Publisher: 16
Nieznany
Księga pszczoły to oryginalny tekst w języku syryjskim przełożony z manuskryptów znajdujących się w Londynie, oksfordzie oraz Monachium przez sir Ernesta Alfreda Thompsona Wallis Budge'a. Księga pszczoły gromadząc niebiański nektar z kwiatów dwóch Testamentów i świętych ksiąg zawiera takie oto rozdziały: Apologia przede wszystkim; O wiecznym zamyśle Boga w odniesieniu do stworzenia świata; O stworzeniu w ciszy siedmiu natur (substancji); O ziemi, wodzie, powietrzu i ogniu; O Niebie; O Aniołach; O ciemności; O rozlewającym się (wszechokalającym) świetle; O sklepieniu niebieskim; O stworzeniu drzew i roślin oraz o stworzeniu mórz i rzek; O stworzeniu ciał niebieskich; O stworzeniu potworów morskich, ryb, ptactwa skrzydlatego oraz o gadzinach morza zamieszkujących; O stworzeniu potworów i zwierząt lądowych; O uformowaniu Adama; O stworzeniu Ewy; O Raju; O grzechu Adama; O wygnaniu Adama i Ewy z Raju; O poznaniu Ewy przez Adama; O odkryciu instrumentów do pracy z żelazem służących; O Noem i potopie; O Melchizedeku; O pokoleniach Noego i o tym, jak z trzech synów wytrysnęły siedemdziesiąt dwa rody; O kolejnych pokoleniach od Potopu, aż do dnia dzisiejszego; O budowie wieży i pomieszaniu języków; O Abrahamie; O próbie Hioba; O błogosławieństwie Izaaka; O Józefie; O Mojżeszu i dzieciach Izraela; Historia laski Mojżesza; O Jozuem, synie Nuna i krótkie napomnienie o czasach sędziów i królach dzieci Izraela; O śmierci Proroków, jak umarli i (gdzie) każdy z nich został pochowany; O pokoleniach rodu Mesjasza; O ukazaniu się anioła Jonachirowi (Joachimowi) i zapowiedzi narodzin Maryi; O ukazaniu się Gabriela Maryi zapowiedzi urodzenia przez nią Pana naszego; O narodzinach Pana naszego z ciała i krwi; O proroctwie Zaradoszta dotyczącym Pana naszego; O gwieździe, która ukazała się na Wschodzie w dniu narodzin Pana naszego; O przybyciu magów z Persji; O ucieczce Pana naszego do Egiptu; O Janie Chrzcicielu i ochrzczeniu przez niego Pana naszego; O poście Pana naszego, o walce, którą stoczył z diabłem i o wielkich czynach przez niego czynionych; O wieczerzy paschalnej Pana naszego; O Męce Pana naszego; O zmartwychwstaniu Pana naszego; O wniebowstąpieniu Pana naszego; O zesłaniu Ducha Świętego na Apostołów zebranych w wieczerniku; O nauczaniu Apostołów, miejscach pobytu każdego z nich i o ich śmierci; Imiona Apostołów w porządku ważności; O sprawach pomniejszych; Imiona patriarchów ze Wschodu (katolikosów), następców Apostołów Addaja i Mari; Imiona królów, którzy władali światem od potopu do dnia obecnego; Imiona królów medyjskich, którzy panowali w Babilonie; Lata władców egipskich; Lata cesarzy rzymskich; Królowie perscy od Shabora (Szapura), syna Hormizda; Lata, które przeminęły na tym świecie; O końcu czasów i przeobrażeniu królestw. Z księgi Metodego, biskupa Rzymu; O Gogu i Magogu uwięzionych na północy; O nadejściu Antychrysta, syna całkowitej zagłady; O śmierci i oddzieleniu duszy od ciała; O przyspieszeniu i powszechnym zmartwychwstaniu, końcu świata materialnego i początku nowego świata; O sposobie, w jaki ludzie powstaną w dniu zmartwychwstania; O radości sprawiedliwych, męce grzeszników i tym, w jaki sposób będą oni tam przebywali; Czy okazana zostanie łaska grzesznikom i diabelskim istotom w gehennie po tym, jak umęczą się oni, będą cierpieć i zostaną ukarani,czy też nie? jeśli zaś dostąpią oni łaski, to kiedy się to stanie?
