Wyniki wyszukiwania
Ekopsychiatria. Jak bliskość natury wspiera naszą psychikę
Katarzyna Simonienko, Sławomir Murawiec, Piotr Tryjanowski
Wzmacniaj swoje zdrowie psychiczne, czerpiąc z sił natury Termin "ekopsychiatria" został oficjalnie wprowadzony w latach 70. XX wieku przez Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatrów. Kryje się za nim szerokie, ekologiczne podejście do pacjenta ― uwzględniające nie tylko to, w jakich relacjach społecznych on funkcjonuje, ale także otoczenie i środowisko przyrodnicze, w którym żyje. Okazuje się bowiem, że na kondycję psychiczną człowieka wpływa na przykład zanieczyszczenie powietrza, ruch, przeludnienie czy gęsta zabudowa. Złe warunki życia mogą się przyczyniać do występowania chorób cywilizacyjnych, alergii, infekcji, zwiększonej śmiertelności, jak również sprzyjać takim negatywnym zjawiskom jak bieda, bezdomność, przestępczość i bezrobocie. Ekopsychiatria budzi coraz większe zainteresowanie wśród specjalistów, którzy zajmują się zdrowiem psychicznym, a także wszędzie tam, gdzie poruszane są kwestie relacji człowiek - środowisko. Niebanalne znaczenie w budowaniu świadomości ekopsychiatrii ma postępujący kryzys klimatyczny i reperkusje, jakie wywołuje on w odniesieniu do kondycji społeczeństwa. Ta publikacja, przygotowana przez polskich psychiatrów, psychoterapeutów i naukowców, ma za zadanie uporządkować wiedzę o ekopsychiatrii pod kątem teorii i praktyki tego nowatorskiego i bardzo aktualnego podejścia do zdrowia psychicznego człowieka, który przecież funkcjonuje w środowisku społecznym i ekologicznym. Dowiedz się, dlaczego ekopsychiatria promuje dbanie o relacje z otoczeniem przyrodniczym i jakie korzyści może przynieść Twojemu umysłowi i ciału. Skorzystaj z leczniczej mocy środowiska naturalnego!
Lawendowe lata. Odkryj w sobie moc dojrzałości
Urszula Sołtys-Para
Kryzys wieku średniego. Już coś osiągnęliśmy, dzieci odchowane. Nagle mamy czas, tylko na co? >> PRZECZYTAJ Wiek średni, czyli życie w pełni Wszyscy razem i każdy z osobna, podążamy w jednym kierunku ku przyszłości, czyli czekającej na nas późnej dorosłości, jesieni życia, starości. Nim jednak ona nastąpi, pomiędzy byciem osobą młodą i byciem osobą w latach, czeka nas dojrzałość. Czerpiąca z doświadczeń dotychczasowego życia, mądra, rozważna, piękna i owocna. Oczywiście, o ile jej na to pozwolimy. Urszula Sołtys-Para za symbol dojrzałości proponuje przyjąć lawendę. Ta niezwykła roślina kwitnie dwa razy na wiosnę i jesienią. Dwa razy w ciągu cyklu życia daje światu to, co ma najlepszego. Podobnie może być z nami. Jak odkryć w sobie moc dojrzałości? Z czego czerpać zasoby? Jakie cele stawiać przed sobą podczas lawendowych lat, które na nas czekają po przekroczeniu umownej granicy wieku średniego? Jak oswoić lęk, który może się pojawić w związku z upływającym czasem? I jak zyskać akceptację dla siebie w tym procesie? Czytaj. Zainspiruj się. I rusz do przodu z nową energią. Energią dojrzałości.
