Verleger: 16
Pomiędzy (Tom 1). W świetle latarni
Zofia Mąkosa
Nowa powieść laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Jest styczeń 1920 roku. Niedawno skończyła się najkrwawsza ze wszystkich dotychczasowych wojen. Niemcy muszą się pogodzić z odzyskaniem przez Polskę niepodległości i koniecznością oddania części terytorium. Wielkopolski Trzciel zostaje przecięty granicą. Na zamarzniętych trzcielskich rozlewiskach szesnastoletnia Weronika przypadkiem podcina na lodzie Natana. W tym samym czasie w odległym o 80 kilometrów Poznaniu młoda wdowa Joanna dostaje zaproszenie na spotkanie w eleganckim lokalu. Żadna z kobiet nie zdaje sobie sprawy, że tak błahe wydarzenia na zawsze odmienią ich życie "W świetle latarni" to poruszająca powieść o byciu pomiędzy. Pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami. Początek serii, która w przejmujący sposób pokazuje świat dwudziestolecia międzywojennego i losy ludzi bezlitośnie uwikłanych w historię.
Zofia Mąkosa
Powieść dwukrotnej laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Weronika i Joanna ponoszą konsekwencje swoich nieprzemyślanych decyzji. Próbują wieść życie, w którym jest miejsce na uczucia rodzinne i przyjaźń, lecz brakuje namiętności. Weronika, ukrywając ciążę, bierze ślub z Fredem, mężczyzną dotkniętym zespołem stresu bojowego. Joanna nadal pracuje w poznańskim archiwum, jednocześnie uzupełniając wykształcenie. Podczas jednego z pobytów w Trzcielu poznaje przystojnego Niemca, który wydaje się dobrym remedium na nieszczęśliwą miłość. W tle ich zmagań z niełatwą codziennością i nie zawsze życzliwymi ludźmi dzieje się wielka historia. Polacy borykają się z trudami budowy niepodległego państwa, a Niemcy usiłują się podnieść po upokorzeniu, jakie ich zdaniem zgotował im traktat wersalski. Weronika i Joanna są bezpośrednimi świadkami wydarzeń ukazujących rosnące napięcie między obu narodami i zwiastujących nową wojnę. Bez miłości to drugi tom serii o byciu POMIĘDZY: pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami.
Zofia Mąkosa
Powieść dwukrotnej laureatki Lubuskiego Wawrzynu Literackiego Weronika i Joanna ponoszą konsekwencje swoich nieprzemyślanych decyzji. Próbują wieść życie, w którym jest miejsce na uczucia rodzinne i przyjaźń, lecz brakuje namiętności. Weronika, ukrywając ciążę, bierze ślub z Fredem, mężczyzną dotkniętym zespołem stresu bojowego. Joanna nadal pracuje w poznańskim archiwum, jednocześnie uzupełniając wykształcenie. Podczas jednego z pobytów w Trzcielu poznaje przystojnego Niemca, który wydaje się dobrym remedium na nieszczęśliwą miłość. W tle ich zmagań z niełatwą codziennością i nie zawsze życzliwymi ludźmi dzieje się wielka historia. Polacy borykają się z trudami budowy niepodległego państwa, a Niemcy usiłują się podnieść po upokorzeniu, jakie ich zdaniem zgotował im traktat wersalski. Weronika i Joanna są bezpośrednimi świadkami wydarzeń ukazujących rosnące napięcie między obu narodami i zwiastujących nową wojnę. Bez miłości to drugi tom serii o byciu POMIĘDZY: pomiędzy zakochaniem a miłością, pomiędzy jedną wojną a drugą, pomiędzy życiem a śmiercią, pomiędzy Polakami, Żydami i Niemcami.
Zofia Mąkosa
Trzy kobiety, trzy życiowe drogi, jedno marzenie o szczęśliwej przyszłości Trzciel, rok 1925. Nastoletnia Nela, rozdarta między poczuciem obowiązku wobec ojca a pragnieniem poznania świata, nie umie znaleźć sobie miejsca w zmieniającej się rzeczywistości. Jej rodzinne miasto przestaje być przyjazne niechęć Niemców do Polaków przeradza się w otwartą nienawiść. Weronika po śmierci teścia zarządza dużym gospodarstwem i dźwiga ciężar obowiązków ponad siły. Na każdym kroku doświadcza wrogości niemieckich krewnych. Na szczęście Fred czuje się coraz lepiej i choć nadal nie mówi, okazuje żonie wiele czułości i przywiązania. Mieszkająca w Poznaniu Joanna, by zagłuszyć tęsknotę za Stanisławem, coraz więcej czasu poświęca pracy dla polskiego wywiadu. Na atrakcyjną, lecz cnotliwą wdowę czyha wiele niebezpieczeństw, w tym pewien uwodziciel miłośnik motocykli i piłki nożnej. Bohaterki, pochłonięte codziennymi sprawami, nie zauważają, jak niewiele brakuje, by świat wokół nich zapłonął. Wkrótce będą zmuszone stawić czoło problemom, jakich dotąd nie znały. Wiatr zmian to trzeci tom serii POMIĘDZY autorstwa uwielbianej przez czytelników i docenianej przez krytyków Zofii Mąkosy.
