Publisher: 16

Pokolenie dłużników

Anna Kłodzińska

Nie jest to powieść kryminalna, ale – przedstawiona w zbeletryzowanej formie – autobiografia popularnej pisarki powieści milicyjnych. TEKST POCHODZĄCY OD WYDAWCY (umieszczony skrzydełku książki): Anna Kłodzińska – dziennikarka „Życia Warszawy” i autorka wielu powieści sensacyjnych – tym razem prezentuje nam książkę zupełnie różną od reszty swego dorobku. W „Pokoleniu dłużników” próbuje ukazać proces dochodzenia do akceptacji socjalistycznej drogi rozwoju przez ludzi dawniej niechętnych, a nawet wrogich wobec zachodzących w powojennej Polsce przemian. Bohaterka książki, wychowana w tradycji szlachecko-burżuazyjnej, ze wszystkimi odrębnościami i kompleksami właściwymi ludziom jej sfery – ma do tej akceptacji drogę szczególnie trudną. Przez jednych już odtrącona, przez innych jeszcze nie przyjęta i nie rozumiana, stosunkowo szybko potrafiła jednak nie tylko znaleźć dla siebie miejsce w nowej rzeczywistości, ale rzeczywistość tę aktywnie współtworzyć. MARIOOSH (biblionetka.pl): Akcja książki zaczyna się na chwilę przed wybuchem II wojny światowej – Krystyna Stogniewska, dziedziczka majątku ziemskiego „wychowana w atmosferze poznańskiego ziemiaństwa”, studentka Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie [prywatna szkoła wyższa działająca w latach 1917–1939], jest wieczną buntowniczką o niesprecyzowanych poglądach. Po kapitulacji Warszawy przenosi się do rodziny mieszkającej w dworze pod Sanokiem na wsi zamieszkałej przez Polaków i Ukraińców. Po wyzwoleniu Krystyna nie ma pomysłu na życie i sąsiad sugeruje jej start do szkoły oficerskiej; tam jednak ze względu na pochodzenie nie ma żadnych szans się dostać. Po tym niepowodzeniu zatrudnia się (kolejno) jako buchalterka, praktykantka rolna i pomoc w gospodarstwie u stryjecznego brata. W końcu zostaje dziennikarką „Wieczoru Warszawy”, popołudniówki „Życia Warszawy”. Akcja książki kończy się w 1953 roku, kiedy Krystyna pisze reportaż o pracy hutników. Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej (Warszawa 1973) w nakładzie 10338 egzemplarzy. Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 69. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

Pokolenie (Do palców przymarzły struny)

Krzysztof Kamil Baczyński

Po­ko­le­nie (Do pal­ców przy­mar­z­ły stru­ny) Do pal­ców przy­mar­z­ły stru­ny  z cien­kie­go krzy­ku ro­ślin.  Tak się do­ra­sta do trum­ny,  ja­ke­śmy w cza­sie do­ro­śli.    Sta­nę­ły rze­ki ognia  ścię­te krą pur­pu­ro­wą;  po no­cach sen jak po­chod­nia  stra­szy ob­cię­tą gło­wą.    Cze­goż ty jesz­cze? W mro­zie  świat jest jak z tro­cin syp­ki.  Oczu stę­ża­łych orzech.  To śnieg, to nie ser­ce tak skrzy­pi.    Każ­dy -- ko­lum­ną je­steś,  na gro­bie pie­śni wła­snych  za­mar­z­ły. Cze­goż ty jesz­cze? [...]Krzysztof Kamil BaczyńskiUr. 22 stycznia 1921 r. w Warszawie Zm. 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pokolenie, Historia, Bez imienia, Dwie miłości, Z głową na karabinie Poeta, rysownik. Twórczość poetycką rozpoczął już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Związany ze środowiskiem młodzieży lewicowej, m.in. z organizacją Spartakus działającą półlegalnie w szkołach średnich. W czasie okupacji niemieckiej zbliżył się do ugrupowań socjalistycznych, wydających podziemne pisma ?Płomienie? i ?Droga?. Od 1943 r. uczestniczył w tajnych kompletach polonistycznych, w tymże roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK ?Zośka? oraz ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych rezerwy. Uczestnik powstania warszawskiego; poległ w walce przy Placu Teatralnym (Pałac Blanka); w parę tygodni później zginęła w powstaniu żona poety Barbara, którą poślubił w 1942 r. Nie licząc dwóch zbiorków odbitych na hektografie w 7 egzemplarzach w 1940 r. i kilku wierszy w antologiach Pieśń niepodległa i Słowo prawdziwe, zdążył ogłosić, pod pseudonimem Jan Bugaj, dwa konspiracyjne zbiory: Wiersze wybrane (1942) i Arkusz poetycki (1944) wydane nakładem ?Drogi?. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Pokolenie, któremu obiecano przyszłość. Historia (nie tylko) wałbrzyska

