Видавець: 16
Siergiej Miedwiediew
W ostatnich latach Europa z fascynacją i przerażeniem obserwowała, jak w Rosji otworzyły się wrota do przeszłości i na arenę polityczną wtargnęła prehistoria: wróciły rytuały rodem z epoki Breżniewa, ery stalinizmu, systemu pańszczyźnianego i czasów Iwana Groźnego. Car Władimir ze swoją świtą ruszył na święty bój o godność i niezależność narodu. Rzecz w tym, że bój ten toczy z własnymi obywatelami, a potyczki dotyczą różnych sfer obywatelskiej, terytorialnej i symbolicznej autonomii. Siergiej Miedwiediew błyskotliwie i nie bez humoru analizuje wielką politykę i szuka klucza do rosyjskiej duszy. Obrany przez Kreml kurs kolizyjny ze światem zachodnich wartości jest według niego konsekwencją specyficznej mentalności, która odzwierciedla i kształtuje marzenia, lęki i kompleksy Rosjan. Społeczny konserwatyzm, nacjonalizm i homofobia łączą się z kultem siły i akceptacją przemocy w życiu publicznym i prywatnym, namiętnością do rakiet i wojska, pałaców ociekających złotem i konkursów piękności. To świat czasem straszny, nieraz intrygujący, ale często śmieszny. I właśnie na przecięciu historycznej intuicji i komicznej intonacji powstała niniejsza książka pisze autor.
Barbara Nawrocka Dońska
Powieść jednej z najpopularniejszych autorek PRL-u! Historia Saszy Konstałowa, który wciąż zmuszony jest zmieniać miejsce pobytu, bezustannie poszukując tego, w którym dane mu będzie pozostać. Tułaczkę rozpoczyna już w dzieciństwie, gdy jego ojciec, usiłując ocalić resztę rodzinnego majątku, ucieka wraz z rodziną z rewolucyjnej Rosji. Syn musi wówczas porzucić szkołę politechniczną i rozpocząć przymusową podróż. Młody Rosjanin trwale podzieli los rodzica. Przebywa na Polesiu, w Warszawie, w Paryżu, wszędzie daremnie szukając swojego miejsca.
Barbara Nawrocka Dońska
Powieść jednej z najpopularniejszych autorek PRL-u! Historia Saszy Konstałowa, który wciąż zmuszony jest zmieniać miejsce pobytu, bezustannie poszukując tego, w którym dane mu będzie pozostać. Tułaczkę rozpoczyna już w dzieciństwie, gdy jego ojciec, usiłując ocalić resztę rodzinnego majątku, ucieka wraz z rodziną z rewolucyjnej Rosji. Syn musi wówczas porzucić szkołę politechniczną i rozpocząć przymusową podróż. Młody Rosjanin trwale podzieli los rodzica. Przebywa na Polesiu, w Warszawie, w Paryżu, wszędzie daremnie szukając swojego miejsca.
Arthur Conan Doyle
Mogło się wydawać, że przygody najsłynniejszego detektywa miały swój tragiczny finał nad wodospadem Reichenbach. Gdy doktor Watson niemal pogodził się ze śmiercią swojego najlepszego przyjaciela, Sherlock Holmes nieoczekiwanie powraca! Dzięki swoim ponadprzeciętnym umiejętnościom sztuki baritsu" ekscentryczny detektyw jedynie upozorował swą śmierć. Tymczasem z ukrycia planował dopaść pozostałych zbrodniarzy z szajki Moriartyego. Po powrocie do Londynu duet z Baker Street ponownie tropi i rozszyfrowuje najbardziej skomplikowane tajemnice przestępczego półświatka.
Arthur Conan Doyle
Mogło się wydawać, że przygody najsłynniejszego detektywa miały swój tragiczny finał nad wodospadem Reichenbach. Gdy doktor Watson niemal pogodził się ze śmiercią swojego najlepszego przyjaciela, Sherlock Holmes nieoczekiwanie powraca! Dzięki swoim ponadprzeciętnym umiejętnościom sztuki baritsu" ekscentryczny detektyw jedynie upozorował swą śmierć. Tymczasem z ukrycia planował dopaść pozostałych zbrodniarzy z szajki Moriartyego. Po powrocie do Londynu duet z Baker Street ponownie tropi i rozszyfrowuje najbardziej skomplikowane tajemnice przestępczego półświatka.
