Verleger: 16
"Logopedia Silesiana" 2015. T. 4
red. Olga Przybyla
"Logopedia Silesiana" po raz kolejny otwiera możliwość prezentacji dokonań i przemyśleń wszystkim osobom zainteresowanym logopedią jako nauką o biologicznych uwarunkowaniach języka i zachowaniach językowych, a także opisem relacji między mową, myśleniem a rzeczywistością wyrażaną językiem. Wraz ze specjalizacją mózgu i rozwojem funkcji językowych doskonaleniu podlegają obwodowe struktury narządu mowy, odpowiadające za produkcję mowy oraz jej percepcję (odbiór za pomocą narządu słuchu). Wszelkie nieprawidłowości występujące w ich zakresie od samego początku łączą się z praktyczną działalnością logopedii związaną z diagnozą i terapią zaburzeń mowy. Tradycję logopedii określa bowiem praktyczna działalność w zakresie czynności orzekających o zaburzeniach mowy, tworzenie programów terapii osób dotkniętych zaburzeniami mowy oraz budowanie metod i sposobów tej terapii. Analiza tak złożonych zjawisk jak język, jego nabywanie i funkcjonowanie w umyśle oraz zaburzone zachowania językowe człowieka: wady wymowy, jąkanie, zaburzenia mowy w głuchocie, uszkodzeniach mózgu o różnej etiologii, m.in. w zespołach psychoorganicznych i wielorakich zespołach neurologicznych, rodzi konieczność naukowej refleksji. Składające się na czwarty tom czasopisma artykuły dotyczą zarówno aspektów diagnostycznych, a więc zawierają opisy i objaśnienia wielorakich stanów zaburzeń mowy u dzieci, młodzieży i dorosłych, jak i prognostycznych, czyli prezentują metody postępowania terapeutycznego dla poszczególnych zaburzeń, np. dla autyzmu, uszkodzeń mózgu, oraz anagnostycznych – wykorzystują wiedzę na temat zaburzeń i sposobów ich łagodzenia, celem osiągnięcia wytyczanych celów terapeutycznych. Zgodnie z tradycją czasopisma tom składa się z trzech zasadniczych części, w których naukowo-kazuistycznym dociekaniom w zakresie opanowywania i doskonalenia reguł przyswajania i odzyskiwania mowy towarzyszy dialogowo rozumiany proces postępowania terapeutycznego.
"Logopedia Silesiana" 2016. T. 5
red. Olga Przybyla
„Logopedia Silesiana”, zgodnie z naukowo-badawczą tradycją czasopisma, wyjaśnia w szerokiej perspektywie opisu różnorodne aspekty mowy w rozwoju i zaburzeniach oraz dąży do przedstawienia bogatego kontekstu dyscypliny. Piąty tom gromadzi prace naukowe oraz studia przypadków obejmujące teoretyczne rozważania i strategie badawczo-metodyczno-organizacyjne. Wdzięczni jesteśmy autorom, że zechcieli podzielić się naukową refleksją i doświadczeniem terapeutycznym na polu rozwijania zdolności człowieka do porozumiewania się i coraz lepszego funkcjonowania w słowie. Mamy nadzieję, że zaprezentowane rozważania teoretyczne i praktyczne umożliwią doskonalenie terapeutycznego warsztatu i wyznaczanie skutecznej terapii złożonych klinicznie zaburzeń mowy. (Prof. dr hab. Marian Kisiel, Przewodniczący Rady Naukowej „Logopedii Silesiany”)
"Logopedia Silesiana" 2017. T. 6
Olga Przybyla
Zgodnie z tradycją czasopisma problematyka szóstego tomu „Logopedii Silesiany” ukazuje komunikację i mowę w bogatej perspektywie opisu. Zaprezentowane artykuły odzwierciedlają troskę Autorów o możliwie jak najdoskonalszy sposób przedstawienia mowy w rozwoju i w zaburzeniach, by po raz kolejny podkreślić, że analiza zachowań porozumiewania się niezmiennie wskazuje na złożone aspekty ludzkiego poznania i funkcjonowania. (fragment Wstępu)