Księga reguł, Komentarz do Apokalipsy
Tykoniusz
Tekst Księgi reguł przedstawia siedem zasad, którymi "niczym kluczami można otwierać tajemnice Pisma Świętego", jak pisał Augustyn, naśladując słownictwo samego Tykoniusza (...). Te reguły zaproponowane przez teologa podzielonego Kościoła opisują sytuację afrykańskiego chrześcijaństwa w taki sposób, by ówczesny stan rzeczy nie przekreślił tego, co w Kościele jest najważniejsze: Kościół to przede wszystkim ciało Jezusa Chrystusa. Dlatego tajemnicy tego ciała poświęcone są trzy reguły: I. Pan i Jego ciało, II. Dwojakie ciało Pana oraz VII. Diabeł i jego ciało. Pozostałe reguły bardziej wiążą się z samą interpretacją tekstu biblijnego: III. Obietnice i prawo, IV. Rodzaj i gatunek, V. Czasy, VI. Rekapitulacja. Księga reguł wyrosła z osobistej praktyki egzegetycznej autora i tej praktyce służyła. Tykoniusz był bowiem metodycznie działającym badaczem tekstu. Wiemy o tym, gdyż praktycznym wykorzystaniem przez Tykoniusza Księgi reguł jest jego Komentarz do Apokalipsy. Dla każdej z reguł można znaleźć w nim ilustrację.
Księga Sfery. Podstawy starożytnej i nowoczesnej magii sferycznej, tachionowej i neutrinowej
Tom Hex
Księga Sfery podstawy starożytnej i nowoczesnej magii sferycznej, tachionowej i neutrinowej, wywiady i wspomnienia członków zakonu magicznego Divine Mystery Order Divine Mystery Order, czyli Zakon Czcicieli Świętej Tajemnicy, to gałąź nowoczesnej magii opartej na wiedzy sprzed 18 000 lat. Jej źródłem są nie tylko osobiste objawienia dostępne dla każdego po wpłaceniu stu ośmiu dolarów na konto zakonu, ale przede wszystkim odwieczna wiedza szamańska i przekazy od bóstw niedualnej sfery. Książka prezentuje prosty, intuicyjny światopogląd magiczny, łatwy w użytku. Genialny w swojej prostocie, uniwersalny i pozbawiony ideologii pozwala adeptowi na samodzielne odkrycie tajemnic istnienia, głównie podczas płatania figli. W związku z tym nie jest ścisłym wywodem filozoficznym, ma raczej charakter symboliczny i, nie ukrywajmy, rozrywkowy, zabawa jest bowiem najlepszą nauką. - - - Przez książkę Toma Hexa miałem same kłopoty. Nie mogłem się od niej oderwać, a byłem w trakcie przygotowywania rytuału miłosnego z czterema nawiedzonymi laskami. Zapowiadała się ostra imprezka! Niestety zamiast wzywać boskie imię EROS, przez pomyłkę wzywaliśmy ERIS, boginię chaosu i zamętu. Co tam się później działo! Ratownicy medyczni przyszyli mi członki, ale mam nauczkę do końca życia. Malaklipsa Starszy Znam Hexa z potajemnych spotkań w krypcie. Wciągnęła mnie w to koleżanka, a ją jej koleżanka. W ogóle w tej misteriańskiej loży jest za dużo koleżanek, nie można się dopchać, jak rozdają rytualne sushi. Kiedyś robiłam tam za ołtarz, ale potem się przeziębiłam, bo wiało, a później przydzielono mi czyszczenie mioteł. Książki nie czytałam, ale jeden z akolitów przekazał mi jej treść drogą kropelkową, to znaczy pierwsze cztery rozdziały. Resztę otrzymam, jak wypoczniemy. Nauka zawsze była dla mnie męcząca. Johanna Sinn vel Siostra Ostra Książka Hexa to bełkot i naciąganie naiwnych. A tych, jak wiadomo, nie sieją, sami się rodzą. Ja się nie dałem oszukać, zadzwoniłem gdzie trzeba i oto wyniki śledztwa: Hex zamieszany w ciemne interesy z narkotykiem Chew-Z, a także Can-D, obecnie objęty jest programem ochrony świadków i pracuje niby jako bibliotekarz, ale to tylko przykrywka. Wszyscy oglądaliśmy film Bibliotekarz i wiemy, co oni tam wyprawiają. Craig Misbehave, „Dunwich Daily” Przed przeczytaniem zapoznaj się z treścią dołączonych recenzji bądź skonsultuj się z rejonową czarownicą, gdyż książka ta, niepotrzebnie przeczytana, może zagrozić twojemu rozsądkowi.