Adam Mickiewicz
Adam Mickiewicz Ballady i romanse Powrót taty Pójdźcie, o dziatki, pójdźcie wszystkie razem Za miasto, pod słup, na wzgórek; Tam przed cudownym klęknijcie obrazem, Pobożnie zmówcie paciórek. Tato nie wraca: ranki i wieczory We łzach go czekam i trwodze; Rozlały rzeki, pełne zwierza bory, I pełno zbójców na drodze. Słysząc to dziatki, biegą wszystkie razem, Za miasto, pod słup, na wzgórek; Tam przed cudownym klękają obrazem, I zaczynają paciórek. Całują ziemię,... Adam Mickiewicz Ur. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy wieszczów). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika Trybuna Ludów i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Adam Mickiewicz
Adam Mickiewicz Ballady i romanse Powrót taty Pójdźcie, o dziatki, pójdźcie wszystkie razem Za miasto, pod słup, na wzgórek; Tam przed cudownym klęknijcie obrazem, Pobożnie zmówcie paciórek. Tato nie wraca: ranki i wieczory We łzach go czekam i trwodze; Rozlały rzeki, pełne zwierza bory, I pełno zbójców na drodze. Słysząc to dziatki, biegą wszystkie razem, Za miasto, pod słup, na wzgórek; Tam przed cudownym klękają obrazem, I zaczynają paciórek. Całują ziemię,... Adam Mickiewicz Ur. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832), Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833), Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820), Do Matki Polki (1830), Śmierć pułkownika (1831), Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy wieszczów). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817), za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839), a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika Trybuna Ludów i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Powrót Władców Strachu Kroniki nekromantów. Tom 3
Marek Tarnowicz
Próba uwolnienia Sildeth z kopalni zakończyła się fiaskiem. Nekromantka pod wpływem magii w wyrytych w znakach i inskrypcjach na ścianach zapada w letarg na długie lata. Z pomocą przychodzi jej przypadek. Podczas osadzania kamieni mających służyć, jako wsporniki dla bramy wokół budowanego wokół kopalni kompleksu obronnego, dochodzi do wstrząsu, który narusza magiczne zabezpieczenia wiążące Nekromantkę. Ta wykorzystuje okazję i ucieka z tego miejsca. Ścigana przez magów, trafia do innej kopalni, gdzie przebywają dwaj najpotężniejsi Nekromanci Qantarogos i Lamiras. Tu Silsdeth ulega namowom, aby poczekać na lepszą okazję do wzniecenia kolejnej wojny, aby zaprowadzić nowy ład. Z Lmirasem zapadają w długi, magiczny sen. W tym czasie spełnia się przepowiednia Malbazara. Fragment: - Rarisa? - zapytał męski głos. Kobieta siedząca przy stole w gospodzie nie zareagowała na swoje imię. - Pytałem, czy... - Słyszałam - przerwała mu. - Jeżeli nawet... To co z tego - wzruszyła ramionami, nadal nie odwracając głowy. - Jestem kapitan Teht z Gwardii... - Widzę, skąd jesteś - znów mu przerwała. - Czego chcesz, kapitanie? - zapytała bez cienia ciekawości w głosie. - Mam za zadanie... - To je wykonaj i nie zawracaj mi głowy - przerwała mu kolejny raz. Mężczyzna nie dał po sobie poznać, że jest chociaż odrobinę poirytowany jej zachowaniem. Wiedział, że Najemniczka nie jest miłą w obyciu kobietą. - Bez ciebie nie mam żadnych szans na... - Przejdź do rzeczy... Ale najpierw usiądź. - Kopnęła stołek pod stołem naprzeciwko siebie, aż ten odsunął się spod blatu. - Napijemy się. - Nalała do stojącego obok kubka wina i przesunęła go w jego stronę. - Jestem na... - Pij i mów - przerwała mu spokojnym głosem. - Dlaczego nie dajesz mi... - Bo lubię konkrety. Za tych, co polegli. - Uniosła swój kubek. Usiadł i wypili. - Umarła uciekła - powiedział.