Verleger: 16
Stanisława Fleszarowa-Muskat
Poruszająca historia miłości pary dwudziestolatków w niebezpiecznych czasach. Witek i Myszka poznają się w okupowanym przez Niemców Lwowie. Ich uczucie wybucha wbrew rozsądkowi. Czy gorąca więź wystarczy, by pokonać wszelkie próby i pokusy, na które zostaną wystawieni? Łza" to ostatnia, niedokończona w pełni powieść Stanisławy Fleszarowej-Muskat, którą przerwała nagła śmierć autorki. Pozostawia otwarte zakończenie, które jeszcze bardziej rozbudza wyobraźnię czytelników. Powieściopisarka w zmysłowy sposób opisuje klimat Lwowa oraz realistycznie oddaje ówczesną codzienność mieszkańców miasta. Wiele wydarzeń opisanych we Łzie" zostało zainspirowanych przeżyciami autorki, która osobiście uczestniczyła w konspiracyjnej działalności Polaków w okupowanym Lwowie.
Stanisława Fleszarowa-Muskat
Poruszająca historia miłości pary dwudziestolatków w niebezpiecznych czasach. Witek i Myszka poznają się w okupowanym przez Niemców Lwowie. Ich uczucie wybucha wbrew rozsądkowi. Czy gorąca więź wystarczy, by pokonać wszelkie próby i pokusy, na które zostaną wystawieni? Łza" to ostatnia, niedokończona w pełni powieść Stanisławy Fleszarowej-Muskat, którą przerwała nagła śmierć autorki. Pozostawia otwarte zakończenie, które jeszcze bardziej rozbudza wyobraźnię czytelników. Powieściopisarka w zmysłowy sposób opisuje klimat Lwowa oraz realistycznie oddaje ówczesną codzienność mieszkańców miasta. Wiele wydarzeń opisanych we Łzie" zostało zainspirowanych przeżyciami autorki, która osobiście uczestniczyła w konspiracyjnej działalności Polaków w okupowanym Lwowie.
Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz Bajki i powiastki Łza matki Cicho, cicho, Feluniu, mamę głowa boli, Położy się, a Felcio niechaj nie swawoli Lubię kiedyś wesoły, lecz teraz kochanie, Niechaj na chwilkę wszelka zabawa ustanie. Ja wiem, ty mamę kochasz, mama chce spoczynku, Uspokójże się trochę, uspokój mój synku. Dość było dla dobrego, jak Felcio chłopczyka, Poszedł do kącika, Wziął książeczkę, usiadł cicho; Ale jak na licho, Patrzy, bębenek leży, Jakoś niechcący raz, drugi u... Stanisław Jachowicz Ur. 17 kwietnia 1796 w Dzikowie (dziś dzielnica Tarnobrzega) Zm. 24 grudnia 1857 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Rozmowy mamy z Józią służące za wstęp do wszelkich nauk, a mianowicie do gramatyki, ułożone dla pożytku młodzieży, Pisma różne wierszem Stanisława Jachowicza, Śpiewy dla dzieci, Rady wuja dla siostrzenic: (upominek dla młodych panien), Pomysły do poznania zasad języka polskiego, Ćwiczenia pobożne dla dzieci, rozwijające myśl, Podarek dziatkom polskim: z pozostałych pism ś. p. Stanisława Jachowicza, Upominek z prac Stanisława Jachowicza: bajki, nauczki, opisy, powiastki i różne wierszyki Poeta, bajkopisarz, pedagog, działacz charytatywny. Ukończył szkołę pijarów w Rzeszowie oraz gimnazjum w Stanisławowie. Studiował na wydziale filozoficznym na Uniwersytecie we Lwowie. Na studiach był współzałożycielem i wpływowym członkiem tajnego Towarzystwa Ćwiczącej się Młodzieży w Literaturze Ojczystej, a także inspiratorem i prezesem Towarzystwa Studenckiego Koła Literacko-Naukowego. Po studiach zamieszkał w Warszawie, gdzie objął posadę kancelisty w Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego. Przystąpił do Związku Wolnych Polaków, po wykryciu którego otrzymał zakaz zajmowania posad rządowych. Wobec tego jego głównym zajęciem była praca pedagogiczna jako nauczyciela języka polskiego w domach i na prywatnych stancjach dla dziewcząt. Debiut literacki Jachowicza miał miejsce w 1818 r. w Pamiętniku lwowskim, gdzie opublikował bajki. Pierwszą książkę wydał