Publisher: 16
Nudzimisie i przyjaciele (audiobook)
Rafał Klimczak
Wszystko zaczęło się od tego, że Szymek się nudził. Głośno wołał nuuuuudzi mi się!, nuuuuudzi mi się!. I nudzimisie do niego przyszły Druga część przygód Szymka i nudzimisiów. Te sympatyczne stworki znowu mają bardzo dużo pracy: wyruszają na pełną przygód wyprawę, pomagają rozwiązywać codzienne problemy zaprzyjaźnionym przedszkolakom, uczestniczą w Sprzątaniu Świata i spotykają się z groźnym smokiem Łaskotem, ale przede wszystkim zajmują się odnudzaniem dzieci. Dobra zabawa i wyobraźnia dzięki nim nudzimisie pokonają nawet najnudniejszą nudę. W ich bajkowej krainie nie ma przemocy, każdy problem można jakoś rozwiązać, bo wesołe stworki przyjaźnią się i wzajemnie sobie pomagają. Okazuje się, że świat nudzimisiów ma wiele wspólnego z pewnym przedszkolem i tajemniczymi zdarzeniami Książka dotyka ważnych dziecięcych problemów: rywalizacji, braku asertywności, odpowiedzialności i panowania nad emocjami. Lektura obowiązkowa dla każdego nudzącego się przedszkolaka!
Rafał Klimczak
Wszystko, co dobre, szybko się kończy Wakacje minęły, a Szymek został pierwszoklasistą! Jak możecie się domyślać, przyjaciele z Nudzimisiowa nie zostawili chłopca samego w tak ważnym dla niego momencie. W tej części przygód sympatycznych stworków przeczytacie o tym, jak wygląda szkoła w krainie nudzimisiów, kogo Szymek spotkał w pierwszej klasie i jak poradził sobie z nowymi obowiązkami. Oczywiście nie zabraknie śmiechu, zabawy i mnóstwa sposobów na odnudzanie.
Rafał Klimczak
Po roku wytężonej pracy i nauki w pierwszej klasie przyszedł czas na zasłużony odpoczynek. Szymon i jego nudzimisiowi przyjaciele wyjeżdżają nad polskie morze. Spotka ich tam mnóstwo niespodzianek, ale nie zabraknie nowych sposobów na odnudzanie: Szymon i nudzimisie rozegrają wielki mecz, na którym gośćmi będą gwiazdy futbolu i postacie z popularnych bajek, zbudują zamki z piasku na plaży i przeżyją wiele niezapomnianych przygód. Jakich? Koniecznie sięgnijcie po szóstą część tej niezwykłej serii!
Nudzimisie. Ostatnie spotkanie
Rafał Klimczak
W Nudzimisiowie zaszły ogromne zmiany. Hubek wylegiwał się w łóżku tak długo, że muzykalie śpiewające pobudkę już dawno ochrypły. A potem przy wymyślaczu śniadań dał popis, jakiego jeszcze nie było! Tak nasz łakomczuch obchodził Dzień Do-Wolności. Ponadto w bajkowej krainie nastało wielkie poruszenie za sprawą Karolka i Czarusiowego wynalazku... książkownicy! Wasi ulubieńcy odwiedzili także Szymka. To spotkanie okazało się niezwykle ważne. Zresztą... przekonajcie się sami!
Edgar Wallace
An international criminal arrives in London. Basically theres the typical foreign bad guy, Caesar Valentine, who is suspected of many shady things but Scotland Yard, or any other police department for that matter, cant pin any crimes on him so they send in an undercover operative only known as Number Six to find out enough to put Valentine away for good. The thing is nobody at Scotland Yard knows who Number Six is and neither does Charles Valentine! Along the way we meet Tray Bong Smith, a criminal low life who attracts the attention of Caesar Valentine, Stephanie, the beautiful daughter of Caesar, and Mr. Ross, a mysterious American millionaire.