Amélie Nothomb
Zaskakująca i wzruszająca historia rodzinna pełna podziwu, zazdrości, niechęci, i... rocka, którego wielbicielką jest Amelie Nothomb. To wspaniała opowieść o bezwarunkowej i nieoczywistej miłości sióstr, z wątkiem autobiograficznym. Świat widziany oczami "małej zgaszonej dziewczynki", czyli dzielnej Tristane zranionej słowami bliskich, wywołuje śmiech, łzy i niesłabnący zachwyt dla talentu słynnej belgijskiej powieściopisarki. [tylna strona okładki] Książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie i mocno mnie poruszyła. Nothomb pisze z niezwykłą elegancją, potrafiąc wydobyć piękno nawet z najbardziej bolesnych historii. W "Księdze sióstr" konfrontuje nas z niszczącym egoizmem obojętnych rodziców i pokazuje, jak ta obojętność naznacza życie ich córek na zawsze. To opowieść trudna, ale zarazem przepełniona wrażliwością. Krótka, lecz intensywna - pozostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony. [Antusa de Ory, goodreads.com] Kawałek wysmakowanej i szczerej literatury pięknej. Powinno być więcej takich książek na rynku. Polecam! [oksanofio6949, lubimyczytac.pl] Tristane i Laetitię, mimo ich szczególnej więzi, wiele również dzieli. Pierwsza dorastała pozbawiona uwagi i czułości rodziców; druga od początku była otoczona opieką i bezgraniczną miłością starszej siostry. Pierwsza to cudowne dziecko, poważne, odpowiedzialne, o słodkiej i melancholijnej naturze; druga jest żywiołowa, przedsiębiorcza, wybuchowa, z przedwczesną pasją do muzyki rockowej. Amelie Nothomb, oprócz skomplikowanych relacji rodzinnych, podejmuje także kwestie zaburzeń odżywania, poczucia własnej wartości oraz delikatnej równowagi między tym, kim naprawdę jesteśmy, a tym, kim świat zmusza nas, byśmy się stali. [Gabril, goodreads.com] Tristane przyszła na świat w domu pełnym miłości, wszechogarniającej miłości, jaką czuli do siebie jej rodzice. Bo jeśli chodzi o ich córeczkę, wydawali się nie mieć w sobie zbyt wiele uczuć. Prawie niewidoczna, zdominowana przez wpatrzoną w siebie parę, mała Tristane dorastała w swoim własnym wewnętrznym świecie. Biernie obserwowała dorosłych i próbowała znaleźć swoje miejsce. Odnalazła je dopiero wraz z narodzinami swojej młodszej siostry - Laetitii. Dzięki niej w końcu zyskała kogoś, z kim mogła nawiązać prawdziwy kontakt i rozpocząć wzajemną relację, zbudowaną na miłości, zaufaniu i niezachwianej lojalności. Stając się dla niej zastępczą matką, porzuciła świat dziecięcej wyobraźni i zaczęła żyć w realnym świecie. Tylko czy życie poświęcone wyłącznie szczęściu innych wystarczy, by zbudować własną tożsamość? Amelie Nothomb we wnikliwy sposób zgłębia relację między siostrami. Po raz pierwszy nie gloryfikuje miłości romantycznej ani rodzicielskiej. Ta książka koncentruje się na innym rodzaju miłości: między osobami połączonymi nie tylko DNA, ale także, a może przede wszystkim, wspólnym dzieciństwem. Wspólnym mianownikiem, który tworzy wyjątkową bratnią duszę. To powieść, której siłą napędową są bardziej bohaterowie niż fabuła. Przechodzimy przez serię drobnych przygód, których głównym celem jest rzucenie światła na ich prawdziwą naturę. Autorka doskonale uchwyciła również ambiwalencję rodzinnych więzi: mogą one nas zniszczyć lub przeciwnie, wyzwolić. A kochanie to za mało: najważniejsze to kochać dobrze, nie gubiąc się po drodze. [alivreouvert.net] O AUTORCE. Amelie Nothomb - urodzona w 1966 roku belgijska pisarka tworząca w języku francuskim, autorka trzydziestu powieści przetłumaczonych łącznie na ponad czterdzieści języków. Jej książki trafiają zarówno na listy bestsellerów, jak i do programów szkolnych, są nagradzane, a cztery doczekały się ekranizacji. Od 2015 roku jest członkinią belgijskiej królewskiej akademii języka i literatury. Pierwsze 17 lat życia spędziła poza Europą, głównie w krajach azjatyckich, gdzie jej ojciec przez lata pełnił funkcje konsula generalnego i ambasadora. Jest znana z kontrowersyjnych wypowiedzi i ekscentrycznego stylu bycia. Zadebiutowała w 1992 roku powieścią "Higiena mordercy" i od tego czasu publikuje co rok jedną książkę, jest też autorką opowiadań, sztuki teatralnej oraz tekstów piosenek. Jej twórczość charakteryzuje się zwięzłą formą, precyzyjnym językiem, żywymi dialogami, czarnym humorem, elementami groteski, a także wątkami autobiograficznymi. [wydawnictwonowe.pl] TŁUMACZENIA. Książka została przetłumaczona z francuskiego na wiele języków, m.in.: polski, bułgarski, niemiecki, włoski, hiszpański i perski. Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. Projekt okładki: Justyna Nowaczyk.