Marta Kurkowska-Budzan

Mizerna praca, ale ludzie byli zadowoleni. I żeśmy nie stękali Miał 18 lat, kiedy pierwszy raz zjechał w Wałbrzychu pod ziemię. Wcześniej podpisał cyrograf: szkoła, stypendium, praca. Miała 15 lat i jedno pytanie: co dalej?. Miejsc w szkołach było mniej niż chętnych, a wybór decydował o całym życiu. Przyjechali z różnych stron do miasta czarnego i białego złota. Tu praca decydowała, kiedy dorosną, założą rodzinę, gdzie zamieszkają, czy awansują. Tak wyglądał świat pokolenia urodzonego w latach 50. Trzeba było zdobyć wykształcenie, potem pracę, ustatkować się, czegoś dorobić. Tak wyglądał Wałbrzych. Rozwijał się w rytmie zakładów pracy. A potem w tym samym rytmie zaczął się zwijać. W książce Pokolenie, któremu obiecano przyszłość Marta Kurkowska-Budzan wraca do tego miasta i ludzi, którzy w wieku 25 lat mieli zaplanowane życie. Po latach zostało pytanie: co z dawanej im obietnicy zostało? To, co przeżył Wałbrzych, przeżyła cała Polska. Tu działo się to mocniej.

Pokolenie Marka Świdy

Andrzej Strug

Powieść opisuje losy młodego Polaka w XX-leciu międzywojennym, a także sytuację w kraju po odzyskaniu niepodległości, związane z nią zmiany i oczekiwania. To obraz Polski, w której ci, którzy stawiali na szali własne życie walcząc o niepodległość ojczyzny, po jej odzyskaniu grzęzną w prozie życia, której ton nadają inni i okazuje się znacznie bardziej skomplikowana niż walka twarzą w twarz z wrogiem albo też w ogóle nie potrafią sobie znaleźć w niej miejsca. Styl książki, początkowo irytujący, po jakimś czasie zaczyna wciągać, ale wymaga od czytelnika ciągłej uwagi. "A jednocześnie w głębinie dusz niewidzialne i nieznacznie, dzień po dniu, z godziny na godzinę, odpadała z ludzi pospolitość, młość i nikczemność. Zapalało się uniesienie. Rodziło się męstwo. Rosły serca. W grozie burzy dokonywała się olbrzymia przemiana. Obok żołnierza w polu pojawił się naród walczący. I chociaż o tej porze nikt o tym jeszcze nie wiedział, w stokroć już urosły siły obrony. A gdy nikt tego na razie nie wyczuwał, natychmiast poznał to wróg, gdy dotarł nad Wisłę i osaczył Warszawę..."

Pokolenie (Wiatr drzewa spienia)