Marcin Wolski
Antyutopia przedstawiona w lekkiej, dynamicznej i pełnej humoru formie. W obliczu snutych przez globalistów planów Wielkiego Resetu – jak najbardziej aktualna. Lektura obowiązkowa dla każdego fana literatury science fiction. Losy społeczeństwa, które zaufało, że najlepszym wykonawcą władzy, odpornym na korupcję, zakłamanie i inne przypadłości demokracji, będzie superkomputer – maszyna sprawująca władzę sprawiedliwie, rozdająca dobra równomiernie i według zasług. Mimo upływu kilkudziesięciu lat („Numer” powstał pod koniec lat 70.), tekst ten jest wciąż żywy, a nawet ostatnio (mamy rok 2023) coraz bardziej zyskuje na aktualności. Jest wręcz proroczy! APOANIA (lubimyczytac.pl): Stara dobra szkoła dyktatorów, bez względu na to czy są z krwi i kości, czy z krzemu. MICHAŁ „VERON” TUSZ (trzynasty-schron.net): Miłośnikowi science fiction wręcz nie wypada nie znać tej książki. W tej króciutkiej, nawet nie stustronicowej książce zawarł autor całą esencję antyutopijnej fantastyki naukowej. Jest to klasyka w najlepszym wydaniu. Fantastyka w pigułce. „Numer” posiada konstrukcję klasyczną właśnie, a mimo to obdarzoną wieloma warstwami. Pojedyncze dialogi, zdania, czasami nawet słowa odsłaniają przed czytelnikiem kolejne poziomy zniewolenia ludzkości przez maszyny. Ale i nie wszystkie maszyny są złe. Są w końcu inteligentne i potrafią wyciągać wnioski. Jest w tej z jednej strony zatrważającej, z drugiej zaś – ze względu na lekkie pióro – nie potrafiącej wpędzić w przygnębienie wizji coś dla nas pocieszającego. Dlatego czyta się „Numer” tak dobrze i tak głęboko zapada on w pamięć. W świecie przyszłości ludzkość zawierzyła swój los GLOK-owi – GLObalnemu Komputerowi. Sztuczna superinteligencja miała być najlepszym wykonawcą władzy, odpornym na ludzkie słabości i przypadłości. Jednak okazało się to ułudą. Podział na klasy według inteligencji, numery zamiast nazwisk, społeczeństwo skoszarowane w megabudynkach i bezustanna kontrola. Ale to nie koniec. GLOK zamierza zastąpić człowieka własnym projektem. Kilka jednostek dystopijnej rzeczywistości postanawia się zbuntować. FPREFECT (niepamietnikfprefecta.blogspot.com): Antyutopijna niedaleka przyszłość. Trzydzieści dziewięć miliardów ludzi skoszarowanych w 39 megablokach. Zamiast nazwiska numer, który przydziela się na podstawie testów na inteligencję, a który wyznacza miejsce w społeczeństwie, im mniejszy tym wyższe. Wszystkim i wszystkimi rządzi GLOK (GLObalny Komputer) nadzorowany przez pierwszą setkę. I wszystko wygląda doskonale. Tyle tylko, że GLOK chyba oszalał i chce zniszczyć ludzkość, a na jej miejsce stworzył doskonalszą rasę krzemowych myślaczy. A może tak się tylko wydaje? Ale człowiek, a zwłaszcza inteligentny posiadający wyobraźnie, nie da się tak łatwo spacyfikować, a już zwłaszcza jakiemuś blaszakowi, którego sam zresztą skonstruował. Jest to historia kolejnej próby obalenia złego kompa. Ale spacyfikowana ludzkość nie bardzo się do tego nadaje. Myślaczy jest zbyt mało. Kto zatem jest zdolny zniszczyć wielki zły komputer? Zwłaszcza, że widzi on wszystko i ma na swoje usługi roboty bojowe i wszelkie metody nacisku. Ale nie tylko walką człowiek żyje, zwłaszcza w miarę zdrowy, niestary albo całkiem młody, niegłodny i mający przed sobą (a czasem pod i obok) niezwykle piękną kobietę lub mogącą przybrać dowolne kształty (powiedzmy szczerze bardzo ponętne niekiedy) myślaczkę i nic ciekawszego do roboty. Co ja wam będę tłumaczył, sami się domyślcie. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Książka ta jest zapisem nadawanego w odcinkach, radiowego serialu „Numer” emitowanego w latach 70. XX stulecia, w Radiowej Trójce, w ramach kultowej audycji „60 minut na godzinę”. Projekt okładki: Karolina Lubaszko.