"Logopedia Silesiana" 2018. T. 7
Olga Przybyla
Sumienna i uważna obserwacja osób napotykających bariery w porozumiewaniu się to codzienność praktyki logopedycznej. Terapeuta krok po kroku analizuje sposoby funkcjonowania jednostki w kontaktach z otoczeniem, poszukując interpretacji dla ich rozpoznania i opisu. Dąży do odkrycia zespołu przyczyn występujących trudności w komunikowaniu się, gdyż ma świadomość, że natura, jakość i stan umiejętności tworzenia relacji człowieka z otaczającą go rzeczywistością są wielorako uwarunkowane. Budowanie programów terapii zaburzeń w porozumiewaniu się zarówno werbalnym, jak i niewerbalnym wymaga wiedzy lingwistycznej, biologicznych podstaw teoretycznych dotyczących rozwoju i funkcjonowaniu człowieka oraz znajomości mechanizmów psychologicznych i aspektów społeczno-pedagogicznych. Na procedurę logopedyczną składa się rozwijanie wszystkich typów kompetencji – komunikacyjnej, poznawczej (kulturowej) i językowej. Zasadnicze znaczenie dla rozumienia rzeczywistości ma rozumienie języka. Interdyscyplinarne kierunki badań logopedycznych pokazują, jak różnorodne, złożone i nierzadko dyskretne bywają czynniki wpływające na możliwości komunikowania się i stan rozwoju mowy. Tradycyjnie tematykę „Logopedii Silesiany” wyznaczają doświadczenia naukowo-badawcze i zawodowe autorów, które gromadzili, obserwując trudności w komunikacji językowej mówionej i pisanej dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Po raz kolejny idea rozpoznawania natury zaburzeń mowy połączyła znamienitych badaczy w dążeniu do opisu mowy zarówno w jej specyficznych, jak i w niespecyficznych kontekstach. (fragment Wstępu)
"Logopedia Silesiana" 2019. T. 8
Olga Przybyla
Z zaszczytem i przyjemnością oddajemy w ręce Czytelników kolejny, ósmy tom „Logopedii Silesiany”. W zebranych w nim pracach naukowych oraz stu-diach przypadków cenieni i uznani Autorzy z kraju i zagranicy podejmują się szerokiego omówienia różnorodnych zagadnień dotyczących diagnozy i terapii logopedycznej. Każdorazowo pogłębiona refleksja naukowa łączy się ze wskazywaniem metodologicznych uzasadnień dla prawideł komunikowania się, w tym nade wszystko komunikowania się językowego, oraz z tworzeniem podstaw dla nowych formuł postępowania logopedycznego.Język bowiem odgrywa w procesie porozumiewania się zasadniczą rolę. Co istotne, zarówno teoretycy, jak i praktycy logopedii patrzą na język nie jako na system złożony z podsystemów, ale jako na narzędzie budowania tożsamości i walencji kulturowej, gdyż jest on w swej istocie elementem konstytutywnym bycia człowiekiem. Nabycie określonych wzorów językowych determinuje postawę poznawczą jednostki wobec otaczającej rzeczywistości, a „ujęzykowienie głowy ludzkiej za pomocą więcej niż jednego myślenia językowego wprowadza do niej coś całkiem nowego”1. Za pomocą słów i budowanych z nich struktur poznajemy, przeżywamy, interpretujemy i oceniamy świat. Po raz kolejny obserwacja słowa w różnych jego realizacjach i odkrywanie przyczyn sprawiających, że człowiek zaczyna używać języka w taki a nie inny sposób, znajdują odzwierciedlenie w logo-pedycznej debacie nad naturą ludzkiego porozumiewania się – podejmowaniu przez badaczy opisu mowy w rozwoju i w zaburzeniach. (fragment Wstępu)
Justyna Cabała, Barbara Pietrzak-Szymańska, Małgorzata Wielądek, Sylwia...
