Publisher: 16
Éric Vuillard
Uhonorowana Nagrodą Goncourtów i wydana w niemal 40 krajach powieść o tym, jak rodziło się zło Nadzwyczajna, niedająca spokoju BBC Proza Vuillarda jest oszczędna, a zarazem niebywale mocna, pełna gniewu. To wnikliwa obserwacja narodzin faszyzmu w latach 30. ubiegłego wieku, która ma działać jak otrzeźwiające ostrzeżenie dla nas współczesnych NPR, Best Books of the Year Żyjemy, prowadzimy interesy, podejmujemy słuszne w naszym mniemaniu decyzje. I nagle odkrywamy, że znajdujemy się w samym środku piekła, które sami pomogliśmy rozpętać. Jak to się dzieje?! Eric Vuillard w uhonorowanej Nagrodą Goncourtów powieści przygląda się wydarzeniom, które doprowadziły Hitlera na polityczny szczyt, a w efekcie wywołały najtragiczniejszy konflikt zbrojny w dziejach ludzkości. Każdy z szesnastu rozdziałów jest perełką literacką. Vuillard posiada umiejętność wnikania w umysły nie tylko postaci historycznych i fikcyjnych, ale również w umysły czytelników. Mimo niewielkiej objętości, płynie z tej opowieści niesamowita moc. Porządek dnia nie daje się zapomnieć.
Éric Vuillard
Uhonorowana Nagrodą Goncourtów i wydana w niemal 40 krajach powieść o tym, jak rodziło się zło Nadzwyczajna, niedająca spokoju BBC Proza Vuillarda jest oszczędna, a zarazem niebywale mocna, pełna gniewu. To wnikliwa obserwacja narodzin faszyzmu w latach 30. ubiegłego wieku, która ma działać jak otrzeźwiające ostrzeżenie dla nas współczesnych NPR, Best Books of the Year Żyjemy, prowadzimy interesy, podejmujemy słuszne w naszym mniemaniu decyzje. I nagle odkrywamy, że znajdujemy się w samym środku piekła, które sami pomogliśmy rozpętać. Jak to się dzieje?! Eric Vuillard w uhonorowanej Nagrodą Goncourtów powieści przygląda się wydarzeniom, które doprowadziły Hitlera na polityczny szczyt, a w efekcie wywołały najtragiczniejszy konflikt zbrojny w dziejach ludzkości. Każdy z szesnastu rozdziałów jest perełką literacką. Vuillard posiada umiejętność wnikania w umysły nie tylko postaci historycznych i fikcyjnych, ale również w umysły czytelników. Mimo niewielkiej objętości, płynie z tej opowieści niesamowita moc. Porządek dnia nie daje się zapomnieć. AUDIOBOOK CZYTA ROCH SIEMIANOWSKI
Porządek międzynarodowy. Perspektywa ontologiczna
Roman Kuźniar
Bohaterem tej książki jest porządek międzynarodowy. Nie jakiś wybrany, westfalski, wersalski, zimnowojenny czy liberalny, jak się nazywa kolejne porządki w historii lub politologii, lecz także w języku polityczno-publicystycznym. To jest rzecz o pierwszym w dziejach porządku międzynarodowym, który niezauważenie pojawił się bezpośrednio po I wojnie światowej i nadal trwa. Tytułowa perspektywa ontologiczna oznacza, że w książce podjęto próbę wyjaśnienia jego istoty, łącznie z genezą, strukturą oraz procesem i logiką rozwoju. Jest to propozycja rewizjonistyczna w stosunku do zadomowionych w literaturze przedmiotu ujęć ,,bohatera" książki. Ale też, co jest nieśmiałą nadzieją Autora, może skłaniać do ukierunkowanej analizy empirycznej oraz szerszej refleksji teoretycznej służącej poznaniu stosunków międzynarodowych jako jednej ze sfer rzeczywistości oraz przedmiotu badań. *** Dokonana w recenzowanym tekście synteza jest na najwyższym poziomie oraz w znakomity sposób łączy ogromną erudycję i wszechstronne doświadczenia jej Autora. A dla czytelników będzie stanowić i kompendium wiedzy, i skuteczną inspirację do samodzielnych badań i analiz. z recenzji Profesora Wojciecha Kosteckiego Roman Kuźniar - profesor dr hab., kierownik Katedry Studiów Strategicznych i Bezpieczeństwa Międzynarodowego Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Były dyrektor departamentu analityczno-planistycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Autor wielu publikacji z zakresu historii najnowszej stosunków międzynarodowych, bezpieczeństwa międzynarodowego, ochrony praw człowieka, polityki zagranicznej RP, m.in.: Prawa człowieka. Prawo - instytucje - stosunki międzynarodowe (wyd. III, dodruk 2006), Polityka i siła. Studia