Zofia Mąkosa
Trzy kobiety, trzy życiowe drogi, jedno marzenie o szczęśliwej przyszłości Trzciel, rok 1925. Nastoletnia Nela, rozdarta między poczuciem obowiązku wobec ojca a pragnieniem poznania świata, nie umie znaleźć sobie miejsca w zmieniającej się rzeczywistości. Jej rodzinne miasto przestaje być przyjazne niechęć Niemców do Polaków przeradza się w otwartą nienawiść. Weronika po śmierci teścia zarządza dużym gospodarstwem i dźwiga ciężar obowiązków ponad siły. Na każdym kroku doświadcza wrogości niemieckich krewnych. Na szczęście Fred czuje się coraz lepiej i choć nadal nie mówi, okazuje żonie wiele czułości i przywiązania. Mieszkająca w Poznaniu Joanna, by zagłuszyć tęsknotę za Stanisławem, coraz więcej czasu poświęca pracy dla polskiego wywiadu. Na atrakcyjną, lecz cnotliwą wdowę czyha wiele niebezpieczeństw, w tym pewien uwodziciel miłośnik motocykli i piłki nożnej. Bohaterki, pochłonięte codziennymi sprawami, nie zauważają, jak niewiele brakuje, by świat wokół nich zapłonął. Wkrótce będą zmuszone stawić czoło problemom, jakich dotąd nie znały. Wiatr zmian to trzeci tom serii POMIĘDZY autorstwa uwielbianej przez czytelników i docenianej przez krytyków Zofii Mąkosy.
Jowita Kosiba
W ostatnią noc roku Weronika czyta list od przyrodniej siostry. Od dawna nie utrzymywały ze sobą kontaktów, jednak ta wiadomość zmienia wszystko – Eliza Wilkowiecka, słynna pisarka, jest umierająca. Swoje ostatnie miesiące chce spędzić w towarzystwie Weroniki, z którą rozdzielił ją rodzinny zatarg. Kobieta, wbrew zdrowemu rozsądkowi i oburzeniu najbliższych, wyjeżdża na drugi koniec Polski, do Leszczyniec. W starym pałacu, rodzinnej posiadłości Wilkowieckich, pragnie odkryć powody decyzji swojej matki, która przed laty najpierw porzuciła Elizę, a następnie ją. Zagłębiając się w przeszłość, odkrywa mroczną historię, która niegdyś rozegrała się pomiędzy dwiema rodzinami i dwoma domami – położonym na wzgórzu pałacem i ulokowanej w dolinie drewnianej chatce.
Justyna Leśniewicz
Niektóre uczucia uderzają jak burza, są gwałtownie i nieprzewidywalnie, zostawiają po sobie chaos. Weronika wie, jak smakuje wolność, i nie zamierza z niej rezygnować. Nie wierzy w miłość, bo ta zbyt wiele razy okazała się iluzją. Dorian żyje według własnych zasad, bez zobowiązań i granic. Tę dwójkę łączy buntownicza natura, ale kiedy los wrzuca ich w wir intensywnych doznań, zamiast spokoju rodzi się burza, której żadne z nich nie potrafi opanować. Przyciągają się i odpychają, ranią i leczą. Ale czy można wygrać walkę z uczuciami, które wcale nie chcą odejść? A może czas przestać uciekać i pozwolić sobie na coś więcej? "Pomimo burz" to porywający, pełen napięcia i prawdziwych emocji romans, o którym nie będziesz mogła zapomnieć!
Marcin Ziernicki
Każdy życiowy zakręt można pokonać z dumnie podniesioną głową. Teresa Mońkiewicz, trzydziestokilkuletnia rozwódka i mama nastoletniej Hani, wyjeżdża za granicę w celach zarobkowych. Jej plany niweczy druzgocąca diagnoza ostra białaczka szpikowa która spada na nią jak grom z jasnego nieba. Ciężko doświadczona przez los kobieta po raz kolejny jest zmuszona stanąć do walki o swoje życie, ale tym razem czuje, że może nie starczyć jej na to sił... Wkrótce jednak ludzie, których spotka na swojej drodze, pomogą jej podjąć słuszną decyzję. Pomimo wszystko" to poruszająca opowieść o granicach ludzkiej wytrzymałości, o sile kobiecości, miłości i przyjaźni. Śmiertelna choroba okazuje się być sitem, które w precyzyjny sposób oddziela to, co najważniejsze w życiu od plew nieistotnych spraw, a cierpienie... to tylko jedna strona medalu. Są wyniki usłyszała poważny głos Justyny. Z twarzy pielęgniarki zniknął uśmiech. W zasadzie to nie musiała już nic mówić. Tereska poczuła puchnącą w swoim gardle rozpacz. Justyna przysiadła na brzegu łóżka. Nie dbała o to, że tak nie wolno. Jej zazwyczaj pogodne oczy zaszkliły się. Tereska nie mogła znieść ich widoku. Odwróciła się na łóżku i zwinęła w kłębek. Miała zamknięte oczy, gdy pielęgniarka orzekała wyrok. To białaczka... ostra białaczka szpikowa.