istotne. Poćwiczysz umiejętność dostrzegania podobieństw i różnic, a także odróżniania liter i cyfr. Poprawisz uwagę i koncentrację. Pamiętaj tylko, żeby do książeczki zasiąść w dobrze przewietrzonym pomieszczeniu i żeby w trakcie zabawy pić dużo wody - to pomoże Móżdżkowi i Twojemu mózgowi.
Alfabet empatii. Żyj w zgodzie ze sobą i innymi. Porozumienie bez przemocy w praktyce. Wydanie 2
Vesna Lorenc, Joanna Berendt
Budowanie poprawnych relacji z innymi zacznij od siebie Relacje mają wielkie znaczenie w życiu. Kontakty z innymi ludźmi są równocześnie źródłem licznych emocjonalnych trudności i okazją do tego, by łatwiej rozwiązywać tego rodzaju problemy. Ot, paradoks. W każdym razie na świecie nie jesteśmy sami i nie żyjemy tylko dla siebie. Współistniejemy w skomplikowanej sieci powiązań, których jakość w dużym stopniu zależy od samoregulacji w zakresie emocji i empatii. Są to umiejętności pomocne w każdej sferze życia: w budowaniu relacji, mierzeniu się z sytuacjami trudnymi życiowo czy zawodowo, w liderstwie i biznesie, w edukacji, w rodzicielstwie. By być serdeczniejszym, bardziej współczującym i rozumiejącym wobec osób ze swojego otoczenia, najpierw należy dobrze poznać siebie. Z tego założenia właśnie wychodzą autorki książki i proponują czytelnikom teorię i ćwiczenia Porozumienia bez Przemocy (NVC, ang. Nonviolent Communication), których praktykowanie pozwala z dnia na dzień lepiej się dogadywać ― najpierw samemu ze sobą, a następnie z innymi. Na polskim rynku ukazało się wiele publikacji poświęconych tematyce emocji i NVC. Naszą książkę wyróżnia to, że wiedzę o budowaniu relacji i rozwoju w empatii przekazuje w bardzo przystępny i praktyczny sposób. Zachęca również do rozpoczęcia przygody z NVC od siebie i nauczenia się dawania empatii właśnie sobie, aby w ten sposób odzyskiwać zasoby do dzielenia się dobrostanem także z innymi. ze wstępu
Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka
Natalia Fedan
Spokojnie, to tylko życie W dzisiejszym, coraz bardziej chaotycznym świecie trudno jest żyć nie tylko nam, dorosłym, ale także ― a może przede wszystkim ― naszym dzieciom. Ciągła stymulacja, nadmiar zabawek, zbyt częsty kontakt z urządzeniami elektronicznymi, za dużo cukru... Niedojrzałym dziecięcym umysłom jest naprawdę ciężko. Czy my, rodzice, nauczyciele, wychowawcy, sami zestresowani i przebodźcowani, jesteśmy w stanie im jakoś pomóc? A przy okazji pomóc sobie? Tak. Odpowiedzią, tarczą i ratunkiem okazuje się umiejętność samoregulacji: zdolność do świadomego wracania do równowagi, a także zarządzanie sobą i swoimi stanami wewnętrznymi w łagodny sposób, oparty między innymi na podejściu Self-Reg. Umiejętność samoregulacji bazuje na rozumieniu kierujących ludzkim zachowaniem mechanizmów związanych z neurofizjologią, reakcjami stresowymi i ze stanami pobudzenia. Jeżeli pojmiemy ich źródła, możemy się stać łagodniejsi wobec samych siebie i innych dorosłych, ale przede wszystkim ― wobec naszych dzieci. Samoregulacja to sposób na dobre życie i wspieranie dzieci w prawidłowym rozwoju.
Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka
Natalia Fedan
Spokojnie, to tylko życie W dzisiejszym, coraz bardziej chaotycznym świecie trudno jest żyć nie tylko nam, dorosłym, ale także ― a może przede wszystkim ― naszym dzieciom. Ciągła stymulacja, nadmiar zabawek, zbyt częsty kontakt z urządzeniami elektronicznymi, za dużo cukru... Niedojrzałym dziecięcym umysłom jest naprawdę ciężko. Czy my, rodzice, nauczyciele, wychowawcy, sami zestresowani i przebodźcowani, jesteśmy w stanie im jakoś pomóc? A przy okazji pomóc sobie? Tak. Odpowiedzią, tarczą i ratunkiem okazuje się umiejętność samoregulacji: zdolność do świadomego wracania do równowagi, a także zarządzanie sobą i swoimi stanami wewnętrznymi w łagodny sposób, oparty między innymi na podejściu Self-Reg. Umiejętność samoregulacji bazuje na rozumieniu kierujących ludzkim zachowaniem mechanizmów związanych z neurofizjologią, reakcjami stresowymi i ze stanami pobudzenia. Jeżeli pojmiemy ich źródła, możemy się stać łagodniejsi wobec samych siebie i innych dorosłych, ale przede wszystkim ― wobec naszych dzieci. Samoregulacja to sposób na dobre życie i wspieranie dzieci w prawidłowym rozwoju.