Amélie Nothomb
O książce: Mistrzowska proza z pazurem. Zaskakująca i wzruszająca, osobliwa historia rodzinna pełna podziwu, zazdrości, niechęci, i rocka, którego wielbicielką jest Amélie Nothomb. To piękna opowieść o bezwarunkowej i nieoczywistej miłości sióstr, z wątkiem autobiograficznym, ale na pewno nie książka dla grzecznych dziewczynek. Tristane i Laetitię łączy od wczesnego dzieciństwa więź o wiele silniejsza niż relacja z rodzicami zapatrzonymi w siebie nawzajem. Świat widziany oczami małej zgaszonej dziewczynki zranionej słowami bliskich wywołuje śmiech i łzy, a porażająco zwięzły przekaz o relacjach rodzinnych odbiera mowę. Przesłanie powieści: Słowa mają tę moc, którą sama im nadasz. O autorce: AMÉLIE NOTHOMB urodzona w 1966 roku belgijska pisarka tworząca w języku francuskim, która od swojego debiutu (Higiena mordercy, 1992) publikuje co roku jedną powieść. Jej książki, przetłumaczone łącznie na ponad czterdzieści języków, trafiają zarówno na listy bestsellerów, jak i do programów szkolnych, są nagradzane i ekranizowane. Jest znana z kontrowersyjnych wypowiedzi i ekscentrycznego stylu bycia. W serii Collection Nouvelle ukazała się jej powieść Do pierwszej krwi. Twórczość Amélie Nothomb charakteryzuje zwięzła forma, precyzyjny język, czarny humor, wątki groteskowe i autobiograficzne. O tłumaczu: Jakub Jedliński - tłumacz z języków francuskiego i angielskiego, autor kilkudziesięciu przekładów beletrystyki i literatury faktu. Należy do Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury. Finalista Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego. Jako tłumacz i czytelnik szczególnie ceni współczesną literaturę frankofońską. Waży słowa, czasem warzy słowa. O serii W serii Collection Nouvelle ukazują się interesujące utwory najnowszej literatury francuskojęzycznej w znakomitych przekładach.Książki reprezentują różne odmiany powieści (od klasycznego kryminału przez thriller historyczny, powieść psychologiczną, biograficzną i feministyczną, po powieść-groteskę i powieść z wątkiem eko). Zdobyły prestiżowe nagrody literackie (Prix Goncourt, Prix Goncourt des lycéens, Prix Femina, Prix Renaudot, Prix Landerneau) lub kandydują do tych nagród i zyskały zainteresowanie szerokiej publiczności w wielu krajach.
Marcin Orlik
Studia... W życiu prawie każdego studenta to czas magiczny – w przenośni i dosłownie. Jak go przetrwać? Jakoś trzeba. Księga opisuje niezwykłe przygody młodych ciałem i duchem bohaterów, którzy dzięki swojej wrodzonej bądź nabytej zaradności życiowej, podpartej ciągłym studiowaniem niezawodnego Vademecum Studenta, wychodzą cało z każdej, nawet najbardziej zagmatwanej sytuacji. A takie w życiu polskiego studenta są na porządku dziennym, choć słowo „porządek” występuje tutaj wyłącznie w sensie metaforycznym. Radek i Polon dowiedzą się, jak poradzić sobie z sąsiadką z dołu, dlaczego warto iść na najnudniejszy wykład świata, jak oswoić Księcia Dzielni oraz jak przeżyć studia za granicą. Jeśli kiedykolwiek cokolwiek studiowałeś – przeczytaj i zobacz, co mogło cię (na szczęście bądź na nieszczęście) ominąć. W „Księdze studenckiej” absurd miesza się z satyrą, a w świat realny wkraczają stwory z niezmierzonego kosmosu studenckiej wyobraźni.
