Видавець: 16
Dom wyjątkowy (#2). Po stronie piekła. Dom wyjątkowy, tom 2
Katarzyna Majewska-Ziemba
Wyjątkowi ludzie tworzą wyjątkowe miejsca Wrzesień 1939 roku rozrywa Warszawę na strzępy. W Domu Wyjątkowym zmieniają się zasady. Od teraz zakonnice nocują z dziećmi w niewielkiej przybudówce, bo nad miastem wyją syreny i słychać złowrogi warkot bombowców. Marianna traci w bombardowaniu dom i próbuje od nowa poukładać swoje życie. Nie wie, że robotnicy właśnie zaczynają budować mur, który oddzieli dzielnicę żydowską od reszty miasta a ona, wraz z bliskimi, trafi niebawem do utworzonego getta. Z przerażeniem odkrywa, że za murem obowiązują inne prawa, panuje głód i choroby a walka o przetrwanie jest bezwzględna. Jej mąż świetnie potrafi się w tej rzeczywistości odnaleźć, rodzinie naprawdę zaczyna się powodzić. Nowe zajęcie jest może dochodowe, ale całkowicie niemoralne. Kobieta musi zdecydować, czy zostać przy nim, czy ratować córkę za wszelką cenę. Po aryjskiej stronie przyjaciele ryzykują życie, by przemycać do getta jedzenie, wyprowadzać stamtąd dzieci i organizować fałszywe dokumenty. Każda wyprawa za mur może skończyć się śmiercią, a każdy gest pomocy zdradą. W cieniu tych wydarzeń rozgrywa się dramat Domu Sierot doktora Korczaka, który do końca nie opuszcza swoich podopiecznych. To opowieść o wyborach, za które zawsze płaci się zbyt wysoką cenę, o rodzinach rozdzielonych przez wojnę i o ludziach, którzy mimo okoliczności wciąż mają odwagę.
Hanna Samson
Nowy reality show o erotycznej formule inspirowanej Dekameronem przyciąga przed telewizory miliony widzów. Prowadzący robią, co mogą, by podgrzać atmosferę. Ludzkie historie rządzą się jednak własnymi prawami. Spod słodkich z założenia opowieści wyziera gorzko-kwaśna rzeczywistość. W dodatku ginie jedna z uczestniczek programu. Czy jej śmierć uda się utrzymać w tajemnicy przed telewidzami? Inspektor Malicki rozumie powagę sytuacji, ale ta coraz szybciej wymyka się spod kontroli Śmieszno-smutna opowieść o szaleństwie świata, w którym ważniejsze od życia i śmierci są słupki oglądalności.
Maciej Zaremba Bielawski
Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki 2019 dla Macieja Zaremby Bielawskiego oraz dla Mariusza Kalinowskiego, autora przekładu. Jako dziecko Maciej był dumny z rodowego herbu i przodka, który zwyciężył pod Grunwaldem. Kiedy miał siedemnaście lat, usłyszał od matki: "Wyjeżdżamy. Jestem Żydówką". Był grudzień 1968 roku, a on poznał właśnie pierwszą z wielu tajemnic swojej rodziny. Dom z dwiema wieżami to fascynująca próba rekonstrukcji rodzinnej historii, która dotąd pełna była przemilczeń. To rzecz o rodzicach - ojcu, reformatorze polskiej psychiatrii, piłsudczyku, jeńcu oflagu, matce - oddanej pracy lekarce pochodzącej z zasymilowanej rodziny żydowskiej. O dziadkach, o pewnym upadłym dworku, kolei transsyberyjskiej i uliczkach przedwojennych Krzeszowic i Tarnowa. A także o getcie ławkowym i o tym, że niedługo przed drugą wojną światową polscy studenci medycyny nie dopuszczali do pracy w prosektorium żydowskich kolegów, bo polskie zwłoki miały być tylko dla Polaków. W opowieści Macieja Zaremby Bielawskiego historia, nawet ta znana, nie jest wcale oczywista i odsłania gorzkie paradoksy. Autor opisuje splot żydowskich i szlacheckich losów, przygląda się różnym obliczom etosu rycerskiego, zastanawia się nad źródłami polskiej ideologii narodowej i antysemityzmu. Jego wielostronna - szlachecka i żydowska, polska i szwedzka - perspektywa sprawia, że jest to refleksja świeża, wnikliwa, a zarazem pełna zaangażowania. Niewiele jest książek, które w tak poruszający sposób obejmują cały ogrom ludzkiego doświadczenia - od pierwszych erotycznych inicjacji, poprzez młodzieńcze transgresje, decydujące życiowe decyzje, po mierzenie się z rodzinnymi traumami, lękiem i wypartą historią. W brawurowo napisanym Domu z dwiema wieżami mieści się wszystko: powaga i groza, humor i autoironia, powściągliwość i liryzm. I ocalająca moc literatury.