Krzysztof Kamil Baczyński

Po­ko­le­nie (Wiatr drze­wa spie­nia) Wiatr drze­wa spie­nia. Zie­mia doj­rza­ła.  Kło­sy brzuch cięż­ki w gó­rę uno­szą  i tyl­ko chmu­ry -- pal­com czy wło­som  po­dob­ne -- su­ną dra­pież­nie w mrok.    Zie­mia owo­ców peł­na po brze­gi  ki­pi sy­to­ścią jak wiel­ka mi­sa.  Tyl­ko ze świer­ków na po­lu zwi­sa  gło­wa ob­cię­ta stra­sząc jak krzyk.    Kwia­ty to kro­ple mio­du -- try­ska­ją  ści­śnię­te zie­mią, co tak na­brzmia­ła,  pod tym jak ko­rzeń skrę­co­ne cia­ła,  żyw­cem wtło­czo­ne pod ciem­ny strop.    Ogrom­ne nie­ba su­ną z war­ko­tem.  Lu­dzie w snach cięż­kich jak w klat­kach krzy­czą.  Usta ści­śnię­te ma­my, twarz wil­czą,  czu­wa­jąc w dzień, słu­cha­jąc w noc.    Pod zie­mią drą­żą stru­my­ki -- sły­chać --  krew tak na­bie­ra w ży­łach mil­cze­nia,  cią­gną ko­rze­nie krew, z li­ści pa­da  ro­sa czer­wo­na. I prze­strzeń wzdy­cha.    Nas na­uczo­no. Nie ma li­to­ści.  Po no­cach śni się brat, któ­ry zgi­nął,  któ­re­mu oczy żyw­cem wy­kłu­to,  któ­re­mu ko­ści ki­jem zła­ma­no;  i drą­ży cięż­ko bo­le­sne dłu­to,  na­dy­ma oczy jak bą­ble -- krew.    Nas na­uczo­no. Nie ma su­mie­nia. [...]Krzysztof Kamil BaczyńskiUr. 22 stycznia 1921 r. w Warszawie Zm. 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pokolenie, Historia, Bez imienia, Dwie miłości, Z głową na karabinie Poeta, rysownik. Twórczość poetycką rozpoczął już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Związany ze środowiskiem młodzieży lewicowej, m.in. z organizacją Spartakus działającą półlegalnie w szkołach średnich. W czasie okupacji niemieckiej zbliżył się do ugrupowań socjalistycznych, wydających podziemne pisma ?Płomienie? i ?Droga?. Od 1943 r. uczestniczył w tajnych kompletach polonistycznych, w tymże roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK ?Zośka? oraz ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych rezerwy. Uczestnik powstania warszawskiego; poległ w walce przy Placu Teatralnym (Pałac Blanka); w parę tygodni później zginęła w powstaniu żona poety Barbara, którą poślubił w 1942 r. Nie licząc dwóch zbiorków odbitych na hektografie w 7 egzemplarzach w 1940 r. i kilku wierszy w antologiach Pieśń niepodległa i Słowo prawdziwe, zdążył ogłosić, pod pseudonimem Jan Bugaj, dwa konspiracyjne zbiory: Wiersze wybrane (1942) i Arkusz poetycki (1944) wydane nakładem ?Drogi?. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Pokolenie wyżu depresyjnego

Michał Tabaczyński

Depresyjne przebudzenia, poranny szczyt depresji, depresyjna droga do pracy, sama praca jeszcze bardziej depresyjna. Depresyjne samochody i depresyjne korki, w których te samochody beznadziejnie tkwią. Depresyjna literatura i muzyka depresji w tle. Depresyjne kolacje i przedsenne miłosne uniesienia naznaczone piętnem depresyjnej pornografii. O tym mniej więcej opowiada ta ekstrawagancko radosna książka. Dzień z życia modelowego przedstawiciela posępnej generacji jest realistycznym portretem współczesności. Rozkręca się depresyjny wyż, przybiera jego fala. Oto obraz cywilizacji, która w szaleńczym tempie produkuje kolejnych pacjentów zdiagnozowanych i nie. Ta frywolnie smutna książka jest o nich. O was? O nas wszystkich? Książka stanowi także poczet świętych depresyjnego wyżu: Davida Fostera Wallacea, Marka Fishera, B.S. Johnsona, Cesarego Pavesego, Virginii Woolf, Stiga Dagermana. Są słynne kryminały, których akcja rozgrywa się w dwa dni. Są słynne powieści, których akcja rozgrywa się przez jedną dobę. Jest kapitalny esej, który mówi o 16 godzinach z życia jednego człowieka. Ten człowiek nazywa się Michał Tabaczyński, zobaczycie go wszędzie: gdy szykuje się rano z córką do wyjścia na miasto, gdy idzie do pracy, do lekarza, na zakupy, liczy wydatki. Może nawet wyda się aż nadto do Was podobny: słuchacie tej samej muzyki, zajmujecie się dziećmi, chodzicie wciąż tymi samymi ulicami i wchodzicie do tych samych sklepów, przeżywacie chwile depresji i nie mieszkacie w willi na Riwierze. Nie wiem jak Wy, ale Michał Tabaczyński umie też świetnie pisać, bawić się i śmiać, zwłaszcza z siebie samego, a niekiedy pasjonująco się smucić. No i przenikliwie czytać: bez książek nie byłoby nic, nie byłoby sensu, nie byłoby tlenu naszego codziennego, nie byłoby Michała Tabaczyńskiego. Konkret codzienności i lektury pozostają nierozdzielne jak bracia syjamscy. Muszę to powiedzieć górnolotnie: te cudne strony są hołdem dla literatury i ukłonem w stronę życia od szóstej rano. Marek Bieńczyk *** Michał Tabaczyński (1976) eseista i tłumacz (z czeskiego i angielskiego). Autor m.in. antologii współczesnej poezji amerykańskiej Parada równości (2005) oraz książek eseistycznych: Widoki na ciemność (2013), Legendy ludu polskiego (2014) i Maszyny. Do pisania (2018).