Anna Maria Seweryńska, Cezary Biernacki
Jak odzyskać swoje życie, będąc dorosłym dzieckiem alkoholika? Rodzice, rodzina. Najbliżsi ludzie, którzy mieli i mają na nas olbrzymi wpływ. To oni przekazali nam wzorce zachowania, schematy poznawcze, strategie radzenia sobie z problemami, umiejętność świętowania sukcesów czy podnoszenia się po porażkach. Przez ich pryzmat kształtujemy własne opinie i często bezwzględnie oceniamy innych, ale przede wszystkim samych siebie. Nawet jeśli matki i ojca już przy nas fizycznie nie ma, w pewnym sensie wciąż żyją ― w nas. I wszystko jest dobrze, jeżeli rodzina, w której się wychowaliśmy, pozostawała w pełni funkcjonalna, a rodzice nie zmagali się z nałogami czy chorobami. Jednak to nie takie oczywiste. Domy wielu z nas można nazwać problematycznie funkcjonującymi, wręcz dysfunkcyjnymi. Nieprawidłowości te wynikały z różnych powodów i mogły być rozmaite, ale kluczową kwestią był zazwyczaj problem alkoholowy. Alkoholizm jednego lub obojga rodziców nigdy nie pozostaje bez wpływu na dzieci. Także te już dorosłe. Jeśli temat Cię dotyczy ― należysz do osób DDA (Dorosłych Dzieci Alkoholików) lub DDD (Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych) ― żyjesz nie tylko z poczuciem winy, ale i z ogromnym obciążeniem emocjonalnym. Ten poradnik ma za zadanie pomóc Ci rozpoznać i uświadomić sobie skalę skutków związanych z "odziedziczonymi" po rodzicach problemami i doświadczeniem dziecięcej traumy relacyjnej. Uwierz, że nie jesteś sam: istnieją skuteczne sposoby na zmianę utartych schematów i miejsca, w których znajdziesz pomoc i wsparcie. Zaopiekuj się tym zagubionym i wystraszonym dzieckiem w sobie i zacznij żyć swoim życiem (lub pełnią życia albo zacznij patrzeć trzeźwo na świat). Nawet jeśli jesteś DDA lub DDD, wiedz, że dobre życie jest możliwe. O książce w mediach: Sekielski o nałogach: Dlaczego picie rodzica niszczy życie dziecka? Rozmowa z Cezarym Biernackim i Anną Marią Seweryńską>>> Medonet.pl: Czy jesteś DDD? Psychoterapeuci: tropem jest pustka emocjonalna i poczucie nieważności Radio RDC (Kobiecy Wieczór): DDA - czy to ja? Psychologiaprzykawie.pl: Jak odzyskać swoje życie? Psychologiaprzykawie.pl: Akceptowanie siebie w dorosłym życiu Charaktery.eu: Jak radzić sobie będąc DDA lub DDD? „Dziecięce traumy w procesie psychoterapii można ukoić, opatrzyć pozostałe po nich rany. Wszechobecnabiologia: O dziecięcej traumie relacyjnej oraz o konsekwencjach wzrastania w rodzinie dysfunkcyjnej
Anna Maria Seweryńska, Cezary Biernacki
Jak odzyskać swoje życie, będąc dorosłym dzieckiem alkoholika? Rodzice, rodzina. Najbliżsi ludzie, którzy mieli i mają na nas olbrzymi wpływ. To oni przekazali nam wzorce zachowania, schematy poznawcze, strategie radzenia sobie z problemami, umiejętność świętowania sukcesów czy podnoszenia się po porażkach. Przez ich pryzmat kształtujemy własne opinie i często bezwzględnie oceniamy innych, ale przede wszystkim samych siebie. Nawet jeśli matki i ojca już przy nas fizycznie nie ma, w pewnym sensie wciąż żyją ― w nas. I wszystko jest dobrze, jeżeli rodzina, w której się wychowaliśmy, pozostawała w pełni funkcjonalna, a rodzice nie zmagali się z nałogami czy chorobami. Jednak to nie takie oczywiste. Domy wielu z nas można nazwać problematycznie funkcjonującymi, wręcz dysfunkcyjnymi. Nieprawidłowości te wynikały z różnych powodów i mogły być rozmaite, ale kluczową kwestią był zazwyczaj problem alkoholowy. Alkoholizm jednego lub obojga rodziców nigdy nie pozostaje bez wpływu na dzieci. Także te już dorosłe. Jeśli temat Cię dotyczy ― należysz do osób DDA (Dorosłych Dzieci Alkoholików) lub DDD (Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych) ― żyjesz nie tylko z poczuciem winy, ale i z ogromnym obciążeniem emocjonalnym. Ten poradnik ma za zadanie pomóc Ci rozpoznać i uświadomić sobie skalę skutków związanych z "odziedziczonymi" po rodzicach problemami i doświadczeniem dziecięcej traumy relacyjnej. Uwierz, że nie jesteś sam: istnieją skuteczne sposoby na zmianę utartych schematów i miejsca, w których znajdziesz pomoc i wsparcie. Zaopiekuj się tym zagubionym i wystraszonym dzieckiem w sobie i zacznij żyć swoim życiem (lub pełnią życia albo zacznij patrzeć trzeźwo na świat). Nawet jeśli jesteś DDA lub DDD, wiedz, że dobre życie jest możliwe. O książce w mediach: Sekielski o nałogach: Dlaczego picie rodzica niszczy życie dziecka? Rozmowa z Cezarym Biernackim i Anną Marią Seweryńską>>> Medonet.pl: Czy jesteś DDD? Psychoterapeuci: tropem jest pustka emocjonalna i poczucie nieważności Radio RDC (Kobiecy Wieczór): DDA - czy to ja? Psychologiaprzykawie.pl: Jak odzyskać swoje życie? Psychologiaprzykawie.pl: Akceptowanie siebie w dorosłym życiu Charaktery.eu: Jak radzić sobie będąc DDA lub DDD? „Dziecięce traumy w procesie psychoterapii można ukoić, opatrzyć pozostałe po nich rany. Wszechobecnabiologia: O dziecięcej traumie relacyjnej oraz o konsekwencjach wzrastania w rodzinie dysfunkcyjnej