Księga sybillińska o przyszłości
Józef Chociszewski
Księga sybillińska o przyszłości to wznowienie po 134 latach (!) naprawdę niezwykłej książki, która stanowi najobszerniejszy zbiór objaśnień, proroctw, przepowiedni i jasnowidzeń o różnych narodach, a szczególnie o Polsce i słowiańszczyźnie, które zostały zebrane ze starych ksiąg, różnych pism i z ustnych przekazów. Ponieważ druk wykonano techniką reprintu stanowi to gwarancję, że książka jest oryginalna i autentyczna, a dowodzi tego fakt, że nie ingerowano w tekst zachowując go w takiej formie, w jakiej został wydany przed blisko półtora wiekiem! Z tej niesamowitej książki można poznać m.in. proroctwo o zburzeniu Jerozolimy, końcu świata, przyjściu antychrysta, a także zaznajomić się z przepowiednią Herdera o przyszłości Słowian, poznać wieszczbę mnicha Hermana, przepowiednię mistrza Turela, przepowiednię o Rosji, a także przepowiednie: Kornela Ujejskiego, karmelity Marka, św. Jadwigi królowej, bł. Weroniki ze Strzelna, Stanisława Orzechowskiego, Tomasza Młodzianowskiego, Jana Kazimierza, ks. Piotra Skargi, Wincentego Pola, ważne proroctwo z klasztoru w Przemęcie, proroctwo przeora Eustachiusza, przepowiednie Zygmunta I i II, Stefana Batorego, Jana III Sobieskiego, Stanisława Leszczyńskiego, Adama Mickiewicza, papieża Piusa IX, Wernyhory, pewnej tajemniczej prorokini francuskiej i wiele, wiele innych zarówno tych, które już się spełniły na świadectwo niedowiarkom, jak i tych, które zapowiadają dopiero nadchodzącą przyszłość...
Thomas Enger
NA POCZĄTKU BYŁA KREW Dziwny zamach: Evie udaje się przeżyć próbę zabójstwa, do której dochodzi w jej własnym domu. Obok niej na podłodze w salonie leży martwy mężczyzna, którego nie zna. A w korytarzu siedzi nieruchomo śmiertelnie przerażona, milcząca ośmioletnia dziewczynka. Dziwne zaginięcie: Peter, cichy, przygnębiony, niepozorny mężczyzna, spłaca kredyt hipoteczny, podejmuje znaczną kwotę pieniędzy i ginie bez śladu. Półtora roku później daje znak życia: wysyła e-mail, wywołując tym reakcję łańcuchową. Następujące po sobie zdarzenia mają brutalne konsekwencje dla jego najbliższych. I dla niego samego. Dziwne życie: Mały Chris dorasta w ciemnym i ponurym domu, naznaczonym tragicznym wypadkiem: utonięciem jego siostry. Z czasem u chłopca rozwija się niezwykły stosunek do życia i śmierci. I do ludzi. Ale Chris uczy się zachowywać tak jak inni, by móc robić to, co lubi najbardziej: ZABIJAĆ. Thomas Enger wraca z "Księgą szubienic" nowym, fascynującym thrillerem, w którym pogoń za zaginionym mężczyzną i pytania dotyczące losów młodej dziewczyny tworzą ramę niezwykłej, trzymającej w napięciu historii. Znajdziemy w niej kilka najbardziej niepokojących scen, jakie norweska literatura kryminalna ma do zaoferowania. Fragment książki: Drzwi do gabinetu ojca były zamknięte. Mały Chris zapukał, ale nie doczekał się odpowiedzi. Zapukał jeszcze raz bo pod żadnym pozorem nie wolno mu było wejść do środka bez pukania i pociągnął za klamkę. Drzwi otworzyły się. Stopy ojca nie dotykały podłogi. Wyglądał tak, jakby unosił się w powietrzu. Ze sznurem wokół szyi, który przyczepił do haka w suficie. Oczy miał zamknięte. Pod nim, nieco z boku, leżał przewrócony stołek. Na podłodze było mokro. Zapach przypomniał Małemu Chrisowi to, jak jego własne łóżko śmierdziało czasem o poranku. Pachniało również czymś innym. Czy ojciec zrobił kupę? Chłopiec postąpił krok naprzód, nie odrywając wzroku od ojca. Dziwnie się poczuł, widząc go z twarzą zupełnie pozbawioną koloru. Matka zawołała z kuchni: Chodź, jedzenie stygnie! Mały Chris stał tak jeszcze przez chwilę. Nie był w stanie przestać patrzeć. Ale w końcu musiał się wycofać i wrócić, ponieważ matka zawołała go jeszcze raz. Przyjdzie czy nie przyjdzie? spytała, gdy chłopiec wszedł do kuchni. Nie odparł i usiadł. Trudno westchnęła, potrząsając głową. Zjemy bez niego. Jak zwykle. Zaczął jeść. Paski wołowiny i ryż z warzywami. Smakowało całkiem nieźle.