In my 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie
Aleksandra Pawlik
Dlaczego nikt nie dał nam instrukcji obsługi dorosłości? Jako nastolatkowie wyobrażaliśmy to sobie zupełnie inaczej. Ekscytowaliśmy się wizją pełnoletniości, przekonani, że po osiemnastce świat stanie przed nami otworem. A potem nastąpiło zderzenie z rzeczywistością. Szkoła uczy wzoru skróconego mnożenia, ale nie tego, jak sobie poradzić z poczuciem zagubienia, wszechobecną presją i porównywaniem się do idealnych obrazków na Instagramie. Twoje życie po dwudziestce, które miało być kwintesencją długo upragnionej dorosłości, okazuje się chaosem: niepewnych decyzji, relacji bez etykiet i ciągłego poczucia stania w miejscu, podczas gdy wszyscy inni biegną do przodu. To czas nawigowania po omacku w świecie, którego zasad dopiero się uczysz, i ciągłej walki o to, by nie dać się wcisnąć w cudze definicje szczęścia i sukcesu. In My 20s to nie jest kolejny poradnik, który powie Ci, jak żyć. W tej książce Aleksandra Pawlik, twórczyni internetowa i autorka podcastu Opowieści Różnej Treści, zebrała 26 szczerych lekcji, które sama chciałaby usłyszeć, wchodząc w dorosłość. To głos starszej siostry, która chwyci Cię za rękę i powie: "Chodź, tędy będzie trochę łatwiej. Nie jesteś w tym sam/sama". To przewodnik po dorosłości nieidealnej, nieoczywistej i czasem absurdalnej ― właśnie takiej, jaką większość z nas naprawdę przeżywa.
In my 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie
Aleksandra Pawlik
Dlaczego nikt nie dał nam instrukcji obsługi dorosłości? Jako nastolatkowie wyobrażaliśmy to sobie zupełnie inaczej. Ekscytowaliśmy się wizją pełnoletniości, przekonani, że po osiemnastce świat stanie przed nami otworem. A potem nastąpiło zderzenie z rzeczywistością. Szkoła uczy wzoru skróconego mnożenia, ale nie tego, jak sobie poradzić z poczuciem zagubienia, wszechobecną presją i porównywaniem się do idealnych obrazków na Instagramie. Twoje życie po dwudziestce, które miało być kwintesencją długo upragnionej dorosłości, okazuje się chaosem: niepewnych decyzji, relacji bez etykiet i ciągłego poczucia stania w miejscu, podczas gdy wszyscy inni biegną do przodu. To czas nawigowania po omacku w świecie, którego zasad dopiero się uczysz, i ciągłej walki o to, by nie dać się wcisnąć w cudze definicje szczęścia i sukcesu. In My 20s to nie jest kolejny poradnik, który powie Ci, jak żyć. W tej książce Aleksandra Pawlik, twórczyni internetowa i autorka podcastu Opowieści Różnej Treści, zebrała 26 szczerych lekcji, które sama chciałaby usłyszeć, wchodząc w dorosłość. To głos starszej siostry, która chwyci Cię za rękę i powie: "Chodź, tędy będzie trochę łatwiej. Nie jesteś w tym sam/sama". To przewodnik po dorosłości nieidealnej, nieoczywistej i czasem absurdalnej ― właśnie takiej, jaką większość z nas naprawdę przeżywa.
Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka
Natalia Fedan
Spokojnie, to tylko życie W dzisiejszym, coraz bardziej chaotycznym świecie trudno jest żyć nie tylko nam, dorosłym, ale także ― a może przede wszystkim ― naszym dzieciom. Ciągła stymulacja, nadmiar zabawek, zbyt częsty kontakt z urządzeniami elektronicznymi, za dużo cukru... Niedojrzałym dziecięcym umysłom jest naprawdę ciężko. Czy my, rodzice, nauczyciele, wychowawcy, sami zestresowani i przebodźcowani, jesteśmy w stanie im jakoś pomóc? A przy okazji pomóc sobie? Tak. Odpowiedzią, tarczą i ratunkiem okazuje się umiejętność samoregulacji: zdolność do świadomego wracania do równowagi, a także zarządzanie sobą i swoimi stanami wewnętrznymi w łagodny sposób, oparty między innymi na podejściu Self-Reg. Umiejętność samoregulacji bazuje na rozumieniu kierujących ludzkim zachowaniem mechanizmów związanych z neurofizjologią, reakcjami stresowymi i ze stanami pobudzenia. Jeżeli pojmiemy ich źródła, możemy się stać łagodniejsi wobec samych siebie i innych dorosłych, ale przede wszystkim ― wobec naszych dzieci. Samoregulacja to sposób na dobre życie i wspieranie dzieci w prawidłowym rozwoju.
Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka
Natalia Fedan
Spokojnie, to tylko życie W dzisiejszym, coraz bardziej chaotycznym świecie trudno jest żyć nie tylko nam, dorosłym, ale także ― a może przede wszystkim ― naszym dzieciom. Ciągła stymulacja, nadmiar zabawek, zbyt częsty kontakt z urządzeniami elektronicznymi, za dużo cukru... Niedojrzałym dziecięcym umysłom jest naprawdę ciężko. Czy my, rodzice, nauczyciele, wychowawcy, sami zestresowani i przebodźcowani, jesteśmy w stanie im jakoś pomóc? A przy okazji pomóc sobie? Tak. Odpowiedzią, tarczą i ratunkiem okazuje się umiejętność samoregulacji: zdolność do świadomego wracania do równowagi, a także zarządzanie sobą i swoimi stanami wewnętrznymi w łagodny sposób, oparty między innymi na podejściu Self-Reg. Umiejętność samoregulacji bazuje na rozumieniu kierujących ludzkim zachowaniem mechanizmów związanych z neurofizjologią, reakcjami stresowymi i ze stanami pobudzenia. Jeżeli pojmiemy ich źródła, możemy się stać łagodniejsi wobec samych siebie i innych dorosłych, ale przede wszystkim ― wobec naszych dzieci. Samoregulacja to sposób na dobre życie i wspieranie dzieci w prawidłowym rozwoju.
Zranieni w dzieciństwie. Jak rozpoznać i uleczyć matczyną lub ojcowską ranę
Sylwia Kocoń
Ojcowska rana. Na co wpływa relacja z ojcem w życiu kobiety >> PRZECZYTAJ Zostań swoim własnym, najlepszym na świecie rodzicem O trudnej relacji, jaka łączy nas dorosłych z nami dziećmi i z naszymi matkami, napisano mnóstwo książek. Wiele z nich jednak ignoruje rolę, jaką w naszym życiu odegrał ojciec. Sylwia Kocoń podchodzi do tematu kompleksowo. Przyglądając się relacjom w rodzinach naszego dzieciństwa, trójkątowi ja - matka - ojciec, zwraca uwagę na to, jakie rany wówczas w nas powstały. Nie tylko rany matczyne, ale także ojcowskie. Co da Ci książka "Zranieni w dzieciństwie. Jak rozpoznać i uleczyć matczyną lub ojcowską ranę?" Autorka książki "Zranieni w dzieciństwie. Jak rozpoznać i uleczyć matczyną lub ojcowską ranę?" wyjaśnia, jak powstają w nas te rany, skąd się biorą i jak - niezagojone - wpływają na nasze dorosłe życie. Następnie podpowiada, jak możemy samodzielnie wypełnić pustą przestrzeń, jaką w nas pozostawiły. Poradnik, który trzymasz w ręku, oczywiście nie zastąpi terapii, może jednak pomóc Ci świadomie i w bezpieczny sposób powrócić do trudnych chwil z przeszłości, odczytać je na nowo i wyjść z pułapki życia sterowanego zadaną w dzieciństwie raną. Polecamy też książki na temat rozwoju osobistego dostępne w naszej ofercie.
Zranieni w dzieciństwie. Jak rozpoznać i uleczyć matczyną lub ojcowską ranę
Sylwia Kocoń
Ojcowska rana. Na co wpływa relacja z ojcem w życiu kobiety >> PRZECZYTAJ Zostań swoim własnym, najlepszym na świecie rodzicem O trudnej relacji, jaka łączy nas dorosłych z nami dziećmi i z naszymi matkami, napisano mnóstwo książek. Wiele z nich jednak ignoruje rolę, jaką w naszym życiu odegrał ojciec. Sylwia Kocoń podchodzi do tematu kompleksowo. Przyglądając się relacjom w rodzinach naszego dzieciństwa, trójkątowi ja - matka - ojciec, zwraca uwagę na to, jakie rany wówczas w nas powstały. Nie tylko rany matczyne, ale także ojcowskie. Co da Ci książka "Zranieni w dzieciństwie. Jak rozpoznać i uleczyć matczyną lub ojcowską ranę?" Autorka książki "Zranieni w dzieciństwie. Jak rozpoznać i uleczyć matczyną lub ojcowską ranę?" wyjaśnia, jak powstają w nas te rany, skąd się biorą i jak - niezagojone - wpływają na nasze dorosłe życie. Następnie podpowiada, jak możemy samodzielnie wypełnić pustą przestrzeń, jaką w nas pozostawiły. Poradnik, który trzymasz w ręku, oczywiście nie zastąpi terapii, może jednak pomóc Ci świadomie i w bezpieczny sposób powrócić do trudnych chwil z przeszłości, odczytać je na nowo i wyjść z pułapki życia sterowanego zadaną w dzieciństwie raną. Polecamy też książki na temat rozwoju osobistego dostępne w naszej ofercie.