Publikacja „Logopedia w edukacji wczesnoszkolnej. Zeszyt ćwiczeń” to praktyczne narzędzie do pracy z dziećmi. Zapraszamy do wykorzystania zeszytu ćwiczeń – praktycznej pomocy w pracy każdego logopedy. Zeszyt przydatny będzie też rodzicom do samodzielnej pracy w domu – po wcześniejszych wskazówkach i wytycznych specjalisty. Zeszyt podzielony jest na 3 części, ze względu na 3 różne zaburzenia: CZĘŚĆ I. Ćwiczenia dla dzieci z autyzmem; CZĘŚĆ II. Terapia dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim; CZĘŚĆ III. Praca z dzieckiem z opóźnionym rozwojem mowy. Każda z tych części składa się z kolei z 10–14 kart pracy, o różnym stopniu trudności. Dzięki temu dostajecie Państwo w swoje ręce praktyczną, narzędziową pomoc w codziennej pracy.
Joanna Ćwiklińska, dr n. hum. Dorota Beata...
Na pytanie, który narząd jest niezbędny do prawidłowego słyszenia, każdy człowiek jednoznacznie odpowie – ucho. Jednak czy wystarczy tylko ucho, aby słyszeć i słuchać? Słyszenie bez słuchania można porównać do czytania bez rozumienia. Ucho przekazuje informacje dźwiękowe do mózgu, który je przetwarza i interpretuje. Słyszymy i słuchamy mózgiem, a ucho jest jedynie elementem układu słuchowego. Aktualnie powszechnym problemem są zaburzenia przetwarzania słuchowego u dzieci. Problem rozległy, ale wciąż nie do końca poznany. Z kolei mowa bezdźwięczna u dzieci jest problemem, z którym logopedzi spotykają się w swojej codziennej praktyce. Wydawałoby się, że bezdźwięczne głoski można jedynie usłyszeć podczas mowy spontanicznej. Jednak nieprawidłową realizację głosek dźwięcznych możemy także zaobserwować w pisaniu oraz czytaniu. Odpowiednie przygotowanie do prowadzenia terapii to podstawa sukcesu. Oddajemy w Państwa ręce zeszyt, który jest gotowym narzędziem do pracy – zawiera różnorodne, atrakcyjne ćwiczenia z każdej z wymienionej tematyki. Publikacja wyposaży logopedę w wiele praktycznych, szczegółowo opracowanych ćwiczeń. Eksperci czuwali nad tym, by ćwiczenia były zróżnicowane oraz rozwijały umiejętności i zachęcały dzieci do pracy.
Katarzyna Skoniecka, Agnieszka Siwińska
Liczba jąkających się osób stale przybywa. Przyczyny jąkania nie są do końca poznane. Może należy winić coraz szybsze tempo życia? Zmienny system wychowawczy? W Polsce jąka się ponad 400 tysięcy osób, a na świecie około 45 milionów dorosłych i 180 milionów dzieci. Z definicji oraz z zakresu funkcji mowy możemy wnioskować, że mowa jest elementem edukacyjnym, a przyswajanie języka może być rozumiane jako pewnego rodzaju edukacja, która ma nam zapewnić prawidłowy kontakt ze światem. Druga część broszury dotyczy logopedii artystycznej. Wraz z rozwojem cywilizacji przybywa zawodów wymagających umiejętnego posługiwania się głosem i mową w celu przekazywania informacji. Zajęciami z logopedii artystycznej interesują się nie tylko aktorzy, piosenkarze czy dziennikarze, ale również trenerzy biznesu, prawnicy, wykładowcy, księża. Warsztaty z prawidłowej emisji oraz sposobów bezpiecznego wykorzystywania głosu są organizowane dla takich grup zawodowych jak nauczyciele, przewodnicy miejscy czy pracownicy infolinii. Oddajemy w Państwa ręce zeszyt, który jest gotowym narzędziem do pracy – zawiera różnorodne, atrakcyjne ćwiczenia z każdej z wymienionej tematyki. Publikacja wyposaży logopedę w wiele praktycznych, szczegółowo opracowanych ćwiczeń.