Anna Lubczyk
Nic nie jest takie, jakie się wydaje. Kilkadziesiąt lat temu ludzkość została zdziesiątkowana przez tajemniczą chorobę, wobec której cała współczesna medycyna okazała się bezradna. Ogarniająca świat pandemia stała się zarzewiem międzynarodowego konfliktu i wojny nuklearnej, a Ziemia zamieniła się w pustynię. Ci, którzy ocaleli, budują miasta pod kopułami chroniącymi przed atomowym wiatrem. W tej postapokaliptycznej rzeczywistości istnieje tylko jeden cel znaleźć jak najszybciej remedium na rozprzestrzeniającą się zarazę. David, młody student, również marzy o tym, że pewnego dnia uda mu się poznać przyczyny choroby i stworzyć na nią skuteczny lek. Jednak wkrótce pojawiają się u niego objawy, które tak dobrze zna i których tak bardzo się boi... Zesłany do getta, gdzie przebywają zarażeni, musi dostosować się do praw rządzących tym nieludzkim światem. Czy uda mu się przetrwać i dotrzeć do źródła nękających ludzkość cierpień? Młody chłopak stanął przed białym budynkiem przychodni. Zza pleców dochodził dźwięk otwierania i zamykania automatycznych drzwi, ale te odgłosy niknęły w szumie ciepłego wiatru. Ulice były całkiem puste jak na niedzielny poranek. Kilka ptaków przelatywało pod kopułą mającą imitować niebo. Szelest drzew rosnących wzdłuż ulicy tłumił pozostałe dźwięki. David stał, wpatrując się w błękit ponad swoją głową. Omiatał wzrokiem wszystko, jakby widział świat pierwszy raz w życiu.
Dom z ogrodem tanio sprzedam (#1)
Eliza Veinard
Małe miasteczko, milcząca rzeka i śledztwo, które przerywa spokój lokalnej społeczności. Grudzień w północnej Francji okres ciszy, niespiesznych rytuałów i rodzinnych spotkań zostaje zakłócony, gdy niespodziewanie nad kanałem Ourcq spacerowicze odnajdują ludzkie zwłoki. Martwy mężczyzna to niepozorny pracownik kancelarii notarialnej człowiek, który nie powinien mieć wrogów. Sprawie przygląda się emerytowany komisarz Serge Olovski trochę zgorzkniały i ironiczny, ale wciąż ciekawy ludzi i ich sekretów. Zupełnie jak jego sąsiadka Ewa Wolny, osoba równie samotna, co bezpośrednia. Olovski wspólne z Polką podejmują próbę rozwiązania sprawy na własną rękę. Czy para samozwańczych detektywów zdoła odkryć, kto i dlaczego zabił? Pierwszy tom kryminalnych historii Elizy Veinard o mrocznych sekretach sennego miasteczka i komisarzu, któremu nawet emerytura nie przynosi upragnionego spokoju. Eliza Veinard z wykształcenia politolożka. Była bibliotekarką, urzędniczką, sprzątaczką, dziennikarką, dekoratorką wnętrz, redaktorką. Książki, podróże, ludzie i ich historie to pasje, które ukształtowały jej sposób widzenia świata. Piętnaście lat temu zamieniła Kraków na Paryż, gdzie nadal mieszka i tworzy, dzieląc czas między malarstwo i literaturę. W obu tych dziedzinach zajmuje się tropieniem banału w sensacyjnych wydarzeniach i magii w zwyczajnym życiu.
