Видавець: 16
Lawrence Durrell
Pełne namiętności, nasycone egzotyką i emocjami fascynujące zwieńczenie jednego z najwybitniejszych cykli w literaturze XX wieku Kwartet aleksandryjski to legendarne już dzieło Lawrence'a Durrella, na które składają się cztery kolejne powieści: Justyna, Balthazar, Mountolive i Clea. Trzy pierwsze tomy dzięki barwnej fabule, wyrazistym postaciom i wzbogacanym z tomu na tom wątkom z pozoru tej samej historii opowiadanej z różnych perspektyw nakreśliły hipnotyzującą wizję Orientu, na tle którego toczy się pełna perwersji i namiętności gra pomiędzy bohaterami. Finałowy tom, zmysłowa i trzymająca w napięciu Clea, próbuje rozwiązać niektóre z zagadek cyklu i dopowiedzieć losy bohaterów. Od wydarzeń opisanych w poprzednich tomach upłynęło kilka lat, na śródziemnomorski Bliski Wschód dotarła II wojna światowa. Irlandczyk Darley po niezwykłych, owianych aurą tajemniczości relacjach z Melissą i Justyną powraca do Egiptu i zostaje uwikłany w romans z namiętną malarką Cleą. Ten związek nie tylko zmienia kochanków, ale także ingeruje w mistyczny świat zmarłych, ujawniając nowe warstwy dwulicowości i pożądania, perwersji i patosu w magicznej atmosferze Aleksandrii. Wspaniałe, cudownie konkretne i głęboko duchowe wyznanie wiary... Styl Durrella jaśnieje złożami minerałów wielu kultur. Jedno z najważniejszych dzieł naszych czasów dobiegło końca. The New York Times Book Review KSIĄŻKA ZALICZANA PRZEZ MODERN LIBRARY DO 100 NAJWYBITNIJESZYCH POWIEŚCI XX WIEKU
Kwartet aleksandryjski: Mountolive
Lawrence Durrell
Osadzona w magicznej atmosferze Egiptu opowieść o niespodziewanych sojuszach, w której zdrajca i zdradzony czasem zamieniają się miejscami, a gorące bliskowschodnie romanse bywają zaczynem społecznych przewrotów. Cztery powieści składające się na Kwartet aleksandryjski, opowiadają zasadniczo z różnych punktów widzenia tę samą historię wielkich namiętności i politycznych intryg w scenerii fascynującej bliskowschodniej Aleksandrii i Egiptu w przededniu, w trakcie i tuż po II wojnie światowej. Trzecia odsłona, Mountolive, to jedyna w cyklu powieść napisana w trzeciej osobie, a także ta z najbardziej rozbudowaną fabułą dotyczącą wydarzeń politycznych. Sam Lawrence Durrell uważał Mountolivea za clou całej opowieści, spoiwo nadające całemu Kwartetowi misterną strukturę, i wyposażył bohatera, Davida Mountolivea, w szereg szczegółów z własnego życia. Powieść prowadzi nas przez lata dojrzewania i kariery bohatera, od młodego Davida romansującego w posiadłości Hosnanich z Leilą, matką Nessima i Naruza, aż do rozpoczęcia przez niego kariery dyplomaty i powrotu do Egiptu, z radykalizującymi się ruchami koptyjskimi i arabskimi w tle, łącząc wątki fabularne z tymi znanymi już z poprzednich tomów, Justyny i Balthazara. Cały Kwartet aleksandryjski jest pełen fabularnych niespodzianek. Niektóre z nich są natury psychologicznej, wręcz freudowskiego pochodzenia, ale większość wydaje się bardziej jak zwroty akcji ze zręcznego thrillera, bliżej im do Johna Le Carré niż Jamesa Joyce'a. Czasami bohaterowie są też uwikłani w melodramat, jak definiuje to jedna z postaci Durrella. Autor jest mistrzowskim gawędziarzem, niezwykle biegłym w technikach utrzymywania dramaturgicznego napięcia, dzięki czemu całą tę pokaźną przecież książkę pochłania się niemal jednym tchem. The Guardian
Kwartet Detektywistyczny i tajemnica psiej kupy
Anne-Marie Donslund
Znów nadeszła sobota, czyli pora, żeby Kwartet Detektywistyczny rozwikłał kolejną zagadkę. Tym razem trzeba wyjaśnić, kto nie posprzątał po swoim psie i zostawił na trawniku psią kupę. Sąsiedzi mogą w nią wdepnąć przez nieuwagę. Ślady prowadzą do potwornego, opuszczonego domu... Kwartet Detektywistyczny składa się z czwórki rodzeństwa: jedenastoletniej Chiny, jej dziesięcioletniego brata Shanga i dwuletnich bliźniaków nazywanych Tybetańczykami.
