Wydawca: 16
Halina Krahelska
Reportażowa powieść z 1937 roku opowiada o narastającym buncie robotników w drugiej połowie lat 30. XX wieku. Sprzeciwiali się oni wyzyskowi i niemal feudalnym stosunkom w zakładach pracy. Autorka barwnie omalowuje portrety działaczy związkowych, agentów policji, urzędników i fabrykantów. W wydarzenia czytelnika wciąga wartka akcja, która przybliża złożoną sytuację społeczną tego czasu. Wśród bohaterów licznie występują postaci kobiece, co uwiarygadnia obraz. Ich nieraz wstrząsające losy dokumentują długą i trudną drogę do emancypacji. Nakład powieści tuż po druku został skonfiskowany przez cenzurę, a Krahelską ukarano grzywną. Po wojnie tylko raz wznowiono powieść. Autorka była zaangażowaną działaczką społeczną i polityczną, napisała wiele książek o tematyce kobiecej i społecznej. W 1989 roku ustanowiono nagrodę jej imienia przyznawaną za działalność na rzecz pracowników.
Polski system finansowy. Wybrane zagadnienia
red. nauk. Katarzyna Maj-Serwatka, Julia Podobińska, Jakub...
W monografii poruszono zagadnienia z obszaru polskiego systemu finansowego. Szczególne miejsce zajmują w niej współczesne wyzwania dotyczące polityki podatkowej w zakresie wybranych źródeł dochodowych oraz konkurencyjności polskiego systemu podatkowego. Omówiono podstawy teoretyczne i prawne podatku od dochodów kapitałowych w Polsce z uwzględnieniem obowiązującego systemu ulg i zwolnień. W książce zaprezentowano także podstawowe różnice w konstrukcji podatku w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Ponadto, w monografii znalazł się rozdział poświęcony problematyce instrumentów finansowych mogących wspomóc system emerytalny w Polsce.
"Polski Whitman". O funkcjonowaniu poety obcego w kulturze narodowej
Marta Skwara
Książka jest próbą refleksji zarówno nad samym zagadnieniem recepcji twórcy „obcego” (twórcy innej kultury i innego języka) w kulturze narodowej, jak i próbą monograficznego ujęcia polskiej recepcji Walta Whitmana, powszechnie znanego jako „bard Ameryki”. Heterogeniczność i wieloaspektowość zagadnienia recepcji znajduje swój wyraz w konstrukcji książki, która opisuje obecność Walta Whitmana w kulturze polskiej z wielu przenikających się perspektyw: komunikacyjnej (sposoby prezentowania Whitmana w polskich encyklopediach, słownikach, tekstach „na temat” poety), socjologicznej (funkcjonowanie Whitmana w przestrzeni publicznej i politycznej, szczególnie w PRL-u), translatologicznej (sposoby tłumaczenia, a co za tym idzie rozumienia Whitmana, analizowane na przykładzie polskich serii przekładowych jego wierszy), intertekstualnej (obecność rozmaitych nawiązań do twórczości Whitmana w poezji i prozie polskiej), kulturowej (porównawcza interpretacja obecności Whitmana w polskich wersjach językowych dwóch wybranych filmów), krytyczno-literackiej (refleksja nad zjawiskiem „whitmanizmu” skontrastowanym z tzw. „o’haryzmem”). Badanie recepcji poety „obcego” umożliwia przyjrzenie się pod innym kątem literaturze i kulturze narodowej oraz jej twórcom. Zenon-Przesmycki Miriam, Antoni Lange, Jan Stur, Jerzy Jankowski, Stefan Żeromski, Julian Tuwim, Kazimierz Wierzyński, Józef Czechowicz, Czesław Miłosz, Jacek Bierezin, Danuta Mostwin, Ludmiła Marjańska, Tadeusz Różewicz, Julian Kornahauser ukażą swą inną twarz jako czytelnicy, tłumacze, interpretatorzy i komentatorzy Whitmana – już nie tylko „barda Ameryki”, ale i poety, z którym warto toczyć dialog o tym, jak rozumieć poezję, jak rozumieć świat. Książka zawiera także unikalne ilustracje z kolejnych wydań Leaves of Grass, aneks z zapomnianymi tłumaczeniami oraz bibliografię podmiotową i przedmiotową polskiej recepcji Whitmana od roku 1872.