strategiczne - zarys problematyki (2005; wyd. II 2006), Pozimnowojenne dwudziestolecie 1989-2010. Stosunki międzynarodowe na przełomie XX i XXI wieku (2011), Polityka zagraniczna III Rzeczypospolitej (2012), My, Europa (2013), Europa w porządku międzynarodowym (2016); współredaktor i współautor: Bezpieczeństwo międzynarodowe czasu przemian (wraz z Z. Lachowskim, wyd. pol. 2003, ang. 2004), Kryzys 2008 a pozycja międzynarodowa Zachodu (2011), Bezpieczeństwo międzynarodowe (wraz z B. Balcerowiczem i in., 2012), współautor Wojny Zachodu. Interwencje zbrojne państw zachodnich po zimnej wojnie (M. Madej red., 2017), Jestem obywatelem Unii Europejskiej (2019). Od 1995 r. redaktor naczelny Rocznika Strategicznego. W latach 2010-2015 doradca Prezydenta RP ds. międzynarodowych.
Henry Kissinger
Nigdy nie było żadnego prawdziwie globalnego porządku światowego twierdzi Henry Kissinger. Jeden z czołowych współczesnych polityków, dyplomata, doradca prezydentów od lat analizuje wyzwania, przed którymi staje świat w XXI wieku. Odmienne perspektywy historyczne, trwające konflikty, błyskawicznie rozwijana i coraz szerzej dostępna technologia, a przede wszystkim narastające ekstremizmy ideologiczne coraz bardziej dzielą świat. Dlatego wspólnego porządku nie było i być nie mogło. Każdy region, cywilizacja czy imperium tworzyły i wcielały w życie własne koncepcje, gdzie indziej umiejscawiały centrum świata i swoich barbarzyńców. Czym innym był ład dla Chińczyków, a czym innym dla Europejczyków. Na innych fundamentach oparty jest ustrój Stanów Zjednoczonych, a na innych państw, w których główną ideologią jest islam. Kissinger z właściwą sobie przenikliwością analizuje bieżącą sytuację polityczną przez pryzmat historii oraz wydarzeń, w których uczestniczył i które współtworzył. ""Porządek światowy" to Kissinger w całej swojej klasie, łączący ostrość postrzegania świata z szerokim spojrzeniem na współczesność." Hillary Clinton, The Washington Post "Trudno o bardziej współczesną książkę. Kissinger przedstawia problemy dzisiejszego świata i rolę Stanów Zjednoczonych w coraz bardziej rozdartej rzeczywistości." Michiko Kakutani, The New York Times "Przemyślenia Kissingera dotyczące porządku współczesnego świata powinny być lekturą obowiązkową wszystkich kandydatów startujących w najbliższych wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych." The Financial Times "Jeżeli uważasz, że współczesne Stany Zjednoczone nie mają problemów, nie sięgaj po tę książkę. Jeżeli jednak dostrzegasz rozpad niegdysiejszego porządku, najnowsze dzieło Kissingera jest właśnie dla ciebie." John Micklethwait, The New York Times Book Review
Porządne dziewczyny. Zbrodnia i hańba w Indiach
Sonia Faleiro
W maju 2014 roku Sonia Faleiro zobaczyła w mediach społecznościowych zdjęcie: ciała dwóch młodych dziewczyn wiszące na drzewie. Internauci pisali, że dorastające w Indiach kuzynki, czternastoletnia Lalli i szesnastoletnia Padma, zostały zgwałcone i zamordowane przez mężczyzn z wyższej kasty. Śledztwo prowadzone przez miejscowych policjantów było pełne nieścisłości. Rzeczy osobiste nastolatek zniknęły z miejsca przestępstwa, a świadkowie wielokrotnie zmieniali zeznania. Faleiro rekonstruuje wydarzenia, by odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Padma i Lalli zginęły. Wyszły nocą na dwór, bo w domu nie miały toalety. Brakowało też dostępu do bieżącej wody, gazu i elektryczności. Były zależne od ojców i braci, a krewni już myśleli o wydaniu ich za mąż. Wiedziały, że po ślubie staną się własnością kolejnego mężczyzny, a jego imię zostanie im wytatuowane na skórze. Czerpiąc z historii innych ofiar zabitych, zgwałconych i wykorzystanych a także z raportów i licznych badań, Faleiro pokazuje skalę problemu. Pomaga zrozumieć, co oznacza życie w dzisiejszych Indiach: konserwatywnych, kastowych i patriarchalnych. Indyjska kobieta nigdzie nie jest bezpieczna. Może stracić życie w miejscu publicznym, ale śmiertelne niebezpieczeństwo grozi jej także we własnym domu.