Kwartet Detektywistyczny i tajemnica psiej kupy
Anne-Marie Donslund
Znów nadeszła sobota, czyli pora, żeby Kwartet Detektywistyczny rozwikłał kolejną zagadkę. Tym razem trzeba wyjaśnić, kto nie posprzątał po swoim psie i zostawił na trawniku psią kupę. Sąsiedzi mogą w nią wdepnąć przez nieuwagę. Ślady prowadzą do potwornego, opuszczonego domu... Kwartet Detektywistyczny składa się z czwórki rodzeństwa: jedenastoletniej Chiny, jej dziesięcioletniego brata Shanga i dwuletnich bliźniaków nazywanych Tybetańczykami.
Kwas acetylosalicylowy - dobór postaci leku
Magdalena Rudnicka
Kwas acetylosalicylowy jest związkiem szeroko stosowanym w terapii przeciwpłytkowej. Wielu pacjentów dotyka jednak problem oporności lub wykazują słabą tolerancję preparatu. W takiej sytuacji stosuje się wyższe dawki kwasu acetylosalicylowego lub przyjmuje się inhibitor pompy protonowej. Dobrym rozwiązaniem może być również dobór postaci leku o natychmiastowym uwalnianiu z dodatkiem glicyny. Takie podejście może się okazać szczególnie korzystne w wybranych populacjach pacjentów, m.in. u osób starszych, kobiet w ciąży, osób otyłych czy chorych na cukrzycę.
Kwas acetylosalicylowy - standard leczenia nie tylko w chorobie niedokrwiennej serca
Bartosz J. Sapilak
W pracy przedstawiono współczesne możliwości wykorzystania kwasu acetylosalicylowego. Powszechnie pamięta się głównie o jego zaletach w prewencji pierwotnej i wtórnej incydentów sercowo-naczyniowych i rekomenduje u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, po zawale serca i po udarze niedokrwiennym mózgu. Perspektywy wykorzystania kwasu acetylosalicylowego w medycynie są jednak znacznie szersze. Artykuł przybliża współczesne możliwości terapeutyczne.
Kwas acetylosalicylowy w prewencji sercowo-naczyniowej. Czy dawka może mieć znaczenie?
Marcin Barylski
Kwas acetylosalicylowy jest nadal najczęściej stosowanym lekiem przeciwpłytkowym i odgrywa istotną rolę w terapii chorób sercowo-naczyniowych: ostrego zespołu wieńcowego, przewlekłego zespołu wieńcowego, udaru mózgu, chorób tętnic obwodowych. Stosowany jest zwykle w dawce 75-100 mg, a dobór dawki powinien uwzględniać profil pacjenta: jego masę ciała, obecność cukrzycy oraz ryzyko zdarzeń niedokrwiennych i krwotocznych. Optymalne dawkowanie jest szczególnie istotne w kontekście zagadnienia aspirynooporności. Bardzo ważne są również możliwość poprawienia długoterminowej współpracy pacjentów wymagających stosowania kwasu acetylosalicylowego i sposób zapobiegania stosunkowo częstemu problemowi nietolerancji leku ze strony przewodu pokarmowego.
Kwas walproinowy w praktyce lekarza psychiatry. Zastosowanie w różnych sytuacjach klinicznych
Anna Z. Antosik-Wójcińska
W artykule zawarto podstawowe informacje dotyczące mechanizmu działania, skuteczności, ograniczeń w stosowaniu w codziennej praktyce klinicznej kwasu walproinowego i jego pochodnych w psychiatrii i neurologii. Aby zobrazować możliwe zastosowania leku, zgodne z obowiązującymi ograniczeniami prawnymi i rekomendacjami, równocześnie ukazując możliwe korzyści z leczenia, w artykule przedstawiono dwa przypadki kliniczne pacjentów leczonych pochodnymi kwasu walproinowego.