Artur Oppman
Artur Franciszek Michał Oppman, pseudonim Or-Ot (1867-1931) polski poeta okresu Młodej Polski, publicysta, varsavianista, w latach 19011905 redaktor tygodnika Wędrowiec, w latach 19181920 redaktor Tygodnika Ilustrowanego. Napisał bądź opracował wiele baśni i legend. Zbiór zawiera następujące baśnie i legendy: Baśń o panu Twardowskim. Jak pan cześnik Twardowski diabłu synka zaprzedał. Jak mały Twardowski do piekła po cyrograf wędrował. Jak Twardowski pakt z diabłem o mądrość zawierał. Jako Twardowskiego diabeł w Rzymie przyłapał i jako na księżycu siedzi czarodziej do dnia dzisiejszego. Baśń o Śpiącej Królewnie. Baśń o diable Borucie. Jako się diabeł Boruta nudził w lochach łęczyckiego zamku i na szlacheckim weselu chciał się zabawić. Jak To się diabłu Borucie pohulanka u szlachcica Leliwy nie udała i jak go Piskorz Łęczycki szablą naznaczył. Jako szlachta łęczycka zajazd na Borutę uczyniła i jako się diabeł z opresji nie wymigał. Jak kleryk w chacie zbója Madeja nocował i jak go Madej zabić nie mógł. Jak Kleryk do piekła zaszedł i jak w nim Madejowe Łoże oglądał. Jak kleryk biskupem został i jak Madeja spowiadał. Baśń o Kopciuszku. Baśń o dobrym synu i o Szklanej Górze. Baśń o Śnieżce i o krasnoludkach. Baśń o Kocie w Butach z cholewami.
Renata Piasecka–Strzelec
Niniejsze opracowanie to pierwsze w literaturze przedmiotu kompendium wiedzy ukazujące genezę i rozwój polskich agencji prasowych, od tworzenia zalążków tych instytucji aż do chwili obecnej. Jest to zarazem synteza podsumowująca stulecie istnienia rodzimych agencji prasowych. W opracowaniu prześledzono proces ewolucji polskich agencji prasowych, od agencji telegraficznych do agencji elektronicznych (e-agencji). Autorka podkreśla kontekst polityczny wyrażający się w uwikłaniu agencji prasowych w bieżącą politykę, ukazując rolę omawianych instytucji w procesie rozpowszechniania informacji. Książka wykracza znacznie poza problematykę właściwą dla historii mediów, podejmując refleksję nad perspektywami rozwoju współczesnych agencji informacyjnych. Walor opracowania stanowi materiał ilustracyjny w postaci fragmentów biuletynów prasowych. Książka adresowana jest do medioznawców, historyków mediów, politologów oraz studentów dziennikarstwa. Dr hab. prof. UJK Renata Piasecka-Strzelec - pracownik naukowy Instytutu Dziennikarstwa i Informacji Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Swoje zainteresowania badawcze koncentruje wokół historii mediów oraz historii najnowszej Polski. W ostatnich latach analizuje również kierunki rozwoju współczesnych polskich agencji informacyjnych w kontekście społeczeństwa sieci. Autorka wielu artykułów naukowych, rozdziałów w monografiach oraz trzech publikacji zwartych. Najważniejsze opracowanie w jej dotychczasowym dorobku naukowym to monografia Polskie agencje prasowe w latach 1944-1972. Upowszechnianie i reglamentacja informacji, działalność propagandowa (Wydawnictwo UJK, Kielce 2012).