w 1824 r. - zbiór bajek i powiastek pt. Bajki i powieści. Przez cztery kolejne lata ukazywały się rozszerzone wydania tego zbioru pod tym samym tytułem; w 1829 r. zbiór zawierał już 113 utworów. Jest autorem kilkuset wierszyków i powiastek dydaktyczno-moralizatorskich. Publikował również w periodykach pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem Stanisław z Dzikowa. W 1829 r. redagował przez rok Tygodnik dla Dzieci. W W 1830 r. przy współudziale Ignacego Chrzanowskiego zaczął wydawać pierwsze w Europie codzienne pismo dla dzieci - Dziennik dla Dzieci. Publikowane przez niego gazety i książki miały wychowywać, ale też uczyć czytania, liczenia i historii. Zajmował się również opieką społeczną nad dziećmi. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Karol Bołoz Antoniewicz
Karol Bołoz Antoniewicz Łzy Les premieres joies dun coeur fait pour aimer, Nont pas dautre langage que les larmes. Salvandy. Że łzami człowiek światło życia wita, Łzy mu przez całe towarżyszą życie, Łzy okazuią słabsze serca bicie, Gdy piérwsza zorza, dziecieńciu zaświta! Czy burzą zgięty, kwiat szczęścia okwita, Czy wiosna nowe, wydaie obficie, Czyli ... Karol Bołoz Antoniewicz Ur. 6 listopada 1807 w Skwarzawie koło Lwowa Zm. 14 listopada 1852 w Obrze Najważniejsze dzieła: Pieśni religijne: Chwalcie łąki umajone, W krzyżu cierpienie, W krzyżu zbawienie, Do Betlejemu pełni radości, Nazareński śliczny kwiecie, Nie opuszczaj nas, O Józefie uwielbiony, O Maryjo, przyjm w ofierze, Panie, w ofierze Tobie dzisiaj składam Polski poeta, duchowny katolicki pochodzenia ormiańskiego. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim. Biegle znał łaciński, francuski, włoski, angielski i niemiecki. Pasjonowała go muzyka i poezja - pierwsze wiersze publikował w czasopismach lwowskich. W 1828 r. rozpoczął prace nad dziełem dotyczącym historii Ormian. Walczył w powstaniu listopadowym. W 1832 r. ożenił się z Zofią Nikorowiczówną i miał z nią piątkę dzieci - niestety wszystkie wcześnie zmarły. W swoim domu założyli przytułek i szpital dla chorych i ubogich, by poprzez pomoc potrzebującym ukoić własne cierpienie po utracie dzieci. Zofia również podupadła na zdrowiu i w 1839 r. umarła na suchoty. Po śmierci żony Antoniewicz zdecydował o wstąpieniu do zakonu Jezuitów w Starej Wsi. Szybko otrzymał funkcję przełożonego nowicjuszy i był darzony szacunkiem. W wolnych chwilach komponował pieśni religijne, śpiewane potem w kaplicy klasztornej. Antoniewicz rozdał majątek między krewnych i ubogich. Z Francji sprowadził zakonnice Serca Jezusowego. W 1846 r. prowadził misje na wsiach po buntach chłopskich. Pisał czytanki, powiastki, żywoty świętych, w których w przystępny sposób przedstawiał chłopom religijne nakazy. W 1852 r. wybuchła epidemia cholery i Antoniewicz zajął się opieką nad chorymi. Został wybrany przełożonym klasztoru w Obrze, gdzie sam zachorował na cholerę i zmarł. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Magdalena Kozak
Jak wyglądałby świat, w którym odnaleziono lekarstwo na każdą chorobę? Tę cudowną właściwość posiadają tytułowe łzy diabła, które jednakże okazują się być narkotykiem. Po jego zażyciu ludzie są bezwolni i podatni na wszelkie nakazy i zakazy rządzących, bezwzględnie wykorzystujących niemoralnie zdobyte przywileje. W powieści pojawiają się historia królewicza Izaata, wyruszającego na wojnę z Wysokimi, oraz opowieść o cierpiącym na amnezję Znajdzie. Ta wielowątkowa historia science fiction spodoba się nie tylko miłośnikom gatunku, ale i amatorom powieści obfitujących w opisy bitew, niebezpiecznych akcji oraz rodzących się w niełatwych warunkach przyjaźni i miłości.