Marcin Wolski
Antyutopia przedstawiona w lekkiej, dynamicznej i pełnej humoru formie. W obliczu snutych przez globalistów planów Wielkiego Resetu – jak najbardziej aktualna. Lektura obowiązkowa dla każdego fana literatury science fiction. Losy społeczeństwa, które zaufało, że najlepszym wykonawcą władzy, odpornym na korupcję, zakłamanie i inne przypadłości demokracji, będzie superkomputer – maszyna sprawująca władzę sprawiedliwie, rozdająca dobra równomiernie i według zasług. Mimo upływu kilkudziesięciu lat („Numer” powstał pod koniec lat 70.), tekst ten jest wciąż żywy, a nawet ostatnio (mamy rok 2023) coraz bardziej zyskuje na aktualności. Jest wręcz proroczy! APOANIA (lubimyczytac.pl): Stara dobra szkoła dyktatorów, bez względu na to czy są z krwi i kości, czy z krzemu. MICHAŁ „VERON” TUSZ (trzynasty-schron.net): Miłośnikowi science fiction wręcz nie wypada nie znać tej książki. W tej króciutkiej, nawet nie stustronicowej książce zawarł autor całą esencję antyutopijnej fantastyki naukowej. Jest to klasyka w najlepszym wydaniu. Fantastyka w pigułce. „Numer” posiada konstrukcję klasyczną właśnie, a mimo to obdarzoną wieloma warstwami. Pojedyncze dialogi, zdania, czasami nawet słowa odsłaniają przed czytelnikiem kolejne poziomy zniewolenia ludzkości przez maszyny. Ale i nie wszystkie maszyny są złe. Są w końcu inteligentne i potrafią wyciągać wnioski. Jest w tej z jednej strony zatrważającej, z drugiej zaś – ze względu na lekkie pióro – nie potrafiącej wpędzić w przygnębienie wizji coś dla nas pocieszającego. Dlatego czyta się „Numer” tak dobrze i tak głęboko zapada on w pamięć. W świecie przyszłości ludzkość zawierzyła swój los GLOK-owi – GLObalnemu Komputerowi. Sztuczna superinteligencja miała być najlepszym wykonawcą władzy, odpornym na ludzkie słabości i przypadłości. Jednak okazało się to ułudą. Podział na klasy według inteligencji, numery zamiast nazwisk, społeczeństwo skoszarowane w megabudynkach i bezustanna kontrola. Ale to nie koniec. GLOK zamierza zastąpić człowieka własnym projektem. Kilka jednostek dystopijnej rzeczywistości postanawia się zbuntować. FPREFECT (niepamietnikfprefecta.blogspot.com): Antyutopijna niedaleka przyszłość. Trzydzieści dziewięć miliardów ludzi skoszarowanych w 39 megablokach. Zamiast nazwiska numer, który przydziela się na podstawie testów na inteligencję, a który wyznacza miejsce w społeczeństwie, im mniejszy tym wyższe. Wszystkim i wszystkimi rządzi GLOK (GLObalny Komputer) nadzorowany przez pierwszą setkę. I wszystko wygląda doskonale. Tyle tylko, że GLOK chyba oszalał i chce zniszczyć ludzkość, a na jej miejsce stworzył doskonalszą rasę krzemowych myślaczy. A może tak się tylko wydaje? Ale człowiek, a zwłaszcza inteligentny posiadający wyobraźnie, nie da się tak łatwo spacyfikować, a już zwłaszcza jakiemuś blaszakowi, którego sam zresztą skonstruował. Jest to historia kolejnej próby obalenia złego kompa. Ale spacyfikowana ludzkość nie bardzo się do tego nadaje. Myślaczy jest zbyt mało. Kto zatem jest zdolny zniszczyć wielki zły komputer? Zwłaszcza, że widzi on wszystko i ma na swoje usługi roboty bojowe i wszelkie metody nacisku. Ale nie tylko walką człowiek żyje, zwłaszcza w miarę zdrowy, niestary albo całkiem młody, niegłodny i mający przed sobą (a czasem pod i obok) niezwykle piękną kobietę lub mogącą przybrać dowolne kształty (powiedzmy szczerze bardzo ponętne niekiedy) myślaczkę i nic ciekawszego do roboty. Co ja wam będę tłumaczył, sami się domyślcie. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Książka ta jest zapisem nadawanego w odcinkach, radiowego serialu „Numer” emitowanego w latach 70. XX stulecia, w Radiowej Trójce, w ramach kultowej audycji „60 minut na godzinę”. Projekt okładki: Karolina Lubaszko.
Małgorzata Todd
Precyzja to jego tajna broń. Podczas telewizyjnego talk-show prezenterka umiera na wizji. Przyczyny jej zgonu są niejasne, ale trop pada na gościa programu - byłego więźnia. Wkrótce pojawiają się kolejne trupy, a obok nich karteczki z cyframi. Seryjny morderca wyraźnie pragnie coś przekazać, a sympatyczna para śledczych stara się odczytać jego komunikat. Kryminał laureatki Nagrody im. Witolda Hulewicza za rok 2020. Idealna lektura dla miłośników kryminałów J.D. Barkera.