Maciej Duda
Polskie Bałkany to studium poświęcone literaturze napisanej w języku słoweńskim, chorwackim, serbskim oraz albańskim, której polskie przekłady ukazały się w latach 1990–2012. Autor analizuje przede wszystkim kategorie polityczne i kulturowe, jakie wykorzystują (świadomie lub nie) zarówno autorzy i autorki pochodzące z byłej Jugosławii (m.in. Ivan Čolović, Dubravka Ugrešić, David Albahari, Miljenko Jergović, Nenad Veličković, Ornela Vorspi, Vesna Goldsworthy, Vedrana Rudan, Slavenka Drakulić, Maria Todorova, Božidar Jezernik), zachodni podróżnicy (Robert D. Kaplan, Juli Zeh), jak i polscy pisarze i czytelnicy (Wojciech Tochman, Andrzej Stasiuk, Gustaw Herling-Grudziński, Inga Iwasiów, Hanna Samson). Autor przekonująco pokazuje mechanizmy budowania kategorii narodu oraz opowiadania o narodzie i jednostce. Dowodzi, że proza pisarzy i pisarek z byłej Jugosławii, która dociera do polskich czytelników, jest niejednorodna, bywa antynacjonalistyczna, rozbija stereotypy oraz rozwarstwia kategorie kulturowe, narodowe i płciowe. Bacznie przygląda się polskim reakcjom na publikacje przekładów tych tekstów, zwraca uwagę na to, co zostało przeoczone w dotychczas kolonializującym (kładącym nacisk na obcość i fascynację daleką egzotyką) modelu polskiego czytania postjugosłowiańskiej literatury. Wynikiem badań jest krytyczne odczytanie/oskarżenie oraz weryfikacja polskiej – zarówno naukowej, jak i popularnej – recepcji prozy postjugosłowiańskiej. Monografia rzuca nowe światło na zagadnienia komparatystyki, postzależności, rynku tłumaczeń, przepływu idei i języka krytyki w Polsce. Maciej Duda – doktor nauk humanistycznych. Od 2008 roku prowadzi zajęcia autorskie oraz kursowe na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, od 2011 wykładowca Gender Studies na UAM (www.gender.amu.edu.pl). W 2012 roku wykładowca Podyplomowego Studium Gender Mainstreaming przy Instytucie Badań Naukowych PAN w Warszawie. Autor artykułów naukowych i popularnonaukowych na temat feminizmu, gender, queer i postkolonializmu w Polsce. Współpracuje jako trener i ekspert ds. równości szans z organizacjami pozarządowymi oraz instytucjami prowadzącymi projekty dofinansowane przez Unię Europejską.
Polskie biesy. Tom I. Wiek XVIII
Grzegorz Braun, Jan Tatura
Pierwszy tom wywiadu-rzeki Jana Tatury z Grzegorzem Braunem Opowieść o epoce spisków polskich od Konstytucji 3 Maja do końca XVIII stulecia. Grzegorz Braun, reżyser, polityk i miłośnik historii ojczystej, prezentuje autorskie spojrzenie na dzieje Polski, proponując nowe, odważne interpretacje faktów historycznych. Czy powinniśmy być dumni z dziedzictwa Konstytucji 3 maja? Kim byli jej twórcy? Insurekcja kościuszkowska i jej konsekwencje w nowym świetle. Czym była Komisja Edukacji Narodowej? Czyje nazwiska odnaleziono w czasie insurekcji kościuszkowskiej na listach sprzedajnych polityków ambasady rosyjskiej? Prawdziwe oblicza Jana Kilińskiego i Hugona Kołłątaja. Czy Rzeczpospolita musiała upaść? Czy istniała szansa na uratowanie polskiej państwowości w XVIII w.?
Polskie cuda świętego Szarbela
ks. Andrzej Sochal
W czasie kiedy będziesz czytał tę książkę wydarzy się kolejny cud św. Szarbela. Od jego śmierci, w Wigilię 1898 r. zanotowano 45 tysięcy oficjalnie potwierdzonych i zweryfikowanych cudów. Jego wygląd znamy wyłącznie z fotografii z 1950 r. na której jego wizerunek pojawił się w niewytłumaczalny dla nauki sposób, wykluczający fotomontaż, czy jakąkolwiek inną manipulację zdjęciem. W 1898 r. św. Szarbel doznał udaru mózgu w czasie celebrowania Mszy św., w momencie, kiedy modlił się słowami "Ojcze prawdy. Oto Twój Syn - ofiara, aby Cię uwielbić. Przyjmij tę ofiarę". Przez kilka dni przy konającym czuwali w jego celi współbracia. Nie wytrzymywali przeraźliwego grudniowego zimna i dziwili się, że Szarbel w tak ciasnej celce spędził prawie ćwierć wieku. W 1977 r. został kanonizowany przez papieża Pawła VI. Najliczniejsza grupa pielgrzymów do grobu świętego to Polacy Książka zawiera opis cudów Świętego, które przydarzyły się Polakom, a także mocne świadectwo Kazimierza Gajowego, polskiego misjonarza posługującego od lat w Libanie. Kiedy zapytano ks. Prof. Waldemara Chrostowskiego, na czym polega fenomen św. Szarbela odpowiedział krótko: "Jest skuteczny".