Iza Ryżek
Aby uratować życie przyjaciółki, Varren poświęcił już niemal wszystko. W świecie, w którym najcenniejszą walutą nie zawsze są pieniądze, by spłacić magomedyka, mężczyzna zaciąga się do wojska, gdzie jako superżołnierz musi szybko awansować. W despotycznym państwie rządzonym silną ręką tyrana każdy dzień to walka o zachowanie człowieczeństwa: postąpić dobrze czy sięgnąć po dodatkowe korzyści? Kiedy Varren myśli, że problemów nie może być więcej, pojawia się Nair medyk, który go tu ściągnął. Wplątuje jego i innych oficerów w spisek mający na celu obalenie autorytarnych rządów. Od tej pory łączą się w chwiejnym sojuszu i walczą z czasem, stając przed moralnie wątpliwymi wyborami. W końcu Varren obiecał sobie, że uratuje Averyn za wszelką cenę nawet jeśli miałby zrobić to wbrew jej woli. Nawet jeśli oznaczałoby to odmowę udziału w walce o demokrację. Nawet jeśli sam miałby z tego nie wyjść.
Anna Rychter
Magiczne bransolety z czasów średniowiecza, zaginiona kuzynka i Daniel, tajemniczy Ukrainiec, który zmarł kilka lat temu. Rok 2014. W Chełmie trwają poszukiwania grobu zmarłego dokładnie 750 lat temu Daniela Romanowicza. Do międzynarodowej ekipy naukowców dołącza prof. Justyna Jankowska-Meyer z Instytutu Archeologii w Warszawie oraz pochodzący z Ukrainy archeolog Daniel Waszczenko. Kim naprawdę jest ten przystojny mężczyzna, intrygujący wytatuowaną na przedramieniu magiczną bransoletą Wikingów? Czy profesor Meyer, szanowana matka i żona, naukowiec o ustabilizowanej pozycji zawodowej poradzi sobie z eksplozją niespodziewanego uczucia do tajemniczego Słowianina z Kijowa? Jedno jest pewne. Już niedługo jej spokojne dotąd życie zmieni się nie do poznania Szanowana pani archeolog, zagadkowy mężczyzna, stare bransolety i nieprzewidywalna akcja, a wszystko to na tle burzliwej historii naszego kraju. Anna Rychter funduje fascynującą podróż tropami przodków i ścieżkami ludzkich pragnień. Piętrzące się tajemnice, miłość i śmierć. Jesteś gotowy na przejażdżkę wehikułem czasu? Wsiadaj!. Weronika Tomala, Anna Rychter swoją ciekawą powieścią o historii chełmskiej ziemi, okraszonej romansem, tajemnicami i królewskim skarbem, zapewnia moc wrażeń i głębokich przemyśleń. Ta książka zaskakuje i wciąga od pierwszej strony, a jej historyczna płaszczyzna intryguje przedstawionymi w fabule mrocznymi sekretami z przeszłości. Wioleta Sadowska, Anna Rychter z urodzenia chełmianka, z wykształcenia historyk, z zawodu bibliotekarz. Z sentymentem powraca do magicznych wspomnień związanych z Chełmem miastem, w którym spędziła najpiękniejsze lata młodości. Autorka powieści Łzy nocy (2010) i Trener duszy (2011).
Iwona Surmik
Smok - jedna z najbardziej charakterystycznych postaci w gatunku fantasy - stał się motywem przewodnim opowiadań zamieszczonych w antologii "Księga smoków". Gdy mogłoby się wydawać, że o bohaterze niezliczonych opowieści i legend nie da się wymyślić już nic nowego, Iwona Surmik czyni z niego symbol, który można odbierać jako zapowiedź degradacji środowiska naturalnego lub bezwzględnego, brutalnego boga.