Kinga Wyrzykowska
"Porządni ludzie" to gorzka powieść, świetnie napisana, doskonale skrojona i dynamicznie zmontowana. Jest zjadliwą krytyką współczesnego społeczeństwa, social mediów, powierzchowności ludzkich relacji i moralnej zgnilizny "elit". To także krytyka chciwości, zazdrości i nienawiści w rodzinie. Niezależnie od tego, czy jesteśmy wściekli, widząc bohaterów w takim położeniu, czy zachwyceni ich nieszczęściem - obserwujemy ich powolny upadek z pewną fascynacją. [benzinemag.net] Książka otrzymała we Francji prestiżową Nagrodę Francoise Sagan (2023). W dniu 27 lutego 2026 roku odbyła się w Teatrze Nowym w Poznaniu premiera spektaklu według tej interesującej powieści! To proza która wbija w fotel swoją intensywnością. Narracja, prowadzona przez dwie postacie w stylu strumienia świadomości, uderza bezpośrednio - bez znieczulenia, bez ozdobników. Gombrowiczowska atmosfera duszności i niedopowiedzeń miesza się tu z ironicznym spojrzeniem na dzisiejszy świat - z jego obsesją na punkcie konsumpcji, wiecznego scrollowania, nowoczesności. To książka która wymyka się prostym kategoriom. Z jednej strony - obyczajowo-kryminalna intryga w duchu Liane Moriarty, z drugiej - eksperymentalna, dramatyczna forma, przywodząca na myśl Gombrowicza. Efekt? Przejmujący obraz rodziny na granicy rozpadu, który jednocześnie bawi i zmusza do refleksji. [Aleksandra Sobańska, biblioteka.pl] Naprawdę dobra, mocna i bardzo smutna książka. To historia o nas, o naszych lękach, pragnieniach i iluzjach, które tworzymy, by poczuć się bezpieczni w tym szalonym, pełnym niepewności świecie. Polecam. [Katarzyna M., taniaksiazka.pl] W historii okraszonej sarkastycznym humorem i suspensem na miarę Agathy Christie autorka portretuje współczesną Francję. To Francja mieszczańska, elegancka. Zamieszkana przez tytułowych "porządnych ludzi". [wysokieobcasy.pl] Najbardziej niepokojąca powieść nowego sezonu! Napisana żywym, ostrym językiem, wprowadzająca napięcie, które utrzymuje się aż do nieoczekiwanego, oszałamiającego zakończenia. [Gilles Pudlowski] Książka, która w prosty sposób mówi o naszym społeczeństwie i jego bolączkach, to komiczno-gorzki traktat o nas samych. Pouczająca lekcja pokory. ["Le Monde"] Kinga Wyrzykowska, francuska pisarka o polskich korzeniach, w swojej błyskotliwej powieści "Porządni ludzie" zabiera nas do świata francuskiej rodziny Simart-Duteilów, której członkowie trafiają na pierwsze strony gazet, gdy niespodziewanie barykadują się w swojej normandzkiej posiadłości. Rok 2015. Bajecznie bogata rodzina Simart-Duteilów wiedzie pozornie idealne życie. Wiecznie młoda wdowa Isabella, jej synowie Samuel i Paul oraz córka Clothilde - wszyscy cieszą się luksusem, prestiżem i społecznym uznaniem. Zadbane dzieci, szykowni rodzice, piękny dom, klinika chirurgii plastycznej i karty członkowskie elitarnych klubów. Wszystko wydaje się być na swoim miejscu... aż do momentu, gdy do ich drzwi puka tajemniczy Obcy. To, co następuje później, to mistrzowsko poprowadzona opowieść o rozpadzie pozorów, konfrontacji z własnymi demonami i niemożności ucieczki przed rzeczywistością. Narracja, pełna zaskakujących zwrotów akcji i narastającego poczucia zagrożenia, wciąga czytelnika niczym najlepszy thriller psychologiczny. Kim jest Obcy? Dlaczego jego pojawienie się wywołuje panikę? I co takiego wydarzyło się w 2015 roku, że doprowadziło do rozpaczliwej decyzji o odcięciu się od świata? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w tej porywającej książce, która z pewnością pozostanie w Waszej pamięci na długo po przewróceniu ostatniej strony. [upolujebooka.pl] O AUTORCE. Kinga Wyrzykowska - francuska pisarka urodzona w Warszawie. Na początku lat 80. przeniosła się z rodzicami do Francji. Po studiach z literatury w Paryżu brała udział w najróżniejszych projektach teatralnych i audiowizualnych. Jest autorką powieści "Memor, le monde d'apres" (2015), "De nos propres ailes" (2017) i "Patte blanche" (2022; wyd. pol. "Porządni ludzie"). [wydawnictwonowe.pl] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Projekt okładki: Justyna Nowaczyk.