Pokolenie Z jako wyzwanie współczesnego zarządzania przedsiębiorstwem. Relacje, media społecznościowe i crowdsourcing

Olga Ławińska, Anna Korombel

Monografia jest ważną propozycją publikacyjną z zakresu nauk o zarządzaniu. Systematyzuje i poszerza wiedzę na temat zachowań konsumentów zaliczanych do pokolenia Z. Daje szerokie spojrzenie na zachowania i postawy tego pokolenia, nie tylko w środowisku społecznym, zakupowym, ale i zawodowym. Odmienność zachowań, preferencji i oczekiwań przedstawicieli pokolenia Z od przedstawicieli innych pokoleń wskazuje na potrzebę nowego spojrzenia i podejścia do zarządzania. Kompetencje cyfrowe przedstawicieli pokolenia Z będą coraz bardziej pożądane na coraz bardziej cyfrowym rynku pracy. Do tej pory to starsze pokolenia przekazywały wiedzę i doświadczenie młodszym pokoleniom. Obecnie na rynku pracy mamy do czynienia z sytuacją odwrotną - po raz pierwszy najmłodsze pokolenie jest autorytetem i to ono posiada zasób wiedzy, której nie posiadają inne pokolenia. Ta nienaturalna sytuacja na rynku pracy zmieni w przyszłości typową hierarchię korporacyjną. Problemy poruszane w monografii są bardzo istotne nie tylko z punktu widzenia naukowego, ale również praktycznego, bowiem monografia w dwóch częściach - z punktu widzenia teorii i praktyki - przedstawia wybrane zagadnienia związane z budowaniem relacji zewnętrznych i wewnętrznych przez przedsiębiorstwa, przede wszystkim z przedstawicielami pokolenia Z. W monografii przedstawiono sylwetki osób należących do pokolenia Z oraz wprowadzono Czytelników w problematykę istoty budowania przez przedsiębiorstwo relacji z klientami, jak również dokonano przeglądu cech skutecznego menedżera w świetle budowania relacji z pracownikami przedsiębiorstwa. Zaprezentowano wyniki badań własnych przeprowadzonych przez autorki w latach 2018, 2020 oraz 2021 w Polsce i w Wielkiej Brytanii na przedstawicielach pokolenia Z. Są to zarówno wyniki badań, które zostały opublikowane w latach 2021-2023 przez autorki w postaci cyklu artykułów, jak również wyniki badań prezentowane po raz pierwszy w niniejszym opracowaniu.

Pokoleniowe finanse osobiste

Jan Krzysztof Solarz, Krzysztof Waliszewski, Adrianna Trzaskowska-Dmoch

Monografia porządkuje dyskurs społeczny wokół roli decyzji finansowych w naszej codzienności. Problem wytyczenia granicy oddzielającej normę od patologii w tym zakresie pojawił się spontanicznie i jest jednym z kosztów zewnętrznych globalnego kryzysu finansowego oraz pandemii COVID-19. Celem cząstkowym jest przedstawienie uporządkowanych pytań poznawczych i praktycznych co do tego, jak należy zarządzać własnymi finansami w perspektywie stu lat. Tyle wynosi przewidywana długość życia w momencie narodzin pokolenia Alfa i Z w krajach gospodarczej Północy, do których czasami zaliczana jest również Polska. Monografia charakteryzuje przedmiot badania, porządkuje dotychczasowy stan wiedzy o systemie finansowym oraz przedstawia finanse osobiste jako dyscyplinę naukową. Zawiera również propozycję dalszego rozwoju finansów osobistych przez autorskie rozwinięcie koncepcji społeczeństwa ryzyka na co dzień w formie modelu origami.