Dom z ogrodem tanio sprzedam (#1)
Eliza Veinard
Małe miasteczko, milcząca rzeka i śledztwo, które przerywa spokój lokalnej społeczności. Grudzień w północnej Francji okres ciszy, niespiesznych rytuałów i rodzinnych spotkań zostaje zakłócony, gdy niespodziewanie nad kanałem Ourcq spacerowicze odnajdują ludzkie zwłoki. Martwy mężczyzna to niepozorny pracownik kancelarii notarialnej człowiek, który nie powinien mieć wrogów. Sprawie przygląda się emerytowany komisarz Serge Olovski trochę zgorzkniały i ironiczny, ale wciąż ciekawy ludzi i ich sekretów. Zupełnie jak jego sąsiadka Ewa Wolny, osoba równie samotna, co bezpośrednia. Olovski wspólne z Polką podejmują próbę rozwiązania sprawy na własną rękę. Czy para samozwańczych detektywów zdoła odkryć, kto i dlaczego zabił? Pierwszy tom kryminalnych historii Elizy Veinard o mrocznych sekretach sennego miasteczka i komisarzu, któremu nawet emerytura nie przynosi upragnionego spokoju. Komisarz Serge Olovski Spokój prowincjonalnego miasteczka pęka jak cienka tafla lodu pod ciężarem sekretów. Senne La Ferté potrzebuje bohatera takiego jak Serge Olovski. Emerytowany komisarz o ciętym języku, ostrym spojrzeniu i wewnętrznym kompasie moralnym wciąż ma nosa do zbrodni, które inni woleliby przemilczeć. Eliza Veinard z wykształcenia politolożka. Była bibliotekarką, urzędniczką, sprzątaczką, dziennikarką, dekoratorką wnętrz, redaktorką. Książki, podróże, ludzie i ich historie to pasje, które ukształtowały jej sposób widzenia świata. Piętnaście lat temu zamieniła Kraków na Paryż, gdzie nadal mieszka i tworzy, dzieląc czas między malarstwo i literaturę. W obu tych dziedzinach zajmuje się tropieniem banału w sensacyjnych wydarzeniach i magii w zwyczajnym życiu.
Klaudia Duszyńska
Zamknij oczy. Weź głęboki wdech. Czy czujesz zapach tuż po pierwszej letniej burzy? Czy może być piękniej? Olga po kilku latach gonitwy za karierą w wielkim mieście postanawia zrobić sobie wolne. Wyjeżdża do małej malowniczej wsi nad jeziorem na północy Polski. Właśnie to miejsce wybrała przed laty jej babka – Tereska, po której Olga odziedziczyła duży dom. To w nim postanawia się teraz zaszyć, by poukładać przeszłość i wymazać bolesne wspomnienia. Przypadkiem jednak stanie przed trudnym zadaniem odkrycia pilnie strzeżonej rodzinnej tajemnicy… W rozliczeniu z przeszłością pomaga Oldze przyjaciel z dzieciństwa Gustaw, znany artysta, któremu dziewczyna pozuje do obrazów. Gdy między nimi zaczyna iskrzyć, pojawia się młody i intrygujący Krzysztof, który kiedyś uratował Oldze życie… W starym domu Olga odkrywa rodzinne pamiątki i poznaje bolesną przeszłość. Czy dostrzeże też szczęście i miłość, które są bliżej, niż można przypuszczać? Autorka – Klaudia Duszyńska – to literaturoznawczyni; introwertyczka zakochana muzyce jazzowej, poezji i kolorze zielonym. Dla świętego spokoju zamieniła miasto na wieś, gdzie nałogowo wsłuchuje się w ciszę. Uzależniona od galopowania po lesie i spontanicznych podróży.
Agatha Christie
Kiedy grecki milioner Arystydes Leonides zostaje otruty, podejrzenia padają na Brendę, młodą wdowę. Policja wszczyna śledztwo, ale wyprzedza ją o krok Josephine, wnuczka ofiary. Ta wścibska nastolatka uwielbia kryminały i podsłuchuje! A trzeba uważnie słuchać, bo mordercy są próżni i lubią się chwalić. Dom zbrodni jest wykładem na temat anatomii morderstwa, a przewrotne zakończenie i dziś może budzić sprzeciw. Nic dziwnego, że to jedna z ulubionych powieści Agathy Christie, która uważała, że każdy jest zdolny do zbrodni.