Anna Wiśniewska-Grabarczyk
Porzeczkowy Josef to po części wspomnieniowa, barwnie napisana powieść ukazująca schyłek komunizmu w Polsce. Trzcianka to senne i, wydawałoby się, spokojne miasteczko w województwie wielkopolskim, którego mieszkańcy skrywają tajemnice bolesnej przeszłości i nie mniej trudnej codzienności. Anna Wiśniewska-Grabarczyk Urodziła się w Trzciance, na ziemiach odzyskanych, mieszkała w Łodzi, obecnie w Kopenhadze. Jest doktorem nauk humanistycznych, specjalizuje się w badaniach nad cenzurą Polski Ludowej, za które została doceniona kilkoma nagrodami, m.in. nagrodą tygodnika „Polityka” i grantem Narodowego Centrum Nauki. Jej pierwsze, jeszcze licealne, wiersze zostały wyróżnione w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim "Nasze wspólne sprawy wczoraj - dziś - jutro" i ukazały się w tomie I po co umierać. Za wydaną nakładem wydawnictwa Anagram powieść Porzeczkowy Josef była nominowana do Nagrody Literackiej im. W. Gombrowicza. Jest krytyczką literacką, autorką trzech książek, miniatur poetyckich, tekstów słuchowisk i kilkudziesięciu artykułów, ogłaszanych m.in. w „Twórczości”, „Odrze”, "Zeszytach Literackich", „Nowych Książkach”, „Polityce”, „The Polish Review”, „Zagadnieniach Rodzajów Literackich”.
Porzuceni przez ojca. Psychologia ateizmu
Paul C.Vitz
Porzuceni przez ojca Psychologia ateizmu Paul C. Vitz Wyd. Prodoteo, seria XX Pierwszy, 2023 https://www.amazon.com/Faith-Fatherless-Psychology-Paul-Vitz/dp/1586176870 O książce: W tym rozszerzonym wydaniu, wychodząc od Freuda i jego "teorii projekcyjnej" religii - że wiara w Boga jest jedynie wytworem ludzkiego pragnienia bezpieczeństwa - profesor Vitz twierdzi, że psychoanaliza w rzeczywistości dostarcza bardziej satysfakcjonującego wyjaśnienia ateizmu. To rozczarowanie swym ziemskim ojcem, czy to przez jego śmierć, nieobecność, czy złe traktowanie, często prowadzi do odrzucenia Boga. Biograficzny przegląd wpływowych ateistów z ostatnich czterech stuleci pokazuje, że ta "hipoteza ułomnego ojca" dostarcza spójnego wyjaśnienia "intensywnego ateizmu" tych myślicieli. Vitz przeprowadza intrygujące porównanie mężczyzn i kobiet ateistów oraz omawia wiele innych czynników psychologicznych, które mogą przyczyniać się do ateizmu. Vitz nie twierdzi, że ateizm jest zdeterminowany psychologicznie. Każdy człowiek, niezależnie od swoich doświadczeń, ostatecznie decyduje się zaakceptować Boga lub go odrzucić. Jednak niefrasobliwe przypisywanie wiary religijnej irracjonalnym potrzebom psychologicznym jest tak powszechne, że konieczne jest wykazanie psychologicznych czynników predysponujących do ateizmu.